Generałowie z Polski zamordowani w Katyńskim Mordzie Rytulanym !

Moje dokumenty34-001

W Katyniu zostali zamordowani: ( W kolorze czerwonym mord generała Olszyny-Wilczyńskiego w 1939 r.)

Gen. dyw. HENRYK  MINKIEWICZ – ODROWĄŻ
Ur. 19.I.1880 r. w Suwałkach. Studia przyrodnicze w Petersburgu, medyczne i sztuk pięknych w Krakowie. Związek Walki Czynnej.  Legionista, d-ca 3 pp II Brygady Legionów Polskich. Generalny Inspektor Piechoty i Wojsk Ochotniczych. Kontroler Nacz. Kontroli Wojsk. Organizator i d-ca Korpusu Ochrony Pogranicza.
Virtuti Militari, Polonia Restituta 2 i 3 kl., Krzyż Niepodległości, 4 x Krzyż Walecznych.
Kozielsk +  Katyń

Gen. bryg. – BRONISŁAW BOHATEREWICZ
Ur. 24.II.1870 r. w Grodnie. Mjr rosyjskiej piechoty. Organizator i bohaterski d-ca oddziałów  Samoobrony Grodna.i Ziemi Grodzieńskiej w 1919 r. Ranny pod Warszawą. D-ca baonu, a nastepnie 81 p.p.  Oficer sztabu Naczelnego Dowództwa Wojsk Litwy Środkowej. D-ca OK. I Warszawa.
17 września 1939 r. dołączył do walczących oddziałów polskich pod Łuckiem.
Virtuti Militari za przełamanie silnie bronionych pozycji przeciwnika w bitwie pod Wielką Czernicą nad Berezyną. 4 x Krzyż Walecznych.
Kozielsk + Katyń

Gen. bryg. – MIECZYSŁAW  MAKARY  SMORAWIŃSKI
Ur. 25.XII.1893 w Kaliszu. Chemia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Drużyny Strzeleckie. Legionista. Polska Siła Zbrojna. Ranny pod Hrubieszowem. Czynna służba w Wojsku Polskim. D-ca IV Brygady Piechoty Leg. D-ca 6 Dywizji Piechoty. Zca d-cy OK. III Grodno. D-ca OK. II Lublin. 17 września 1939 r. we Włodzimierzu Wołyńskim, tam wzięty do niewoli.
Odznaczony Virtuti Militari za bitwę pod Hrubieszowem. Polonia Restituta 3 kl., Krzyżem Niepodległości,
4 x Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi.
Kozielsk + Katyń

Kontradmirał – inż. KSAWERY CZERNICKI
Ur. 16.X.1882r. w Giedejkach na Wileńszczyźnie.  Ppłk rosyjskiej marynarki wojennej. Studia techniczne i morskie w Kronsztadcie. Komendant portu wojennego Modlin. Szef administracji Kierownictwa Marynarki Wojennej.  Komisja Nadzorcza przy Budowie Okrętów we Francji. Przewodniczący Komisji Nadzoru Budowy Okrętów. Szef służb Kierownictwa Polskiej Marynarki Wojennej.
Polonia Restituta, 4 kl. Krzyż Walecznych, Krzyż Zasługi zł.
Kozielsk + Katyń

Generałowie zamordowani w Charkowie i zwaleni do dołów śmierci w Piatichatkach:

Gen. dyw. – STANISŁAW HALLER
Ur. 26.IV.1872 r. w Polanka – Haller. Stryjeczny brat gen. Józefa Hallera.  Politechnika w Dreźnie. Wiedeńska Akademia Sztabu Generalnego.  Płk austriackiej artylerii. Szef sztabu DOG Kraków. D-ca 6 Armii członek Rady Wojennej. Inspektor Armii Lwów i dwukrotnie szef Sztabu Generalnego w składzie ścisłej Rady Wojennej.

Doskonały sztabowiec oraz umiejętny dowódca.  W 1920 r. Grupa Operacyjna 13 Dyw. Piechoty pod d-ctwem generała odegrała decydującą rolę w rozbiciu 1 Armii Konnej Budionnego w bitwie pod Zamościem i Komarowem. Za osobiste męstwo odznaczony Virtuti Militari 5 kl., natomiast za odegranie w niej roli decydującej VM 2 kl.
Członek Kapituły VM.
VM 2 i 5 kl., PR 3 kl.,  2 x KW, LH 2 kl. (Legia Honorowa francuska).
Starobielsk + Charków

Gen. dyw.  LEONARD SKIERSKI
Ur. 26.IV.1866 r. w Stopnicy. Korpus Kadetów w Woroneżu. Wyższa Szkoła Artylerii w Petersburgu. Prezes Związku Wojskowych Polaków V Korpusu w Rosji. Gen. bryg. rosyjskiej artylerii. Od 1917 r. w oddziałach polskich na Wschodzie. Aresztowany przez czekistów. Armia Hallera.
D-ca 4 Armii. Inspektor Armii w Toruniu i Warszawie. Członek Kapituły Tymczasowej VM.  Dobry dowódca dywizji i armii. Gen. Skierski był jednym ze zdolniejszych wyższych dowódców.
VM 5 kl za skuteczne dowodzenie 4 Armią i 5 kl za wybitny wkład w wojnę 1920 r. PR 1, 2 , 3 kl.,  4 x KW, KZ zł., LH 2 kl.
Starobielsk + Charków

Gen. bryg. – LEON BILLEWICZ
Ur. 25.IV.1870 r. w Werbicznie. Płk rosyjskiej piechoty. I Korpus Polski na Wschodzie. Komendant O.Warownego Brześć n. Bugiem.
Starobielsk + Charków

Gen. bryg. – KONSTANTY  PLISOWSKI
Ur. 8.VI.1890 r. w  Nowosiółce. Rtm. rosyjskiej kawalerii. W
Odessie organizuje polski szwadron i doprowadza do I Korpusu Polskiego na Wschodzie. Z gen. Żeligowskim przybywa do Polski z Kubania.
W 1939 r. d-ca twierdzy Brześć n/Bugiem, d-ca Nowogródzkiej Brygady Kawalerii, z-ca d-cy Grupy Operacyjnej gen. Andersa.
VM, 4 x KW, KN
Starobielsk + Charków

Gen. bryg. – FRANCISZEK JÓZEF SIKORSKI
Ur. 4.X.1889 r. we Lwowie. Politechnika Lwowska, filologia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Związek Walki Czynnej. Związek Strzelecki. Legiony. Polskie Oddziały Wojskowe d-ca okregu lwowskiego. Wyższa Szkoła Wojenna. D-ca 9 DP. D-ca OK. IX Breść. W 1939 r. w d-ca Obrony Lwowa.
VM za walki nad Dzisną w 1920 r., PR 4 kl., 3 x KW, KN.
Starobielsk + Charków

Gen. bryg. – PIOTR SKURATOWICZ
Ur. 1.VII.1891 r. w Mińsku Litewskim. Oficer rosyjskiej kawalerii i I Korpusu Polskiego na Wschodzie. Armia Hallera we Francji i w Polsce. Kawalerzysta i lotnik. Główny instruktor wyszkolenia bojowego CWKaw. Grudziąd. D-ca 10 p.s.k. D-ca XII Brygady Kawalerii. Szef Dep. Kawalerii MSWoj. Wrzesień 1939 r. d-ca Obrony Dubna.
VM, PR 4 kl., KZ zł.
Starobielsk + Charków

Gen. bryg. – ALEKSANDER KOWALEWSKI
Ur. 23.III.1879 r. Płk rosyjskiej art. Inspektor Polskich Sił Zbrojnych na Ukrainie. Szef artylerii i uzbrojenia DOK IV Łódź i d-ca 11 Dywizji Piechoty.
VM, KW
Starobielsk + Charków

Gen. bryg. – KAZIMIERZ ŁUKOSKI
Ur. 13.IX.1890 r. w Sokole. Studia rolnicze we Wiedniu. Pełna kampania legionowa w II Bryg. Legionów Polskich. Szef sztabu 4 Dywizji Strzelców gen. Żeligowskiego. Armia Hallera. Wyższe studia wojskowe we Francji i CWSW Warszawa. W 1939 r. d-ca odcinka „Słowacja” w armii „Karpaty”.
VM, KN, PR 4 kl.,  4 x KW, 2 x KZ zł.
Starobielsk + Charków

Generałowie, których nazwiska znajdują się na tzw. liście ukraińskiej. Zamordowani w nieznanym miejscu, tam ukryci do chwili obecnej.

Gen. bryg. – KONSTANTY MARIA DRUCKI – LUBECKI  h. Druck
UR. 13.III.1893 r. w Porochońsku. Ppor. rosyjskiej kawalerii.
I Korpus Polski na Wschodzie. Odessa – Bobrujsk 1918 r. Wyższa Szkoła Wojenna. Dyr. Nauk CWKaw. Kierownik katedry taktyki kawalerii w WSWoj. D-ca Wileńskiej Brygady Kawalerii w 1939 r. Ranny pod Leszczesną; więziony w Samborze. Pośmiertnie awansowany do stopnia gen.bryg. Autor podręczników wojskowych.
17.V.1940 r. wywieziony do Kijowa.
VM za walkę o Mińsk Litewski w 1920 r., 2 x KW, KZ zł.
Lista ukraińska 056/3; p.87 ; ..V.40.
+ ?

Gen. dyw. – KAZIMIERZ DZIERŻANOWSKI
Ur. 13.III.1893 r. w Porochońsku. Wydział artylerii Wojskowej Akademii Technicznej we Wiedniu. Płk austriackiej artylerii. D-ca oddziałów polskich na Morawach. Szef sekcji art. W Departamencie Broni Głównych WSWojsk. Szef Departamentu Artylerii i Uzbrojenia MSWojsk. D-ca OK. I Warszawa, D-ca OK. III Grodno i OK. VII Poznań.
Organizator Straży Obywatelskiej we Lwowie. 3.X.1939 r. aresztowany  przez NKWD, więziony na Zamarstynowie we Lwowie.
VM za walki o Mińsk, Bobrujsk oraz na linii Dźwiny w 1920 r., PR 3, 4  kl., KW, KZ zł.
Lista ukraińska 042; p.405; ..V.40.
+ ?

Gen. dyw. – WŁADYSŁAW JĘDRZEJEWSKI
Ur. 11.II.1863 r. w Nowinach Witebskich. Gen.bryg. rosyjskiej piechoty. D-ca 5 Dyw. Piechoty i załogi Lwowa. Za wybitny wkład w obronę Galicji i Lwowa odznaczony VM 5 kl.  D-ca 1 i 6 Armii. D-ca Okregu Generalnego Lublin. D-ca OK. VI Lwów.
W 1939 r. organizator i d-ca Straży Obywatelskiej we Lwowie. Aresztowany  4.X.1939 r. przez UNKWD jako „kierownik wojskowego spisku faszystowskiego”. Więziony we Lwowie.
VM, PR 3 kl., 4 x KW, LH 3 kl.
Lista ukraińska 042; p.13; ..IV.40.
+ ?

Gen. dyw. – MIECZYSŁAW LINDE
Ur. 18.XI.1868 r. we Lwowie. Ppłk austriackiej piechoty. Obrońca Lwowa w 1919 r. Armia Hallera. Z-ca D-cy OK. IV Lwów.
W 1939 r. Straż Obywatelska Lwów. Aresztowany 3.X.1939 r. więziony na Zamarstynowie i w Kijowie.
VM, 4 x KW
Lista ukraińska 055/5; p.1; ..V.40
Starobielsk + ?  Generał wymieniony jest na liście wywiezionych ze Starobielska publikowanej w Gazecie Lwowskiej w 1941 r.

W przypadku pięciu generałów podawane są miejsca ich śmierci. Są to:

Gen. dyw. KAZIMIERZ ANDRZEJ HOROSZKIEWICZ
Ur. 3.III.1867 w Bajmakach. Studia prawnicze we Lwowie. Ppłk astriackiej piechoty. D-ca 21, następnie 22  Dywizji Piechoty Górskiej. D-ca 23 Dywizji Piechoty. Po 17 września 1939 r. wywieziony do ZSRR.
VM, 2 x KW
+ 12.XII.1942 r. w Tobolsku.

Gen.bryg. – STEFAN SUSZYŃSKI
Ur. 8.I.1872 r. w Bahrynowie. Płk rosyjskiej kawalerii. Organizator i d-ca 2 pułku ułanów I Korpusu Polskiego na Wschodzie. Organizator Ministerstwa Spraw Wojskowych. D-ca V następnie VII, później VIII Brygady Jazdy. Komendant m. Warszawy. Po 17 września 1939 r. wywieziony do ZSRR.
VM, PR 3 kl., 2 x KW, KZ zł.
+ 15.XII.1940 r w Solince pod Karagandą.

Gen. bryg. JAN SAWICKI I
Ur. 7.VII.1872 w Telatyczach Grodzieńskich. Gen. mjr rosyjskiej
kawalerii. D-ca III Brygady Jazdy w WP.  Centralna Komisja Kontroli Stanów. D-ca 3  następnie 2 i 3 Dywizji Kawalerii. W 1939 r. ciężko chory, deportowany przez NKWD w głąb ZSRR.
KW
+ 1940 Jarosław ZSRR

Gen bryg.  –  MARIUSZ ZARUSKI
Ur. 18.I.1867 r. w Dumaniewie na Podolu. Uniwersytet w Odessie, Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie. Oficer rosyjskiej kawalerii. Za działalność niepodległościową więziony w Rosji, gdzie na zesłaniu ukończył Szkołę Morską. Zwiazek Strzelecki. Legiony. I Pułk Ułanów Beliny – Prażmowskiego. Internowany w Beniaminowie. Komendant Polskiej Organizacji Wojskowej w Nowym Targu.  Organizator Kawalerii w Okręgu Generalnym Kielce. D-ca 11 następnie 23 Pułku Ułanów. Adiutant Generalny Naczelnika Państwa następnie Prezydenta RP. Przewodniczący Komisji Regul. Morkich Kierownictwa Marynarki Wojennej. Jedna z najbardziej popularnych postaci 20 – lecia. Znany kawalerzysta, słynny żeglarz jachtowy (jacht „Mariusz Zaruski”), ratownik wysokogórski – Ochot. Pogot. Górskie w Zakopanem.
Uwięziony po kampanii wrześniowej we Lwowie i wywieziony do ZSRR.
VM za operację wileńską nad Autą w 1920 r., PR 3 kl., 4 x KW, KZ zł.
Zmarł w Chersoniu w ZSRR.

Prochy generała , po 56 latach, sprowadzono do Ojczyzny 11 listopada 1997 r i złożono na cmentarzu w Zakopanem, gdzie na generała oczekiwał przez lata grób symboliczny.
O powrót generała Zaruskiego starał się Krąg Instruktorów Morskiego Związku Harcerstwa Polskiego w Rzeszowie.

Gen bryg. JÓZEF KONSTANTY OLSZYNA-WILCZYŃSKI
Ur. 27.XI.1890 r. w Krakowie. Architektura na Politechnice we
Lwowie. Oficer austriackiej piechoty. Drużyny Strzeleckie w Krakowie i Lwowie. Legionista. Ranny pod Mikulińcami.  Departament Inż. i Sap. MSWojsk. D-ca 2 następnie 1 brygady KOP. D-ca 10 Dywizji Piechoty w Łodzi. D-ca OK. III Grodno.
W 1939 r. walczy o Grodno z Armią Czerwoną.
VM za walki nad Styrem w 1920 r., PR 3 kl., KN, 4 x KW, KZ zł.

Zamordowany przez sowieckich czołgistów 22.IX.1939 r.  pod Sopoćkino k. Grodna podczas przekraczania granicy z Litwą.

Pani Alfreda Olszyna-Wilczyńska tak opisała śmierć swego męża:
„Mój mąż, generał Olszyna był d-cą III Okręgu Grodno. 17 września odebrał wiadomość, że armia sowiecka przekroczyła granice Polski. O godz. 14,30 jechaliśmy w kierunku miejscowości Sopoćkinie. 21 września mąż powiedział mi, że sytuacja jest beznadziejna. W nocy wojsko opuściło Sopoćkinie. Około 6 rano adiutant obudził nas mówiąc, że nadszedł czas odjazdu. Szliśmy około 5 minut, kiedy nagle ujrzeliśmy sylwetki dwóch czołgów sowieckich. Rozległy się strzały z przodu i z tyłu. Byliśmy otoczeni z dwóch stron. Po obrabowaniu nas żołnierze sowieccy spytali męża o jego stanowisko. Odpowiedział, że jest polskim oficerem. Zapytali czy są w pobliżu jakieś inne oddziały. Nie dostali żadnej odpowiedzi. Kazali mojemu mężowi i adiutantowi iść w stronę czołgów, mnie zaś kazali iść do stodoły. (…)
Kilka minut później usłyszałam odgłos karabinu maszynowego, po czym nastała cisza. Żołnierz sowiecki przyniósł walizkę męża do stodoły. Strzały rozległy się znowu. (…) Wpółprzytomna, otworzyłam walizkę i zaczęłam przeglądać rzeczy męża. Jego papierośnica i przybory toaletowe były zakrwawione. (…) Nagle wszystko ucichło i było słychać tylko silniki oddalających się czołgów. Wybiegłam ze stodoły. Z daleka dostrzegłam 2 ciemne kształty na ziemi. Wiedziałam, że były to ciała mojego męża i jego adiutanta. Mąż leżał twarzą do ziemi. Lewą nogę miał przestrzelona poniżej kolana. Jego adiutant leżał obok ze strzaskaną czaszką. Poprosiłam mężczyznę, który przybiegł ze mną, aby obrócił ciało mojego męża. Nos męża i oczy były jedną krwawą miazgą. Mózg wylewał się przez uszy. Był to widok straszny.”
Relacja Pani Alfredy Olszyna-Wilczyńskiej zamieszczona w piśmie „Oblicza Wojny” mówi jak sowiecka armia rozprawiała się z oficerami polskimi. Nienawiść i pogarda, szczególnie dla polskiego korpusu oficerskiego i policjantów, była wpajana przez lata, począwszy od powstania państwa Rad a swoje apogeum osiągnęła w Katyniu, Charkowie i Kalininie (Twer).

Miejsca śmierci pozostałych generałów są nieznane.

Gen. dyw. JULIUSZ TADEUSZ MALCZEWSKI – TARNAWA
Ur. 4.X.1872 r. w Martynowie Nowym. Akademia Wojskowo – Techniczna w Koszycach. Wyższa Szkoła Wojskowa we Wiedniu. Ppłk austriackich saperów. Z-ca  szefa Sztabu Generalnego WP. Szef  dep. Technicznego MSWojsk. Szef oddz. IV Sztabu Gen. MSWojsk. D-ca OK. III Grodno. D-ca OK.VI Lwów. D-ca OK. I Warszawa i z-ca Inspektora

Armii. Minister Spraw Wojskowych.
W zimie 1939 r. aresztowany przez sowietów.
VM, PR 3 i 4 kl.
+ Zaginął bez śladu.

Gen. bryg. ALEKSANDER CZCHEIDZE – Gruzin
Po zlikwidowaniu przez Stalina w 1920 r. niepodległej Gruzji 6 oficerów gruzińskich zostało przyjętych do służby w WP jako oficerowie kontaktowi. Oficer kontaktowy WP. D-ca 16 Dywizji Piechoty.
Po kampanii wrześniowej ujęty przez NKWD.
Zgładzony w 1941 r przez NKWD.

Gen bryg. STEFAN KOSSECKI
Ur. 27.XI.1889 r. Oficer rosyjskiej piechoty. Kadra Oficerskiej
Szkoły dla Pod-oficerów w Bydgoszczy. Słuchacz Wyższej Szkoły Wojennej.  Sztab Inspektoratu Armii.
W 1939 r. ciężko ranny pod Zambrowem 12.IX.1939 r.. Dostaje się do niewoli radzieckiej.
Pośmiertnie awansowany do st. gen. bryg. przez Naczelnego Wodza w Londynie.
VM
Zaginął bez śladu.

Tyt. gen. bryg. dr JULIUSZ KOLMER
UR. 8.XI.1868 r. Służba zdrowia. Zakłady Lecznicze Protez dla
Inwalidów we Lwowie.
Aresztowany przez NKWD w kwietniu 1940 r.
Zaginął bez śladu.

Gen. bryg. –  STANISŁAW SOŁŁOHUB-DOWOYNO
Ur. 27.V.1885 r. Płk  rosyjskiej piechoty. II Korpus Polski na Wschodzie. Przedstawiciel Polski na konferencji w Baranowiczach. D-ca 4 następnie 12 Dywizji Piechoty. Aresztowany przez NKWD w 1939 r.
VM, 2 x KW,KZ zł.
Zaginął bez śladu.

Gen bryg. – TADEUSZ SULMIRSKI
Ur.31.X.1866 r. w Łączkach. Płk austriackiej kawalerii. Dowództwo Okręgu Generalnego Kielce. Z-ca d-cy OK. X Przemyśl. Departament Jazdy MSWojsk. Aresztowany przez NKWD w 1939 r.
Zginął bez śladu.