Polityczna diaspora kne-SS-ejmu zdecydowała się na mordowanie Polaków szczepionkami.

Igrzyska kto zamorduje więcej Polaków otwarte !

UWAGA !!! OBOWIĄZKOWE SZCZEPIENIA DLA WSZYSTKICH!

Żadna teoria spiskowa tylko bezkarni zbrodniarze dobrali się do władzy i zamierzają mordować Polaków ! Jak to; dlaczego; jak tak można zapytają czytelnicy. Otóż można Szacowni Czytelnicy mordować bezkarnie Polaków, jeżeli bezkarnie zamordowało się dwóch Prezydentów RP !!!

Tym razem rząd ani minister zdrowia nie będą mieli nic do powiedzenia. W majestacie prawa kryminalnego będą MUSIELI kupić szczepionki, a wszyscy Polacy będą PRZYMUSZENI do ich wstrzyknięcia. I to nie jest żadna teoria spiskowa.

Właśnie teraz przez Sejm i Senat i z tylko jednym głosem sprzeciwu realizowana jest zmiana Ustawy o zapobieganiu epidemiom oraz Ustawy o inspekcji sanitarnej. Zmiany polegają między innymi na rozszerzeniu obowiązku szczepień na wszystkich Polaków nie tylko jak było dotąd dzieci. Zmianie definicji choroby zakaźnej w tej wersji teraz to będzie po prostu każda choroba wywołana przez biologiczny czynnik chorobotwórczy. Rozszerzenie uprawnień Państwowej Inspekcji Sanitarnej o nadzór nad wykonywaniem obowiązku szczepień, który dotąd był to tylko ogólny nadzór nad szczepieniami, oraz zmiany w zasadach stosowania przymusu bezpośredniego czyli siły fizycznej i przy aplikowaniu procedur medycznych ! Teraz będzie to wyłącznie pod nadzorem lekarza i pracowników medycznych, nie trzeba już ani policji ani wyroku sądu, wystarczy decyzja lekarza.

Gdzie ta wasza zasrana wolność podziała się totalitarni dewianci ?

Dotąd polski Minister Zdrowia decydował o ogłoszeniu epidemii, teraz będzie « decydował » Główny Inspektor Sanitarny na polecenie unijnych instytucji zajmujących się bezpieczeństwem epidemicznym. Minister zdrowia zostaje kompletnie pominięty, jego rola zostaje zredukowana do płatnika rachunków za szczepionki.

Utajnione zostają też dane dotyczące zachorowań a planowany płatny dostęp do danych będzie tylko dla podmiotów mających umowę z systemem Sentinel, których jedynym właścicielem będzie Sanepid.

Projekt eliminuje też wszelką kontrolę społeczną i rządową nad działaniami Sanepidu. Znosi się rejestrację i przechowywanie danych o zachorowaniach w szpitalach, przychodniach i laboratoriach – wszystko wyłącznie w sanepidowskim komputerowym systemie Sentinel.

Zmiany ustawy likwidują też finansowanie zgłaszania niepożądanych odczynów poszczepiennych.

Uprawnienia Sanepidu podczas prowadzenia dochodzenia epidemicznego będą większe niż wojska, policji, prokuratury i sądów i będą prowadzone bez możliwości żadnej kontroli. Sanepid będzie miał prawo wglądu do wszystkich kontaktów, również telefonicznych i elektronicznych osób podejrzanych lub zagrożonych chorobami zakaźnymi czyli według nowej definicji- wszystkimi chorobami, do wejścia do mieszkania, zastosowania siły wobec każdego obywatela i to wszystko bez konieczności uzyskania pozwolenia sądu, bez kontroli policji. Inspekcja sanitarna będzie miała uprawnienia większe niż służby specjalne a minister zdrowia traci prawo wydawania rozporządzeń regulujących jej prace i stosowane procedury wewnętrzne.

Ta zmiana Ustaw jest już po pierwszym głosowaniu w Sejmie (odbyło się 15,06,2012, posiedzenie nr 16, głosowanie nr 15) i została poparta przez wszystkie partie i kluby parlamentarne. Nikt się nie wstrzymał, jeden głos był przeciw.

Poniżej pełna instrukcja mordowania Polaków przez judeo-satanistów u władzy !

Mordowanie Polaków szczepionkami !

link do dokumentu rządowego

http://orka.sejm.gov.pl/Druki7ka.nsf/0/7BEE578C6AAB0E76C12579DD004EA0D4/…

Druk nr 293
Warszawa, 29 marca 2012 r.
SEJM
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
VII kadencja
Prezes Rady Ministrów
RM 10-24-12
Pani
Ewa Kopacz
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowna Pani Marszałek
Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia
2 kwietnia 1997 r. przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt
ustawy
– o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz
zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi oraz ustawy o Państwowej
Inspekcji Sanitarnej z projektem aktu
wykonawczego.
W załączeniu przedstawiam także opinię dotyczącą zgodności
proponowanych regulacji z prawem Unii Europejskiej.
Ponadto uprzejmie informuję, że do prezentowania stanowiska Rządu
w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Zdrowia.
Z poważaniem
(-) Donald Tusk Projekt
U S T A W A
z dnia
o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz
ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Art. 1. W ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1570, z 2009 r. Nr 76, poz. 641 oraz z 2010 r.
Nr 107, poz. 679 i Nr 257, poz. 1723) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2:
a) pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) choroba zakaźna – choroba, która została wywołana przez
biologiczny czynnik chorobotwórczy;”,
b) uchyla się pkt 10,
c) dodaje się pkt 10a w brzmieniu:
„10a) instytut badawczy – instytut badawczy w rozumieniu ustawy
z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych
(Dz. U. Nr 96, poz. 618 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654
i Nr 185, poz. 1092);”;
2) po art. 4 uchyla się oznaczenie i tytuł rozdziału 2;
3) w art. 5: 2
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są
obowiązane na zasadach określonych w ustawie do:
1) poddawania się:
a) zabiegom sanitarnym,
b) szczepieniom ochronnym,
c) poekspozycyjnemu profilaktycznemu stosowaniu
leków,
d) badaniom sanitarno-epidemiologicznym, w tym
również postępowaniu mającemu na celu pobranie lub
dostarczenie materiału do tych badań,
e) nadzorowi epidemiologicznemu,
f) kwarantannie,
g) leczeniu,
h) hospitalizacji,
i) izolacji;
2) zaniechania wykonywania prac, przy wykonywaniu których
istnieje możliwość przeniesienia zakażenia lub choroby
zakaźnej na inne osoby – jeżeli są osobami zakażonymi,
chorymi na chorobę zakaźną lub nosicielami;
3) stosowania się do nakazów i zakazów organów Państwowej
Inspekcji Sanitarnej służących zapobieganiu oraz
zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych;
4) udzielania danych i informacji:
a) organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Wojskowej
Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Inspekcji 3
Weterynaryjnej, Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej,
Inspekcji Ochrony Środowiska, jednostkom, o których
mowa w art. 30 ust. 1, oraz ośrodkom referencyjnym
i instytutom badawczym, niezbędnych do prowadzenia
nadzoru epidemiologicznego nad zakażeniami
i chorobami zakaźnymi i zapobiegania oraz zwalczania
zakażeń i chorób zakaźnych,
b) właściwym państwowym inspektorom sanitarnym,
niezbędnych do prowadzenia nadzoru
epidemiologicznego nad niepożądanymi odczynami
poszczepiennymi,
c) organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej, niezbędnych
do sprawowania nadzoru nad realizacją obowiązków,
o których mowa w pkt 1 – 3.”,
b) uchyla się ust. 3;
4) po art. 5 dodaje się oznaczenie i tytuł rozdziału w brzmieniu: „Rozdział 2
Badania sanitarno-epidemiologiczne”;
5) w art. 7 w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Badania laboratoryjne u osób, o których mowa w art. 6 ust. 1,
przeprowadzają, akredytowane w zakresie przedmiotu badania na postawie
przepisów o systemie oceny zgodności, laboratoria:”;
6) w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Koszty laboratoryjnego badania sanitarno-epidemiologicznego
wykonywanego u osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 4, są
finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest
wojewoda, bez względu na uprawnienia z tytułu ubezpieczenia
zdrowotnego.”; 4
7) w art. 9:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadku konieczności potwierdzenia prawidłowości
rozpoznania zakażenia, choroby zakaźnej lub identyfikacji
biologicznych czynników chorobotwórczych na potrzeby nadzoru
epidemiologicznego, wyniki badań laboratoryjnych poddaje się
weryfikacji.”,
b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Weryfikację wyników badań laboratoryjnych, o której mowa
w ust. 1, przeprowadzają:”;
8) w art. 14:
a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Kierownicy podmiotów leczniczych wykonujących działalność
leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne są obowiązani do
wdrożenia i zapewnienia funkcjonowania systemu zapobiegania
i zwalczania zakażeń szpitalnych, obejmującego:”,
b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Kierownicy podmiotów leczniczych wykonujących działalność
leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne są obowiązani do
gromadzenia w szpitalu informacji o zakażeniach szpitalnych
i czynnikach alarmowych oraz prowadzenia rejestru zakażeń
szpitalnych i czynników alarmowych.
3. W odniesieniu do podmiotów leczniczych dla osób
pozbawionych wolności wykonujących działalność leczniczą
w rodzaju świadczenia szpitalne, do powołania zespołu
i komitetu kontroli zakażeń szpitalnych są obowiązani
dyrektorzy właściwych zakładów karnych i aresztów
śledczych.”; 5
9) w art. 17 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
okres krótszy niż trzy miesiące są zwolnione z obowiązku
poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym,
z wyjątkiem szczepień poekspozycyjnych.”;
10) w art. 19 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Do przeprowadzania zalecanych szczepień ochronnych stosuje się
odpowiednio przepisy art. 17 ust. 2 – 6.”;
11) w art. 21 uchyla się ust. 9;
12) w art. 24:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Wojskowej Inspekcji
Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych, Inspekcji Weterynaryjnej, Wojskowej Inspekcji
Weterynaryjnej, Inspekcji Ochrony Środowiska oraz ośrodki
referencyjne i instytuty badawcze współdziałają w celu
zapobiegania oraz zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych,
rozpoznawania i monitorowania sytuacji epidemiologicznej oraz
zapewnienia systemu wczesnego powiadamiania o zagrożeniu
epidemicznym w kraju.”,
b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„W przypadku powzięcia podejrzenia albo rozpoznania zakażenia,
choroby zakaźnej lub zgonu z ich powodu, występujących wśród
żołnierzy, funkcjonariuszy i pracowników jednostek oraz innych osób
objętych zakresem działania inspekcji, o których mowa w ust. 1,
między podmiotami, o których mowa w ust. 1, mogą być
przekazywane, w formie papierowej lub elektronicznej, dane tych
osób, zawierające:”, 6
c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej, ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw rolnictwa
określi, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz zakażeń i chorób zakaźnych, o których mowa
w ust. 2,
2) sposób udostępniania danych, o których mowa w ust. 2,
oraz okres ich przechowywania
– uwzględniając konieczność zapewnienia skutecznego
nadzoru epidemiologicznego oraz zapobiegania i zwalczania
zakażeń i chorób zakaźnych.”;
13) w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Lekarz, felczer, pielęgniarka lub położna, którzy podejrzewają lub
rozpoznają zakażenie lub chorobę zakaźną, są obowiązani pouczyć
zakażonego lub chorego na chorobę zakaźną lub osobę sprawującą
prawną pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną albo opiekuna
faktycznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada
2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, o:
1) środkach służących zapobieganiu przeniesienia zakażenia na
inne osoby;
2) obowiązkach, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 lit. a
oraz art. 6 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5;
14) w art. 27:
a) w ust. 1:
– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Lekarz lub felczer, który podejrzewa lub rozpoznaje zakażenie, 7
chorobę zakaźną lub zgon z powodu zakażenia lub choroby
zakaźnej, określonych na podstawie ust. 9 pkt 1, jest obowiązany
do niezwłocznego, nie później jednak niż w ciągu 24 godzin od
chwili podejrzenia lub rozpoznania zakażenia, choroby zakaźnej
lub zgonu z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej, zgłoszenia
tego faktu:”,
– pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu lub
państwowemu granicznemu inspektorowi sanitarnemu
właściwemu dla miejsca rozpoznania zakażenia lub
choroby zakaźnej lub zgonu z powodu zakażenia lub
choroby zakaźnej lub”,
b) uchyla się ust. 3 i 5 – 7,
c) ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. W przypadku powzięcia podejrzenia zachorowania na chorobę
szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną lub zgonu
z powodu takiej choroby członka załogi lub pasażera
odbywającego podróż międzynarodową:
1) dowódca statku powietrznego za pośrednictwem instytucji
zapewniających służby ruchu lotniczego,
2) kapitan statku morskiego osobiście lub za pośrednictwem
Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, agenta
statku lub kapitanatu portu,
3) kierujący środkiem transportu drogowego,
4) pilot wycieczki lub przewodnik turystyczny
– są obowiązani do niezwłocznego zgłoszenia tego faktu,
dostępnymi środkami łączności, państwowemu powiatowemu
inspektorowi sanitarnemu lub państwowemu granicznemu 8
inspektorowi sanitarnemu właściwemu dla planowanego miejsca
przekroczenia granicy państwowej albo portu lotniczego lub
morskiego, a jeżeli podejrzenie zachorowania na chorobę
szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną lub zgonu
z powodu takiej choroby powzięto po przekroczeniu granicy
państwowej – państwowemu powiatowemu inspektorowi
sanitarnemu lub państwowemu granicznemu inspektorowi
sanitarnemu właściwemu dla miejsca powzięcia podejrzenia
o zachorowanie na taką chorobę lub zgonu z jej powodu.”,
d) w ust. 9 uchyla się pkt 5 i 7;
15) w art. 28 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) poucza osobę chorą lub osobę sprawującą prawną pieczę nad osobą
małoletnią lub bezradną albo opiekuna faktycznego w rozumieniu
art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach
pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, osoby najbliższe oraz osoby,
o których mowa w art. 17 ust. 1a, o obowiązkach wynikających z art.
5 ust. 1.”;
16) w art. 29:
a) uchyla się ust. 2 i 4 – 6,
b) w ust. 7 uchyla się pkt 5 i 6;
17) po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu:
„Art. 29a. 1. W ramach nadzoru epidemiologicznego nad zakażeniami
i chorobami zakaźnymi może być prowadzony nadzór
sentinel.
2. W nadzorze, o którym mowa w ust. 1, uczestniczą:
1) wskazane przez ministra właściwego do spraw zdrowia
instytuty badawcze i ośrodki referencyjne, na 9
podstawie umowy zawartej z ministrem właściwym do
spraw zdrowia;
2) wojewódzkie lub powiatowe stacje sanitarno-
-epidemiologiczne;
3) podmioty lecznicze oraz lekarze wykonujący zawód
w ramach praktyki zawodowej w rozumieniu
przepisów o działalności leczniczej, na podstawie
umowy zawartej z państwowym inspektorem
sanitarnym;
4) medyczne laboratoria diagnostyczne w rozumieniu
przepisów o diagnostyce laboratoryjnej, akredytowane
w zakresie przedmiotu badania na podstawie przepisów
o systemie oceny zgodności, na podstawie umowy
zawartej z państwowym inspektorem sanitarnym.
3. Koszty uczestnictwa w nadzorze sentinel:
1) podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są
finansowane z budżetu państwa z części, której
dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia;
2) podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 – 4, są
finansowane z budżetu państwa z części, której
dysponentem jest wojewoda.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić,
w drodze rozporządzenia:
1) zakażenia lub choroby zakaźne objęte nadzorem
sentinel,
2) sposób prowadzenia nadzoru sentinel,
3) jednostki podziału terytorialnego kraju, w których jest
prowadzony nadzór sentinel, 10
4) zadania realizowane przez podmioty uczestniczące
w nadzorze sentinel
– mając na względzie cele nadzoru sentinel oraz
zapewnienie reprezentatywności zbieranych w nim
danych.”;
18) art. 32 otrzymuje brzmienie:
„Art. 32. 1. W przypadku uzyskania danych lub innych informacji
o podejrzeniach lub przypadkach zakażeń, zachorowań lub
zgonów z powodu choroby zakaźnej, państwowy powiatowy
inspektor sanitarny lub państwowy graniczny inspektor
sanitarny, kierując się opartą na wiedzy medycznej własną
oceną stopnia zagrożenia dla zdrowia publicznego oraz
wytycznymi państwowego inspektora sanitarnego wyższego
stopnia, niezwłocznie weryfikuje uzyskane informacje,
przeprowadza dochodzenie epidemiologiczne, a następnie,
w razie potrzeby, podejmuje czynności mające na celu
zapobieganie oraz zwalczanie szerzenia się zakażeń
i zachorowań na tę chorobę zakaźną.
2. Dane i informacje, o których mowa w ust. 1, uzyskuje się na
podstawie:
1) zgłoszeń, o których mowa w art. 27 ust. 1 i 8 oraz
art. 29 ust. 1 pkt 1;
2) danych uzyskanych z indywidualnego nadzoru
epidemiologicznego;
3) danych przekazanych przez punkty kontaktowe
wspólnotowych i międzynarodowych systemów
wczesnego ostrzegania; 11
4) danych i informacji pochodzących z innych źródeł,
w szczególności dotyczących ognisk epidemicznych
zakażeń i zachorowań na chorobę zakaźną.”;
19) po art. 32 dodaje się art. 32a i 32b w brzmieniu:
„Art. 32a. 1. Państwowy inspektor sanitarny lub Główny Inspektor
Sanitarny, w związku z prowadzonym dochodzeniem
epidemiologicznym, może żądać udzielenia informacji o:
1) osobach zakażonych lub podejrzanych o zakażenie,
chorych lub podejrzanych o chorobę zakaźną, osobach
zmarłych z powodu choroby zakaźnej lub osobach,
wobec których istnieje takie podejrzenie,
2) osobach, które mogły mieć styczność z osobami,
o których mowa w pkt 1,
3) posiadaczu zwierzęcia, które mogło stanowić źródło
narażenia na zakażenie lub chorobę zakaźną
– od każdego, kto takie dane posiada lub jednostek
administracji publicznej, które dane takie mogą ustalić.
2. Dane osób, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1) imię i nazwisko;
2) datę urodzenia;
3) numer PESEL, a w przypadku gdy osobie nie nadano
tego numeru – serię i numer paszportu albo numer
identyfikacyjny innego dokumentu, na podstawie
którego jest możliwe ustalenie danych osobowych;
4) płeć;
5) adres miejsca zamieszkania;
6) informacje o aktualnym miejscu pobytu; 12
7) numer telefonu kontaktowego oraz adres poczty
elektronicznej lub innych środków komunikacji
elektronicznej;
8) rozpoznanie kliniczne zakażenia lub choroby zakaźnej
oraz charakterystykę podstawowych objawów
klinicznych i biologicznego czynnika
chorobotwórczego;
9) okoliczności narażenia na zakażenie, ze szczególnym
uwzględnieniem czynników ryzyka;
10) trasę podróży krajowej lub międzynarodowej oraz
wykorzystywane podczas niej przez osobę chorą lub
zakażoną środki transportu;
11) miejsca pobytu osoby zakażonej w okresie wylęgania
choroby.
Art. 32b. 1. W razie niebezpieczeństwa szerzenia się zakażenia lub
choroby zakaźnej, które może stanowić zagrożenie dla
zdrowia publicznego, w szczególności wystąpienia
choroby szczególnie niebezpiecznej lub wysoce zakaźnej,
państwowy powiatowy inspektor sanitarny lub państwowy
graniczny inspektor sanitarny jest obowiązany do
niezwłocznego zgłoszenia tego faktu państwowemu
wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu oraz Głównemu
Inspektorowi Sanitarnemu.
2. Jeżeli sytuacja epidemiologiczna, o której mowa w ust. 1,
może mieć wpływ na zdrowie publiczne w skali
międzynarodowej, państwowy powiatowy inspektor
sanitarny lub państwowy graniczny inspektor sanitarny jest
obowiązany do niezwłocznego zgłoszenia tego faktu
krajowemu punktowi centralnemu do spraw 13
Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych, działającemu
na podstawie odrębnych przepisów.”;
20) w art. 33:
a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Państwowy powiatowy inspektor sanitarny lub państwowy
graniczny inspektor sanitarny może, w drodze decyzji, nałożyć
na osobę zakażoną lub chorą na chorobę zakaźną albo osobę
podejrzaną o zakażenie lub chorobę zakaźną lub osobę, która
miała styczność ze źródłem biologicznego czynnika
chorobotwórczego, obowiązki określone w art. 5 ust. 1.
2. W celu zapobieżenia szerzeniu się zakażeń lub chorób
zakaźnych państwowy powiatowy inspektor sanitarny lub
państwowy graniczny inspektor sanitarny może, w drodze
decyzji:
1) wprowadzić zakaz wstępu do pomieszczeń skażonych;
2) nakazać przeprowadzenie dekontaminacji, dezynsekcji lub
deratyzacji nieruchomości lub pomieszczeń;
3) nakazać przeprowadzenie dekontaminacji przedmiotów,
a jeżeli nie jest to możliwe – ich zniszczenie;
4) wprowadzić zakaz korzystania z wody przeznaczonej do
spożycia przez ludzi i na potrzeby gospodarcze,
pochodzącej z ujęć, co do których istnieje podejrzenie
skażenia biologicznymi czynnikami chorobotwórczymi;
5) wprowadzić zakaz spożywania żywności podejrzanej
o skażenie, a w razie potrzeby, zarządzić jej zbadanie,
odkażenie, zniszczenie lub przeznaczenie do innych celów;
6) nakazać sekcję zwłok osoby zmarłej, u której rozpoznano
lub podejrzewano zakażenie lub chorobę zakaźną; 14
7) zakazać wykonywania sekcji zwłok ludzi i zwierząt, gdy
sekcja zwłok mogłaby prowadzić do zakażenia osób lub
skażenia środowiska, z wyjątkiem przypadku, gdy zachodzi
podejrzenie popełnienia przestępstwa.”,
b) uchyla się ust. 6,
c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. W przypadku konieczności poddania izolacji lub kwarantannie
osób, o których mowa w ust. 1 i 5, wojewoda zapewnia warunki
izolacji lub kwarantanny przez zapewnienie odpowiednich
pomieszczeń, wyposażenia oraz skierowanie do pracy osób
posiadających odpowiednie kwalifikacje.”;
21) w art. 34:
a) w ust. 1 w pkt 2 lit. h otrzymuje brzmienie:
„h) ostre nagminne porażenie dziecięce (poliomyelitis) oraz inne
ostre porażenia wiotkie, w tym zespół Guillaina-
-Barrégo,”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a – 1c w brzmieniu:
„1a. W przypadku podejrzenia lub rozpoznania zakażenia lub
choroby zakaźnej, o której mowa w ust. 1, lekarz lub felczer jest
obowiązany pouczyć pacjenta o obowiązku, o którym mowa
w ust. 1, oraz skierować go do szpitala. Fakt udzielenia
pouczenia jest potwierdzany wpisem lekarza lub felczera
w dokumentacji medycznej oraz podpisem pacjenta.
1b. Informacja o skierowaniu do szpitala, o którym mowa w ust. 1,
jest przekazywana państwowemu powiatowemu inspektorowi
sanitarnemu właściwemu dla miejsca rozpoznania zakażenia lub
choroby zakaźnej. 15
1c. W przypadku samowolnego opuszczenia szpitala przez osobę,
o której mowa w ust. 1, przed zakończeniem badań
diagnostycznych lub leczenia, kierownik szpitala jest
obowiązany do niezwłocznego, nie później jednak niż w ciągu
24 godzin od chwili uzyskania informacji o samowolnym
opuszczeniu szpitala, powiadomienia o tym fakcie państwowego
powiatowego inspektora sanitarnego właściwego dla siedziby
szpitala.”;
22) w art. 36 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. O zastosowaniu środka przymusu bezpośredniego decyduje lekarz lub
felczer, który określa rodzaj zastosowanego środka przymusu
bezpośredniego oraz osobiście nadzoruje jego wykonanie przez osoby
wykonujące zawody medyczne. Każdy przypadek zastosowania
środka przymusu bezpośredniego odnotowuje się w dokumentacji
medycznej.”;
23) w art. 37 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W przypadku stwierdzenia u chorego braku wskazań zdrowotnych
i epidemiologicznych do hospitalizacji w drodze decyzji, o której
mowa w art. 33 ust. 1, lekarz wnioskuje do państwowego
powiatowego inspektora sanitarnego lub państwowego granicznego
inspektora sanitarnego, który wydał decyzję, o uchylenie decyzji
nakładającej obowiązek hospitalizacji.”;
24) w art. 40:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Obowiązkowemu leczeniu podlegają osoby chore na:
1) gruźlicę płuc;
2) kiłę; 16
3) rzeżączkę.”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a – 1c w brzmieniu:
„1a. W przypadku podejrzenia lub rozpoznania zakażenia lub
choroby zakaźnej, o której mowa w ust. 1, lekarz lub felczer jest
obowiązany pouczyć pacjenta o obowiązku, o którym mowa
w ust. 1. Fakt udzielenia pouczenia jest potwierdzany wpisem
lekarza lub felczera w dokumentacji medycznej oraz podpisem
pacjenta.
1b. W przypadku zmiany podmiotu udzielającego choremu
świadczeń zdrowotnych związanych z chorobą, o której mowa
w ust. 1, lekarz jest obowiązany wystawić choremu skierowanie
wskazujące podmiot, który będzie kontynuował leczenie, oraz
powiadomić o tym fakcie państwowego powiatowego inspektora
sanitarnego właściwego dla dotychczasowego miejsca udzielania
świadczenia zdrowotnego.
1c. W przypadku uchylania się przez osoby, o których mowa
w ust. 1, od obowiązku leczenia, lekarz prowadzący leczenie
niezwłocznie powiadamia o tym fakcie państwowego
powiatowego inspektora sanitarnego właściwego dla miejsca
udzielania świadczenia zdrowotnego.”;
25) w art. 41 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Osoba zakażona HIV lub chora na AIDS może zastrzec dane, o których
mowa w art. 24 ust. 2 i 5, art. 27 ust. 4, art. 29 ust. 3 oraz art. 30 ust. 3,
umożliwiające jej identyfikację. W takim przypadku zgłoszenie lub rejestr
zawierają:”;
26) w art. 42 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) utrzymywanie gotowości do zwiększenia liczby wykonywanych
świadczeń zdrowotnych w zakresie i liczbie określonych w umowie, 17
o której mowa w ust. 1;”;
27) uchyla się art. 45;
28) w art. 52:
a) pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 21 ust. 1, nie
zgłasza niepożądanego odczynu poszczepiennego,”,
b) po pkt 3 dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu:
„4) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 27 ust. 1 lub 2, nie
zgłasza zakażenia, zachorowania na chorobę zakaźną lub zgonu
z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej albo ich podejrzenia,
5) wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1, nie
zgłasza dodatniego wyniku badania w kierunku biologicznych
czynników chorobotwórczych, które wywołują zakażenie lub
chorobę zakaźną lub nie przekazuje badanego materiału lub
wyizolowanego biologicznego czynnika chorobotwórczego
w celu weryfikacji wyników badań”;
29) w art. 9 w ust. 2 w pkt 2, w ust. 3 i 5, w art. 43 w pkt 3 użyte
w różnej liczbie i przypadku wyrazy „jednostki badawczo-
-rozwojowe” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku
wyrazami „instytuty badawcze”;
30) w art. 11 w ust. 1, w art. 12 w ust. 1, w art. 39 w ust. 2 i 3, w art. 44
w ust. 3, w art. 47 w ust. 1, 7 i 9 oraz w art. 48 użyte w różnej liczbie
i przypadku wyrazy „zakład opieki zdrowotnej” zastępuje się użytymi
w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „podmiot leczniczy”;
31) w art. 44 w ust. 2 w pkt 2 i 3, w ust. 4 w pkt 1 i 2 użyte w różnej liczbie
i przypadku wyrazy „zakład opieki zdrowotnej” zastępuje się użytymi 18
w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „przedsiębiorstwo podmiotu
leczniczego”;
32) w załączniku do ustawy:
a) uchyla się pkt 1,
b) pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) biegunki o etiologii infekcyjnej lub nieustalonej u dzieci do lat
2;”,
c) pkt 17 otrzymuje brzmienie:
„17) gruźlica i inne mikobakteriozy;”,
d) pkt 18 otrzymuje brzmienie:
„18) grypa (w tym grypa ptaków u ludzi);”,
e) pkt 22 otrzymuje brzmienie:
„22) inwazyjne zakażenie Haemophilus influenzae;”,
f) pkt 37 otrzymuje brzmienie:
„37) ostre nagminne porażenie dziecięce (poliomyelitis) oraz inne
ostre porażenia wiotkie, w tym zespół Guillaina-
-Barrégo;”,
g) pkt 38 otrzymuje brzmienie:
„38) płonica;”,
h) pkt 48 otrzymuje brzmienie:
„48) wirusowe zapalenia wątroby (A, B, C, inne) oraz zakażenia
wywołane przez wirusy zapalenia wątroby;”,
i) uchyla się pkt 49,
j) pkt 52 otrzymuje brzmienie: 19
„52) zakażenia żołądkowo-jelitowe oraz zatrucia pokarmowe
o etiologii infekcyjnej lub nieustalonej;”;
k) dodaje się pkt 55a w brzmieniu:
„55a) zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub mózgu o etiologii
infekcyjnej lub nieustalonej;”,
l) pkt 57 otrzymuje brzmienie:
„57) zespół hemolityczno-mocznicowy i inne postaci zakażenia
werotoksycznymi pałeczkami Escherichia coli
(STEC/VTEC);”.
Art. 2. W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
(Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263) w art. 8a w ust. 2:
1) uchyla się pkt 1;
2) część wspólna otrzymuje brzmienie:
„– mając na celu zapewnienie sprawnego zarządzania wymianą tych
informacji oraz jednolitej oceny ryzyka sanitarnego.”.
Art. 3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 8a ust. 2 pkt 2
ustawy zmienianej w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 8a ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
04/03-kt UZASADNIENIE
Podjęcie prac nad przygotowaniem projektu ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz
zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi spowodowane było potrzebą dostosowania
przepisów ustawy do zmieniających się potrzeb nadzoru epidemiologicznego oraz zwalczania
chorób zakaźnych. Ponadto istnieje konieczność dostosowania przepisów o finansowaniu zadań
Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które są określone ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r.
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1570,
z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, do faktycznych źródeł finansowania działalności stacji
sanitarno-epidemiologicznych, które zostały zmienione ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r.
o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji
publicznej w województwie (Dz. U. Nr 92, poz. 753, z późn. zm.). Zgodnie z art. 5 tej ustawy,
z dniem 1 stycznia 2010 r. uległa zmianie podległość organizacyjna, a co się z tym wiąże – jest
niezwykle istotne – sposób finansowania Państwowej Inspekcji Sanitarnej – z części budżetu
państwa pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia na finansowanie
z części pozostającej w dyspozycji wojewody.
Na potrzebę nowelizacji wskazywały zarówno doświadczenia ze stosowania ustawy zebrane
przez przedstawicieli administracji centralnej – Głównego Inspektoratu Sanitarnego oraz
Ministerstwa Zdrowia, instytutów badawczych, jak również przedstawicieli powiatowych
i wojewódzkich organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zmiany obejmują również te przepisy
ustawy, które będąc niejednoznacznie sformułowane, powodowały wątpliwości interpretacyjne.
Ponadto projektowane zmiany ustawy wynikają z potrzeby dostosowania jej terminologii do
regulacji zawartych w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U.
Nr 112, poz. 654, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności
(Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935, z późn. zm.).
Dostosowanie przepisów o źródle finansowania wybranych działań Inspekcji do stanu prawno-
-faktycznego
Nowelizacja dostosowuje przepisy ustawy w zakresie finansowania działań Państwowej Inspekcji
Sanitarnej do zmian organizacji i finansowania Państwowej Inspekcji Sanitarnej, które zostały 2
wprowadzone z dniem 1 stycznia 2010 r., zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r.
o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji
publicznej w województwie. W związku z powyższym, w nowelizowanym art. 8 ust. 3 ustawy
jako źródło finansowania zadań realizowanych przez stacje sanitarno-epidemiologiczne
wskazano, w oparciu o istniejący od dnia 1 stycznia 2010 r. stan prawny, część budżetu państwa
pozostającą w dyspozycji wojewody. Określone w zmienianym art. 8 ustawy badania dla celów
sanitarno-epidemiologicznych były zarówno przed dniem 1 stycznia 2010 r., jak i po tej dacie,
wykonywane w ramach ustawowej działalności stacji sanitarno-epidemiologicznych przez jej
laboratoria i finansowane w ramach środków na działalność bieżącą, którymi stacje te dysponują,
a więc de facto każdorazowo przez tego dysponenta części budżetowej, który finansuje
działalność stacji jako podmiotu administracji.
Analogiczna zmiana jest wprowadzana w art. 29a ust. 3 (poprzednio art. 45 ust. 3 ustawy)
dotyczącym kosztów finansowania systemów nadzoru wybiórczego w odniesieniu do wybranych
chorób.
Powyższe zmiany mają charakter formalnoprawny i nie nakładają na stacje sanitarno-
-epidemiologiczne nowych zadań ani nie powodują zwiększenia wydatków na ich działalność
ponad te koszty, które wynikają z już obowiązujących przepisów ustawy o zapobieganiu oraz
zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Równocześnie biorąc pod uwagę wysokie koszty, które musiałyby zostać poniesione przez
powiatowe stacje sanitarno-epidemiologiczne począwszy od dnia wejścia w życie nowych
przepisów wykonawczych do ustawy w roku 2012 i przez następne lata, zrezygnowano
z przepisów, które wprowadzały refundację kosztów zgłoszeń niepożądanych odczynów
poszczepiennych (art. 21 ust. 9 ustawy) oraz zachorowań (art. 27 ust. 7 ustawy) dokonywanych
przez lekarzy i felczerów oraz refundacji kosztów zgłoszeń dodatnich wyników badań
laboratoryjnych (art. 29 ust. 6 ustawy) dokonywanych przez kierowników laboratoriów.
W związku z powyższym zrezygnowano również z przepisów zobowiązujących lekarzy
i felczerów oraz kierowników laboratoriów (art. 27 ust. 3, 5 i 6 oraz art. 29 ust. 2, 4 – 6 i ust. 7
pkt 5 i 6 ustawy) do prowadzenia rejestrów dokonanych zgłoszeń. Rejestry te miały charakter
wyłącznie administracyjno-księgowy i miały służyć kontroli rozliczeń finansowych w zakresie
refundacji dokonanych zgłoszeń. 3
Doprecyzowanie katalogu możliwego ograniczenia praw i wolności w związku ze zwalczaniem
chorób zakaźnych
Projektowana ustawa poprzez zmianę art. 5 ust. 1 ustawy doprecyzowuje katalog obowiązków,
które mogą być nałożone w sytuacjach i przez organy określone w ustawie, na osoby
przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez uzupełnienie go o inne obowiązki
rozproszone w różnych przepisach ustawy. Zmiana ta ma charakter redakcyjny i porządkujący –
nie poszerza katalogu ograniczeń ponad te, które są dopuszczone na podstawie obowiązujących
przepisów ustawy.
Przykładowo przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy w dotychczasowym kształcie wymienia jedynie
obowiązek poddawania się szczepieniom ochronnym prowadzonym w ramach Programu
Szczepień Ochronnych. Należy zwrócić uwagę, że nie wyczerpuje w ten sposób wszystkich
sytuacji, w których ustawa przewiduje możliwość nałożenia obowiązku szczepień ochronnych –
obowiązek poddania się innym szczepieniom ochronnym niż te, o których mowa w Programie
Szczepień Ochronnych, przewiduje bowiem również dotychczasowy art. 46 ust. 3 ustawy.
Przepisy art. 5 ust. 1 ustawy zostały również uzupełnione o wymienione w art. 40 ust. 2 ustawy
obowiązki w zakresie profilaktycznego stosowania leków wobec osób po narażeniu na kontakt
z osobą chorą lub zakażoną.
Ochrona danych osobowych
Szczególny nacisk w nowelizacji został położony na kwestie ochrony danych osobowych.
Poprzez doprecyzowanie wprowadzone w nowym przepisie (art. 5 ust. 1 pkt 4) ściśle
zdefiniowano podmioty uprawnione do przetwarzania danych osobowych uzyskanych w celu
sprawowania nadzoru epidemiologicznego, zapobiegania oraz zwalczania zakażeń i chorób
zakaźnych oraz nadzoru nad realizacją związanych z tym obowiązków przez osoby przebywające
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Opracowując projekt ustawy, szczególną uwagę poświęcono zastosowaniu rozwiązań
legislacyjnych gwarantujących przestrzeganie zasady proporcjonalności oraz adekwatności
zakresu i treści merytorycznej danych osobowych, których zbieranie jest dopuszczone ustawą,
w stosunku do celu ich przetwarzania, jakim jest ochrona zdrowia publicznego. Przykładem
takich rozwiązań są przepisy dotyczące dochodzenia epidemiologicznego (dodawany art. 32a 4
ust. 2). W związku z przeprowadzoną analizą ustawy proponuje się uchylenie niezgodnej
z faktyczną treścią ustawy definicji legalnej terminu „informacje” (art. 2 pkt 10 ustawy). Jest to
uzasadnione również faktem, iż obowiązująca dla całości systemu polskiego prawa definicja
legalna odnosząca się do danych osobowych została sformułowana w ustawie z dnia 29 sierpnia
1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.),
a we wszystkich sytuacjach, w których przetwarzanie danych osobowych zostało dopuszczone
ustawą – odpowiednie przepisy każdorazowo wyznaczają ich maksymalny zakres poprzez ich
enumeratywne wyliczenie.
Dochodzenie epidemiologiczne
Przepisy dodawanego art. 32a regulują kwestie związane z informacją na temat osób narażonych
na biologiczne czynniki chorobotwórcze. Ma to niezwykle istotne znaczenie w przypadku wielu
dochodzeń epidemiologicznych począwszy od tych, które są prowadzone w związku
np. z zachorowaniami wywołanymi spożyciem skażonej żywności (np. salmonelozy), aż po
przypadki narażenia na kontakt z osobą chorą na chorobę wysoko zakaźną i szczególnie
niebezpieczną w czasie wielogodzinnych podróży lotniczych (wirusowe gorączki krwotoczne,
SARS, wysoce patogenna grypa ptaków A(H5N1), grypa pandemiczna), jak również w stosunku
do osób pokąsanych przez zwierzęta i potencjalnie w ten sposób narażonych na zakażenie
wścieklizną.
Proponowana zmiana umożliwi organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej niezwłoczne podjęcie
stosownych działań przeciwepidemicznych w celu jak najszybszego przerwania dróg szerzenia
się zakażenia, unieszkodliwienia źródła zakażenia lub zastosowania szczepień ochronnych albo
farmakoprofilaktyki.
Główny Inspektor Sanitarny i państwowi graniczni inspektorzy sanitarni
Z dniem 1 stycznia 2010 r. Główny Inspektor Sanitarny stał się organem właściwym do
bezpośredniego podejmowania działań w sytuacji powzięcia informacji lub podejrzenia
zagrożenia epidemiologicznego oraz sprawowania bezpośredniego nadzoru nad działalnością
państwowych granicznych inspektorów sanitarnych. W związku z powyższym Główny Inspektor
Sanitarny został, obok inspektorów powiatowych i wojewódzkich, wskazany jako właściwy do 5
prowadzenia dochodzeń epidemiologicznych (dodawany art. 32a), w szczególności tych
o charakterze transgranicznym – związanych z podróżami międzynarodowymi.
Ponadto w projekcie ustawy wskazano w przepisach kompetencyjnych państwowego
granicznego inspektora sanitarnego jako organ właściwy w zakresie nadzoru epidemiologicznego
(zmieniany art. 27 ust. 1 i 8) oraz podejmowania stosownych działań zapobiegawczych
i przeciwepidemicznych (zmieniany art. 33). W związku z powyższym dokonywana jest również
zmiana art. 37 ust. 3 ustawy, w celu wskazania państwowego granicznego inspektora sanitarnego
jako jeden z organów upoważnionych (w przypadku stwierdzenia u chorego braku wskazań
zdrowotnych i epidemiologicznych do hospitalizacji) do uchylania obowiązku hospitalizacji,
nakładanego w drodze decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy.
Ponadto doprecyzowano przepisy art. 27 ust. 8 ustawy odnoszące się do sytuacji wystąpienia
zachorowania na chorobę szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną lub zgonu z powodu takiej
choroby członka załogi lub pasażera odbywającego podróż międzynarodową w zakresie sposobu
przekazywania tych informacji do organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zgodnie
z projektowanym przepisem dowódca statku powietrznego za pośrednictwem instytucji
zapewniających służby ruchu lotniczego, kapitan statku morskiego osobiście lub za
pośrednictwem Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, agenta statku lub kapitanatu portu,
kierujący środkiem transportu drogowego oraz pilot wycieczki lub przewodnik turystyczny są
obowiązani do niezwłocznego zgłoszenia tego faktu, dostępnymi środkami łączności,
państwowemu powiatowemu lub granicznemu inspektorowi sanitarnemu właściwemu dla
planowanego miejsca przekroczenia granicy państwowej albo portu lotniczego lub morskiego,
a jeżeli podejrzenie o zachorowanie na chorobę szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną lub
zgonu z powodu takiej choroby powzięto po przekroczeniu granicy państwowej państwowemu
powiatowemu inspektorowi sanitarnemu lub państwowemu granicznemu inspektorowi
sanitarnemu właściwemu dla miejsca powzięcia podejrzenia o zachorowanie na taką chorobę lub
zgonu z powodu takiej choroby.
Określenie form i trybu współdziałania między organami różnych inspekcji
W kwestii określenia form i trybu współdziałania między organami Państwowej Inspekcji
Sanitarnej, Wojskowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych, Inspekcji Weterynaryjnej, Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej oraz Inspekcji 6
Ochrony Środowiska w zakresie zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych, projektowana ustawa
nowelizuje art. 24 ust. 2, wprowadzając fakultatywność wymiany informacji o przypadkach
zakażeń i zachorowań. Zastosowane rozwiązanie stanowi realizację oraz gwarantuje
przestrzeganie zasady proporcjonalności oraz adekwatności przetwarzania danych osobowych
w związku z celem, jakim jest ochrona zdrowia publicznego. Przedmiotowe zmiany uczyniły
wymianę danych między inspekcjami podstawowym elementem współpracy między nimi,
zrezygnowano natomiast z określania innych form i trybu współdziałania między inspekcjami
w drodze rozporządzenia. Z dotychczasowych doświadczeń wynika bowiem, że regulowanie
sposobów współdziałania między ww. podmiotami w drodze rozporządzenia jest w chwili
obecnej niecelowe, gdyż podstawy prawne współpracy zostały określone w aktach rangi
ustawowej w sposób wystarczający – obowiązek współpracy w zakresie monitorowania
i rozpoznawania sytuacji epidemiologicznej oraz jej zakres, tj. przekazywanie zgłoszeń, wynika
wprost z przepisów art. 24 ust. 1 i 2 ustawy. Ponadto właściwość i zadania Państwowej Inspekcji
Sanitarnej, Wojskowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych w dziedzinie zapobiegania i zwalczania chorób zakaźnych i zakażeń zostały już
łącznie określone w przepisach wydanych na podstawie art. 2 i 5 w związku z art. 20 i art. 20a
ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212,
poz. 1263).
Ponadto należy stwierdzić, że wymienione w ustawie inspekcje nie zgłaszały potrzeb określenia
form i trybu współpracy w drodze rozporządzenia.
Izolacja osób chorych na choroby wysoce zakaźne i szczególnie niebezpieczne
W zmianie dotyczącej art. 33 ust. 7 doprecyzowano przepisy dotyczące izolacji. W obecnym
brzmieniu przepis odnosił się wyłącznie do osób chorych na choroby nowe, dotychczas na terenie
Polski nierozpoznane. Takie rozwiązanie pozostawiało poza regulacją ustawową wiele chorób
szczególnie niebezpiecznych i wysoce zakaźnych, które w kraju występowały już w przeszłości
i możliwe jest ich ponowne zawleczenie, np. cholera, dżuma, a także wywołanych atakiem
bioterrorystycznym – ospa prawdziwa. Projektowana zmiana likwiduje tę lukę. Ponadto
projektowana ustawa uchyla przepis art. 33 ust. 6 ustawy (poddanie kwarantannie osób
zdrowych, które pozostawały w styczności z chorymi na choroby zakaźne) ze względu na fakt, że
określona w nim sytuacja została objęta regulacją zmienionego art. 33 ust. 1. 7
Nadzór epidemiologiczny i kliniczny nad chorobami objętymi obowiązkiem leczenia
Kolejnym zagadnieniem, które objęto nowelizacją, są opracowane przy współpracy z Instytutem
Gruźlicy i Chorób Płuc rozwiązania prawne służące zapewnieniu skuteczności nadzoru nad
osobami chorymi na choroby, które ze względów epidemiologicznych podlegają obowiązkowi
leczenia w warunkach hospitalizacji (np. gruźlica, w okresie gdy chory prątkuje – art. 34 ust. 1
pkt 1 ustawy) lub w warunkach lecznictwa otwartego (np. gruźlica po okresie prątkowania –
art. 40 ust. 1 ustawy). W związku z tym proponowane przepisy (dodawany art. 40 ust. 1a – 1c)
usprawnią obieg informacji, który pozwoli na szybsze egzekwowanie obowiązku hospitalizacji
lub leczenia od osób, które się od niego uchylają. W przypadku leczenia gruźlicy jest to
szczególnie istotne, ponieważ przerwanie przyjmowania leków może prowadzić do powstania
szczepów wielolekoopornych, które nie poddają się skutecznemu leczeniu.
Ponadto dokonano zmiany redakcyjnej w art. 40 ust. 1 polegającej na wykreśleniu zwrotu „oraz
osoby, które miały styczność z chorymi na te choroby”, gdyż kwestia postępowania z osobami ze
styczności jest w pełni uregulowana w art. 40 ust. 2 ustawy.
Stosowanie przymusu bezpośredniego
W przepisach określających dopuszczalność i sposób stosowania przymusu bezpośredniego
wprowadzono doprecyzowanie, zgodnie z którym przymus będący częścią interwencji
medycznej może być stosowany jedynie przez pracowników medycznych pod bezpośrednim
nadzorem lekarza lub felczera (zmieniany art. 36 ust. 2).
Świadczenie przez szpitale i oddziały zakaźne gotowości w zakresie zapewnienia izolacji
i leczenia osób chorych na choroby zakaźne
Zmiana art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy wynika z faktu, że przepis ten zawiera warunek, którego
spełnienie jest praktycznie niemożliwe przez świadczeniodawców. Wprowadza on do umów
(które mogą być zawierane między ministrem właściwym do spraw zdrowia
a świadczeniodawcami) wymóg utrzymywania gotowości do zwiększenia ilości wykonywanych
świadczeń zdrowotnych na poziomie nie mniejszym niż 200% w stosunku do ilości świadczeń
zdrowotnych wykonywanych na podstawie umów zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia.
W zmodyfikowanym przepisie zakres i liczba wymaganych świadczeń będą mogły być określone
bezpośrednio w umowie zawieranej między ministrem właściwym do spraw zdrowia 8
a świadczeniodawcą na poziomie odpowiednim do możliwości szpitala i potrzeb w danym
regionie kraju.
Wykaz zakażeń i chorób zakaźnych
W przedmiotowym projekcie nowelizacji poprawiono ponadto nomenklaturę jednostek
chorobowych oraz oczywiste błędy redakcyjne w wykazie zakażeń i chorób zakaźnych
stanowiącym załącznik do ustawy w odniesieniu do grypy ptaków, mikobakterioz, zakażeń
inwazyjnych Haemophilus influenzae, wirusowych zakażeń wątroby, płonicy, zakażeń
ośrodkowego układu nerwowego, zakażeń żołądkowo-jelitowych i zatruć pokarmowych, zespołu
hemolityczno-mocznicowego i innych postaci zakażenia werotoksycznymi pałeczkami
Escherichia coli (STEC/VTEC).
Zmiana ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
W projektowanej ustawie przewiduje się również zmianę w art. 8a ust. 2 ustawy z dnia
14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej polegającą na uchyleniu pkt 1, z którego
wynika obowiązek określenia przez ministra właściwego do spraw zdrowia w rozporządzeniu
standardów postępowania w zakresie kontroli i nadzoru sanitarnego organów Państwowej
Inspekcji Sanitarnej oraz wzorów dokumentacji dla poszczególnych czynności kontroli i nadzoru
sanitarnego. Dotychczas takie rozporządzenie nie zostało wydane. Konsekwencją tej zmiany jest
doprecyzowanie wytycznych do wydania aktu wykonawczego wydawanego na podstawie art. 8
ust. 2 pkt 2 oraz utrzymanie w mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie tego przepisu, do dnia wejścia w życie nowego rozporządzenia w oparciu o przyjęte
w projekcie ustawy upoważnienie.
Z uwagi na to, że zakres działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest bardzo szeroki i ulega
dynamicznym zmianom związanym ze zmianami przepisów krajowych, jak i prawa
Unii Europejskiej, a także z pojawiającymi się nowymi zagrożeniami epidemiologicznymi, nie
jest zasadne określanie procedur wewnętrznych postępowania i wzorów dokumentów w akcie
prawa powszechnie obowiązującego, jakim jest rozporządzenie. Procedura wydania i zmiany
rozporządzenia jest procedurą długotrwałą, co nie pozwala na podjęcie szybkich działań
zapewniających właściwy poziom bezpieczeństwa. W związku z tym proponuje się uchylenie
przedmiotowego przepisu. Należy podkreślić, że jego uchylenie nie spowoduje braku podstaw do 9
określania wewnętrznych procedur postępowania. Takie procedury istnieją w chwili obecnej i są
stosowane z powodzeniem w działalności Państwowej Inspekcji Sanitarnej, m.in. w takich
działach, jak epidemiologia czy bezpieczeństwo żywności i żywienia.
Przedmiot projektowanej ustawy nie jest objęty zakresem prawa Unii Europejskiej.
Przedmiotowy projekt ustawy nie wymaga notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia
Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego
systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597).

Projekt instrukcji mordowania Polaków szczepionkami. pobierz tutaj pdf

OCENA SKUTKÓW REGULACJI
1. Podmioty, na które oddziałuje regulacja
Przedmiotowy projekt ustawy będzie miał wpływ na wszystkie osoby przebywające na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym na właścicieli, posiadaczy lub zarządzających
nieruchomościami oraz osoby prowadzące działalność gospodarczą, a także na określone
organy administracji publicznej, na które projektowana ustawa nakłada obowiązki związane
między innymi z zapobieganiem szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych.
Projekt w zakresie zmian w ustawie o Państwowej Inspekcji Sanitarnej będzie oddziaływał na
organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
2. Konsultacje społeczne
Równolegle z uzgodnieniami międzyresortowymi projekt został przesłany do zaopiniowania
następującym podmiotom:
1) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie epidemiologii;
2) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie chorób zakaźnych;
3) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie mikrobiologii lekarskiej;
4) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie pielęgniarstwa epidemiologicznego;
5) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie medycyny transportu,
6) Narodowemu Funduszowi Zdrowia;
7) Krajowemu Centrum do spraw AIDS;
8) Narodowemu Instytutowi Zdrowia Publicznego – Państwowemu Zakładowi Higieny;
9) Instytutowi Gruźlicy i Chorób Płuc;
10) Centrum Diagnostyki i Leczenia Chorób Przenoszonych Drogą Płciową Warszawskiego
Uniwersytetu Medycznego;
11) Narodowemu Instytutowi Leków;
12) Państwowemu Instytutowi Weterynarii; 11
13) Międzywydziałowemu Instytutowi Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni;
14) Naczelnej Radzie Lekarskiej;
15) Naczelnej Radzie Pielęgniarek i Położnych;
16) Naczelnej Radzie Diagnostów Laboratoryjnych;
17) Naczelnej Radzie Aptekarskiej;
18) Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej;
19) Polskiemu Towarzystwu Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych;
20) Polskiemu Stowarzyszeniu Pielęgniarek Epidemiologicznych;
21) Stowarzyszeniu Epidemiologów Polskich;
22) Polskiemu Towarzystwu Zakażeń Szpitalnych;
23) Stowarzyszeniu Higieny Lecznictwa;
24) Ogólnopolskiemu Stowarzyszeniu Higienistek Dyplomowanych Medycyny Szkolnej;
25) Polskiemu Towarzystwu Medycyny Morskiej, Tropikalnej i Podróży;
26) Sekretariatowi Ochrony Zdrowia Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”;
27) Ogólnopolskiemu Porozumieniu Związków Zawodowych;
28) Federacji Związków Zawodowych Pracowników Ochrony Zdrowia;
29) Federacji Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia „Porozumienie Zielonogórskie”;
30) Federacji Związków Pracodawców Zakładów Opieki Zdrowotnej RP;
31) Pracodawcom Rzeczypospolitej Polskiej;
32) Konfederacji Polskich Pracodawców Prywatnych;
33) Stowarzyszeniu Menadżerów Opieki Zdrowotnej;
34) Forum Związków Zawodowych;
35) Radzie Krajowej Federacji Konsumentów;
36) Business Centre Club; 12
37) Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”.
W czasie konsultacji społecznych napłynęło ponad 100 uwag, m.in. od Konsultanta
Krajowego w dziedzinie epidemiologii, Konsultanta Krajowego w dziedzinie pielęgniarstwa
epidemiologicznego, Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu
Higieny, Narodowego Instytutu Leków, Międzywydziałowego Instytutu Medycyny Morskiej
i Tropikalnej, Narodowego Funduszu Zdrowia, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych,
Naczelnej Rady Aptekarskiej. Uwagi te dotyczyły w szczególności rozszerzenia nadzoru
epidemiologicznego np. poprzez wprowadzenie dodatkowych raportów o przebiegu
wybranych zakażeń lub chorób zakaźnych oraz wynikach ich leczenia, a także zmian
w organizacji zespołów kontroli zakażeń szpitalnych. Uwagi te nie odnosiły się do przepisów
objętych niniejszą nowelizacją i będą przedmiotem dalszych analiz w zakresie ich zasadności
i możliwości uwzględnienia w ramach przyszłych prac legislacyjnych. Natomiast pozostałe
uwagi odnoszące się między innymi do nomenklatury jednostek chorobowych, wskazania
medycznych laboratoriów diagnostycznych jako podmiotów uczestniczących w nadzorze
wybiórczym (sentinel) zostały uwzględnione.
Przedmiotowy projekt ustawy został zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia
7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. Nr 169,
poz. 1414, z późn. zm.).
W trakcie prac nad projektowaną ustawą nie było zgłaszane zainteresowanie pracami nad nią
w trybie ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia
prawa.
3. Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety jednostek
samorządu terytorialnego
Zmiany w ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
zakaźnych u ludzi
Wdrożenie projektowanych rozwiązań, zarówno przepisów nowych, jak również przepisów
nowelizujących przepisy dotychczas obowiązujące, nie będzie powodowało zaangażowania
środków budżetu państwa w jakiejkolwiek fazie realizacji przepisów wprowadzanych 13
niniejszą ustawą nowelizującą ponad środki łącznie dotychczas przeznaczane z budżetu
państwa (w części 46 – Zdrowie, w części 85 – Województwa, jak i poza nimi) na realizację
zadań wynikających z już obowiązujących przepisów ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu
zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, a w konsekwencji nie będzie generowało dodatkowych
kosztów wymagających sfinansowania.
Ustawa nie wprowadza również nowych upoważnień ustawowych do wydawania aktów
wykonawczych ponad te, które znajdują się w obecnie obowiązującej ustawie o zapobieganiu
oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Finansowanie badań sanitarno-epidemiologicznych
Projekt nowelizacji w zakresie dotyczącym finansowania badań do celów sanitarno-
-epidemiologicznych (zmieniany art. 8 ust. 3) u osób, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 4
tej ustawy, zakłada zmianę przepisu określającego źródło finansowania tych badań z części
budżetu państwa pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw zdrowia na część
pozostającą w budżecie wojewody. Określone w art. 8 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi badania dla celów
sanitarno-epidemiologicznych były zarówno przed dniem 1 stycznia 2010 r., jak i po tej
dacie, wykonywane w ramach ustawowej działalności stacji sanitarno-epidemiologicznych
przez ich laboratoria i finansowane w ramach środków, którymi stacje dysponują na
działalność bieżącą. Finansowanie zadań Państwowej Inspekcji Sanitarnej, o których mowa
w ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
zakaźnych u ludzi faktycznie odbywało się zawsze ze środków na działalność stacji, a więc
każdorazowo z tej części budżetu, z której jest finansowana działalność stacji jako podmiotu
administracji.
Przedmiotowa zmiana ma więc charakter formalnoprawny, nie nakłada na stacje sanitarno-
-epidemiologiczne nowych zadań i w związku z tym nie powoduje wzrostu kosztów
funkcjonowania stacji sanitarno-epidemiologicznych ponad te, które są związane
z realizowanymi zadaniami, wynikającymi z dotychczas obowiązujących przepisów ustawy
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Przedmiotowa regulacja
uzgadnia jedynie stan prawny z ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz
zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi z przepisami wprowadzonymi ustawą z dnia 14
23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji
i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. Nr 92, poz. 753,
z późn. zm.) w zakresie części budżetu, z której jest finansowana działalność stacji.
Wdrożenie przedmiotowych przepisów nie spowoduje zwiększonego zaangażowania
środków budżetu państwa ponad środki łącznie przeznaczane do tej pory na ten cel
w budżecie państwa (w części 46 – Zdrowie, w części 85 – Województwa, jak i poza nimi),
a w konsekwencji nie będzie generowało dodatkowych kosztów wymagających
sfinansowania.
Finansowanie wybiórczych nadzorów epidemiologicznych (nadzory sentinel)
Analogiczna zmiana jest wprowadzana w dodawanym art. 29a ust. 3 (obecnie art. 45 ust. 3
ustawy) dotyczącym kosztów finansowania systemów nadzoru wybiórczego w odniesieniu do
wybranych chorób. Koszty realizacji prowadzenia wybiórczego nadzoru epidemiologicznego
będą finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do
spraw zdrowia (dla podmiotów, o których mowa w art. 29a ust. 2 pkt 1) oraz budżetu państwa
z części, której dysponentem jest wojewoda (dla podmiotów, o których mowa w art. 29a
ust. 2 pkt 2 – 4).
Refundacja zgłoszeń zachorowań i wyników badań laboratoryjnych
W niniejszej nowelizacji zrezygnowano z przewidywanego ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r.
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi rozwiązania
polegającego na wprowadzeniu refundacji kosztów przesyłania do stacji sanitarno-
-epidemiologicznych zgłoszeń zachorowań i wyników badań laboratoryjnych. Rozwiązanie
to, mające w zamyśle przyczynić się do zwiększenia kompletności zgłaszania chorób przez
lekarzy, jest w obecnej sytuacji budżetu państwa zbyt kosztowne w realizacji i w zbyt dużym
stopniu obciążałoby budżety wojewodów, którzy finansują obecnie stacje sanitarno-
-epidemiologiczne. Powyższa zmiana nie będzie miała wpływu na budżet państwa. Biorąc
pod uwagę, że planowana refundacja nie była realizowana w latach ubiegłych, ze względu na
obowiązywanie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia
6 sierpnia 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384,
z późn. zm.), uchylenie przepisów dotyczących refundacji nie będzie miało faktycznego 15
wpływu na budżety zakładów opieki zdrowotnej, lekarzy wykonujących zawód w ramach
praktyki indywidualnej lub grupowej czy też laboratoria.
Wykaz zakażeń i chorób zakaźnych
Zmiany w wykazie zakażeń i chorób zakaźnych nie spowodują zwiększania wydatków
z budżetu państwa, jak również nie spowodują zwiększenia wydatków ze środków
Narodowego Funduszu Zdrowia. Zmiany dotyczą obowiązującego nazewnictwa jednostek
chorobowych.
Zmiany w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Projekt w zakresie zmian w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji
Sanitarnej nie będzie miał wpływu na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa
i budżety jednostek samorządu terytorialnego.
4. Wpływ regulacji na rynek pracy
Niniejszy projekt ustawy nie będzie oddziaływać na rynek pracy.
5. Wpływ regulacji na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na
funkcjonowanie przedsiębiorstw
Wejście w życie ustawy nie będzie miało wpływu na konkurencyjność gospodarki
i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie zakładów opieki zdrowotnej.
6. Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionalny
Przedmiotowy projekt ustawy nie będzie miał wpływu na sytuację i rozwój regionalny.
7. Wpływ regulacji na zdrowie społeczeństwa
Regulacje projektowanej ustawy przyczynią się do realizacji polityki zdrowotnej państwa,
której celem jest zapobieganie i zwalczanie zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,
w szczególności epidemiologicznych sytuacji wystąpienia niebezpieczeństwa szerzenia się
choroby zakaźnej. Projektowane przepisy ustawy pozytywnie wpłyną na możliwości oraz
skuteczność podejmowanych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej działań16
przeciwepidemicznych. Szacunkowe korzyści związane z wprowadzeniem ustawy są
następujące: możliwość podjęcia skutecznych działań zapobiegawczych
i przeciwepidemicznych w stosunku do zakażeń i chorób zakaźnych stanowiących istotny
problem epidemiologiczny oraz stanowiących faktyczne zagrożenie dla zdrowia publicznego,
zmniejszenie występowania masowych zachorowań poprzez szybkie wykrywanie, izolację
i leczenie osób chorych, wzrost poczucia bezpieczeństwa w społeczeństwie, poprawa
wskaźników zdrowotności ogólnej (zdrowia publicznego) oraz spadek umieralności.
Proponowana regulacja znacząco wpłynie na zdrowie ludzi poprzez poprawę jakości
i zwiększenie czujności nadzoru epidemiologicznego nad chorobami zakaźnymi
i zakażeniami.
8. Wpływ regulacji na środowisko
Regulacje zaproponowane w projekcie ustawy nie będą miały wpływu na środowisko.

Projekt
ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA ZDROWIA1)
z dnia
w sprawie wykazu zakażeń i chorób zakaźnych występujących wśród żołnierzy,
funkcjonariuszy i pracowników jednostek oraz osób objętych zakresem działania
Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Wojskowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej
Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Inspekcji Weterynaryjnej,
Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, Inspekcji Ochrony Środowiska
Na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz
zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. Nr 234, poz. 1570,
z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1) wykaz zakażeń i chorób zakaźnych występujących wśród żołnierzy,
funkcjonariuszy i pracowników jednostek oraz osób objętych zakresem
działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Wojskowej Inspekcji Sanitarnej,
Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Inspekcji
Weterynaryjnej, Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, Inspekcji Ochrony
Środowiska;
2) sposób udostępniania danych, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia
5 grudnia 2008 o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych
u ludzi, zwanej dalej „ustawą”, oraz okres ich przechowywania.
§ 2. Ustala się wykaz zakażeń i chorób zakaźnych występujących wśród żołnierzy,
funkcjonariuszy i pracowników jednostek oraz osób objętych zakresem działania
Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Wojskowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji
Sanitarnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Inspekcji Weterynaryjnej, Wojskowej
1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej − zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2
rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu
działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 248, poz. 1495 i Nr 248, poz. 1672).
2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 76, poz. 641, z 2010 r. Nr 107,
poz. 679 i Nr 257, poz. 1723 oraz z 2012 r. poz. …
2
Inspekcji Weterynaryjnej, Inspekcji Ochrony Środowiska, stanowiący załącznik do
niniejszego rozporządzenia.
§ 3. Dane, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy, są udostępniane poprzez
sporządzenie kopii papierowych lub w formie pliku elektronicznego.
§ 4. Dane, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy, są przechowywane przez okres
nie krótszy niż 20 lat.
§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
MINISTER ZDROWIA
W porozumieniu:
MINISTER OBRONY NARODOWEJ
MINISTER SPRAW WEWNĘTRZNYCH
3
Załącznik
do rozporządzenia
Ministra Zdrowia
z dnia …, (poz. …)
Wykaz zakażeń i chorób zakaźnych występujących wśród żołnierzy,
funkcjonariuszy i pracowników jednostek oraz osób objętych zakresem działania
Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Wojskowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej
Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Inspekcji Weterynaryjnej,
Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, Inspekcji Ochrony Środowiska
1) bąblowica i wągrzyca;
2) błonica;
3) borelioza z Lyme;
4) bruceloza;
5) chlamydiozy i inne zakażenia nierzeżączkowe układu moczopłciowego;
6) cholera;
7) choroba Creutzfeldta-Jakoba i inne encefalopatie gąbczaste;
8) czerwonka bakteryjna;
9) dur brzuszny i zakażenia pałeczkami durowymi;
10) dur wysypkowy (w tym choroba Brill-Zinssera) i inne riketsjozy;
11) dury rzekome A, B, C i zakażenia pałeczkami rzekomodurowymi;
12) dżuma;
13) giardioza;
14) gorączka Q;
15) gruźlica i inne mikobakteriozy;
16) grypa (w tym grypa ptaków u ludzi);
17) inwazyjne zakażenia Neisseria meningitidis;
18) inwazyjne zakażenia Streptococcus pneumoniae;
19) inwazyjne zakażenia Streptococcus pyogenes;
20) inwazyjne zakażenie Haemophilus influenzae;
21) jersinioza;
22) kampylobakterioza;
23) kiła;
24) kryptosporydioza;
25) krztusiec;
26) legioneloza;
4
27) leptospirozy;
28) listerioza;
29) nosacizna;
30) odra;
31) ornitozy;
32) ospa prawdziwa;
33) ospa wietrzna;
34) płonica;
35) pryszczyca;
36) różyczka i zespół różyczki wrodzonej;
37) rzeżączka;
38) salmonelozy inne niż wywołane przez pałeczki Salmonella Typhi i Salmonella
Paratyphi A, B, C oraz zakażenia przez nie wywołane;
39) tężec;
40) toksoplazmoza wrodzona;
41) tularemia;
42) wąglik;
43) wirusowe gorączki krwotoczne, w tym żółta gorączka;
44) wirusowe zapalenia wątroby (A, B, C, inne) oraz zakażenia wywołane przez
wirusy zapalenia wątroby;
45) włośnica;
46) wścieklizna;
47) zakażenia żołądkowo-jelitowe oraz zatrucia pokarmowe o etiologii infekcyjnej
lub nieustalonej;
48) zakażenia wirusem zachodniego Nilu;
49) zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) i zespół nabytego
niedoboru odporności (AIDS);
50) zatrucie jadem kiełbasianym (botulizm);
51) zespół hemolityczno-mocznicowy i inne postaci zakażenia werotoksycznymi
pałeczkami Escherichia coli (STEC/VTEC);
52) zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub mózgu o etiologii infekcyjnej lub
nieustalonej;
53) zespół ostrej niewydolności oddechowej (SARS);
54) zimnica (malaria).
5
UZASADNIENIE
Projekt rozporządzenia realizuje upoważnienie ustawowe zawarte w art. 24 ust. 3
ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób
zakaźnych u ludzi (Dz. Nr 234, poz. 1570, z późn. zm.).
Projektowane rozporządzenie określa wykaz zakażeń i chorób zakaźnych
występujących wśród żołnierzy, funkcjonariuszy i pracowników jednostek oraz osób
objętych zakresem działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Wojskowej Inspekcji
Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych,
Inspekcji Weterynaryjnej, Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, Inspekcji Ochrony
Środowiska, stanowiący załącznik do niniejszego rozporządzenia.
Określając wykaz zakażeń i chorób zakaźnych ludzi objętych przekazywaniem danych
między inspekcjami, uwzględniono zakażenia i choroby zakaźne u ludzi objęte
zakresem przedmiotowym ustawy o zapobieganiu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,
ze względu na fakt, iż wymiana tych danych jest niezbędna dla zapewnienia
kompletności danych gromadzonych przez podmioty uczestniczące w nadzorze
epidemiologicznym. Projektuje się, że dane te są udostępniane poprzez sporządzenie
kopii papierowych lub w formie pliku elektronicznego i przechowywane przez okres nie
krótszy niż 20 lat.
Przedmiot projektowanego rozporządzenia nie jest objęty zakresem prawa Unii
Europejskiej.
Regulacja nie zawiera przepisów technicznych, nie wdraża norm i nie wpływa na
swobodę przepływu usług i towarów, nie wymaga notyfikacji w rozumieniu przepisów
rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu
funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239,
poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597).
6
OCENA SKUTKÓW REGULACJI (OSR)
1. Podmioty, na które oddziałuje projektowana regulacja
Rozporządzenie to obejmuje organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Wojskowej
Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Sanitarnej Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych, Inspekcji Weterynaryjnej i Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej.
2. Konsultacje społeczne
Projekt regulacji zostanie przekazany do zaopiniowania:
1) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie epidemiologii,
2) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie chorób zakaźnych,
3) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie mikrobiologii lekarskiej,
4) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie pielęgniarstwa epidemiologicznego,
5) Konsultantowi Krajowemu w dziedzinie medycyny transportu,
6) Narodowemu Funduszowi Zdrowia,
7) Krajowemu Centrum do spraw AIDS,
8) Narodowemu Instytutowi Zdrowia Publicznego − Państwowemu Zakładowi
Higieny,
9) Instytutowi Gruźlicy i Chorób Płuc,
10) Centrum Diagnostyki i Leczenia Chorób Przenoszonych Drogą Płciową
Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego,
11) Narodowemu Instytutowi Leków,
12) Państwowemu Instytutowi Weterynarii,
13) Międzywydziałowemu Instytutowi Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni,
14) Naczelnej Radzie Lekarskiej,
15) Naczelnej Radzie Pielęgniarek i Położnych,
16) Naczelnej Radzie Diagnostów Laboratoryjnych,
17) Naczelnej Radzie Aptekarskiej,
18) Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej,
19) Polskiemu Towarzystwu Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych,
7
20) Polskiemu Stowarzyszeniu Pielęgniarek Epidemiologicznych,
21) Stowarzyszeniu Epidemiologów Polskich,
22) Polskiemu Towarzystwu Zakażeń Szpitalnych,
23) Stowarzyszeniu Higieny Lecznictwa,
24) Polskiemu Towarzystwu Medycyny Morskiej, Tropikalnej i Podróży,
25) Sekretariatowi Ochrony Zdrowia Komisji Krajowej − NSZZ „Solidarność”,
26) Ogólnopolskiemu Porozumieniu Związków Zawodowych,
27) Federacji Związków Zawodowych Pracowników Ochrony Zdrowia,
28) Federacji Związków Pracodawców Ochrony Zdrowia „Porozumienie
Zielonogórskie”,
29) Federacji Związków Pracodawców Zakładów Opieki Zdrowotnej RP,
30) Pracodawcom Rzeczypospolitej Polskiej,
31) Konfederacji Polskich Pracodawców Prywatnych,
32) Stowarzyszeniu Menadżerów Opieki Zdrowotnej,
33) Forum Związków Zawodowych,
34) Radzie Krajowej Federacji Konsumentów,
35) Business Center Club,
36) Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”.
Projekt rozporządzenia zostanie zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronach Ministerstwa Zdrowia.
Wyniki konsultacji społecznych zostaną omówione w niniejszej ocenie skutków regulacji
po ich zakończeniu.
3. Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa
i budżety jednostek samorządu terytorialnego
Projektowana regulacja nie rodzi skutków dla sektora finansów publicznych.
4. Wpływ regulacji na rynek pracy
Regulacje zaproponowane w projekcie rozporządzenia nie będą miały wpływu
na rynek pracy.
8
5. Wpływ regulacji na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość,
w tym na funkcjonowanie przedsiębiorstw
Regulacje zaproponowane w projekcie rozporządzenia nie będą miały wpływu
na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki.
6. Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionów
Regulacje zaproponowane w projekcie rozporządzenia nie będą miały wpływu na
sytuację i rozwój regionów.
7. Wpływ regulacji na zdrowie ludzi
Proponowane rozporządzenie ma na celu zapobieganie zakażeniom i chorobom
zakaźnym u ludzi, w tym szczególnie zakażeniom i chorobom zakaźnym odzwierzęcym,
a także będącym skutkiem celowego rozprzestrzeniania zakażeń i chorób zakaźnych.
8. Wpływ regulacji na środowisko
Regulacje zaproponowane w projekcie rozporządzenia nie będą miały wpływu na
środowisko.