Totalitaryzm Talmudyczny.

Tyrania talmudycznego totalitaryzmu rzekomo ateistycznych żydów nie tylko z Rosji prześcignęła w swej okrutności i masowości carskie represje. Największe jednak i najbardziej masowe mordy i zsyłki Polaków w głąb Rosji nastąpiły w latach: 1936 – 1937 oraz 1939 – 1956. Nawet po zakończeniu II wojny światowej władze talmudyczne imperium zwanego sowieckim wznowiły deportacje i prześladowania Polaków, które trwały nieprzerwanie do połowy lat 50 – tych ! Można przyjąć na podstawie posiadanych dokumentów, że popartymi dowodami ofiarami represji było ponad 2 miliony Polaków .

Dotychczas podejmowano tak wiele prób zrozumienia natury oraz przyczyn totalitaryzmu, a mój skromny głos z pewnością sprawi, iż definicja Totalitaryzmu Talmudycznego wniesie do dyskusji zapewne nową jakość która była skutecznie utajniana do tej pory. Systemy totalitarne, które najczęściej się opisuje, powstały w czasach współczesnych, to jednak muszą one być związane z tym, co w człowieku jest stałe i nieusuwalne, jak na przykład seks, grzech oraz cierpienie.

Zatem co rozumiemy przez Totalitaryzm Talmudyczny ? Powinniśmy wyróżnić dwa znaczenia tego pojęcia: jest to system władzy oparty na Talmudzie oraz służąca temu systemowi religia. Władza totalitarna ma charakter scentralizowany, rozciąga się na każdy aspekt życia społecznego, nie podlega ograniczeniu przez prawo, ani nie ogranicza się sama poprzez konstytucję. Totalitarna religia talmudyczna to system idei i doktryn, które uzasadniają oraz wzmacniają tę władzę głównie przez prezentowanie jej jako rządów prawa, a może nawet jako « ostatecznego rozwiązania » problemów społecznych, których inaczej nie sposób rozwikłać oraz wmówienia społeczeństwu, iż tak Bóg sobie życzy i wymaga powołując demokracje talmudyczną.

Moje dokumenty34-001

Demokracja talmudyczna – system rządów ewentualnie reżim polityczny lub ustrój polityczny i forma sprawowania władzy, w których źródło władzy stanowi Talmud oraz wola większości obywateli wyznania judeo-satanistycznego, którzy sprawują rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli, a wyznawcy innych kultur są jedynie biernymi uczestnikami życia politycznego, społecznego i sądownictwa !

Na gruncie tej definicji, talmudyczna władza totalitarna to kwestia stopnia. Władza rządu w określonych przypadkach jest ograniczana zwyczajowo przez prawo, nawet jeśli w szczególnych przypadkach jest ona zdolna do jego obejścia. W Totalitaryzmie Talmudycznym istotny jest nie tyle poziom totalitarnego bezprawia i rasizmu, ile raczej zasadniczy brak ograniczenia władzy centralnej oraz założenie, iż aspekty życia społeczeństwa nie muszą zostać poddane kontroli.

W Polsce i Europie Środkowowschodniej rządy talmudyzmu totalitarnego zostały narzucone przez partie kierujące się wymyśloną przez żydów zasadą « centralizmu demokratycznego » i wdrożoną przez Lenina i później przejętą przez Hitlera. Były one organizacjami quasi-militarnymi i nieprzypominającymi partii politycznych jakiejkolwiek demokracji na świecie. Nie próbowano poszerzać liczby ich członków, wręcz przeciwnie, ograniczano ją tylko do tych, na których można było polegać, iż wykonają centralnie wydawane polecenia do mordów rytualnych włącznie.

Służalcza nomenklatura, której prawa zostały zabezpieczone w sposób znacznie bardziej daleko idący, niż miało to miejsce w wypadku arystokracji otrzymuje różnego rodzaju świadczenia społeczne, którymi nie mogą cieszyć się zwykli obywatele.. Stało się tak dlatego, iż nie były one rezultatem działania « niewidzialnej ręki », a więc nie wynikały ze społecznych interakcji, lecz zostały narzucone z góry przez państwo czyli reguły Talmudu. Społeczeństwo w Totalitaryzmie Talmudycznym jest kontrolowane przez państwo, państwo przez wszelakie partię, a partie przez jej wodzów. Różnego rodzaju partie talmudyczne są stworzone zawsze na wzór organizacji militarnej i nie mogą ona polegać na obowiązującym prawie cywilnym, by wyegzekwować wymaganą dyscyplinę, lecz muszą naginać prawo do swych celów. Odtąd przestało ono być środkiem do rozstrzygania społecznych sporów i do utrwalania sprawiedliwości, a stało się narzędziem do karania tych, którzy zbaczali z drogi wyznaczonej przez partię i reguły Talmudu.

Każde działanie totalitaryzmu talmudycznego charakteryzuje się tym, iż centralna władza określa pewne grupy jako te, które należy ukarać i dlatego też państwo w łatwy sposób mogło zawsze je zniszczyć. Jedną z funkcji, jaką pełni ideologia Talmudu, jest rozpowszechnienie pewnej złożonej opowieści o członkach grupy stanowiącej przedmiot ataku, w której pokazuje się ich jako nie będących w pełni ludźmi, niesprawiedliwie odnoszących sukcesy i z racji swej natury zasługujących na karę. Nic nie jest źródłem większego zadowolenia u ludzi owładniętych resentymentem niż myśl, iż posiadający to, co jest przedmiotem zazdrości przepełnionych resentymentem, osiągnęli je w sposób niesprawiedliwy. W ich mniemaniu sukces nie stanowi dowodu posiadania cnoty, ale – przeciwnie – jest powodem do zemsty. W taki sposób można było unicestwić w niespełna trzy pokolenia przeszło 100 milionów istnień ludzkich czyli zaprogramować czasowo ludobójstwo Słowian.

Talmud