Syndrom Kardynała N. – definicja.

W wyniku zmian ustrojowych wielu nawet aktywnych i wiarygodnych obywateli Naszego Państwa doznaje, a nawet prezentuje szereg dziwnych, przedziwnych zachowań, które w prostej logice faktów nie dają się wytłumaczyć i dlatego to co dotyka naszą codzienność zostało ocenione i według stanu rzeczy nazwane Syndromem Kardynała N., a przedstawia się w następujący sposób.

Kardynał N. oraz biskup M.

Kardynał N. jeden z głównych inicjatorów przemocy wobec symbolu religijnego – znaku Krzyża na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie oraz biskup M. który tę przemoc osobiście nadzorował i zrealizował w dniu 03 sierpnia 2010 roku.

Syndrom Kardynała N. to masowy w swym oddziaływaniu uraz psychiczny spowodowany użyciem przemocy w miejscu publicznym i dotyczący sfery sakralnej. https://rafzen.wordpress.com/2013/11/22/robbery-la-croix-en-pologne-par-les-voyous-en-pouvoir/ Wskutek zetknięcia się bezpośrednio lub w inny sposób z tą formą przemocy fizycznej syndrom objawia się w czasie i to nawet z wieloletnim oddziaływaniem po kilku latach. Charakteryzuje się całkowitą obojętnością na symbole religijne w miejscu publicznym, natomiast osoby modlące się w miejscu publicznym są postrzegane jako element anty-społeczny lub margines społeczny.

Rafał Gawroński

Rafał Gawroński

Syndrom Kardynała N. zaliczany jest do tej samej kategorii urazów psychicznych co Syndrom Sztokholmski http://pl.wikipedia.org/wiki/Syndrom_sztokholmski . W teorii psychoanalitycznej identyfikacja z agresorem klasyfikowana jest jako wczesny  psychotyczny i destrukcyjny mechanizm obronny. Syndrom Sztokholmski objawił się wśród społeczności Skandynawów ale kulminacyjny moment osiągnął po masakrze dokonanej przez Andersa Breivika http://pl.wikipedia.org/wiki/Anders_Behring_Breivik

Zasadnicza różnica rodzajowa wymienionych syndromów polega na tym, iż Syndrom Sztokholmski jest zaliczany do grupy urazów psychicznych egzystencjonalnych, natomiast Syndrom Kardynała N. podlega w swym rozpoznaniu do kategorii urazów psychicznych na tle duchowym.

joanna

Syndrom Kardynała N. zaliczany jest do form psychoz społecznych w rozpoznaniu chorobowym wpisuje się Psychoza z gr. psyche – dusza i osis – szaleństwo czyli zaburzenie psychiczne definiowane w psychiatrii jako stan umysłu, w którym doznaje się silnych zakłóceń w percepcji i postrzeganiu rzeczywistości.

Osoby, które doznają stanu psychozy, doświadczają zaburzeń świadomości, spostrzegania, a ich sposób myślenia ulega zwykle całkowitej dezorganizacji Psychoza jest ogólnym terminem opisującym całą grupę ludzkich zachowań, które mogą mieć rozmaite przyczyny i dlatego nie jest traktowana jako osobna jednostka chorobowa.

Kopia (2) Obrona Krzyza

W mowie potocznej termin ten jest często nadużywany do określania wszelkich „nienormalnych” zachowań. Słowo to jest używane w psychiatrii głównie dla rozróżnienia stanu dezorganizacji pracy umysłu wynikającego z choroby psychicznej od podobnego w zewnętrznych przejawach stanu wynikającego z fizycznego uszkodzenia układu nerwowego.

W aktualnej Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10 zaburzenia psychotyczne klasyfikowane są głównie w pozycjach F 2x i F 3x, przy czym zaburzenia z objawami psychotycznymi występują również w innych jednostkach, jak F 05 – majaczenie, czy F 06.3 tj: organiczne zaburzenia psychotyczne.

Dokument przedstawiający osoby dotknięte Syndromem Kardynała N. podczas manifestacji związków zawodowych w dniu 18 kwietnia 2015 roku.