Żydzi zniszczyli Cesarzy oraz Cara aby sprawować samodzielnie władzę w Europie.

Przedstawiamy kolejną publikację dokumentującą Naszą tezę, iż to żydzi zniszczyli Cesarzy oraz Cara aby nie tylko mordować Słowian ale aby sprawować samodzielnie władzę w Europie. Jak wyrafinowany był zabieg polityczny z dopuszczeniem Hitlera do władzy, który także był żydem berberyjsko-aszkenazyjskim możemy sobie uświadomić w obecnych czasach w Polsce która jest członkiem Unii Europejskiej oraz NATO, a służy w tych strukturach judeo-satanistom wbrew Polskiej Racji Stanu.

Przykład bezkarnego zamachowca z Polski niejakiego Tuska oraz aktualnej sytuacji na Ukrainie są najlepszym dowodem na to, iż judeo-sataniści pragną w dalszym ciągu krwi Słowian. Nie wystarczyło im wymordowanie przeszło 300 milionów Nas Słowian i to w niespełna trzy pokolenia. Zatem aby sprawy były jasne dla wszystkich iż władzę w Rosji i Niemczech po zakończeniu I wojny światowej sprawowali nie faszyści i nie bolszewicy tylko żydzi przedstawiamy kolejną publikację uzasadniającą prawdę historyczną, a dotyczącą Republiki Weimarskiej słusznie nazywanej Judenrepublic, której działania polityczne wyniosły niejakiego Hitlera do funkcji Kanclerza Niemiec, a następnie II wojny światowej.

Wczoraj opisaliśmy życiorysy czołowych twórców zagłady cesarstwa w tym żyda Hugo Preussa, który napisał Konstytucję dla Niemców, a dzisiaj kolejne życiorysy Judenrepublic.
https://rafzen.wordpress.com/2014/11/29/zydopospolita-polska/
Rząd Philippa Scheidemanna
Eugen Schiffer (14 lutego 1860 – 05 września 1954), był niemieckim prawnikiem i liberalnym politykiem. Pełnił funkcję ministra finansów i wicepremiera szefa rządu od lutego do kwietnia 1919. Od października 1919 do marca 1920 roku był ponownie zastępca szefa rządu i ministra sprawiedliwości. W 1921 roku po raz kolejny stał się Minister Sprawiedliwości. Schiffer był współzałożycielem dwóch partii liberalnych, niemiecka Partia Demokratyczna (DDP) w 1918/19 i Liberalno-Demokratyczna Partia Niemiec (LDPD) w 1946 roku.
Eugen Schiffer urodził się we Wrocławiu, w prowincji pruskiej na Śląsku w dniu 14 lutego 1860 jako syn Bernharda Schiffer -1830/00, sklepikarza i jego żona Mathildy – 832/88, z domu Kassel. Schiffer ukończył Gimnazjum Elżbiety we Wrocławiu gdzie po maturze udał się na studia prawnicze. Studiował we Wrocławiu, Lipsku i Tybindze. Wstąpił do pruskiej służby sądowej w 1880 roku pracując w Zabrzu a następnie w Magdeburgu i Berlinie od roku 1906.
W 1888 roku ożenił się z Berthą (Schiffer, z domu Buttermilch 1858/19). Mieli dwie córki i jednego syna (Mathilda, urodzona w 1889 roku, poślubiła w 1933 roku polityka Waldemara Kocha pracownika żydowskiej firmy AEG). W 1896 roku żydowski Schiffer przeszedł na protestantyzm.
Następny czołowy polityk Republiki Weimarskiej zwanej słusznie Judenrepublic to Otto Landsberg (04 grudnia 1869 – 09 grudnia 1957), to żydowski prawnik, polityk i dyplomata. Był członkiem rewolucyjnej Rady Deputowanych Ludowych, które miały moc podczas rewolucji niemieckiej z 1918/19, a następnie pełnił funkcję ministra sprawiedliwości w pierwszym wybranym rządzie Niemiec w 1919. W tym charakterze, on również był członkiem niemieckiej delegacji, która udała się do Wersalu, aby otrzymywać tam Wersalski Traktat Aliantów. Landsberg urodził się w Rybniku, w województwie śląskim, w rodzinie żydowskiej. Jego ojciec był lekarzem. Po zdaniu matury w 1887 roku w Ostrowie, przeniósł się do Berlina, aby studiować prawo. W 1895 roku, po zdaniu pierwszego egzaminu w 1890 i zaliczeniu drugiego egzaminu państwowego w 1895, otworzył kancelarię adwokacką w Magdeburgu.
Ministrem Skarbu w takiej republice nie mógł być Niemiec tylko żyd i tak Georg Gothein, który był żydem,a z zamiłowania protestantem, został ministrem. Georg Gothein urodził15 sierpnia 1857 w Neumarkt na Śląsku obecnie Środa Śląska, zmarł 22 marca 1940 w Berlinie. W 1886 w Lipsku ożenił się z Anną Mangelsdorf z którą miał trzy córki Od 1889/92 był członkiem Rady Miejskiej w Waldenburgu. Po przeprowadzce do Wrocławia, został tam w 1894 roku wybrany do rady miasta gdzie zasiadał aż do 1902 roku. Od 1893/03 był również członkiem parlamentu w Prusach. Od roku 1901 roku został wybrany do Reichstagu Imperium. W Reichstagu zwalczał politykę cesarza, którą uważał za zagrożenie dla żydów. W 1919/20 był członkiem Zgromadzenia Narodowego Weimarskiego. W Reichstagu zasiadał do roku 1924 roku.

Jednak jednym z najważniejszych na niemieckiej scenie politycznej graczy żydowskiej konspiracji obalenia Cesarzy i Cara w Europie był Bernhard Dernburg (17 lipca 1865 – 14 października 1937), żydowski liberalny polityk, jak na bankiera przystało. Zrobił zawrotną karierę w bankowości, w tym w Deutsche Banku. Pełnił funkcję sekretarza do spraw kolonialnych oraz był szefem Cesarskiego Urzędu Kolonialnego od maja 1907 do 09 czerwca 1910, a Federalnego Ministra Finansów i Wicekanclerza Niemiec do 20 czerwca 1919. Urodził się w Darmstadt w Wielkim Księstwie Hesji, Bernhard Dernburga i był synem żydowskiego wydawcy Friedricha Dernburga (1833-1911), członka Partii Narodowo-Liberalnej i należący do bogatej rodziny żydowskich lichwiarzy. Friedrich Dernburg przeszedł na luteranizm aby zawrzeć związek małżeński z Luisą Stahl.

kaiser-wilhelm-ii

Źródła: http://www.deutsche-biographie.de/sfz112039.html
http://www.deutsche-biographie.de/sfz47766.html