JUDEOFERAJNA – zasady znęcania się nad Polakami w Polsce

Duda Kracik Majchrowski-001

Niniejsza publikacja jest dla Państwa dobrem wspólnym Polaków.

Mówią: wpadł w ręce żydowskie. Oznacza to zupełny koniec »

 Anne-Jean-Marie-Rene Savary

 PAŃSTWO POLSKIE” ÂŤStruktura istniejąca w teorii. Rozkichana. Panuje w niej syfÂť

 Źródło: Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6

 Szanowni Państwo,

Prezentuję, na moim przykładzie, na co może sobie pozwolić wobec Polaka rządząca w Polsce judeoferajna, w tym broniąca jej interesów sędzia. Jak w moim przypadku psychopatka z Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój.

Dr. Zbigniew Kękuś

Przypomnę:

 

PSYCHOPATA”ÂŤo kimś, kto zachowuje się niezgodnie z przyjętymi normami i budzi lęk w otoczeniuÂť

 Słownik Języka Polskiego PWN

 W załączeniu przesyłam moje pisma z dnia 8 stycznia 2016 r. do przewodniczącego sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza /Załącznik 1/, rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara /Załącznik 2/ i prezesa Rady Ministrów Beaty Szydło /Załącznik 3/. Informuję nimi adresatów o możliwości prowadzenia przeze mnie od dnia 18 stycznia br. całodobowo protestu głodowego w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, Al. Solidarności 77 – jeśli rzecznik A. Bodnar wyprosi mnie z Biura RPO będę prowadził protest na dworze – oraz o jego przyczynach. Prezentuję uzasadnienia dla wniosków, które do nich skierowałem oraz dowody poświadczające zasadność wniosków i wiarygodność uzasadnień.

W streszczeniu w.w. pism przedstawię uzasadnienie dla mojego stanowiska, że sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój wypełnia jej zachowaniem w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznaje od nie później niż 7 lutego 2011 r. definicję Słownika Języka Polskiego PWN określenia „psychopata”.

Ponieważ wiele dokumentów, na które powołuję się w w.w. pismach do Stanisława Piotrowicza, Adama Bodnara i Beaty Szydło załączałem do e-maili, które poprzednio kierowałem do Państwa, załącznikami do niniejszego czynię tylko te spośród wymienionych w w.w. pismach z dnia 8 stycznia 2016 r. które, sporządzone osobiście przez sędzię Beatę Stój stanowią dowody poświadczające, że ich autorka jest psychopatką oraz wskazują cel, który sobie postawiła jako nadrzędny w sprawie, którą przeciwko mnie prowadzi.

Sędzia B. Stój rozpoznaje sprawę przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia, który w dniu 12 czerwca 2006 roku sporządziła prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan.

Jak Państwa informowałem, prokurator Radosława Ridan oskarżyła mnie o to, że wokresieodstycznia2003r.do maja lub września2005r.,wKrakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem osiemnaście przestępstw, tj.:

 

  1. pkt.I,III-XVI aktu oskarżenia – znieważyłem i wzwiązkuzpełnieniemobowiązkówsłużbowych/art.226§1k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./piętnaściorosędziówSąduOkręgowegowKrakowieiSąduApelacyjnegowKrakowie-SSOMajaRymar/byłaPrezesSąduOkręgowegowKrakowie/SSOEwaHańderek,SSOTeresaDyrga,SSRAgataWasilewska-Kawałek,SSOAgnieszkaOklejak,SSODanutaKłosińska,SSRIzabelaStrózik,SSOAnnaKarcz-Wojnicka,SSOJadwigaOsuch,SSOMałgorzataFerek,SSAWłodzimierzBaran/byłyPrezesSąduApelacyjnegowKrakowie/,SSAJanKremer,SSAMariaKuś-Trybek,SSAAnnaKowacz-Braun,SSAKrzysztofSobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,

  2. pkt IIaktu oskarżenia – zniesławiłem/art.212§2kk/adwokataWiesławęZoll,pełnomocnikamojejżonywprowadzonymprzezSądOkręgowywKrakowieiSądApelacyjnywKrakowiewlatach1997-2006postępowaniuzmojegopowództwaorozwód/sygn.akt Sądu Okręgowego w Krakowie XICR603/04/,

  3. pktXVII aktu oskarżeniaznieważyłem/art.226§3k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./konstytucyjnyorganRzeczypospolitejPolskiej,rzecznikaprawobywatelskichwosobiepiastującegotenurządAndrzejaZolla

  4. pkt XVIIIaktu oskarżenia rozpowszechniałemwiadomościzrozprawysądowejprowadzonejzwyłączeniemjawności-art.241§2k.k.

 

 

Każdy z 18 przypisanych mi czynów miałem popełnić w związku ze sprawą o rozwód pomiędzy mną i moją żoną, którą w okresie od czerwca 1997 r. do kwietnia 2006 r. rozpoznawały sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny przy udziale sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

 

Zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstw złożył w czerwcu 2004 r. ówczesny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie sędzia Włodzimierz Baran.

 

Wszyscy w.w. sędziowie oraz Andrzej i Wiesława Zoll chcieli uczynić mnie przestępcą, tj. obciążyli mnie zeznaniami w prowadzonym przez prokurator R. Ridan postępowaniu. Gdyby, którakolwiek z w.w. osób poinformowała prokurator R. Ridan, że nie czuje się przeze mnie pokrzywdzona i nie chce, żeby z jej udziałem prokuratura prowadziła czynności procesowe, prokurator R. Ridan musiałaby umorzyć w odniesieniu do tej osoby śledztwo.

 

Zamiar wymienionych wyżej, uważających się za pokrzywdzonych sędziów oraz RPO Andrzej Zoll i adw. Wiesława Zoll uczynienia mnie przestępcą „za słowa” o nich był z ich strony realizacją taktyki zwanej „ucieczką do przodu”.

 

Wcześniej przez kilka lat naruszali moich wtedy małoletnich dzieci i moje prawa obywatelskie, pozbawiali nas możności korzystania z naszych praw. Żydówki złodziejki SSO Agnieszka Oklejak i SSO Teresa Dyrga okradły mnie z kwoty ok. 20.000,00 zł – potem, w 2012 roku SSO Teresa Dyrga chciała mnie w związku z w.w. sprawą o rozwód okraść, razem z inną Żydówką złodziejką, ówczesną prezes Sądu Okręgowego w Krakowie SSO Barbarą Baran, za wiedzą i przyzwoleniem ministra sprawiedliwości Jarosława Gowina, z mieszkania, w którym mieszkają moje dzieci z moją byłą żoną, tj. sprzedać je celem wyegzekwowania ode mnie… przedawnionego roszczenia w kwocie… 8.750,00 /słownie: osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt/ zł, zastosowały taktykę pod nazwą „wymuszenie sądownicze”, a ja celem uratowania mieszkania przed grabieżą prowadziłem na przełomie lipca i sierpnia 2012 r. 16-dobowy, zakończony rezygnacją złodziejek z grabieży protest głodowy przed Sądem Okręgowym w Krakowie – a okrutny poniemiecki Żyd ortodoks radykalny Andrzej Zoll chronił przez 4 lata, jako Rzecznik Praw Obywatelskich, interesu swojej małżonki oszustki adw. Wiesławy Zoll oraz nie mniej od niego samego zwyrodniałych, SSO Ewy Hańderek, SSR del. Agaty Wasilewskiej-Kawałek, SSA Jana Kremera, SSA Anny Kowacz-Braun i SSA Marii Kus-Trybek, którzy pozbawili mojego chorującego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę lordozę i garb żebrowy syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, tj. nie zezwolili mi na zabieranie dziecka na nakazane dla niego przez lekarza specjalistę zajęcia rehabilitacyjne.

 

Jedne sędziny Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie naruszały zatem prawo, a ich koleżanki z pracy oraz sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie chronili je przed wyłączeniem od rozpoznawania sprawy, gdy składałem o to wnioski.

 

Nazwanie grupy wyżej wymienionych, uważających się za pokrzywdzonych przeze mnie 15 sędziów, RPO A. Zolla i adw. Wiesławy Zoll ciemnogrodem – „CIEMNOGRÓD”ÂŤzacofane, kołtuńskie środowiskoÂť; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 97 – nie odda całej prawdy o tym, co sobą prezentują.

 

Nazwałem ich Krakowskim Układem Prawników Amatorów /KUPA/. Amatorów, bo jakkolwiek każda z w.w. osób miała wtedy za sobą wieloletni staż w zawodach prawniczych, to jedyne co miały na obronę swoich koleżanek z pracy sędziny Wydziału XI Cywilnego-Rodzinnego Sądu Okręgowego w Krakowie oraz sędziowie Sądu Apelacyjnego w Krakowie gdy składałem wnioski o wyłączenie sędzi, która rozpoznawała sprawę to, że sędzia, której dotyczył mój wniosek sporządziła pisemne oświadczenie, w którym poinformowała swoje koleżanki i kolegów sędziów, że nie zasługuje na wyłączenie, a przecież:

 

  1. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym nieznajomość prawa, przejawiająca się w niewłaściwym prowadzeniu procesu nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z 21.08.1970 r., IPZ 41/70, Lex nr 6779).

  2. Jak wskazuje Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 1971 sygn. I CZ 212/71 (publ. OSNC 1972/3/55) autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego.”

 

 

Jakich bym nie wskazywał okoliczności oraz jak bym ich nie udowodniał, zawsze były – i są, bo pod tym względem nic się nie zmieniło, czego dowodem oddalanie moich wniosków o wyłączenie sędzi Beaty Stój przez jej, prezesa Sądu w Dębicy, podwładnych – „niepodważające” wskazywanych przeze mnie okoliczności wyjaśnienie sędzi. Zawsze autorytetu moralnego, bo w 1971 r. kilku pracowników centrali w Warszawie, tj. Sądu Najwyższego orzekło i przesądziło na „po wsze czasy”, że każdy sędzia jest autorytetem moralnym. A rok wcześniej, że nie musi znać prawa, tj. posiadać kwalifikacji do wykonywania zawodu sędziego.

 

Miały szczęście tumany mściwe i kołtuny – „KOŁTUN”: ÂŤczłowiek zacofany, ciemny, ograniczony, małostkowyÂť; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 345.

 

Trafiły na tumana – „TUMAN” : ÂŤczłowiek tępy, ciężko myślący; matoł, tępakÂť;Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 1051 – prokurator Radosławę Ridan oraz takich samych, jak ona tępaków, jej przełożonych, którzy nadzorowali postępowanie, które przeciwko mnie prowadziła przez dwa lata.

 

Wysłuchawszy użalających się na mnie cwaniaków i uznawszy ich skargi pod moim adresem za zasadne prokurator Radosława Ridan sporządziła po dwóch latach prowadzenia – pod nadzorem jej wtedy przełożonych z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, a obecnie tuzów krakowskiej i nie tylko krakowskiej prokuratury, Piotra Kosmatego, Lidii Jaryczkowskiej, Edyty Kuśnierz, Krystyny Kowalczyk – postępowania przygotowawczego w.w. akt oskarżenia z 12.06.2006 r.

 

Na wniosek Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia, Sąd Najwyższy przekazał sprawę przeciwko mnie do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

 

W dniu 30 listopada 2006 r. sędzia tego Sądu Tomasz Kuczma wydał postanowienie o zwróceniu sprawy przeciwko mnie Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód – wtedy Piotr Kosmaty – celem usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego, które prokurator R. Ridan prowadziła pod nadzorem m.in. p.o. prokuratora rejonowego Piotra Kosmatego.

 

Sędzia T. Kuczma wyjaśnił w postanowieniu z 30.11.2006 r., że – Załącznik 1.3: „Należy przede wszystkim podkreślić, że zarzuty stawiane oskarżonemu dotyczą znieważenia, pomówienia i rozpowszechniania wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności dokonanego za pomocą środków masowego komunikowania, poprzez zamieszczanie informacji na stronach internetowych. Wypełnienie znamion zarzucanych przez Prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał.”

 

Sędzia T. Kuczma zarzucił prokurator R. Ridan – a zatem także prokuratorom, którzy nadzorowali prowadzone przez nią przez 2 lata postępowanie przygotowawcze – że:

 

  1. Zgodnie z art. 297 § 1kpk celem postępowania przygotowawczego jest między innymi wykrycie sprawcy, wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych oraz zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie spełnia warunków określonych w tym przepisie, nie zostały bowiem wykonane podstawowe czynności mogące prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu wyżej opisanych czynów przez określoną osobę.”

  2. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl.”

  3. Prokurator /Radosława Ridan – ZKE/ w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego nie podjął żadnych czynności mających na celu ustalenie, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należą domeny internetowe i jakie osoby na tych stronach mogły zamieścić informacje i jaka osoba przedmiotowe pisma zamieściła. Dopiero takie czynności pozwolą jednoznacznie ustalić sprawcę zarzucanych w akcie oskarżenia czynów, a także w prawidłowy sposób ustalić formę sprawstwa.”

 

 

Sędzia Tomasz Kuczma wskazał także w postanowieniu z 30.11.2006 r. Prokuraturze, jakie ma wykonać czynności, celem usunięcia wskazanych przez niego istotnych braków postępowania przygotowawczego – Załącznik 1.3: „Konieczne może być bowiem nie tylko uzyskanie informacji od instytucji zajmującej się przyznawaniem domen internetowych, przesłuchanie osób związanych z prowadzeniem strony internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, ustalenie na jakich serwerach strony te są prowadzone, jakie osoby na stronach tych zamieszczać mogą informacje, wreszcie kto zamieszczał pisma opisane w zarzutach na tych stronach, ale może się również wyłonić potrzeba ustalenia u operatorów internetowych właścicieli numerów IP komputerów, z których dokonywano zmian na stronach internetowych. Wiązać się może również z potrzebą dokonania czynności przeszukania, ewentualnie zatrzymania twardych dysków komputerów, czy też serwerów, a także koniecznością powołania biegłego informatyka i sporządzenia opinii. Pozwoli to również na ustalenie czasu trwania publikacji przedmiotowych treści na stronach internetowych, co ma podstawowe znaczenie dla rozmiaru ewentualnej odpowiedzialności karnej sprawcy. Wykonywanie tych wszystkich działań przez Sąd, byłoby znacznie utrudnione i wiązałoby się z czynnościami, które powinny zostać wykonane w trakcie postępowania przygotowawczego.

 

Zamiast wykonać czynności wskazane przez sędziego T. Kuczmę prokurator R. Ridan zaskarżyła jego postanowienie, przyznając się jednak w zażaleniu z dnia 8 grudnia 2006 r. z tzw. rozbrajającą szczerością, że – Załącznik 1.4:„Prokurator (…) Zarzuty swe oparł li tylko na publikacjach które osobiście ujawnił i przejrzał na stronach internetowych ZGSOPO i www.zkekus.w.interia.pl., czyli, że oparła oskarżenie na… li tylko wydrukach ze stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl.

 

Trudno o bardziej przekonywujący akt ekspiacji.

 

Prokurator R. Ridan napisała także w zażaleniu z dnia 8.12.2006 r., że… nie wykona czynności wskazanych przez Sąd, tj. sędziego T. Kuczmą. Odmówiła ich wykonania.

 

Wyjaśniła, że – Załącznik 1.4: „Z informacji Zbigniewa Kękusia (…) należy wysnuć oczywisty wniosek, że tylko Zbigniew Kękuś może być sprawcą zarzuconych mu przestępstw bez żadnej ku temu wątpliwości.

 

Oczywisty wniosek, że z prokurator Radosławy Ridan – jak wspomniałem – tuman.

 

Dopisało jej szczęście… Z linią rozumowania tumana zgodziło się trzech sędziów Sądu Okręgowego w Rzeszowie, SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek /obecnie wiceprezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie/, którzy przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Renaty Stopińskiej-Witkowskiej wydali w dniu 5 stycznia 2007 r. postanowienie, którym uchylili postanowienie sędziego T. Kuczmy z dnia 30.11.2006 r. i nakazali Sądowi Rejonowemu w Dębicy skierowanie sprawy przeciwko mnie na rozprawę, w tym pouczyli go, że ma w przyszłości prawidłowo rozumować.

 

Jak Państwa informowałem w poprzednich e-mailach, pouczony przez sędziów Sądu Okręgowego w Rzeszowie, że ma prawidłowo rozumować, sędzia Tomasz Kuczma sam zgromadził dowody – musiał, skoro nie tylko nie zrobiła tego prokurator oskarżyciel Radosława Ridan, ale także odmówiła Sądowi ich zebrania – od operatorów internetowych, Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A., poświadczające, że:

 

  1. nie ja byłem sprawcą czynów, które przypisała mi prokurator R. Ridan,

  2. w innym miejscu popełniono czyny, które mi przypisała prokurator tuman, tj. w Warszawie, a nie w Krakowie,

  3. nikt nie mógł popełniać „od stycznia 2003 r.” – jak w opisie każdego z 18 czynów, które mi przypisała podała prokurator R. Ridan – przypisanych mi czynów za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl ponieważ ta strona została założona 22… miesiące później, tj.26 października 2004 r.

 

 

Zebrawszy te dowody sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. wyrok, którym uznał mnie za… winnego wszystkich 18 czynów, które przypisała mi prokurator R. Ridan.

 

Sędziemu wszystko wolno. Zaraz potem przyjaciel A. Zolla, minister sprawiedliwości Zbigniew Ćwiąkalski powołał sędziego T. Kuczmę na prezesa Sądu Rejonowego w Leżajsku. Chyba się nie sprawdził, bo znowu jest sędzią Sądu Rejonowego w Dębicy.

 

Jak Państwa informowałem, skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy uchyliły, wydanym na moją korzyść wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie w zakresie 16 czynów, a następnie także na moją korzyść wydanym wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w zakresie pozostałych 2 czynów.

 

Sąd Okręgowy w Rzeszowie zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego, a Sąd Najwyższy rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego.

 

Sąd Najwyższy wydał wyrok wznowieniowy na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r.

 

Prokurator Generalny w kasacji, a Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26.01.2012 r. zarzuciły sędziemu T. Kuczmie, że dokonał oceny zgromadzonego przez siebie materiału dowodowego wbrew zasadom… prawidłowego rozumowania.

 

Zarzut jest jak najbardziej słuszny, bo podał sędzia T. Kuczma w opisie każdego z 18 czynów, które mi przypisał, że je za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl popełniałem w okresie od stycznia 2003 r., a to przecież jemu, na jego żądanie, operator internetowy Interia.PL S.A. dostarczył pismo z dnia 1 października 2007 r., w którym podał, że ta strona została założona w dniu 22 października 2004 .

 

 

Po zwróceniu przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie sprawy przeciwko mnie Sądowi Rejonowemu w Dębicy, na referenta wyznaczono sędzię psychopatkę Beatę Stój, która za cele prowadzonego przeciwko mnie postępowania ustaliła sobie umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym.

 

Oto sporządzone osobiście przez sędzię Beatę Stój dowody poświadczające, że jest psychopatką.

 

Jak podał sędzia Tomasz Kuczma w w.w. postanowieniu z dnia 30.11.2006 r. – a potwierdzili Prokurator Generalny w kasacji z dnia 23.08.2011 r. i Sąd Najwyższy w wyroku wznowieniowym z dnia 26.01.2012 r. – Załącznik 1.3: „Wypełnienie znamion zarzucanych przez Prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał.

 

Poświadczyła jej wiedzę o tym także sędzia Beata Stój, podając w osobiście sporządzonym przez nią postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 1.13: „Oskarżony Zbigniew Kękuś złożył wniosek o skierowanie sprawy na posiedzenie i wydanie postanowienia o niewłaściwości sądu. Oskarżony podnosił, że sądem właściwym miejscowo jest sąd w Warszawie, gdyż to tam popełniono przestępstwo, jak wynika z pism operatorów internetowych Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A. (…) Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, niemniej nie ustalono, kto i gdzie założył stronę http:/zkekus.w.interia.pl/, na której także umieszczano obraźliwe treści.

 

(…) Na marginesie należy zauważyć, że przekazanie sprawy według właściwości do innego sądu może nastąpić jedynie wtedy, gdy właściwość ta nie budzi wątpliwości, tymczasem w niniejszej sprawie są uzasadnione wątpliwości co do miejsca popełnienia czynów.

 

 

Minęły trzy lata i ta sama sędzia Beata Stój podała w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 1.14: „Zgodnie z treścią art. 203 § 1 k.p.k. w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane materiały dowodowe wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo.

 

Z akt sprawy wynika, że takie prawdopodobieństwo zachodzi, gdyż na stronie internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz na stronie zkekus.w.interia.pl umieszczane były pisma Zbigniewa Kękusia, adresowane głównie do sądów, ale także do organów państwowych, w których obrażał on sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, a także adwokata Wiesławę Zoll oraz ówczesnego Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, a także umieszczał informacje z postępowania ze swojego powództwa o rozwód, które toczyło się z wyłączeniem jawności.

 

 

Sędzia Beata Stój przeczy nie tylko dowodom znajdującym się w aktach sprawy, ale nawet samej sobie.

 

To nie koniec popisów psychopatki Beaty Stój.

 

Oto bowiem:

 

  1. w uzasadnieniu do w.w. postanowienia z dnia 14 kwietnia 2015 r. sędzia Beata Stój podała, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznaje jest niedopuszczalne – rzeczywiście jest niedopuszczalne – wydanie orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 1.14: „Zgodnie z treścią art. 259 § 2 k.p.k., który stosuje się odpowiednio do obserwacji psychiatrycznej (art. 203 § 1 k.p.k.), nie orzeka się obserwacji, jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą, chyba że oskarżony wyrazi zgodę na poddanie go obserwacji.Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną. Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.”

  2. sentencją tego samego postanowienia z dnia 14 kwietnia 2015 r. orzekła o… poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 1.14: „Sygn. akt II K. 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sąd. Marcin Foryński-Kastoris w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód w Krakowie Ewy Sachy w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej na podstawie art. 203 § 1, 2 i 3 k.p.k. postanawia połączyć badania sądowo-psychiatryczne oskarżonego Zbigniewa Kękusia z obserwacją w Szpitalu Specjalistycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie, na okres nie dłuższy niż obserwacja sądowo-psychiatryczna orzeczona w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie o sygnaturze 2 Ds. 542/14, postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX. Kp. 300/14/K.”

 

 

Sędzia Beata Stój orzekła o poddaniu mnie… niedopuszczalnej – co sama przyznała – w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznaje, obserwacji psychiatrycznej… przy okazji. Okazję tę sama zresztą stworzyła.

 

Więcej na ten temat w moich w.w. pismach z dnia 8 stycznia 2016 r. do przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza i do rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara.

 

 

Mylicie się ten z Państwa, kto sądzi, że opisane wyżej i udokumentowane wydanymi przez nią samą orzeczeniami przypadki to już wszystkie dowody poświadczające, że sędzia Beata Stój jest psychopatką.

 

Nie wszystkie…

 

Wspomniane wyżej postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. zostało uchylone przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r.

 

Jakkolwiek w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. poświadczyła sędzia Beata Stój, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznaje jest niedopuszczalne wydanie orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, to po uchyleniu tego postanowienia doręczyła mi wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r., w którym podała, że zamierza wydać orzeczenie o… poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – Załącznik 2.10: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Data 10/07/2015 Sygn. akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny wzywa Pana do obowiązkowego stawiennictwa w charakterze oskarżonego na posiedzenie w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej, które odbędzie się dnia 8 września 2015 r. o godz. 09:30 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy przy ul. Słonecznej 3 w sprawie z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk. Na mocy zarządzenia Sędziego Starszy Sekretarz Sądowy Marcun Foryński-Kastoris”

 

 

Prawda, że wypełnia sędzia Beata Stój podaną wyżej definicję określenia „psychopata”.

 

 

Ciekaw jestem stanowisk, jakie zajmą wspomniani wyżej adresaci moich pism z dnia 8 stycznia 2016 r.

 

W dniu 18 stycznia 2016 r. stawię się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich. Niewykluczone, że będę tam prowadził protest głodowy. Może rzecznik Adam Bodnar wezwie Policję i Pogotowie Ratunkowe i zostanę przewieziony – dla mojego dobra – do szpitala psychiatrycznego.

 

Sędzia Beata Stój osiągnie swój cel.

 

Nie do końca jednak…

 

Sędzia B. Stój planowała najpewniej, że mnie umieści w szpitalu psychiatrycznym i z pomocą lekarzy – jak np. biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy Mariusz Patla i Katarzyna Bilska-Zaremba – pobędę tam jak Krystian Broll 8 lat, albo jak Feliks Meszka 11 lat. Albo, że do końca moich dni…

 

Rozczaruję sędzię Beatę Stój oraz grona jej protegowanych, a także sympatyków i sprzymierzeńców z instytucji wymiaru sprawiedliwości.

 

Jeśli bowiem zostanę z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich odwieziony do szpitala psychiatrycznego, to będę tam prowadził protest głodowy, polegający na tym, że nie będę pił ani jadł. Będą mnie musieli do końca życia „leczyć” i dokarmiać.

 

Co do „leczenia”, to ilekroć… odzyskam świadomość nie będę jadł ani pił.

 

Z powodu licznych w ostatnich latach przypadków budzących ogromne wątpliwości samobójstw informuję, że mnie ono ani w głowie. Nie ma po temu żadnej przyczyny. Zwycięzcy nie popełniają samobójstw. A ja przecież pokonałem wrogo wobec mnie usposobioną ferajnę, z największą w niej psychopatką sędzią, prezesem Sądu Rejonowego w Dębicy Beatą Stój.

 

Gdyby mi się zatem przytrafiło „samobóhstwwo”, to z całą pewnością nie ja. Czego by potem nie ustalili śledczy.

 

Nawiasem mówiąc, powiedzieć o sędzi Beacie Stój, że z niej psychopatka nie oddaje całej o niej prawdy. Z sędzi Beaty Stój jest bardzo ciężki przypadek psychopatki.

 

Planowała nie tylko umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, ale także ukrycie przed Krajowym Rejestrem Karnym – z wszystkiego tego ukrycia dla mnie negatywnymi konsekwencjami – że prawomocny skazujący mnie wyrok jej kolegi, sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. został uchylony w zakresie wszystkich czynów z jego winy.

 

Mimo że było jej obowiązkiem zawiadomić KRK o wyrokach wznowieniowych Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r. i Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r. niezwłocznie po ich wydaniu, dopełniła tego obowiązku w dniu… 5 maja 2015 r. – Załącznik 1.2. Po mojej interwencji w tej sprawie w Sądzie Rejonowym w Dębicy.

 

 

xxx

 

 

Jaki morał z tego, co w niniejszym e-mail’u oraz w załącznikach do niego?

 

Taki, że z całą pewnością miał rację Anne-Jean-Marie-Rene Savary, gdy mówił:

 

 

Mówią: wpadł w ręce żydowskie. Oznacza to zupełny koniec »

 

Anne-Jean-Marie-Rene Savary

 

 

Judeoferajna nie ma żadnych skrupułów w niszczeniu swoich przeciwników. A żeby zostać jej przeciwnikiem wcale wiele nie potrzeba. Wystarczy powiedzieć, napisać, prawdę o Żydach, których ich środowisko okrzyknęło – jak to u nich… na dożywocie – autorytetami, ekspertami itp. Działa wtedy „reguła Orwella”:

 

Prawda jest nową mową nienawiści”
George Orwell

 

 

Nic tak nie rozjusza kołtunów jak podanie do publicznej wiadomości prawdy o nich.

 

Mimo że guru ferajny, Żyd ortodoks Andrzej Zoll naucza:

 

 

W ocenie Trybunału /Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – ZKE/ „[…] Podnoszenie lub rozgłaszanie prawdziwych zarzutów dotyczących osób pełniących funkcje publiczne o takie postępowanie lub właściwości, które mogą narazić je na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności […] jest czynem – niezależnie od intencji sprawcy – ex definitione służącym społecznie uzasadnionemu interesowi (…) Z całą pewnością w przypadku osób pełniących funkcje publiczne tego rodzaju interes uzasadniał będzie przyjęcie szerokich granic krytyki.

 

Źródło:Kodeks karny część szczególna, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją Andrzeja Zolla 3 wydanie,

 

LEX a Wolters Kluwer business, s. 803

 

 

to za prawdę o nich podaną do publicznej wiadomości niszczą tzw. autorytety moralne o rzekomo nieskazitelnych charakterach – w tym Andrzej Zoll z małżonką adw. Wiesławą Zoll ze szczególną determinacją – bez skrupułów.

 

A zatem…kształcie się Polacy, pracujcie, troszczcie o Wasze dzieci, a Żydzi Was okradną, oszukają, jak się trafi okazja, to sobie z Waszych dzieci i z Was zrobią narzędzia i źródła dochodów i na koniec – jak mawia R. Sikorski – zajeb… Przypomnę:

 


„ZAJEB…”ÂŤPreferowana metoda rywalizacji politycznej z PiS. Pomocny jest przy tym → cyrkÂť; „CYRK”ÂŤPostępowanie przed sejmową komisją śledczą. Preferowane: dwuletnie. Służy temu, by zajeb… PiS oraz pociągnąć na dno prezesa Kaczyńskiego i →skur…synaÂť; SKUR…SYN”ÂŤWspółtwórca Komitetu Obrony Robotników, wiceprezes PiS Antoni Macierewicz. Występuje w parze z Jarosławem Kaczyńskim, który „przyspawał się” do niego. patrz też: zajeb… i cyrkÂť

 

Źródło: Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6

 

 

Mają bardzo wyrafinowane metody. Jedno żydostwo czyni swoją ofiarę przestępcą, drugie pozbawia pracy, trzecie odmawia udzielenia pomocy – bo po to jest u władzy, żeby chronić interesów żydostwa – i przed Tobą Polaku… śmierć głodowa.

 

Jeśli ja w wieku 57 lat dopełnię żywota w szpitalu psychiatrycznym, gdzie mi od dawna „ścielą łóżko” moi przeciwnicy, to będę pierwszą znaną ofiarą sędziowskiej niezawisłości rozumianej przez, bywa, bydło „BYDLʔprzen. pogard. o człowieku z podkreśleniem jego stron ujemnychÂť; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 75 – w prokuratorskich i sędziowskich togach jako całkowita bezkarność w naruszaniu prawa i wykorzystywaniu państwa do niszczenia swoich i swoich kolesiów przeciwników.

 

O ile któryś z polityków nagranych w „aferze taśmowej” tak przedstawił los dzisiejszych 30- i 40-latków:

 

 

WEGETACJAÂŤSytuacja społeczno-bytowa dzisiejszych 30- i 40-latków, gdy za 30 lat system emerytalny

 

będzie kompletnie rozje…any”, a emerytury będą „przechu…owe”Âť

 

Źródło: Słownik afery taśmowej”; „Fakt”, 28-29.06.2014, s. 5, 6

 


to mnie, obecnie 57-letniego mężczyznę państwo – tumany, łajdaki w służbie publicznej – „zesłało na wegetację” kilka lat temu.

 

Po ukończeniu studiów z wynikiem bardzo dobrym, latach rzetelnej uczciwej pracy i otrzymywaniu wynagrodzenia w kwotach do 35.000,00 zł brutto miesięcznie, według informacji przesłanej mi przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych moja – od lat bezrobotnego, dwukrotnie wyrzuconego z pracy z powodu postępowania prowadzonego przeciwko mnie na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan, naprzemiennie oskarżanego i skazanego – hipotetyczna emerytura w wieku emerytalnym wynosić będzie 841,26 zł – Załącznik 3.11.

 

A tumany i łajdaki…? Każde po awansach. Niektórzy nawet dwukrotnych. Prokurator Piotr Kosmaty – na przykład – po tym, gdy z opisanymi wyżej dla mnie skutkami nadzorował postępowanie przygotowawcze prowadzone przeciwko mnie przez prokurator R. Ridan, a potem razem z nią odmówił w 2006 wykonania czynności wskazanych im przez Sąd w Dębicy, awansował najpierw na prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie, a od kilku lat jest „twarzą” prokuratury krakowskiej, tj. rzecznikiem Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie. Jaka prokuratura – w tym prokurator apelacyjny, Żyd łajdak Artur Wrona – taka jej „twarz”, czyli rzecznik.

 

 

Pragnę poinformować, że spory udział w tym, co ze mną wyczyniają kolejni sędziowie Sądu Rejonowego w Dębicy, tj. sędzia łajdak Tomasz Kuczma i jego następczyni psychopatka Beata Stój, mają niektórzy dzisiaj członkowie biało-czerwnej drużyny dobrej zmiany PiS.

 

Powiadomiony pismem z dnia 15 marca 2007 r. przez prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja o tym, że nie ja jestem sprawcą czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan i proszony przez K. Łapaja żeby z tego powodu wstrzymał prowadzone przeciwko mnie postępowanie minister sprawiedliwości – prokurator generalny Zbigniew Ziobro „palcem w bucie nie kiwnął”. Tak samo zachowywał się proszony przeze mnie wielokrotnie o udzielenie mi pomocy jako poseł. Przekazywał pisma, które do niego kierowałem jako do posła sobie samemu jako ministrowi sprawiedliwości, a urzędnicy Ministerstwa Sprawiedliwości informowali mnie, że minister – prokurator generalny… „nic nie może”. Jako poseł mógł… Złożyć interpelację poselską lub zapytanie poselskie.

 

Samozwańczy Sitting Bull z Krakowa Jarosław Gowini pisma, które do niego kierowałem jako posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej także – jak kilka lat wcześniej Zbigniew Ziobro – przesyłał sobie samemu jako ministrowi sprawiedliwości. Nawet ich nie czytał. Oszukał red. Dorotę Stec-Fus z „Dziennika Polskiego” informując ją, gdy przygotowywała reportaż z protestu, który razem z innymi tak samo jak ja traktowanymi przez niego osobami prowadziliśmy przed jego biurem poselskim w Krakowie. Red. D. Stec-Fus podała w artykule pt. „Protest ofiar sprawiedliwości”:

 

 

W telefonicznej rozmowie powiedział nam /Jarosław Gowin – ZKE/ że zgłoszone sprawy rozpatrywał już w tamtym roku.

 

Niestety niewiele mogłem zrobić, bo od prawomocnych wyroków nie można się odwoływać. Ja dla tych ludzi uczyniłem wszystko, co było możliwie – przekonywał.”
Źródło: Dorota Stec – Fus, „Protest ofiar sprawiedliwości”; „Dziennik Polski”, 14 maja 2013 r ., s. A 06

 

 

Nic nie zrobił…

 

Sprawa, którą ja zgłaszałem wielokrotnie posłowi J. Gowinowi, rozpoznawana przez sędzię B. Stój od listopada 2010 r. nie była w 2013 roku – i wciąż nie jest – zakończona wyrokiem.

 

Teraz podczepił się Jarosław Gowin pod Jarosława Kaczyńskiego i „woła”… płyniemy.

 

Przez chwilę kandydatka – jak podawały media – PiS na ministra sprawiedliwości Małgorzata Wassermann wzięła ode mnie, jako adwokat, 1.500,00 zł za… przepisanie w lekko zmienionej formie i wysłanie w czerwcu 2010 r. do Sądu Okręgowego w Rzeszowie interpelacji poselskiej, którą w sprawie skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. złożył we wrzeniu 2009 r. jej ojciec Poseł Zbigniew Wassermann.

 

A gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił na jej wniosek w.w. wyrok sędziego T. Kuczmy w zakresie 16 z 18 przypisanych mi czynów, to… obraziła się na mnie i zamiast złożyć – na podstawie dostarczonych jej przeze mnie i znajdujących się w aktach sprawy dowodów – wniosek o uniewinnienie mnie od wszystkich czynów… wypowiedziała mi pełnomocnictwo. Podając w uzasadnieniu, że dlatego mi je wypowiada, że bez konsultacji z nią złożyłem skargę na przewlekłość postępowania. Poza tym wysłała do sędzi Beaty Stój nie uzgodniony ze mną zestaw pytań do prezesa Zarządu Głównego |Stowarzyszenia Praw Ojca Krzysztofa Łapaja, z których z kilku dumny byłby najbardziej wrogo usposobiony wobec mnie prokurator.

 

Nie spotkałem się z wywiadem z adwokat, czy też poseł Małgorzatą Wassermann – obecnie zastępca przewodniczącego |Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka – w którym ta nie mówiłaby o uczciwości, tj, że trzeba być uczciwym…

 

Poseł Jarosław Kaczyński korespondował ze mną w okresie od października 2011 r. do czerwca 2012 r. Przysłał mi osobiście przez niego sporządzone cztery pisma. Informował mnie w nich, że moja sprawa jest w jego zainteresowaniu i że mi udzieli pomocy, gdy uzna za zasadne.

 

Ostatecznie uznał za zasadne stanąć w obronie… rzecznika praw obywatelskich oszustki Ireny Lipowicz. Wyjaśnił mi w piśmie z dnia 25 czerwca 2012 r. że: zgodnie z utrwaloną doktryną, za „sprzeniewierzenie się złożonemu ślubowaniu” może być uznane: powtarzające się i przybierające postać utrwalonej praktyki podejmowanie działań mających na celu ograniczenie praw i wolności obywatelskich, uporczywa bezczynność Rzecznika, przejawiająca się w niepodejmowaniu działań na rzecz ochrony praw i wolności obywatelskich w sprawach, w których w sposób nie budzący wątpliwości pożądana byłaby aktywność Rzecznika,”

 

Przedstawiwszy mi „doktrynę Kaczyńskiego” Jarosław Kaczyński stracił zainteresowanie zgłaszaną mu przeze mnie sprawą.

 

Poseł Andrzej Duda po zapoznaniu się z okazanymi mu przeze mnie dowodami w w.w. sprawie przeciwko mnie obiecał, że mi udzieli pomocy. W ramach tej „pomocy” skierował wadliwy prawnie wniosek do niewłaściwego adresata. Pouczony o tym przez pracownicę Prokuratury Generalnej odmówił mi skierowania prawidłowego wniosku do właściwego adresata.

 

Więcej informacji na temat traktowania mnie przez dzisiaj członków biało-czerwonej drużyny dobrej zmiany PiS jest umieszczonych na stronie www.kekusz.pl.

 

 

Co do moich wniosków do adresatów w.w. pism z dnia 8 stycznia br., nikt nie może mieć wątpliwości co do ich zasadności i słuszności.

 

Jedyne co zatem budzi mój lekki niepokój, to że jak dowodzą doświadczenia – np. śp. Claudiu Crulica umieszczonego w Areszcie Śledczym w Krakowie przez pomyłkę i… zagłodzonego tam na śmierć w wyniku protestu głodowego, który prowadził – prokuratorom i sędziom opłaca się, tak opłaca się, jest to w ich interesie, nawet zamordować ofiary ich niekompetencji. Potem inni prokuratorzy i sędziowie prowadzą przez wiele lat postępowania, aż… wszyscy zapomną o sprawie.

 

W przypadku śp. C. Crulica śledczy Piotr Kosmaty ustalił, że go nieumyślnie zagłodzili na śmierć lekarze Aresztu. Jakby można człowieka zagłodzić na śmierć nieumyślnie. Jakby to lekarze go tam umieścili, niezezwalali na jego dokarmianie i trzymali do śmierci.

 

W moim przypadku będą mnie musieli, ewentualnie, rehabilitować. Jako ofiarę psychopatki sędzi, prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy, Beaty Stój.

 

Media podają, że rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar udziela poparcia Feliksowi Meszce, który żąda od Skarbu Państwa kwoty 12 milionów złotych za bezprawne przetrzymywanie go przez 11 lat w szpitalu psychiatrycznym.

 

Ja proszę o przyznanie mi świadczenia w kwocie równej mojemu miesięcznemu wynagrodzeniu brutto, którego mnie pozbawiła prokurator tuman Radosława Ridan z trzódką jej przełożonych z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód.

 

Co charakterystyczne dla władz Rzeczypospolitej Polskiej, to że o ile ochoczo bronią interesów i praw Syryjczyków, Irakijczyków, Libańczyków, Ukraińców, Chińczyków, Białorusinów itp. itd., wspierają finansowo Żydów z Izraela, w tym i takich, co mogli w latach 1939-1956 krzywdzić, w tym mordować Polaków, to Polaka, ofiarę Żyda łajdaka niszczą z taką samą pasją, jak jego prześladowca.

 

Ciekaw jestem jak mnie potraktują Adresaci moich pism z dnia 8 stycznia br., członkowie biało-czerwonej drużyny dobrej zmiany PiS Stanisław Piotrowicz i Beata Szydło oraz rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar.

 

Jeśli patrzeć w jakim – godnym największego uznania i podziwu – tempie działają różne jednostki biało-czerwonej drużyny dobrej zmiany PiS, a także w jakim tempie reaguje na nie rzecznik praw obywatelki Adam Bodnar, nie wątpię, że sprawy, którą ja zgłosiłem także zostaną rozpoznane bardzo szybko.

 

Rzecznik Adam Bodnar rozpoznaje je od 9 i 30 października 2015 r. i póki co swą aktywność ograniczył do przesłania wniosków, które ja skierowałem do Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie postępowania prowadzonego przeciwko mnie przez sędzię Beatę Stój, do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy, którego sędzia B. Stój jest prezesem.

 

To zresztą tradycyjny sposób procedowania przez kolejnych Rzeczników Praw Obywatelskich. Andrzej Zoll tym się od innych różnił, że mnie uczynił przestępcą.

 

 

W wysłanych dotychczas e-mail’ach przedstawiłem Państwu wiele faktów oraz poświadczających je dowodów, że w instytucjach wymiaru sprawiedliwości nie brak orzekających o naszych losach łajdaków i tumanów mściwych. Niewykluczone, że tym razem dostarczę Państwu dowód na to, że za autorytety moralne o nieskazitelnych charakterach uchodzą także broniący łajdaków i tumanów mściwych zbrodniarze.

 

Byłaby to najlepiej w historii wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej udokumentowana zbrodnia. Nazwijmy ją – ze względu na pochodzenie głównych z moich prześladowców – „rytualny ubój goja”.

 

Ciekaw jestem, co „sanhedryn” wymyśli…

 

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

Kraków, dnia 8 stycznia 2016 r.

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Pani

 

Beata Szydło

 

Prezes Rady Ministrów

 

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

 

Al. Ujazdowskie 1/3

 

00-583 Warszawa

 

 

Dotyczy:

 

  1. Wniosek o przyznanie mi świadczenia w kwocie 35.000,00 /słownie: trzydzieści pięć tysięcy/ zł brutto miesięcznie, wypłacanego od dnia 1 lutego 2016 r. w formie przelewu dokonywanego na wskazany przeze mnie rachunek bankowy do 10-ego dnia każdego miesiąca.

  2. Wniosek o doręczenie przez Adresatkę niniejszego pisma pisemnej odpowiedzi na wniosek jak w pkt. I do dnia 18 stycznia 2016 r. Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa.

  3. Zawiadomienie, że w przypadku oddalenia przez Adresatkę niniejszego pisma mojego wniosku, jak w pkt. I będę prowadził od dnia 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie protest głodowy, nie będę jadł, będę pił wodę i soki.

  4. Zawiadomienie, że w przypadku umieszczenia mnie w szpitalu z powodu protestu jak w pkt. III, będę go tam kontynuował zaprzestawszy także picia.

  5. Zawiadomienie, że:

 

    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

 

Jesteśmy tu po to, żeby bronić obywateli”
Prezes Rady MinistrówBeata Szydło w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej, 15 grudnia 2015 r.

 

 

Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia.”
Artykuł 38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

To straszne. Ktoś protestuje w sposób ostateczny, bo sięga po głodówkę.

 

W cywilizacji zachodniej, do której należymy, tego typu protest wywołuje popłoch w otoczeniu (…),

 

tu zapanowała zupełna obojętność. W takiej sytuacji powinny zareagować wszystkie służby.

 

On /obywatel Rumunii Claudiu Crulic1 – ZKE/ umarł z głodu zupełnie tak jak – przepraszam, za to co powiem –

 

w Auschwitz. »

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Janusz Kochanowski o śmierci głodowej 33-letniego Rumuna Claudiu Crulica

 

 

Uzasadnienie

 

 

W załączeniu przesyłam moje pisma z dnia 8 stycznia 2016 r. do:

 

  1. Przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza – Załącznik 1

  2. Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik 2

 

 

Ad. 1

 

Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. skierowanym do Przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza złożyłem – Załącznik 1: „Pan Stanisław Piotrowicz Przewodniczący Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ul. Wiejska 4/6/8 00-902 Warszawa Dotyczy:

 

  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie:

    1. postanowienia sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 3,

    2. zażalenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy, jak w pkt. I.1 – Załącznik 4,

    3. pisma z dnia 15 marca 2007 r. prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro – Załącznik 7,

    4. pisma operatora internetowego Wirtualna Polska S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 5,

    5. pisma operatora internetowego Interia.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 6,

    6. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 – Załącznik 9,

    7. wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 10,

    8. postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, obecnie II K 407/13/, w którym ta podała – Załącznik 13

 

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy było zasadne:

 

    1. sporządzenie aktu oskarżenia przeciwko mnie z dnia 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan w sprawie do sygn. akt 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 1 – sygnatura akt Sądu Rejonowego w Dębicy II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

    2. podanie przez sędzię Beatę Stój w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. , że zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przeze mnie czynów, które przypisała mi prokurator R. Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. – Załącznik 14: „(…) Z akt sprawy wynika, że takie prawdopodobieństwo zachodzi, gdyż na stronie internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz na stronie zkekus.w.interia.pl umieszczane były pisma Zbigniewa Kękusia, adresowane głównie do sądów, ale także do organów państwowych, (…).”

 

  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie:

    1. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06,

    2. wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 15,

 

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy po wejściu w życie w dniu 19 października 2006 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P/3/06, jest zasadne ściganie mnie przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój za przypisane mi przez prokurator R. Ridan w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, z art. 226 § 1 k.k. znieważenie 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, a nie podczas pełnienia obowiązków.

 

  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie art. 226 § 3 k.k. oraz:

    1. zaprezentowanego m.in. przez:

      1. Andrzeja Zolla w: „Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla”, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131,

      2. Andrzeja Marka w: „Kodeks karny. Komentarz. 5 wydanie”, Lex a Wolter Kluwer business, 2010 r. s. 343

      3. Marka Mozgawę (red.), Magdalenę Budyn-Kulik, Patrycję Kozłowską-Kalisz, Marka Kulika w: „Kodeks karny. Komentarz praktyczny”, Oficyna, 2010, wyd. III., s. 289.

 

jako słusznego wskazania doktryny, według której rzecznik praw obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej,

 

    1. pisma do mnie z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt 1 Dss. 39/06/S zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł, w którym ta podała – Załącznik 18: „Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia.”

 

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy jest zasadne ściganie mnie przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój za przypisane mi przez prokurator R. Ridan w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, z art. 226 § 3 k.k. znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

 

  1. Wniosek o skonsultowanie stanowiska w sprawie wniosku z pkt. I z prokuratorem generalnym Andrzejem Seremetrm, autorem kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, od prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06.

  2. Wniosek o przekazanie wyników postępowań wyjaśniających, jak w pkt. I, II, III do dnia 18 stycznia 2016 r.:

    1. rzecznikowi praw obywatelskich Adamowi Bodnarowi,

    2. prezesowi Rady Ministrów Beacie Szydło,

  3. Wniosek o wyekspediowanie do mnie w dniu 18 stycznia 2016 r. wyników postępowań wyjaśniających, jak w pkt. I, II, III.

  4. Zawiadomienie, że od dnia 18 stycznia 2016 r., od godz. 13:00 będę prowadził protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, Al. Solidarności 77 w związku z postępowaniem przeciwko mnie prowadzonym od dnia 14 listopada 2006 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. sygn. akt 1 Ds. 39/06/S oraz jego skutkami dla mnie.

  5. Zawiadomienie, że:

 

    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

 

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do Przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw

 

Człowieka Stanisława Piotrowicza – Załącznik 1

 

 

Ad. 2

 

Pismem z dnia 8 stycznia 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara złożyłem – Załącznik 2: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

 

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

 

Dotyczy:

 

  1. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r., o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich celem odbioru:

    1. odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich

    2. sporządzonych na piśmie wyników postępowań wyjaśniających przeprowadzonych przez Rzecznika Praw Obywatelskich, jak w pkt. III, IV mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich

    3. kopii wyekspediowanego przez Rzecznika Praw Obywatelskich do uprawnionego oskarżyciela żądania wszczęcia postępowania w sprawie o ścigane z urzędu przestępstwo niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego – art. 231 § 1 k.k. – popełnione przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w okolicznościach wskazanych w moim piśmie do Rzecznika z dnia 30 października 2015 r.

  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy uczynienia przez Rzecznika Praw Obywatelskich uczynienia zadość moim słusznym, opartym na prawie i rzeczywistym stanie faktycznym, w tym na twierdzeniu niezawisłej sędzi Beaty Stój z orzeczenia, które wydała w dniu 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 5/ wnioskom, rozpocznę w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę kontynuował do spełnienia przez Rzecznika moich wniosków.

  3. Zawiadomienie, że w przypadku ewentualnego umieszczenia mnie w szpitalu w związku z moim protestem, jak pkt. II będę kontynuował protest głodowy zaprzestawszy także picia.

  4. Zawiadomienie, że:

    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

 

Źródło: Pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara – Załącznik

 

2

 

 

Wnioski skierowane przeze mnie do Przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza oraz do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara dotyczą sprawy, w której z powodu aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/:

 

  1. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma skazał mnie w sprawie do sygn. akt II K 451/06 wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. za popełnienie za pośrednictwem Internetu 18 czynów, które popełniły inne niż ja osoby, w innym miejscu oraz w innym czasie niż ustalili prokurator Radosława Ridan i sędzia Tomasz Kuczma, w tym za 15 czynów, z tytułu których według opisów sędziego T. Kuczmy – oraz opisów prokurator Radosławy Ridan – ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r.,

  2. po uchyleniu na moją korzyść wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. w zakresie wszystkich przypisanych mi nim czynów przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. i przez Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój ściga mnie drugi raz za te same czyny, w tym wykonując od dnia 15 marca 2011 r. czynności w zakresie orzeczenia niedopuszczalnego w sprawie przeciwko mnie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

 

Wskazać zatem należy, że:

 

  1. w wydaniu z dnia 8 grudnia 2015 r., w artykule pt. „Sekret tramwajarki Henryki Krzywonos. Wiemy skąd ma 6230zł emerytury!” „Fakt” podał – Załącznik 3: „Przeszła na emeryturę, mając zaledwie 56 lat. Pracowała jako motorniczy i z tego tytułu wyrobiła sobie tylko przeciętne świadczenie. Skąd się zatem u Henryki Krzywonos (62 l.) tak gigantyczna kwota emerytury? To zasługa wielkiej przychylności władzy.”
    Źródło: „Sekret tramwajarki Henryki Krzywonos. Wiemy skąd ma 6230zł emerytury!”; Fakt, 8 grudnia

 

2015, s. 1 – Załącznik 3

 

  1. w wydaniu z dnia 8 grudnia 2015 r., w artykule pt. „Tusk dał Krzywonos ekstraemeryturę – Ponad połowa emerytury znanej opozycjonistki to prezent od byłego już szefa rządu. Przyznany za zasługi” „Fakt” podał – Załącznik 4: „Wysokość emerytury, jaką w swoje oświadczenie majątkowe wpisała Henryka Krzywonos-Strycharska (62 l.) wywołał ogromne poruszenie. Posłanka PO dostaje aż 6230 zł miesięcznie. Jak ustalił Fakt, była działaczka opozycji taką wysoką emeryturę zawdzięcza Donaldowi Tuskowi (58 l.) temu samemu, który podniósł Polakom wiek emerytalny.
    Prawie 60 procent polskich seniorów dostaje dziś emerytury mniejsze niż 2 tys. zł brutto. Jak to więc możliwe, że Henryka Krzywonos, była tramwajarka, która potem prowadziła rodzinny dom dziecka, dostaje od państwa ponad trzy razy więcej? Faktowi udało się rozwikłać zagadkę emerytury pani poseł. Henryka Krzywonos przeszła na emeryturę już w wieku 56 lat. Jako była motorniczy mogła przejść na wcześniejszą emeryturę na korzystniejszych zasadach. Ale to wcale nie świadczenie z ZUS jest najważniejszym składnikiem jej emerytury. Jak ustaliliśmy, w lipcu 2009 roku Krzywonos dostała też drugą – specjalną emeryturę – aż 3500 zł miesięcznie. Przyznał ją ówczesny premier Donald Tusk. Szefowie rządu mają prawo przyznawać Polakom specjalne świadczenia za szczególne osiągnięcia. Jerzy Buzek (75 l.) przyznał taką dożywotnią emeryturę byłej marszałek Senatu Alicji Grześkowiak (74 l.) i swojemu ministrowi Januszowi Pałubickiemu (67 l.). Leszek Miller (69 l.) uhonorował w ten sposób m.in. Ninę Handrycz (†101 l.), Hankę Bielicką (†90 l.), Kazimierza Górskiego († 85 l.) czy wdowę po komendancie policji gen. Marku Papale (†38 l.). – Premier Tusk nie był zbyt chętny do udzielania emerytur specjalnych. Rocznie przyznawał tylko 3-4 takie świadczenia – opowiada Faktowi Jan Rulesaki (71 l.), senator PO, który pomagał opozycjonistom w uzyskiwaniu specjalnych emerytur. Henryka Krzywonos takie świadczenie dostała. Ale kiedy ją o nie zapytaliśmy, nie chciała mówić o szczegółach. –Atmosfera wokół mnie zrobiła się jak za komuny – powiedziała tylko Faktowi”

    Źródło: Magdalena Rubaj, „Tusk dał Krzywonos ekstraemeryturę – Ponad połowa emerytury znanej

 

opozycjonistki to prezent od byłego już szefa rządu. Przyznany za zasługi”; Fakt, 8 grudnia 2015, s. 3 – Załącznik 4

 

  1. w wydaniu z dnia 21- 27 sierpnia 2015 r. w artykule pt. „Skandal! Sejm dopuścił do antypolskiej ustawy”

 

„Warszawska Gazeta” podała m.in. – Załącznik 5: „Izraelska gazeta potwierdza!!!Będziemy płacić renty 50 tysiącom obywateli Izraela za zbrodnie Niemców i Sowietów, 20 milionów złotych miesięcznie, prawie Âź miliarda rocznie! Uchwała został przygotowana i przegłosowana przez polski Sejm. Poparli ją solidarnie członkowie wszystkich klubów poselskich, zarówno tych z prawa jak i z lewa. Wszyscy głosowali za nią jak jeden mąż. Także ci z PiS oraz Solidarnej Polski. Nikt się nie wyłamał, a takiej dyscypliny w Sejmie nie było nigdy. (no może z wyjątkiem Sejmu PRL). Tylko dwóch posłów było przeciw: Wojciech Szarama i Przemysław Wipler. Nadchodzi czas, aby o tym przypomnieć. Tego nie wolno wybaczyć. W Sejmie nie powinno być nikogo, kto głosuje za antypolską ustawą, kto dopuszcza się zaprzaństwa, czyni z nas naród sprawców, kto współdziała z wrogiem na szkodę własnego kraju. Pamiętajmy o tym 25 października!

 

– Rząd polski wprowadził ustawę i ci, którzy urodzili się w Polsce i mogą udowodnić, że są ofiarami nazistowskich lub sowieckich represji otrzymają miesięczną rentę w wysokości 100 euro – przypomina lub raczej donosi „Jerusalem Post” z 14 bm. czyli z 2 Elul 5775.”

 

(…) „Utworzono nową kategorię poszkodowanych, tj. tych, którzy „doznali szkody na terenach należących do Polski”; że do świadczeń kwalifikuje się każdy mieszkający w Izraelu, kto ucierpiał podczas okupacji sowieckiej do roku 1956, czyli także bandyta z UB lub KBW postrzelony przez żołnierza wyklętego.”

 

Źródło: Krzysztof Baliński, „Skandal! Sejm dopuścił do antypolskiej ustawy”; „Warszawska Gazeta”,

 

Nr 34 (427), 21 – 27 sierpnia 2015 r., s. 1, 26 – 27 – Załącznik 5

 

 

Chodzi o ustawę z dnia z dnia 14 marca 2014 r. „o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego oraz niektórych innych ustaw”.

 

Za jej przyjęciem głosowało 434 na 436 biorących udział w głosowaniu posłów. Przypomnę wyniki imienne niektórych posłów PiS:

 

Wyniki imienne posłów Prawo i Sprawiedliwość

 

Lp. Nazwisko i imię Głos

 

23. Duda Andrzej Za

 

44. Kaczyński Jarosław Za

 

112. Szydło BeataZa

 

Źródło: http://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/agent.xsp?symbol=klubglos&IdGlosowania=40491&KodKlubu=PiS

 

 

Roczny koszt do poniesienia przez Polskę z tytułu ustawy z dnia 14 marca 2014 r. to ok. 250 mln zł.

 

 

Pragnę wyjaśnić, że ja jestem ofiarą niekompetentnych funkcjonariuszy publicznych instytucji wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej, tj.:

 

  1. prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan, która w dniu 12 czerwca 2006 r. sporządziła niesłuszny akt oskarżenia przeciwko mnie,

  2. sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy, który wydał w dniu 18 grudnia 2007 r., na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan, niesłuszny skazujący mnie wyrok,

  3. sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój, która zamiast dopełnić ustawowego obowiązku podporządkowania się zapatrywaniom prawnym i wskazaniom zamieszczonym w wyrokach wznowieniowych Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. i Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. od wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., wykonywała przez kilka lat czynności mające na celu orzeknięcie niedopuszczalnego w sprawie przeciwko mnie poddania mnie obserwacji psychiatrycznej czym:

    1. uniemożliwiała mi powrót na rynek pracy po dwukrotnym wyrzuceniu mnie z pracy z powodu, za pierwszym razem aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12.06.2006 r., a za drugim informacji w Internecie o skazującym mnie – wydanym na podstawie w.w. aktu oskarżenia – wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r.,

    2. dodatkowo rujnowała mi opinię na rynku pracy.

 

 

Jestem także ofiarą okrutnego, mściwego Żyda ignoranta prof. Andrzeja Zolla, który jako Rzecznik Praw Obywatelskich zezwalał sędziom Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie rozpoznającym sprawę o rozwód pomiędzy mną i moją żoną na pozbawianie mojego wtedy małoletniego, chorego na skoliozę, lordozę i garb żebrowy syna możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, a następnie złożył obciążające mnie zeznania w sprawie, w której prokurator R. Ridan oskarżyła mnie – a sędzia Tomasz Kuczma skazał – za czyn, który według wskazania doktryny prawnej prezentowanego przez samego Andrzeja Zolla w wydawanym od lat pod jego redakcją Komentarzu do kodeksu karnego… nie jest przestępstwem, tj. z art. 226 § 3 k.k. za znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich, w osobie sprawującego ten urząd A. Zolla.

 

Prof. A. Zoll prezentuje – jak większość ekspertów w dziedzinie prawa karnego – jako słuszne wskazanie doktryny prawnej, według której Rzecznik Praw Obywatelskich będąc organem konstytucyjnym, nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

 

 

Pragnę poinformować, że w 1982 roku ukończyłem z wynikiem bardzo dobrym studia na Akademii Ekonomicznej w Krakowie /obecnie Uniwersytet Ekonomiczny/, czego dowodem Dyplom ukończenia studiów z dnia 8 września 1982 r. – Załącznik 6:
Źródło: Akademia Ekonomiczna w Krakowie, 7134/EiOP/82, Dyplom ukończenia studiów, z dnia 8 września 1982 r.

 

– Załącznik 6

 

 

Władze Uczelni złożyły mi ofertę pracy na stanowisku asystenta profesora. Pracowałem na Akademii Ekonomicznej w Krakowie przez 10 lat, w tym m.in. uzyskując tytuł doktora nauk ekonomicznych – Załącznik 7:

 

Źródło: Akademia Ekonomiczna w Krakowie, sygn. 5/92, Dyplom uzyskania tytułu doktora nauk ekonomicznych, z

 

dnia 8 stycznia 1993 r. – Załącznik 7

 

 

Zakończyłem pracę na Akademii w 1982 roku z przyczyn finansowych, miałem na utrzymaniu dwóch kilkuletnich synów i niepracującą żonę.

 

Od 1992 roku, korzystając z ofert składanych mi przez firmy świadczące usługi z zakresu doradztwa personalnego pełniłem kierownicze i dyrektorskie funkcje w polskich przedstawicielstwach zagranicznych firm i instytucji finansowych: Coca-Cola Polska Sp. z o.o., Nestle Polska Sp. z o.o., Ahold Polska Sp. z o.o. Bank Zachodni WBK S.A.

 

Z dniem 1 listopada 2006 r. zostałem zatrudniony na stanowisku Dyrektor Banku Pion Usług w centrali ING Banku Śląskiego S.A.

 

Kilka dni później, w dniu 6 listopada 2006 r., wyrzucono mnie z pracy – nakazano mi opuścić siedzibę Banku, zwolniono mnie ze świadczenia pracy – z powodu aktu oskarżenia, który w dniu 12 czerwca 2006 r. sporządziła przeciwko mnie prokurator Radosława Ridan.

 

W ING Banku Śląskim S.A. byłem zatrudniony na warunkach przedstawionych w sporządzonej w dniu 29 września 2009 r. przez wiceprezesa zarządu ING Banku Śląskiego S.A. Marlies van Elst i zastępcę dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Anitę Piecuch Ofercie pracy – Załącznik 8: „ING Bank Śląski Marlies van Elst Warszawa, 29 września 2006 r. Pan Zbigniew Kękuś Szanowny Panie W imieniu ING Banku Śląskiego S.A. niniejszym potwierdzam zamiar zatrudnienia Pana na stanowisku Dyrektora Banku – Pion Usług nie później niż 1 stycznia 2007 r. na następujących warunkach:

 

  • Umowa o pracę na czas nie określony z 3-miesięcznym okresem wypowiedzenia oraz umowa o zakazie konkurencji z 6 miesięczną klauzulą konkurencyjną (z możliwością jej wcześniejszego rozwiązania przez Bank)

  • Miesięczne wynagrodzenie zasadnicze w wysokości 35.000 zł

  • Pełny wymiar czasu pracy,

  • Premia na zasadach określonych w Regulaminie premiowania pracowników ING Banku Śląskiego S.A. (obecnie maksymalna premia w wysokości 40% rocznego wynagrodzenia zasadniczego przy wykonaniu zadań na poziomie 120 pkt),

  • Opieka medyczna w Medicover na zasadach obowiązujących w Banku (dopłata do karty rodzinnej dokonywana przez Pracownika – rekompensowana przez Pracodawcę dodatkiem do wynagrodzenia zasadniczego)

 

Samochód do wyboru z następującej listy z ratą leasingową w przedziale 2269-2302PLN.:

 

Nissan Primera 1,9

 

Opel Vectra 1.9

 

Ford Modeno 2.0

 

Toyota Avensis 2.0

 

  • Telefon komórkowy z limitem 400 PLN miesięcznie,

  • Udział w programie opcji,

  • Dobrowolne ubezpieczenie grupowe Nationale-Nederlanden z funduszem kapitałowym .

 

Oferta ważna jest do 15 października 2006 r.

 

Z poważaniem, Yours Faithfully Marlies van Elst, Zastępca Dyrektora Departamentu Zarządzania Zasobami Ludzkimi Anita Piecuch

 

Źródło: ING Bank Śląski S.A. Oferta pracy z dnia 29 września 2006 r. – Załącznik 8

 

 

Dowodem poświadczającym, że przyczyną wyrzucenia mnie z pracy w dniu 6 listopada 2006 r. z ING Banku Śląskiego S.A. jest pismo Wiceprezesa Zarządu ING Banku Śląskiego Marlies van Elst z dnia 7 grudnia 2006 r., w którym autorka podała – Załącznik 9: W nawiązaniu do Pana pisma z dnia 17 listopada 2006r. informuję, że Bank podtrzymuje decyzję w zakresie rozwiązania umowy o pracę. Przedstawiona przez Pana argumentacja nie pozwala na zmianę dotychczasowego stanowiska ING Banku Śląskiego S.A. i na wyrażenie zgody na kontynuację zatrudnienia w Banku. Pana działania są niezgodne z istniejącą w Banku polityką Compliance i przyjętymi zasadami rekrutacji pracowników, które nie pozwalają na zatrudnianie osób, których postępowanie nawet w najmniejszym stopniu nie odpowiada normom prawnym. Zarówno zarzuty naruszenia prawa karnego, czego konsekwencją są prowadzone przeciwko Panu postępowania karne, jak i nieujawnienie swojej sytuacji prawnej w procesie rekrutacji spowodowały utratę naszego zaufania. Załączone do pisma dokumenty oraz przedstawione w nich stanowiska i poglądy uzasadniają decyzję Banku w zakresie Pana umowy o pracę. Co istotne Bank nie rozpatruje zasadności Pana stanowiska w niniejszej sprawie, nie ocenia faktów, które są opisywane w załącznikach do pisma z dnia 17 listopada 2006r. Lektura tych dokumentów pozwala jednak na stwierdzenie, że istniejące konflikty, w które jest Pan uwikłany, nie dają wystarczającej rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków pracowniczych.

 

Stanowisko Banku jest stanowcze, w takiej sytuacji opinia Pana dotychczasowego przełożonego nie może wpłynąć na jego zmianę. W związku z powyższym nie jest możliwe pozytywne rozpatrzenie Pana prośby o wyrażenie zgody na dalsze zatrudnienie w Banku.Ponadto informuję, że dotychczasowa propozycja Banku w zakresie rozwiązania umowy o pracę pozostaje aktualna. Mam nadzieję, że taki sposób zakończenia niniejszej sprawy umożliwi ostateczne rozstrzygniecie kłopotliwej sytuacji, w której znalazł się Pan jak i Bank. Z poważaniem Marlies van Elst
Źródło: ING Bank Śląski S.A., pismo Wiceprezesa Zarządu ING Banku Śląskiego Marlies van Elst z dnia 7 grudnia

 

2006r. – Załącznik 9

 

 

Co do zarzutu M. van Elst, że ciążyły na mnie zarzuty karne oraz że byłemuwikłany w konflikty, które nie dają rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków pracowniczych wskazać należy, że jedynymi zarzutami, które na mnie ciążyły były te, w które mnie uwikłała prokurator Radosława Ridan – oraz prokuratorzy nadzorujący prowadzone przez nią przeciwko mnie postępowanie przygotowawcze, tj. Lidia Jaryczkowska, Piotr Kosmaty, Krystyna Kowalczyk i Edyta Kuśnierz – niedopełniwszy przez okres półtora roku, tj. od dnia 2 lipca 2004 r. do dnia 12 czerwca 2006 r. obowiązków prokuratora prowadzącego postępowanie przygotowawcze sporządziła akt oskarżenia przeciwko mnie, którym o popełnienie przestępstw za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl oskarżyła mnie na podstawie … wyłącznie – „li tylko” – wydruków z tych stron.

 

Nie ja byłem sprawcą omyłkowo przypisanych mi czynów

 

 

Dowodem poświadczającym, że moje wynagrodzenie zasadnicze wynosiło w ING Banku Śląskim S.A. 35.000,00 zł brutto jest sporządzone w dniu 12 lutego 2007 r. przez ING Bank Śląski S.A. Zaświadczenie Płatnika Składek, w którym podano – Załącznik 10: „ZAŚWIADCZENIE PŁATNIKA SKŁADEK (…) 10. Składniki wynagrodzenia za okresy miesięczne. Stałe wynagrodzenie zasadnicze i inne składniki stałe w pełnej miesięcznej wysokości określonej w umowie o pracę 35.000,00. (…) W pkt 10 wykazano wynagrodzenie zasadnicze wynikające z umowy o pracę w pełnej miesięcznej wysokości – przed pomniejszeniem za okres choroby.”

 

Dowód: ING Bank Śląski S.A., sporządzone w dniu 12.02.2007 r. przez Naczelnika Wydziału Administracji Płacowej Magdalenę Banasik Zaświadczenie Płatnika Składek – Załącznik 10

 

 

Pragnę poinformować, że wiarygodność przedstawionych przeze mnie w niniejszym piśmie informacji potwierdzić mogą:

 

  1. w zakresie sprawy karnej rozpoznawanej przeciwko mnie od dnia 14 listopada 2006 r. na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., autor kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r. od skazującego mnie wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. prokurator generalny Andrzej Seremet,

  2. w zakresie przyczyn wyrzucenia mnie z pracy w ING Banku Śląskim S.A. oraz warunków, na jakich byłem zatrudniony na stanowisku Dyrektora Banku Pion Usług, Wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej ING Banku Śląskiego S.A., były Prezes Zarządu Brunon Bartkiewicz.

 

 

Pragnę także poinformować, że w sporządzonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych według stanu na dzień 31 grudnia 2014 r. „Informacji o stanie konta ubezpieczonego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych”, moja hipotetyczna emerytura w wieku emerytalnym wynosić będzie 841,26 zł – Załącznik 11:
Źródło: Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Znak 180100/019879846/1314/01, „Informacja o stanie konta

 

ubezpieczonego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych” z dnia 31 grudnia 2014 r. – Załącznik 11

 

 

Mam 57 lat (ur. 2 maja 1958 r.). Dwukrotnie wyrzucony z pracy z winy prokurator Radosławy Ridan, tj. z powodu sporządzonego przez nią niesłusznego aktu oskarżenia, a następnie z powodu wydanego na jego podstawie skazującego mnie wyroku, ze zrujnowaną opinią na rynku pracy, niesłusznie oskarżony, potem niesłuszni e skazany przez Sąd Rejonowy w Dębicy, po uchyleniu na moją korzyść skazującego mnie wyroku ponownie ścigany, w tym kierowany na badania psychiatryczne oraz obserwację psychiatryczną, nigdy już nie odzyskam pozycji zawodowej – i społecznej – jaką miałem. Ani – razem z moją rodziną – statusu finansowego.

 

 

Pragnę poinformować, że w odpowiedzi na moje pismo z dnia 28 października 2014 r. do premier Ewy Kopacz w sprawie w.w. ustawy z dnia 14 marca 2014 r., na podstawie której Polska wypłaca świadczenia Żydom z Izraela pokrzywdzonym przez Niemców i Sowietów otrzymałem pisma z dnia 19 listopada 2014 r. Specjalisty Wydziału Prawnego Biura Dyrektora Generalnego Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jana Lisa, w którym ten podał między innymi – Załącznik 12: „Wypłacane obecnie świadczenia mają natomiast na celu wyrażenie gestu solidarności polskiego ustawodawcy, by uczynić życie choć trochę łatwiejsze tym, którzy cierpieli w latach 1939 – 1956 represje za to tylko, że byli polskimi obywatelami lub za to, że nie chcieli pogodzić się z utratą przez Polskę niepodległości.” (…) (…) Specjalista Jan Lis Biuro Dyrektora Generalnego Wydział Prawny”
Źródło: Urząd do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Biuro Dyrektora Generalnego BD1-K0846-056-

 

47/14, pismo Specjalisty Wydziału Prawnego Jana Lisa z dnia 19 listopada 2014 r. – Załącznik 12

 

Skoro władze Rzeczypospolitej Polskiej, Sejm, w tym Adresatka niniejszego pisma, Senat i prezydent, dedykowały, na wniosek złożony przez Radę Ministrów kwotę ok. 250 mln zł rocznie na wypłaty Żydom z Izraela – w tym niewykluczone, że bandytom z UB lub KBW -uznanym za pokrzywdzonych w latach 1939 do 1956 na terenie Polski, by uczynić ich życie choć trochę łatwiejsze, a Prezes Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej jest uprawniony do przyznania świadczenia obywatelowi Rzeczypospolitej Polskiej, wnoszę o przyznanie mi od lutego 2016 r. świadczenia w kwocie 35.000,00 zł brutto miesięcznie /420.000,00 zł brutto rocznie/, co częściowo tylko zrekompensuje mi ogromne straty, które poniosłem w ciągu minionych lat i… będę ponosił do końca życia z powodu niebywałych ignorancji i rzadko spotykanego okrucieństwa funkcjonariuszy publicznych Rzeczypospolitej Polskiej.

 

 

Informuję, że po doręczeniu – o co uprzejmie proszę – przez Adresatkę niniejszego pisma Rzecznikowi Praw Obywatelskich do dnia 18 stycznia 2016 r. pisma poświadczającego pozytywne rozpatrzenie mojego wniosku oraz zawierającego imię i nazwisko pracownika Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, z którym mam się w tej sprawie kontaktować – a także jego adres e-mail’owy – stawię się w tygodniu rozpoczynającym się w dniu 25 stycznia 2016 r. w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów celem uzgodnienia szczegółów. Uzgodnię ze wskazaną przez Panią osobą o termin mojego stawiennictwa.

 

W przypadku niedoręczenia przez Panią pisma jak wyżej Rzecznikowi Praw Obywatelskich lub doręczenia zawiadomienia o oddaleniu mojego wniosku będę prowadził protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – w Biurze RPO w oczekiwaniu na pisemne potwierdzenie przez Prezesa Rady Ministrów pozytywnego rozpoznania mojego wniosku. W przypadku odwiezienia mnie do szpitala, będę tam kontynuował protest zaprzestawszy także picia.

 

Wnoszę jak na wstępie.

 

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Załączniki:

 

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do Przewodniczącego Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Stanisława Piotrowicza

  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 8 stycznia 2016 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich Adama Bodnara

  3. Sekret tramwajarki Henryki Krzywonos. Wiemy skąd ma 6230zł emerytury!”; Fakt, 8 grudnia 2015, s. 1

  4. Magdalena Rubaj, „Tusk dał Krzyw onos ekstraemeryturę – Ponad połowa emerytury znanej opozycjonistki to prezent od byłego już szefa rządu. Przyznany za zasługi”; Fakt, 8 grudnia 2015, s. 3

  5. Krzysztof Baliński, „Skandal! Sejm dopuścił do antypolskiej ustawy”; „Warszawska Gazeta”, Nr 34 (427), 21 – 27 sierpnia 2015 r., s. 1, 26 – 27

  6. Akademia Ekonomiczna w Krakowie, 7134/EiOP/82, Dyplom ukończenia studiów, z dnia 8 września 1982 r.

  7. Akademia Ekonomiczna w Krakowie, sygn. 5/92, Dyplom uzyskania tytułu doktora nauk ekonomicznych, z dnia 8 stycznia 1993 r.

  8. ING Bank Śląski S.A. Oferta pracy z dnia 29 września 2006 r.

  9. ING Bank Śląski S.A., pismo Wiceprezesa Zarządu ING Banku Śląskiego Marlies van Elst z dnia 7 grudnia 2006r.

  10. ING Bank Śląski S.A., sporządzone w dniu 12.02.2007 r. przez Naczelnika Wydziału Administracji Płacowej Magdalenę Banasik Zaświadczenie Płatnika Składek

  11. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Znak 180100/019879846/1314/01, „Informacja o stanie konta ubezpieczonego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych” z dnia 31 grudnia 2014 r.

  12. Urząd do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Biuro Dyrektora Generalnego BD1-K0846-056-47/14, pismo Specjalisty Wydziału Prawnego Jana Lisa z dnia 19 listopada 2014 r.

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

Kraków, dnia 8 stycznia 2016 r.

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Pan

 

Stanisław Piotrowicz

 

Przewodniczący Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka

 

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

 

ul. Wiejska 4/6/8

 

00-902 Warszawa

 

 

Dotyczy:

 

  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie:

    1. postanowienia sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 3,

    2. zażalenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S na postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy, jak w pkt. I.1 – Załącznik 4,

    3. pisma z dnia 15 marca 2007 r. prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro – Załącznik 7,

    4. pisma operatora internetowego Wirtualna Polska S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 5,

    5. pisma operatora internetowego Interia.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 6,

    6. kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 – Załącznik 9,

    7. wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 10,

    8. postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 854/10 /uprzednio II K 451/06, obecnie II K 407/13/, w którym ta podała – Załącznik 13

 

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy było zasadne:

 

    1. sporządzenie aktu oskarżenia przeciwko mnie z dnia 12 czerwca 2006 r. przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan w sprawie do sygn. akt 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 1 – sygnatura akt Sądu Rejonowego w Dębicy II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

    2. podanie przez sędzię Beatę Stój w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. , że zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przeze mnie czynów, które przypisała mi prokurator R. Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. – Załącznik 14: „(…) Z akt sprawy wynika, że takie prawdopodobieństwo zachodzi, gdyż na stronie internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz na stronie zkekus.w.interia.pl umieszczane były pisma Zbigniewa Kękusia, adresowane głównie do sądów, ale także do organów państwowych, (…).”

 

  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie:

    1. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06,

    2. wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 15,

 

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy po wejściu w życie w dniu 19 października 2006 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P/3/06, jest zasadne ściganie mnie przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój za przypisane mi przez prokurator R. Ridan w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, z art. 226 § 1 k.k. znieważenie 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, a nie podczas pełnienia obowiązków.

 

  1. Wniosek o przeprowadzenie przez Sejmową Komisję Sprawiedliwości i Praw Człowieka na podstawie art. 226 § 3 k.k. oraz:

    1. zaprezentowanego m.in. przez:

      1. Andrzeja Zolla w: „Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla”, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131,

      2. Andrzeja Marka w: „Kodeks karny. Komentarz. 5 wydanie”, Lex a Wolter Kluwer business, 2010 r. s. 343

      3. Marka Mozgawę (red.), Magdalenę Budyn-Kulik, Patrycję Kozłowską-Kalisz, Marka Kulika w: „Kodeks karny. Komentarz praktyczny”, Oficyna, 2010, wyd. III., s. 289.

 

jako słusznego wskazania doktryny, według której rzecznik praw obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej,

 

    1. pisma do mnie z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt 1 Dss. 39/06/S zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł, w którym ta podała – Załącznik 18: „Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia.”

 

postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie, czy jest zasadne ściganie mnie przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój za przypisane mi przez prokurator R. Ridan w pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, z art. 226 § 3 k.k. znieważenie konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie sprawującego ten urząd Andrzeja Zolla.

 

  1. Wniosek o skonsultowanie stanowiska w sprawie wniosku z pkt. I z prokuratorem generalnym Andrzejem Seremetrm, autorem kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11, od prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06.

  2. Wniosek o przekazanie wyników postępowań wyjaśniających, jak w pkt. I, II, III do dnia 18 stycznia 2016 r.:

    1. rzecznikowi praw obywatelskich Adamowi Bodnarowi,

    2. prezesowi Rady Ministrów Beacie Szydło,

  3. Wniosek o wyekspediowanie do mnie w dniu 18 stycznia 2016 r. wyników postępowań wyjaśniających, jak w pkt. I, II, III.

  4. Zawiadomienie, że od dnia 18 stycznia 2016 r., od godz. 13:00 będę prowadził protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w Warszawie, Al. Solidarności 77 w związku z postępowaniem przeciwko mnie prowadzonym od dnia 14 listopada 2006 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ na podstawie aktu oskarżenia prokurator Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. sygn. akt 1 Ds. 39/06/S oraz jego skutkami dla mnie.

  5. Zawiadomienie, że:

    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

 

To straszne. Ktoś protestuje w sposób ostateczny, bo sięga po głodówkę.

 

W cywilizacji zachodniej, do której należymy, tego typu protest wywołuje popłoch w otoczeniu (…),

 

tu zapanowała zupełna obojętność. W takiej sytuacji powinny zareagować wszystkie służby.

 

On /obywatel Rumunii Claudiu Crulic2 – ZKE/ umarł z głodu zupełnie tak jak – przepraszam, za to co powiem –

 

w Auschwitz. »

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Janusz Kochanowski o śmierci głodowej 33-letniego Rumuna Claudiu Crulica

 

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

 

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

 

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa.

 

Artykuł 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy

 

bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.”

 

Artykuł 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

Każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej.”

 

Artykuł 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

Uzasadnienie

 

 

W dniu 12 czerwca 2006 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan sporządziła akt oskarżenia, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, którym oskarżyła mnie o to, że wokresieodstycznia2003r.do maja lub września2005r.,wKrakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem osiemnaście przestępstw, tj. – Załącznik 1:

 

  1. pkt.I,III-XVI aktu oskarżenia – znieważyłem i wzwiązkuzpełnieniemobowiązkówsłużbowych/art.226§1k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./piętnaściorosędziówSąduOkręgowegowKrakowieiSąduApelacyjnegowKrakowie-SSOMajaRymar/byłaPrezesSąduOkręgowegowKrakowie/SSOEwaHańderek,SSOTeresaDyrga,SSRAgataWasilewska-Kawałek,SSOAgnieszkaOklejak,SSODanutaKłosińska,SSRIzabelaStrózik,SSOAnnaKarcz-Wojnicka,SSOJadwigaOsuch,SSOMałgorzataFerek,SSAWłodzimierzBaran/byłyPrezesSąduApelacyjnegowKrakowie/,SSAJanKremer,SSAMariaKuś-Trybek,SSAAnnaKowacz-Braun,SSAKrzysztofSobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,

  2. pkt IIaktu oskarżenia – zniesławiłem/art.212§2kk/adwokataWiesławęZoll,pełnomocnikamojejżonywprowadzonymprzezSądOkręgowywKrakowieiSądApelacyjnywKrakowiewlatach1997-2006postępowaniuzmojegopowództwaorozwód/sygn.akt Sądu Okręgowego w Krakowie XICR603/04/,

  3. pktXVII aktu oskarżeniaznieważyłem/art.226§3k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./konstytucyjnyorganRzeczypospolitejPolskiej,rzecznikaprawobywatelskichwosobiepiastującegotenurządAndrzejaZolla

  4. pkt XVIIIaktu oskarżenia rozpowszechniałemwiadomościzrozprawysądowejprowadzonejzwyłączeniemjawności-art.241§2k.k.

 

Dowód:SądRejonowywDębicy,sygn.aktIIK407/13/uprzednioIIK451/06/aktoskarżeniaprokuratorRadosławyRidanzdnia12czerwca2006r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – Załącznik 1

 

 

Postanowieniem z dnia 27 października 2006 r., sygn. akt IV KO 44/06, Sąd Najwyższy Izba Karna w składzie SSN Józef Szewczyk, SSN Andrzej Deptuła, SSN Andrzej Siuchniński przekazał, na podstawie art. 37 k.p.k. – „Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.”– sprawę przeciwko mnie do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

 

W dacie złożenia niniejszego pisma sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój ściga mnie – przy udziale prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk – za wszystkie czyny, które aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. przypisała mi prokurator Radosława Ridan.

 

 

W dniu 18 grudnia 2015 r. złożyłem wniosek o wyłączenie sędzi Beaty Stój oraz wszystkich – tj. każdego – sędziów Sądu Rejonowego w Dębicy od rozpoznawania sprawy do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

 

Jako przyczynę podałem, że sędzia Beata Stój, referent w sprawie przeciwko mnie, a zarazem od 15 czerwca 2012 r. prezes Sądu Rejonowego w Dębicy, oczywiście i rażąco naruszyła prawo określone w par. 2. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień, tj. wyekspediowała w dniu 5 maja 2015 r. do Krajowego Rejestru Karnego „Zawiadomieniu o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia”, którym zawiadomiła KRK o wyrokach wznowieniowych:

 

  1. Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r.sygn. akt II Ko 283/10,

  2. Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IVKK 272/11

 

od prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2006 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 2: „Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wyk. Orzeczeń Sąd. /adres – ZKE/ MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI KRAJOWY REJESTR KARNY W WARSZAWIE ZAWIADOMIENIE o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia

 

Numer PESEL /numer – ZKE/Sąd Rejonowy w Dębicy, II K 451/06

 

Nazwisko rodowe Kękuś Nazwisko (w tym przybrane) Kękuś Imiona Zbigniew

 

(…) 1. Uchylenie prawomocnego orzeczenia w wyniku kasacji

 

data kasacji: 26/01/2012 treść: uchyla zaskarżony wyrok II. K. 451/06 SR w Dębicy w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i przekazać sprawę SR w Dębicy do ponownego rozpoznania

 

(…) 4. Postanowienie o wznowieniu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem odnotowanym w Rejestrze

 

data wydania: 15/09/2010 treść: wznawia postępowanie w sprawie II. K. 451/06 w pkt. I, III-XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok R w Dębicy z dnia 18/12/2007

 

(…) Data sporządzenia: 04.05.2015 Starszy Sekretarz Beata Niedbała”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, sygn. akt II K 451/06 /obecnie II K

 

407/13/, „Zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia” z dnia 4 maja 2015 r. – Załącznik 2

 

 

Wskazać należy, że

 

  • Par. 2. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień stanowi: „Organy obowiązane na podstawie ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym, zwanej dalej « ustawą », do sporządzania kart rejestracyjnych, zawiadomień o zmianach ewidencyjnych oraz zawiadomień dotyczących podmiotu zbiorowego, zwanych dalej « zawiadomieniami », przesyłają karty rejestracyjne i zawiadomienia niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia lub po zaistnieniu innego faktu, który stanowi podstawę do ich sporządzenia i przekazania do Rejestru.

  • Par. 7.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień stanowi:  „Ustala się następujące zawiadomienia: (…) 4) zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia.”

 

    1. Par. 11 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu i trybu sporządzania oraz przekazywania do Krajowego Rejestru Karnego kart rejestracyjnych i zawiadomień stanowi: „1. Na formularzu zawiadomienia o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia umieszcza się informacje o: 1) uchyleniu prawomocnego orzeczenia w wyniku kasacji; 2) zastosowaniu amnestii; 3) ułaskawieniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej; 4) wznowieniu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem odnotowanym w Rejestrze; 5) stwierdzeniu nieważności prawomocnego orzeczenia sądu odnotowanego w Rejestrze; 6) przywróceniu terminu do zaskarżenia orzeczenia odnotowanego w Rejestrze. 2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, przesyła do Rejestru sąd pierwszej instancji wykonujący orzeczenie.

 

Dla sędzi Beaty Stój „niezwłocznie” ministra sprawiedliwości oznaczało w przypadku wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. prawie 5… lat, a w przypadku wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. ponad 3 lata.

 

 

Oto uzasadnienie dla moich wniosków, jak w pkt. I, II, III, str. 1, 2 niniejszego pisma.

 

 

Ad. pkt. I, str. 1

 

Akta sprawy Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód, sygn. 1 Ds. 39/06/S, wpłynęły do Sądu Rejonowego w Dębicy w dniu 14 listopada 2006 r. Na sędziego referenta wyznaczono Tomasza Kuczmę.

 

W dniu 30 listopada 2006 r. sędzia T. Kuczma wydał postanowienie o zwróceniu sprawy przeciwko mnie prokuratorowi rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód – wtedy Piotr Kosmaty – celem usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego, w którym podał między innymi – Załącznik 3: „Sygn. akt II K 451/06 Dnia 30 listopada 2006r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) postanawia zwrócić sprawę przeciwko oskarżonemu Zbigniewowi Kękuś Prokuratorowi Rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia-Wschód w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego polegających na – braku ustaleń dotyczących danych osoby, która zamieszczała na stronach internetowych wskazane w akcie oskarżenia pisma i czasu trwania publikacji tych pism (…).

 

Mimo zgromadzenia w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego dużej ilości materiału dowodowego, akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania. Zgodnie z art. 297 § 1kpk celem postępowania przygotowawczego jest między innymi wykrycie sprawcy, wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych oraz zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.

 

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie spełnia warunków określonych w tym przepisie, nie zostały bowiem wykonane podstawowe czynności mogące prowadzić do uzyskania dowodów świadczących o popełnieniu wyżej opisanych czynów przez określoną osobę.

 

(…) Wypełnienie znamion zarzucanych przez Prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest natomiast dowodów dotyczących ustalenia danych osoby, która zamieszczała informacje na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl. (…) Prokurator w czasie prowadzonego postępowania przygotowawczego nie podjął żadnych czynności mających na celu ustalenie, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należą domeny internetowe i jakie osoby na tych stronach mogły zamieścić informacje i jaka osoba przedmiotowe pisma zamieściła.

 

(…) Wszystkie wskazane braki postępowania uzasadniają zwrot sprawy Prokuratorowi do postępowania przygotowawczego celem jego uzupełnienia, w kierunku wskazanym przez Sąd w sentencji i w uzasadnieniu postępowania.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006r. – Załącznik 3

 

 

We wskazaniach dla Prokuratora Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód sędzia Tomasz Kuczma podał – Załącznik 3: „Uzupełnienie postępowania w tym zakresie może wiązać się z wieloma czynnościami, także poszukiwaniem dowodów, których dokonanie przez Sąd napotkałoby na znaczne trudności i prowadziłoby do znacznego przedłużenia postępowania. „Konieczne może być bowiem nie tylko uzyskanie informacji od instytucji zajmującej się przyznawaniem domen internetowych, przesłuchanie osób związanych z prowadzeniem strony internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, ustalenie na jakich serwerach strony te są prowadzone, jakie osoby na stronach tych zamieszczać mogą informacje, wreszcie kto zamieszczał pisma opisane w zarzutach na tych stronach, ale może się również wyłonić potrzeba ustalenia u operatorów internetowych właścicieli numerów IP komputerów, z których dokonywano zmian na stronach internetowych. Wiązać się może również z potrzebą dokonania czynności przeszukania, ewentualnie zatrzymania twardych dysków komputerów, czy też serwerów, a także koniecznością powołania biegłego informatyka i sporządzenia opinii.
Pozwoli to również na
ustalenie czasu trwania publikacji przedmiotowych treści na stronach internetowych, co ma podstawowe znaczenie dla rozmiaru ewentualnej odpowiedzialności karnej sprawcy. Wykonywanie tych wszystkich działań przez Sąd, byłoby znacznie utrudnione i wiązałoby się z czynnościami, które powinny zostać wykonane w trakcie postępowania przygotowawczego.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006r. – Załącznik 3

 

 

Sędzia T. Kuczma wydał postanowienie z dnia 30.11.2006 r. na podstawie art. 345 § 1 k.p.k.

 

Wskazać należy, że art. 345 § 2 k.p.k. stanowi: „Przekazując sprawę prokuratorowi sąd wskazuje kierunek uzupełnienia, a w razie potrzeby także odpowiednie czynności, jakie należy przedsięwziąć.”

 

Sędzia T. Kuczma podał w postanowieniu z dnia 30.11.2006 r. – Załącznik 3: „(…) Wszystkie wskazane braki postępowania uzasadniają zwrot sprawy Prokuratorowi do postępowania przygotowawczego celem jego uzupełnienia, w kierunku wskazanym przez Sąd w sentencji i w uzasadnieniu postępowania.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006r. – Załącznik 3

 

 

Prokurator R. Ridan zaskarżyła postanowienie sędziego T. Kuczmy z dnia 30.11.2006 r. W zażaleniu z dnia 8 grudnia 2006 r. podała m.in. – Załącznik 4: „(…) Nie można zgodzić się z takim rozumowaniem Sądu.Prokurator (…) Zarzuty swe oparł li tylko na publikacjach które osobiście ujawnił i przejrzał na stronach internetowych ZGSOPO i www.zkekus.w.interia.pl. Każdy wydrukowany bowiem dokument ze stron internetowych posiada na górnej stopca datę jego umieszczenia na stronie internetowej. Również z wydruku strony www.zkekus.w.interia.pl wynika że strona ta została założona 4.11.2004 r. i zawiera – zgodnie z preambułą czy też komentarzem, korespondencję wymienionego przesyłaną do różnych instytucji (…) Z informacji Zbigniewa Kękusia (…) należy wysnuć oczywisty wniosek, że tylko Zbigniew Kękuś może być sprawcą zarzuconych mu przestępstw bez żadnej ku temu wątpliwości. Okoliczność, że wymieniony nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw nie ma nic do rzeczy, albowiem realizował on w ten sposób swoje prawo do obrony. (…) Natomiast o ile Sąd orzekający powziąłby uzasadnioną wątpliwość co do sprawstwa i winy oskarżonego w toku czynności dowodowych, w trakcie procesu,to ma możliwość wydania wyroku uniewinniającego. Tak więc czynności w sprawie typu: zabezpieczenie twardych dysków komputerów, ustalenie IP czy też korzystanie z opinii biegłych informatyków etc,zdaniem piszącego te słowasą generowaniem niepotrzebnych, pracochłonnych i obciążających kosztami Skarb Państwa czynności, które nie wniosą niczego nowego do postępowania.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator

 

Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r. – Załącznik 4

 

 

Autorka aktu oskarżenia prokurator Radosława Ridan przyznała się zatem do niedopełnienia obowiązków oraz do sprzecznego ze znanym jej stanem faktycznym opisania czynów, co do okresu ich popełniania za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl, tj. podała:

 

  1. Prokurator (…) Zarzuty swe oparł li tylko na publikacjach które osobiście ujawnił i przejrzał na stronach internetowych ZGSOPO i www.zkekus.w.interia.pl

  2. Również z wydruku strony www.zkekus.w.interia.pl wynika że strona ta została założona 4.11.2004 r.

 

oraz odmówiła – za wiedzą i akceptacją nadzorującego prowadzone przez nią postępowanie prokuratora rejonowego Piotra Kosmatego – wykonania czynności wskazanych przez Sąd w postanowieniu z dnia 30.11.2006 r.

 

 

Wskazać także należy, że wbrew stanowisku prokurator R. Ridan z zażalenia z dnia 8 grudnia 2006 r.: „Tak więc czynności w sprawie typu: zabezpieczenie twardych dysków komputerów, ustalenie IP czy też korzystanie z opinii biegłych informatyków etc, zdaniem piszącego te słowa są generowaniem niepotrzebnych, pracochłonnych i obciążających kosztami Skarb Państwa czynności, kosztami postępowania sąd obciążą skazanego, a nie ponosi ich Skarb Państwa.

 

 

 

Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt II Kz.675/06, Sąd Okręgowy w Rzeszowie w składzie, SSO Jarosław Szaro, SSO Mariusz Sztorc, SSR del. do SO Andrzej Borek, przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Renaty Stopińskiej-Witkowskiej uchylił postanowienie sędziego T. Kuczmy z dnia 30.11.2006 r. nakazując Sądowi Rejonowemu w Dębicy skierowanie sprawy przeciwko mnie na rozprawę.

 

 

Ponieważ prokurator Radosława Ridan odmówiła – za wiedzą i zgodą prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Piotra Kosmatego, sędziów Sądu Okręgowego w Rzeszowie SSO Jarosława Szaro, SSO Mariusza Sztorca, SSR del. do SO Andrzeja Borka i prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Renaty Stopińskiej-Witkowskiej – dopełnienia określonego w art. 297 § 1 k.p.k. obowiązku zebrania dowodów w sprawie, sędzia Tomasz Kuczma zwrócił się do operatorów internetowych, Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A. z żądaniami podania mu, do jakich organizacji czy też osób fizycznych należały domeny www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl, jakie osoby mogły zamieścić na nich informacje i jaka osoba zamieszczała materiały, których zamieszczenie mnie przypisała prokurator.

 

Dział Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. podał Sądowi Rejonowemu w Dębicy pismem z dnia 6 sierpnia 2007 r. dane właściciela strony internetowej www.webpark.plo identyfikatorze zgsopo. Nie były to moje dane, leczdane mieszkającego w Warszawie Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – Krzysztofa Łapaja. Wirtualna Polska podała między innymi – Załącznik 5: „W odpowiedzi na pismo z dnia 2007-07-02 w sprawie II K 451/06 informuję, że: 1. Właścicielem strony ww.zgsopo.webprak.pl jest użytkownik portalu „Wirtualna Polska” o identyfikatorze zgsopo posługujący się kontem email sgsopo@wp.pl (…) Załączniki 1. dane osobowe użytkownika zgsopo ze zbioru danych osobowych „Wirtualna Polska” Login: zgsopo Imię:Krzysztof Nazwisko:Łapaj(…) Adres ul. (…)Miasto:Warszawa

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r. – Załącznik 5

 

 

Pan Krzysztof Łapaj był wtedy prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca.

 

 

Interia.PL S.A. zawiadomiła Sąd Rejonowy w Dębicy pismem z dnia 1 października 2007r. – Załącznik 6: „INTERIA.PL S.A. /adres – ZKE/ Kraków, dnia 01.10.2007r. Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ Dot. Sygn. akt II K 451/06 W nawiązaniu do Państwa postanowienia INTERIA.PL S.A. uprzejmie odpowiada, co następuje:
Dane związane z kontem:
zkekus@interia.pl

 

i stroną WWW: http://zkekus.w.interia.pl/

 

Data założenia: 2004-10-26 21:17:23

 

Numer IP założenia: 62.179.56.131

 

Data ostatniego połączenia WWW: 2006-07-25 18:53:23

 

Numer IP ostatniego połączenia WWW: 84.10.15.191

 

Data ostatniego połączenia FTP: 2006-07-26 07:53:15

 

Numer IP ostatniego połączenia FTP: 84.10.15.191

 

Użytkownik nie podał danych osobowych.

 

Uprzejmie informujemy, że obszerne poszukiwania w logach archiwalnych systemu miasto.interia.pl nie wykazały aktywności użytkownika strony http://zkekus.w.interia.pl/ w okresie od 13 września 2005 roku do dnia 30 września 2005 roku. Logami z okresu wcześniejszego nie dysponujemy, natomiast logi z okresu późniejszego, aż do ostatniego dnia użytkowania konta zawierają zapisy połączeń użytkownika. Z poważaniem, Dział Bezpieczeństwa INTERIA PL S.A.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, pismo z dnia 1 października 2007r. INTERIA.PL.S.A. – Załącznik 6

 

 

Jeśli strona www.zkekus.w.interia.pl nie była aktywna w okresie od 13 do 30 września 2005 r., a Interia.PL S.A. nie dysponowała logami z okresu wcześniejszego – tj. do dnia 30 września 2005 r. – to znaczy, że oprócz tego, że podała, iż: „Użytkownik nie podał danych osobowych.”, to zawiadomiła także Sąd, że … nie posiadała już danych za cały okres objęty aktem oskarżenia prokurator R. Ridan, tj. od stycznia 2003 r. do września 2005 r.

 

Poza tym numery IP komputerów podanych sędziemu T. Kuczmie przez Interię.PL S.A. należały – według mej wiedzy – do osób mieszkających w Warszawie.

 

Interia.PL S.A. poinformowała także Sąd Rejonowy w Dębicy, że strona www.zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r. Oczywisty,logiczny wniosek z tego, że wbrew temu, co w opisie do każdego z 18 przypisanych mi czynów podał sędzia Tomasz Kuczma w wyroku z dnia 18.12.2007 r. – a przed nim prokurator Radosława Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. – nikt nie mógł umieszczać na niej materiałów w okresie „od stycznia 2003 r.”3

 

 

Wskazać należy, że prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj skierował pismem z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro wniosek wraz z uzasadnieniem – Załącznik 7: „Warszawa, 2007.03.15. ZGSOPO-07/03/MS.1 Szanowny Pan Zbigniew Ziobro Minister Sprawiedliwości Rzeczypospolitej PolskiejAl. Ujazdowskie 11 00-950 Warszawa

 

Dotyczy:Wniosek o spowodowanie wstrzymania przez Ministra Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej Pana Zbigniewa Ziobro prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny postępowania karnego /sygn. akt II K 451/06/ przeciwko Panu dr Zbigniewowi Kękuś, omyłkowo oskarżonemu przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód o popełnienie przedstawionych w niniejszym piśmie przestępstw.

 

Uzasadnienie

 

W dniu 27 marca 2007r. o godz. 10:00, w siedzibie Sądu Rejonowego w Dębicy Wydział II Karny, w sali 24 ma się odbyć rozprawa główna w postępowaniu karnym przeciwko członkowi Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, dr Zbigniewowi Kękuś, oskarżonemu o popełnienie przestępstw:

 

1.znieważenia i zniesławienia 15 sędziów, to jest dziesięciu sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie (…) i pięciorga sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie (…),

 

2.znieważenia i zniesławienia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, byłego Rzecznika Praw Obywatelskich RP, prof. Andrzeja Zoll /art. 226 § 3 kk/,

 

3.zniesławienia adwokata Wiesławy Zoll (małżonka prof. Andrzeja Zolla – pełnomocnik w latach 1997-2003, żony dr Zbigniewa Kękuś w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód – sygn. akt XI CR 603/04) /art. 212 § 2/,

 

4.rozpowszechnia wiadomości z prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowania z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód /art. 241 § 2 kk/.

 

(…) W związku z powyższym, oraz w związku z rozprawą główną w sprawie dr Zbigniewa Kękuś, wyznaczoną przez Sąd Rejonowy w Dębicy na dzień 27 marca 2007r. mimo stanowiska tego Sądu, zajętego w wyżej wymienionym postanowieniu z dnia 30 listopada 2006r., niniejszym informuję, że:

 

  1. dr Zbigniew Kekuś nie był sprawcą wskazanych w wydanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód w dniu 13 czerwca 2006r. akcie oskarżenia czynów.

  2. dr Zbigniew Kękuś nie zamieszczał wskazanych w wydanym przeciwko niemu akcie oskarżenia informacji na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl .

  3. dr Zbigniew Kękuś nie założył i nie administrował stroną internetową www.zkekus.w.interia.pl , nigdy nie miał i nie ma do niej dostępu, by ją redagować.

  4. dr Zbigniew Kękuś nigdy nie miał i nie ma dostępu do administrowania stroną internetową Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl.

 

Informacje z prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny i Sąd Apelacyjny w Krakowie postępowania z powództwa dr Zbigniewa Kękuś o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/ i dotyczące naruszania przez funkcjonariuszy publicznych, uczestniczących w różny sposób w tym postępowaniu konstytucyjnych i ustawowych praw małoletnich synów dr Zbigniewa Kękuś, w tym jego małoletniego chorego dziecka, zamieszczane były na wskazanych przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód stronach internetowych wyłącznie przez osoby, administrujące tymi stronami – nigdy nie było wśród nich Pana dr Zbigniewa Kękuś – z upoważnienia Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca.

 

Umieszczano je tam w ramach realizacji celów statutowych naszego Stowarzyszenia, w tym przede wszystkim:„zabiegania o stosowanie równych praw ojca i matki dla najwyżej pojętego dobra dziecka oraz zmian obyczajowo przyjętej obecnie interpretacji prawa i orzecznictwa sądowego nie dających ojcu rzeczywistego równouprawnienia prawa do współ wychowywania dzieci. (…)

 

Stajemy w obronie tych, którzy własnych praw bronić nie mogą, kierując się w naszych działaniach głosem sumienia.

 

Ze względu na powyższe, wnoszę, jak na wstępie. z poważaniem, Krzysztof Łapaj Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca”

 

Dowód: Zarząd Główny Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, sygn. akt ZGSOPO-07/03/MS.1, pismo prezesa

 

Zarządu Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro – Załącznik 7

 

 

Kopię w.w. pisma z dnia 15.03.2007 r. prezes ZG SOPO Krzysztof Łapaj skierował do akt sprawy sygn. II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy. Wpłynęła do Sądu w Dębicy w dniu 19 marca 2007 r. czego potwierdzeniem data umieszczona na prezentacie Sądu umieszczonej w prawym dolnym rogu kopii pisma – Załącznik 7:

 

Dowód: Zarząd Główny Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, sygn. akt ZGSOPO-07/03/MS.1, pismo prezesa

 

Zarządu Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro – Załącznik 7

 

Będąc w posiadaniu dowodów jak wyżej, tj.:

 

  1. kopii pisma prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro – Załącznik 7,

  2. pisma Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. – Załącznik 5,

  3. pisma Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. – Załącznik 6

 

sędzia Tomasz Kuczma wydał w dniu 18 grudnia 2007 r. wyrok, którym skazał mnie za każdy z 18 czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan, według sporządzonych przez nią opisów. W tym, że za pośrednictwem strony www.zkekus.w.interia.pl popełniałem przypisane mi czyny w okresie „od stycznia 2003 r.”

 

Sporządzone przez prokurator R. Ridan opisy każdego z 18 czynów uzupełnił sędzia T. Kuczma o treść „także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą”, tj. że z tą osobą popełniałem przypisane mi czyny. Nie podał jednak sędzia T. Kuczma danych personalnych tej osoby, tj. jej imienia i nazwiska.

 

Sędzia T. Kuczma skazał mnie na karę grzywny w kwocie 15.000,00 zł oraz zasądził ode mnie na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.122 zł – Załącznik 8: „Sygn. akt II K 451/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kuczma (…) w obecności Prokuratora Rejonowego w Dębicy Jacka Żaka (…) XIX na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce orzeczonych jednostkowych kar grzywny orzeka wobec oskarżonego Zbigniewa Kękusia łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) jednostek

 

XX. na podstawie art. 627 kpk i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o zapłatach w sprawach karnych zasądza od okarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę, w kwocie 2.122 (dwa tysiące sto dwadzieścia dwa złote)”
Dowód
: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego

 

Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. – Załącznik 8

 

 

Nie złożyłem apelacji od skazującego mnie wyroku z dnia 18.12.2007 r. ponieważ sędzia T. Kuczma nie zawiadomił mnie o rozprawie w dniu 18.12.2007 r. ani mnie na nią nie wezwał – w sprawie uczestniczyłem bez obrońcy. O wydanym w dniu 18.12.2007 r. wyroku Sąd Rejonowy w Dębicy zawiadomił mnie – nie doręczając mi wyroku, odebrałem go osobiście w Sądzie w 2011 roku – już po tym, gdy się uprawomocnił, tj. pismem z dnia 15 stycznia 2008 r. Była to odpowiedź na mój wniosek z pisma z dnia 9 stycznia 2008 r. o wyłączenie sędziego T. Kuczmy. Wniosek o wyłącznie sędziego T. Kuczmy złożyłem ponieważ do protokołu rozprawy głównej w dniu 27 września 2007 r. podał: „(…) Przewodniczący/SSR T. Kuczma – ZKE/ zarządził postępowanie dowodowe oraz pouczył oskarżonego o przysługującym mu prawie zadawania pytań osobom przesłuchiwanym oraz składania wyjaśnień co do każdego dowodu (art. 386 § 2 kpk)”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ protokół rozprawy w dniu 27 września 2007r.

 

 

Ja nie uczestniczyłem w rozprawie w dniu 27 września 2007 r. Byłem w tym dniu w odległym od Dębicy o kilkaset kilometrów Swarzędzu pod Poznaniem.

 

Po tym zatem, gdy mi Sąd Rejonowy w Dębicy doręczył – na mój wniosek – protokół rozprawy w dniu 27.09.2007 r. pismem z dnia 9 stycznia 2008 r. złożyłem wniosek o wyłączenie sędziego T. Kuczmy podając uzasadnieniu: „Wniosek o wyłączenie – z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej – sędziego Tomasza Kuczma, w związku z ujawnioną przez niego chorobą psychiczną i towarzyszącymi jej objawami/objawieniami.

 

Uzasadnienie

 

Coś pękło w Tomaszu Kuczma. Coś się w nim złamało. Sędzia Tomasz Kuczma zwariował.

 

(…) Sędzia Tomasz Kuczma potwierdził osobiście przez niego wysłanym mi, pod jego dyktando napisanym protokołem z rozprawy, którą prowadził w dniu 27 września 2007r., że … ja mu się objawiłem. Mimo mej obecności w dniu 27.09.2007r. w mieście odległym od Dębicy o kilkaset kilometrów, sędzia Tomasz Kuczma ujrzał mnie około godziny 11:10 w gmachu Sądu Rejonowego w Dębicy, co więcej, przemawiał nawet do mnie, a treść udzielonego mi pouczenia polecił zaprotokołować. Biedny Tomasz Kuczma…

 

Wskazać należy, że art. 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: „Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.” Ujawniający objawy bardzo poważnej choroby psychicznej, a to: halucynacje, zwidy, omamy, sędzia Tomasz Kuczma nie gwarantuje mi możności skorzystania z mego konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego i bezstronnego sądu.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, pismo procesowe Z.

 

Kękusia z dnia 9 stycznia 2008 r.

 

 

W odpowiedzi otrzymałem zawiadomienie z dnia 15 stycznia 2008 r. o treści: „Dębica dnia 15.01.2008r. Sygn. akt II K 451/06 Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny zawiadamia, że zarządzeniem z dnia 15.01.2008r. Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy, Pana wniosek z dnia 14.01.2008r. (data wpływu do Sądu) o wyłączenie SSR – Tomasza Kuczmy od rozpoznania sprawy pozostawiono w aktach sprawy bez dalszego biegu – jako bezprzedmiotowy. Postępowanie w sprawie zostało bowiem zakończone wyrokiem z dnia 18.12.2007r. Wyrok w tej sprawie jest prawomocny. Na zarządzenie Sędziego Sekretarz Jedynak”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, pismo z dnia 15

 

stycznia 2008 r.

 

 

Wezwaniem z dnia 28 stycznia 2008 r. Sąd Rejonowy w Dębicy wezwał mnie do uiszczenia kwoty 17.122,00 zł, na którą składały się orzeczone przez sędziego T. Kuczmę wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. grzywna w kwocie 15.000,00 zł, koszty sądowe w kwocie 2.122,00 zł – Załącznik 19

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, wezwanie z dnia 28 stycznia 2008 r. – Załącznik 19

 

 

Po doręczeniu mi w.w. pisma z dnia 15.01.2008 r., pismem z dnia 11 lutego złożyłem: „Dotyczy: Wniosek – na podstawie art. 126 § 1 Kodeksu Postępowania Karnego o przywrócenie

 

terminu na zaskarżenie wyroku z dnia 18 grudnia 2007r. w sprawie do sygn. akt II K 451/06

 

Uzasadnienie

 

Sąd wydał wyrok podczas rozprawy w dniu 18 grudnia 2007r., nie doręczywszy mi wcześniej wezwania na tę rozprawę. Sąd nie tylko nie odczytał mi przed wydaniem wyroku aktu oskarżenia, ale wydał ten wyrok pozbawiwszy mnie możności obrony moich praw.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, pismo Z. Kękusia z

 

dnia 11 lutego 2008 r.

 

 

Wskazać należy, że art. 126 § 1 k.p.k. stanowi: „Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób nie będących stronami.”

 

 

W dniu 19 lutego 2008 r. sędzia T. Kuczma wydał postanowienie o oddaleniu mojego wniosku. Zaskarżyłem je. Moje zażalenie oddalił postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie w składzie SSO Tomasz Wojciechowski /obecny prezes Sądu Okręgowego w Rzeszowie/, SSO Zdzisław Kulpa i SSR del. Marcin Świerk.

 

Sędzia Tomasz Kuczma, a po nim SSO Tomasz Wojciechowski SSO Zdzisław Kulpa i SSR del. Marcin Świerk wmówili mi w wydanych przez nich postanowieniach, że sędzia Tomasz Kuczma doręczył mi zawiadomienie (wezwanie) – sędzia T. Kuczma sam nie wiedział, co mi rzekomo doręczył, używał naprzemiennie w dokumentach, które wydawał nazw „zawiadomienie” oraz „wezwanie” – o rozprawie w dniu 18.12.2007 r. przesyłką listową poleconą, którą odebrała moja matka. Moja matka rzeczywiście odebrała w terminie wskazanym przez sędziego T. Kuczmę dwie przesyłki listowe polecone z Sądu Rejonowego w Dębicy. W żadnej z nich nie było jednak zawiadomienia o rozprawie w dniu 18.12.2007 r. ani wezwania na nie. Były w nich inne dokumnety.

 

Gdyby sędzia T. Kuczma był uczciwy… przywróciłby mi termin do zaskarżenia wyroku z dnia 18.12.2007 r.

 

Wydawszy jednak w dniu 18.12.2007 r. zaoczny wyrok uznał sprawę za zakończoną.

 

 

W dniu 23 sierpnia 2011 r. prokurator generalny Andrzej Seremet wniósł do Sądu Najwyższego kasację, sygn. akt PG IV KK 699/11, na moją korzyść w zakresie czynów z pkt. II i XVIII wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. Podał m.in. – Załącznik 9: „Warszawa, dnia 22 sierpnia 2011 r. Rzeczpospolita Polska Prokurator Generalny PG IV KSK 699/11 Sąd Najwyższy Izba Karna Kasacja Prokuratora Genralnego od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygnatura akt II K 451/6 Na podstawie art. 521 kpk zaskarżam wymieniony wyrok w zakresie czynów opisanych w pjt II i XVIII jego części dyspozytywnej w całości na korzyść oskarżonego Zbigniewa Kękusia.

 

Na podstawie art. 523 § 1 kpk, art. 526 §1 kpk i art. 537 § 1 i 2 kpk zaskarżam:

 

(…) II. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku, naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 7 kpk, polegające na dokonaniu, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, dowolnej oceny dowodów, wskutek ustalenia, że czyny opisane w pkt II i XVIII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, polegające na zamieszczaniu na stronie internetowej pod domeną zkekus.w.interia.pl, pism znieważających pokrzywdzoną Wiesławę Zoll i rozpowszechnianiu okoliczności z rozprawy rozwodowej toczącej się z wyłączeniem jawności, miały miejsce w okresie od stycznia 2003 r. do maja 2005 r. w Krakowie, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że strona ta została utworzona dopiero w dniu 26 października 2004 r.

 

(…) W tej sytuacji przyjęcie przez sąd, że oskarżony Zbigniew Kękuś we wskazanym okresie znieważał osoby pokrzywdzone za pośrednictwem wymienionej strony internetowej, pod domeną www.zkekus.pl, nie tylko nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym, a wręcz jest sprzeczne między innymi z pisemną informacją z portalu Interia PL z dnia 01 października 2007 r.

 

Tak więc ustalenia Sądu Rejonowego w Dębicy, że Zbigniew Kękuś znieważał w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. pod domeną www.zkekus.w.interia.pl Wiesławę Zoll jak też rozpowszechnił tamże materiały ze sprawy rozwodowej, prowadzonej z wyłączeniem jawności, nie mogą być uznane za ustalenia swobodne, a tylko dowolne, nie znajdujące oparcia w żadnym materiale dowodowym. Innymi słowy nie było możliwie, aby oskarżony od stycznia 2003 r. do dnia 26.10.2004 r., to jest dnia założenia strony internetowej www.zkekus.w.interia.pl, zamieszczał na niej jakiekolwiek dokumenty, czy też pisma o treści znieważającej, skoro strona ta po prostu jeszcze nie istniała.

 

(…) W realiach niniejszej sprawy, zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy Zbigniew Kękuś jest sprawcą, współsprawcą, podżegaczem, pomocnikiem, czy też w ogóle nie miał świadomości, że pisma przez niego sporządzone, a skierowane do różnych instytucji zostaną zamieszczone na wskazanych stronach internetowych.

 

W powyższej sprawie, jak wskazano w zarzutach kasacji doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 366 § 1 kk, jak też art. 7 kpk, wskutek przekroczenia przez sąd orzekający zasady swobodnej oceny dowodów i dokonania dowolnej ich oceny, oderwanej od realiów sprawy. W tej sytuacji wniesienie kasacji z urzędu na korzyść oskarżonego Zbigniewa Kękusia jest uzasadnione.
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego,

 

kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 – Załącznik 9

 

 

W dniu 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok, którym orzekł – Załącznik 10: „Sygn. akt IV KK 272/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSA del. do SN Henryk Komisarski (sprawozdawca) Protokolant /imię i nazwisko protokolanta – ZKE/ przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Mieczysława Tabora w sprawie Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 212 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06 uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.”Wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06, Zbigniew Kękuś został uznany winnym popełnienia osiemnastu przestępstw, przy czym:

 

– w punkcie II przypisano mu przestępstwo z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. polegające na tym, że w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. w Krakowie, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, znieważył publicznie używając wobec niej słów obraźliwych – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i strony internetowe pod domeną www.zkekus.w.interia.pl – Wiesławę Zoll i pomówił ją o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu adwokata” i za to na podstawie art. 212 § 2 k.k. wymierzono mu karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 100 zł każda,

 

– w punkcie XVIII przypisano mu przestępstwo z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. polegające na tym, że „w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. w Krakowie, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, także wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, znieważył publicznie używając wobec niej słów obraźliwych – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i strony internetowe pod domeną www.zkekus.w.interia.pl – rozpowszechniał wiadomości z rozpraw sądowych prowadzonych z wyłączeniem jawności przed Sądem Okręgowym w Krakowie w sprawie I CR 603/04, z powództwa o rozwód” i za to na podstawie art. 241 § 2 k.k. wymierzono mu karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych po 100 zł każda.

 

Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 kk, Sąd Rejonowy połączył wymierzone Zbigniewowi Kękusiowi kary grzywny za poszczególne przestępstwa (osiemnaście) i sprowadził je do kary łącznej grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 100 złotych każda.

 

Żadna ze stron nie zaskarżyła powyższego wyroku i uprawomocnił się on w dniu 27 grudnia 2007 r.

 

Wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10, Sąd Okręgowy w Rzeszowue wznowił postępowanie odnośnie szesnastu przypisanych Zbigniewowi Kękusiowi przedmiotowym wyrokiem przestępstw (rozstrzygnięcia w tym względzie zawarte były w punktach I oraz od III do XVII) i sprawę w tej części przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

 

Z kolei, w zakresie punktu II i XVIII wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy, kasację na korzyść Zbigniewa Kękusia, wniósł Prokurator Generalny, który podniósł następujące zarzuty:

 

I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego a mianowicie art. 366 § 1 kpk, polegające na niezasadnym odstąpieniu od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja posiadającego informacje dotyczące tego, czy Zbigniew Kękuś zakładał stronę internetową www.zgsopo.webpark.pl i stronę pod domeną zkekus.w.inetria.pl, a także czy umieszczał na nich oraz w jakim czasie swoje pisma znieważające pokrzywdzoną Wiesławę Zoll i rozpowszechniał okoliczności z rozprawy rozwodowej toczącej się z wyłączeniem jawności, czy też współdziałał w tym zakresie z inną nieustaloną osobą, w następstwie czego doszło do nie wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

 

II. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku, naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 7 kpk, polegające na dokonaniu, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, dowolnej oceny dowodów, wskutek ustalenia, że czyny opisane w pkt II i XVIII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, polegające na zamieszczaniu na stronie internetowej pod domeną zkekus.w.interia.pl, pism znieważających pokrzywdzoną Wiesławę Zoll i rozpowszechnianiu okoliczności z rozprawy rozwodowej toczącej się z wyłączeniem jawności, miały miejsce w okresie od stycznia 2003 r. do maja 2005 r. w Krakowie, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że strona ta została utworzona dopiero w dniu 26 października 2004 r.

 

Ostatecznie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

 

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

 

Kasacja okazała się zasadna. Ma rację skarżący, że analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje na to, iż w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII zaskarżony wyrok został wydany na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz bez wszystkich okoliczności, co stanowi naruszenie art. 366 § 1 k.p.k. Nadto, Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych wbrew wymaganiom określonym w art. 7 k.p.k., nie stosując się do zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzając w istocie dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego. W efekcie poczynił ustalenia faktyczne, które nie mają jakiegokolwiek oparcia w dowodach ujawnionych na rozprawie, a wręcz są sprzeczne z treścią tych dowodów.

 

Zgodnie z utrwalonymi już poglądami Sądu Najwyższego, przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k., jeśli tylko jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego i jest zgodne ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt IV KK 149/08, OSNwSK 2008/1/1419’ wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2008 r., sygn. akt IV KK 208/06, LEX nr 445353).

 

W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy nie sprostał wyżej wyrażonym zasadom.

 

Na wstępie podkreślić należy, że Zbigniew Kękuś nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów o odmówił składania wyjaśnień. Przesłuchani w sprawie pokrzywdzeni nie posiadali żadnych informacji, kto i w jakich okolicznościach zamieścił na stronach internetowych znieważające ich pisma.

 

W tej sytuacji bardzo ważnego znaczenia nabierają uzyskane od portali Interia PL i Wirtualna Polska informacje, z których wynika, że strona zkekus.w.interia.pl została założona w dniu 26 października 2004 r., a użytkownik nie podał swoich danych osobowych, zaś strona www.zgsopo.webpark.pl należy do Krzysztofa Łapaja zamieszkałego w Warszawie /…/.

 

Dysponując takimi informacjami Sąd Rejonowy słusznie dopuścił dowód z zeznań świadka Krzysztofa Łapaja, ale mimo dwukrotnego wysłania mu wezwania na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca /…/ nie stawił się na rozprawę. Nadesłał jednak pismo, opatrzone datą 15 marca 2007 r., z którego wynikało, że stan zdrowia nie pozwala mu stawić się przed Sądem Rejonowym w Dębicy, przy czym zaznaczył, iż Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych zkekus.w.interia.pl i www.zgosopo.webpark.pl – nie on je zakładał i nie on nimi administrował.

 

Sąd Rejonowy w Dębicy zwrócił się do Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie z wnioskiem o przesłuchanie Krzysztofa Łapaja w ramach pomocy prawnej.

 

Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w Warszawie wezwał świadka na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca. Wezwanie zostało zwrócone z uwagi na nieodebranie w terminie, a świadek nie stawił się na przesłuchanie. W konsekwencji odezwę zwrócono Sądowi Rejonowemu w Dębicy bez wykonania wnioskowanej czynności.

 

Sąd Rejonowy w Dębicy odstąpił od przesłuchania świadka Krzysztofa Łapaja, a swoją decyzję uzasadnił brakiem możliwości doręczenia mu wezwania, jak tez brakiem informacji o miejscu zamieszkania.

 

W realiach sprawy decyzja Sądu Rejonowego w Dębicy była przedwczesna. Sąd ten nie podjął bowiem żadnej próby ustalenia prywatnego adresu świadka (wszystkie wezwania wysyłano na adres Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca). Tymczasem sprawdzenie w bazie PESEL CEL, które prokurator przeprowadził w dniu 13 czerwca 2011 r. wykazało, że Krzysztof Łapaj od 17 sierpnia 1988 r. zameldowany jest w Warszawie ul. /adres – ZKE/. Tym adresem Sąd Rejonowy w Dębicy nie dysponował, ponieważ nie podjął jakichkolwiek działań w celu jego uzyskania.

 

Odstępując od przesłuchania w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja, w świetle poczynionych wyżej uwag, Sąd Rejonowy w Dębicy dopuścił się naruszenia art. 366 § 1 k.p.k., który obligował ten Sąd do podjęcia wszelkich starań do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Przesłuchanie Krzysztofa Łapaja było konieczne ponieważ w swoim piśmie z dnia 15 marca 2007 r. wskazał on, iż Zbigniew Kękuś nie posiadał dostępu do stron internetowych zkekus.w.interia.pl i www.zgsopo.webparl.pl – nie on je zakładał i nie on nimi administrował. Ewentualne potwierdzenie tych informacji może mieć podstawowe znaczenie dla odpowiedzialności Zbigniewa Kękusia.

 

Idąc dalej, przyjęcie w opisie obu cytowanych na wstępie czynów (pkt Ii i XVIII wyroku), że Zbigniew Kękuś swoją przestępczą działalność prowadził za pośrednictwem strony zkekus.w.interia.pl w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. nie znajduje oparcia w zgromadzonych dowodach, a wręcz jest z nimi sprzeczne. Jak już bowiem wspomniano, z informacji portalu Interia PL wynika, że strona zkekus.w.interia.pl została założona dopiero w dniu 26 października 2004r. Czyniąc przedmiotowe ustalenie Sąd Rejonowy niewątpliwie dopuścił się obrazy art. 7 k.p.k.

 

Także dowolnym i poczynionym z obrazą art. 7 k.p.k. jest ustalenie, że Zbigniew Kękuś realizując znamiona czynów przypisanych mu w punktach II i XVIII wyroku działał wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Na takie współdziałanie nie wskazuje żaden z zebranych w sprawie dowodów.

 

Uchybienia jakich dopuściła się Sąd Rejonowy mogły albo wręcz miały wpływ na treść wyroku. Nie można przecież wykluczyć, że zeznania Krzysztofa Łapaja doprowadziłyby do zgoła odmiennego rozstrzygnięcia sprawy. Z kolei błędna ocena pisma portalu Interia PL wprost decyduje o tym, że przyjęty w opisie obu czynów (pkt II i XVIII wyroku) okres przestępczej działalności jest nieprawidłowy.

 

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach II i XVIII i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dębicy.

 

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy w Dębicy winien przedsięwziąć wszelkie niezbędne starania, aby przesłuchać w charakterze świadka Krzysztofa Łapaja (wysłać mu wezwania na adres domowy), a nadto winien wziąć pod uwagę i prawidłowo ocenić pismo portalu Interia PL.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia

 

26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 10

 

 

Prokurator generalny wniósł kasację z dnia 23.08.2011 r., a Sąd Najwyższy wydał wyrok wznowieniowy z dnia 26.01.2012 r. w zakresie dwóch tylko czynów, z pkt. II i XVIII skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. ponieważ art. 521 § 1 k.p.k. stanowi: Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw Obywatelskich, może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie., a wcześniej, w dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał wyrok wznowieniowy w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII wyroku – patrz: tekst poniżej.

 

Zarzuty Prokuratora Generalnego i Sądu Najwyższego dotyczą jednak wszystkich 18 czynów, które przypisał mi sędzia Tomasz Kuczma wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. – a przed nim prokurator R. Ridan aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. – wszystkie bowiem miały zostać popełnione według opisów prokurator R. Ridan:

 

  1. w okresie od stycznia 2003 r. do maja lub września 2005 r.

  2. w Krakowie.

  3. za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl

 

 

Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj, który uczestniczył w rozprawie przed Sądem Najwyższym w dniu 26 stycznia 2012 r., skierował pismo z dnia 7 maja 2012 r. do Sądu Rejonowego w Dębicy, którym zawiadomił Sąd – Załącznik 11: „Stowarzyszenie Obrony Praw Ojca Zarząd Główny /adres – ZKE/ Warszawa, 2012.05.07 Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Sygn. akt II K 854/10 Dotyczy:

 

  1. Wniosek o nieangażowanie mnie w żaden sposób w sprawę sygn. II K 854/10 ze względu na bardzo zły stan mojego zdrowia.

  2. Zawiadomienie, że nie pamiętam, kto był sprawcą czynów popełnianych 9, 8 i 7 lat temu, tj. w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem portalu www.zgsopo.webpark.pl i strony internetowej www.zkekus.w.interia.pl, przypisanych Panu dr Zbigniewowi Kękusiowi wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06.

  3. Wniosek o niekierowanie żadnej korespondencji do mnie na adres ul. Daniłowskiego 12/24 w Warszawie, gdzie nie mieszkam od kilkunastu lat.

 

Wysoki Sądzie,

 

W dniu 26 stycznia 2012 r. uczestniczyłem w rozprawie kasacyjnej prowadzonej przez Sąd Najwyższy /sygnatura akt IV KK 272/11/ w sprawie kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta na korzyść Pana dr Zbigniewa Kękusia od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. /sygnatura akt II K 451/06/, którym Sąd skazał Pana dr Z. Kękusia za kilkanaście czynów polegających na umieszczaniu materiałów w Internecie wiele lat temu, tj. – jak przypomniał Sąd Najwyższy – w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r.

 

Sąd Najwyższy wydał wyrok, którym uchylił wyżej wymieniony wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r., wznowił sprawę przeciwko Panu dr Zbigniewowi Kękusiowi i przekazał ją Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu do wyroku Sąd Najwyższy podał, że Sąd Rejonowy w Dębicy powinien przesłuchać mnie w charakterze świadka oraz że powinien wysłać wezwanie dla mnie na adres /adres – ZKE/ w Warszawie. W związku z powyższym informuję, że jestem bardzo ciężko chory – m.in. zaawansowana cukrzyca. W ostatnim czasie przeszedłem dwukrotnie operacje amputacji nogi. Być może z powodu choroby nie pamiętam, kto umieszczał 9, 8 i 7 lat temu na portalu www.zgsopo.webpark.pl i na stronie internetowej www.zkekus.w.interia.pl materiały, za których umieszczanie Sąd Rejonowy w Dębicy skazał kilka lat temu Pana dr Z. Kękusia. Gdyby pytał mnie o to prokurator prowadzący przed laty postępowanie przygotowawcze w sprawie przeciwko Panu dr Z. Kękusiowi zakończone wydaniem przeciwko niemu aktu oskarżenia, być może bym pamiętał. Obecnie już nie pamiętam. Nie posiadam już także dokumentacji ZG SOPO z tak bardzo odległego okresu.

 

Pragnę przypomnieć, że o mojej chorobie informowałem Sąd Rejonowy w Dębicy pismami skierowanymi do Sądu i usprawiedliwiającymi moje niestawiennictwo na kierowane do mnie wezwania w czasie prowadzenia w 2007 roku rozprawy głównej w sprawie przeciwko Panu dr Z. Kękusiowi. W związku z tym dziwią mnie sprzeczne ze stanem faktycznym poświadczonym dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy przeciwko Panu dr Z. Kękusiowi ustalenia Sądu Najwyższego, że Sąd Rejonowy w Dębicy nie przesłuchał mnie w 2007 roku dlatego, że źle adresował kierowane do mnie przesyłki listowe.

 

Adres był właściwy. Dowodem na to udzielenie przeze mnie odpowiedzi na wezwania dla mnie, w tym – mających uzasadnienie w chorobie – usprawiedliwień mojego niestawiennictwa. Obecnie stan mojego zdrowia znacznie się pogorszył. W związku z powyższym proszę, by Sąd uszanował mój wniosek i nie wzywał mnie w sprawie przeciwko Panu dr Z. Kękusiowi po jej wznowieniu. Tym bardziej, że jak wspomniałem, nie pamiętam kto umieszczał materiały na www.zgsopo.webpark.pl i na stronie www.zkekus.w.interia.pl 7, 8 i 9 lat temu. W sprawie przeciwko Panu dr Zbigniewowi Kękusiowi wznowionej po kilku latach od wydania skazującego go wyroku nie mam zupełnie nic do powiedzenia, a nałożony na mnie ewentualnie przez Sąd obowiązek stawiennictwa w Sądzie może być wyłącznie ze szkodą dla mojego zdrowia. Proszę mi zatem tego oszczędzić. Ewentualną korespondencję do mnie proszę kierować na adres P. dr Kękuś Zbigniewa /adres – ZKE/ Z poważaniem, Łapaj Krzysztof Prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, pismo Prezesa Zarządu Głównego

 

Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 7 maja 2012 r. – Załącznik 11

 

 

Zacytowane wyżej pismo K. Łapaja z dnia 7 maja 2012 r. zostało doręczone Sądowi Rejonowemu w Dębicy w dniu 8 maja 2012 r. – Załącznik 12:
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, Potwierdzenie Odbioru w dniu 8

 

maja 2012 r. przesyłki listowej poleconej numer (00)659007734199510011 – Załącznik 12

 

 

Ponieważ:

 

  1. prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztof Łapaj zawiadomił Sąd Rejonowy w Dębicy kopią pisma z dnia 15.03.2007 r. skierowanego do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro m.in. że – Załącznik 7: „(…) w związku z rozprawą główną w sprawie dr Zbigniewa Kękuś, wyznaczoną przez Sąd Rejonowy w Dębicy na dzień 27 marca 2007r. mimo stanowiska tego Sądu, zajętego w wyżej wymienionym postanowieniu z dnia 30 listopada 2006r., niniejszym informuję, że:

    1. dr Zbigniew Kekuś nie był sprawcą wskazanych w wydanym przez Prokuraturę Rejonową Kraków Śródmieście Wschód w dniu 13 czerwca 2006r. akcie oskarżenia czynów.

    2. dr Zbigniew Kękuś nie zamieszczał wskazanych w wydanym przeciwko niemu akcie oskarżenia informacji na stronach internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl .

    3. dr Zbigniew Kękuś nie założył i nie administrował stroną internetową www.zkekus.w.interia.pl , nigdy nie miał i nie ma do niej dostępu, by ją redagować.

    4. dr Zbigniew Kękuś nigdy nie miał i nie ma dostępu do administrowania stroną internetową Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl.

  2. Wirtualna Polska S.A. zawiadomiła Sąd Rejonowy w Dębicy pismem z dnia 6 sierpnia 2007 r. /Załącznik 5/, że założycielem i administratorem strony www.zgsopo.webpark.pl był mieszkający w Warszawie Krzysztof Łapaj,

  3. numery IP komputerów, które podała Interia.PL S.A. w piśmie z dnia 1 października 2007 r. /Załącznik 6/ do Sądu Rejonowego w Dębicy należały według mej wiedzy do komputerów zlokalizowanych w Warszawie,

 

pismem z dnia 29 listopada 2012 r. skierowanym do sędzi Beaty Stój złożyłem wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznawania właściwemu miejscowo sądowi w Warszawie. W odpowiedzi sędzia Beata Stój sporządziła postanowienie z dnia 11 grudnia 2012 r., w którym podała – Załącznik 13: „Oskarżony Zbigniew Kękuś złożył wniosek o skierowanie sprawy na posiedzenie i wydanie postanowienia o niewłaściwości sądu. Oskarżony podnosił, że sądem właściwym miejscowo jest sąd w Warszawie, gdyż to tam popełniono przestępstwo, jak wynika z pism operatorów internetowych Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A. (…) Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, niemniej nie ustalono, kto i gdzie założył stronę http:/zkekus.w.interia.pl/, na której także umieszczano obraźliwe treści.

 

(…) Na marginesie należy zauważyć, że przekazanie sprawy według właściwości do innego sądu może nastąpić jedynie wtedy, gdy właściwość ta nie budzi wątpliwości, tymczasem w niniejszej sprawie są uzasadnione wątpliwości co do miejsca popełnienia czynów.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 13

 

 

Poświadczywszy w postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. informacje zamieszczone w pismach/dowodach, Wirtualnej Polski S.A. z dnia 06.08.2007 r. i Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. sędzia Beata Stój w dalszym ciągu prowadziła postępowanie, w tym kierując mnie – rozpoczęła postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. – na badania psychiatryczne.

 

W dniu 14 kwietnia 2015 r. wydała postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, w którym podała – Załącznik 14: „Sygn. akt II K. 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sąd. Marcin Foryński-Kastoris w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód w Krakowie Ewy Sachy w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej na podstawie art. 203 § 1, 2 i 3 k.p.k. postanawia połączyć badania sądowo-psychiatryczne oskarżonego Zbigniewa Kękusia z obserwacją w Szpitalu Specjalistycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie, na okres nie dłuższy niż obserwacja sądowo-psychiatryczna orzeczona w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie o sygnaturze 2 Ds. 542/14, postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX. Kp. 300/14/K.

 

Uzasadnienie

 

Zbigniew Kękuś oskarżony jest o popełnienie czynów z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., z art. 226 § 3 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. z art. 241 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz piętnastu występków z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

 

Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II. K. 451/06, Sąd Rejonowy w Dębicy skazał Zbigniewa Kękusia za zarzucane mu czyny na karę łączną grzywny, eliminując z opisu wszystkich czynów stwierdzenie, iż oskarżony założył stronę internetową zkekus.w.interia.pl. oraz uzupełniając opisy czynów o stwierdzenie, iż oskarżony dopuścił się ich wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Wyrok uprawomocnił się w dniu 27 grudnia 2007 r.

 

W dniu 15 września 2010 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie (II.Ko. 283/10) wznowił postępowanie w sprawie Zbigniewa Kękusia odnośnie czynów opisanych w postanowieniu w punktach 1, 3-17, uchylił wyżej opisany wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej tych czynów i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Z kolei wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. IV. K.K. 272/11, Sąd Najwyższy uchylił wyrok SR w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. w części dotyczącej dwóch pozostałych czynów i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

 

Sąd zważył, co następuje:
W toku prowadzonego postępowania po analizie pism składanych do akt przez oskarżonego, Sąd powziął wątpliwości co do jego stanu psychicznego. Zbigniew Kękuś w piśmie z dnia 9 kwietnia 2010 r. (k. 3644-3657, t. XXIII) zapowiadał popełnienie samobójstwa przez podcięcie sobie żył w siedzibie Prokuratora Generalnego, jeśli ten nie wyrazi zgody na spotkanie w terminie ustalonym przez oskarżonego, zaś w piśmie z dnia 28 lutego 2011 r. (k. 3583-3592, t. XXII) rozpoczęcie głodówki protestacyjnej (w kolejnym piśmie z dnia 8 marca 2011 r., k. 3607-3616, t. XXII, także przez dwóch jego synów) w przypadku niewydania w zakreślonym przez niego terminie prawomocnego wyroku uniewinniającego. Już wcześniej w pismach z dnia 9 grudnia 2005 r., złożonych w Ministerstwie Sprawiedliwości (k. 2253 – 2256, t. XV) i w Prokuraturze Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód (k. 2258-2266), t. XV), oskarżony zapowiadał popełnienie samobójstwa w przypadku jego przymusowego zatrzymania i doprowadzenia do prokuratury.

 

Celem wyjaśnienia tych wątpliwości Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych psychiatrów, który udało się przeprowadzić dopiero w maju 2014 roku. W złożonej opinii z dnia 5 czerwca 2014 r. biegli Mariusz Patla i Katarzyna Bilska-Zaremba zgłosili potrzebę poddania oskarżonego obserwacji psychiatrycznej, uznając badania ambulatoryjne za niewystarczające do wydania opinii o stanie jego zdrowia i poczytalności w odniesieniu do zarzucanych czynów. Na posiedzeniu w dniu 12 listopada 2014 r. biegli potwierdzili swoje stanowisko, uznając, iż całość materiału, jakim dysponowali w dniu badania, może sugerować występowanie u oskarżonego zaburzeń psychotycznych, czego jednak nie można potwierdzić ani wykluczyć bez pełnej diagnostyki psychologicznej i neuroobrazowej.

 

Zgodnie z treścią art. 203 § 1 k.p.k. w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane materiały dowodowe wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo.

 

Z akt sprawy wynika, że takie prawdopodobieństwo zachodzi, gdyż na stronie internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz na stronie zkekus.w.interia.pl umieszczane były pisma Zbigniewa Kękusia, adresowane głównie do sądów, ale także do organów państwowych, w których obrażał on sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, a także adwokata Wiesławę Zoll oraz ówczesnego Rzecznika Praw Obywatelskich Andrzeja Zolla, a także umieszczał informacje z postępowania ze swojego powództwa o rozwód, które toczyło się z wyłączeniem jawności.

 

Zbigniew Kękuś w swoich wyjaśnieniach złożonych w dniu 15 marca 2011 r. zaprzeczył, aby umieszczał na stronach internetowych swoje pisma. Według oskarżonego czyniły to inne osoby ze Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca bez jego wiedzy i zgody. Oskarżony wyjaśnił też, iż nie on był założycielem strony zkekus.w.interia.pl i nie on był jej użytkownikiem, a osoby za Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca (k. 3680, t. XXIII), niemniej w piśmie z dnia 30 października 2006 r. oskarżony nazywa ją swoją stroną, składając niektórym z pokrzywdzonych „propozycję”, jak sam to określa, że w przypadku złożenia oświadczeń, iż nie czują się oni pokrzywdzeni w tej sprawie, w ciągu tygodnia usunięte zostaną ze strony Zarządu Głównego Obrony Praw Ojca i z jego strony nazwiska pokrzywdzonych i od daty przekazania tych oświadczeń w żadnym z pism przekazanych przez oskarżonego do publicznej wiadomości, a dotyczących jego relacji z sądem, Zbigniew Kękuś nie wymieni już nigdy ich nazwisk (k. 2876-2877, tj. XIX).

 

Ponadto oskarżony w końcowej części powyższego pisma pisze: „Nie miejcie mi za złe – jeśli znajdziecie niniejsze pismo na znanych Wam stronach internetowych – Państwo [tu wymienionych jest szóstka pokrzywdzonych] za złe, że Państwu nie składam takiej samej, jak Adresatom niniejszego pisma propozycji. Z Wami z ogromną radością spotkam się w Sądzie.” (k. 2877, t. XIX). Stawia to w innym świetle wyjaśnienia oskarżonego, który twierdził: „Pisma były umieszczane bez mojej wiedzy i zgody” (k. 3680, t. XXIII). Stwierdzeniu temu przeczy sam oskarżony w piśmie z dnia 20 lipca 2004 r. (k. 119/2, t. I) pisząc: „Informuję, że elektroniczna wersja niniejszego wniosku , oraz wszystkich – do końca trwania, toczącego się przed hołdującym patologii i bezprawiu Wydziałem XI Cywilnym – Rodzinnym Sądu Okręgowego w Krakowie postępowania z mego powództwa – moich pism i odpowiedzi na nie umieszczane będą na internetowych stronach Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgosopo.z.pl lub www.zgsopo.webpark.pl”.

 

Strona http://zkekus.w.interia.pl zaczynała się od słów: „Nazywam się Zbigniew Kękuś. Mam 46 lat.” (k. 268, t. II), po czym następowała historia sprawy z powództwa oskarżonego o rozwód, a kończyła się stwierdzeniem, że to, iż każdy może być „przez urząd przeczołgany” (k. 269, t. II), potwierdzają przedstawione pisma. Były to pisma, w których oskarżony zniesławiał ustalonych w sprawie pokrzywdzonych.

 

We wszystkich pismach umieszczonych na stronach internetowych widnieje rozdzielnik, komu, oprócz adresata, zostały przekazane do wiadomości. W rozdzielniku zazwyczaj umieszczone są obydwie strony internetowe.

 

Powyższe dowody wskazują na istnienie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów.

 

Zgodnie z treścią art. 259 § 2 k.p.k., który stosuje się odpowiednio do obserwacji psychiatrycznej (art. 203 § 1 k.p.k.), nie orzeka się obserwacji, jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą, chyba że oskarżony wyrazi zgodę na poddanie go obserwacji.

 

Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną. Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.

 

Jednak w dniu 16 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie postanowieniem wydanym na wniosek prokuratora w sprawie 2 Ds. 542/14 (IX. Kp. 300/14/K), orzekł badanie stanu zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż cztery tygodnie i wyznaczył Szpital Specjalistyczny im. J. Babińskiego w Krakowie na miejsce przeprowadzenia obserwacji. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV.Kz. 718/14, Sąd Okręgowy w Krakowie, rozpoznając zażalenie Zbigniewa Kękusia, utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Rejonowego.

 

W tej sytuacji, skoro wobec oskarżonego orzeczono prawomocnie obserwację psychiatryczną, w związku z czym zostanie on pozbawiony wolności i umieszczony w szpitalu w celu wykonania postanowienia sądu, nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy tej okazji biegli wydali opinię o jego stanie zdrowia także w niniejszej sprawie.

 

Takie rozwiązanie dopuszcza Sąd Najwyższy stwierdzając w orzeczeniu z dnia 31 maja 2011 r., V KK 402/10, OSNKW 2011/9/81, że w takim przypadku „nie istnieje ratiuo legis niestosowania wobec niego [oskarżonego] obserwacji psychiatrycznej, gdyż postanowienie sądu w tym przedmiocie nie stwarza wówczas samodzielnej podstawy prawnej dla pozbawienia oskarżonego wolności. W tych warunkach ‘odpowiednie’ stosowanie art. 259 § 2 k.p.k. przemawia w istocie za niestosowaniem zawartego w nim zakazu jako bezprzedmiotowego”.

 

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia, uzależniając okres obserwacji w niniejszej sprawie od okresu obserwacji w sprawie 2 Ds. 542/14.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

 

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 14

 

 

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kz 174/15, Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił postanowienie sędzi Beaty Stój z powodu oczywistego i rażącego naruszenia przez nią prawa określonego w art. 249 k.p.k.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kz 174/15 – Załącznik 14

 

 

Podkreślić należy, że ścigając mnie za czyny popełnione:

 

  1. w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r.,

  2. w Krakowie,

  3. za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl

 

sędzia Beata Stój już po wniesieniu przez Prokuratora Generalnego kasacji z dnia 23.08.2011 r. /Załącznik 9/ oraz po wydaniu przez Sąd Najwyższy wyroku wznowieniowego z dnia 26.01.2012 r. /Załącznik 10/:

 

  1. w postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. podała – Załącznik 13: „Oskarżony Zbigniew Kękuś złożył wniosek o skierowanie sprawy na posiedzenie i wydanie postanowienia o niewłaściwości sądu. Oskarżony podnosił, że sądem właściwym miejscowo jest sąd w Warszawie, gdyż to tam popełniono przestępstwo, jak wynika z pism operatorów internetowych Wirtualnej Polski S.A. i Interii.PL S.A. (…) Istotnie z informacji uzyskanych od Wirtualnej Polski wynika, że strona www.zgsopo.webpark.pl założona została przez osobę mieszkającą w Warszawie, niemniej nie ustalono, kto i gdzie założył stronę http:/zkekus.w.interia.pl/, na której także umieszczano obraźliwe treści.

 

(…) Na marginesie należy zauważyć, że przekazanie sprawy według właściwości do innego sądu może nastąpić jedynie wtedy, gdy właściwość ta nie budzi wątpliwości, tymczasem w niniejszej sprawie są uzasadnione wątpliwości co do miejsca popełnienia czynów.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 13

 

  1. w wydanym dwa i pół roku później postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. podała – Załącznik 14: „Zgodnie z treścią art. 203 § 1 k.p.k. w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane materiały dowodowe wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo.

 

Z akt sprawy wynika, że takie prawdopodobieństwo zachodzi, gdyż na stronie internetowej Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl oraz na stronie zkekus.w.interia.pl umieszczane były pisma Zbigniewa Kękusia, adresowane głównie do sądów, ale także do organów państwowych,

 

 

Przypomnieć zatem należy, że sędzia Tomasz Kuczma podał w postanowieniu z dnia 30 listopada 2006 r. o zwróceniu sprawy przeciwko mnie prokuratorowi rejonowemu dla Krakowa Śródmieścia Wschód – a potem Prokurator Generalny w kasacji z dnia 23.08.2011 r. /Załącznik 9/ i Sąd Najwyższy w wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r. /Załącznik 10/ potwierdzili słuszność jego stanowiska – że – Załącznik 3: „(…) Wypełnienie znamion zarzucanych przez Prokuratora występków stanowi nie sam fakt sporządzania przedmiotowych pism, ale publiczne ich rozpowszechnienie. Do przypisania więc sprawcy przestępnego zachowania potrzebne jest wykazanie, że to on takie informacje oraz treści wyczerpujące znamiona przestępstw z art. 226 § 1kk, 212 § 2 kk lub 226 § 3 kk oraz 241 § 2 kk na stronach internetowych zamieszczał.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006r. – Załącznik 3

 

 

Ad. pkt II, str. 1

 

W dniu 11 października 2006 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok /Dz. U. z dnia 19 października 2006 r., poz. 1409/:, którym orzekł: „1. Art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych, jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

 

(…) Uzasadnienie: (…) Rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego oznacza, że od momentu wejścia w życie wyroku niedopuszczalne staje się ściganie z tytułu zniewagi funkcjonariusza publicznego dokonanej, czy to publicznie, czy niepublicznie, wyłącznie w związku z jego czynnościami służbowymi, a nie podczas wykonywania tych czynności. Utrzymany w mocy zakres kwestionowanego przepisu umożliwia więc ściganie z oskarżenia publicznego zniewagi funkcjonariusza dokonanej podczas wykonywania czynności służbowych. Poza hipotezą tego przepisu pozostają natomiast znieważające wypowiedzi publiczne i niepubliczne formułowane poza czasem pełnienia funkcji służbowych, bez względu na to, czy pozostają one w związku czy też nie z pełnieniem tych funkcji.”

 

Źródło: Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11.10.2006r., P 3/06; OTK Z.U. z 2006r., Nr 9A, poz. 121

 

 

 

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r. został ogłoszony w dniu 19 października 2006 r. i tego dnia wszedł w życie.

 

Na podstawie wyroku TK z dnia 11.10.2006 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie wydał w dniu 15 września 2010 r. wyrok wznowieniowy, którym uchylił prawomocny skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII, zarzuciwszy sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa określonego w art. 226 § 1 k.k. – Załącznik 15: „Sygn. akt II Ko 283/10 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 15 września 2010r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Moskwa, Sędziowie SSO Andrzej Borek (spraw.) SSR del. do SO Marcin Świerk Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 września 2010r. wniosku obrońcy skazanego Zbigniewa Kękusia o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 na podstawie art. 540 § 2 i art. 547 § 2 kpk wznawia postępowanie w sprawie II K 451/06 w punktach I, III – XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania. Pieczęć Okrągła Sądu Okręgowego w Rzeszowie.

 

UZASADNIENIE

 

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 Zbigniew Kękuś został skazany za czyny z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (pkt I, III-XVII), polegające na tym, że w okresie od stycznia 2003r. do września 2005r. – w Krakowie działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu – za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca – www.zgsopo.webpark.pl i założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl znieważył funkcjonariuszy publicznych (łącznie szesnastu) w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych i pomówił ich o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć ich w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla pełnionego przez nich stanowiska.

 

Ponadto w/w wyrokiem Sąd skazał Zbigniewa Kękusia za czyny z art. 212 § 2 kk w zw. z art.12 kk (pkt II i art. 241 § 2 kk w zw. z art. 12 kk (pkt XVIII).

 

Obecnie obrońca skazanego na podstawie art. 540 § 2 w zw. z art. 542 § 1 i art. 544 § 1 kpk złożył wniosek o:

 

– wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r. o sygn. akt II K 451/06 w sprawie Zbigniewa Kękusia skazanego z art. 226 § 1 kk i in.,

 

– uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.

 

W uzasadnieniu wskazał na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 roku – sygn. akt P 3/06, którym to wyrokiem Trybunał uznał, iż: „art. 226 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) w zakresie, w jakim penalizuje znieważenie funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej dokonane niepublicznie lub dokonane publicznie, lecz nie podczas pełnienia czynności służbowych jest niezgodny z art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.

 

Nadto, autor wniosku powołał się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2009r. sygn. akt II KO 45/09 z uzasadnienia którego wynika, iż postępowanie ulega wznowieniu w takim zakresie, w jakim zmiana stanu prawnego ma znaczenie dla przyszłego orzeczenia. Powyższe przekonuje, że wnioskodawca domaga się wznowienia postępowania jedynie w części dotyczącej skazania za czyny z art. 226 § 1 kk i art. 212 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

 

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

 

Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk.

 

Rzecz bowiem w tym, że Sąd przypisując sprawcy popełnienie danego przestępstwa każdorazowo ma obowiązek w sposób prawidłowy dokonać jego opisu w wyroku, tak aby odpowiadało ono znamionom konkretnego przestępstwa. Brak taki zawsze będzie powodował naruszenie procesowania, a przez to i prawa materialnego i nie może być w żadnym razie zaakceptowany.

 

W przedmiotowej sprawie Sąd był więc zobowiązany, jeśli znalazł już podstawy do przypisania oskarżonemu zachowania opisanego w art. 226 § 1 kk, w sposób dokładny i zgodny z tymże przepisem opisać zachowanie oskarżonego tak, by wynikało z niego, iż w/w przestępstwa dokonał podczas i w związku z pełnieniem przez pokrzywdzonych obowiązków służbowych. Takim standardom sąd nie sprostał wskazując jedynie, że działania oskarżonego miały miejsce w związku z pełnieniem przez funkcjonariuszy publicznych obowiązków służbowych nie dokonując badania, czy miało ono również miejsce podczas ich pełnienia. Nie uczynił tak sąd mimo tego, że już w czai orzekania treść art. 226 § 1 kk uległa zmianie na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006r. wydanego w sprawie P 3/06, OTK-A 2006, nr 9, poz. 121, na treść którego słusznie powołuje się wnioskodawczyni.

 

1.Tym samym niewątpliwie w przedmiotowej sprawie zachodzi potrzeba uchylenia wyroku i wznowienia postępowania w żądanym zakresie.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w

 

Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10 – Załącznik 15

 

 

W dacie sporządzenia niniejszego pisma sędzia Beata Stój w dalszym ciągu ściga mnie na podstawie aktu oskarżenia prokurator R. Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. za 15 czynów z art. 226 § 1 k.k., tj. za znieważenie 15 wymienionych na stronie xxx niniejszego pisma sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie w związku z pełnieniem obowiązków służbowych – bo za pośrednictwem Internetu, tj. stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl – a nie podczas pełnienia obowiązków. Dowodem, że mnie sędzia B. Stój w dalszym ciągu – ponad 9 lat po wejściu w życie wyroku – ściga mnie z art. 226 § 1 k.k. jest zawiadomienie z dnia 20 listopada 2015 r. o posiedzeniu w dniu 18 grudnia 2015 r., w którym podano – Załącznik 16: „Sąd Rejonowy w Dębicy I Wydział Karny /adres – ZKE/ Dębica, dn. 20/11/2015 Sygnatura akt: II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania, które odbędzie się dnia 18 grudnia 2015 r. o godz. 11:00 sala 113 w Sądzie Rejonowym w Dębicy.

 

Sąd informuje, że obecność Pana jest nieobowiązkowa. Na mocy zarządzenia sędziego Starszy Sekretarz Marcin Foryński- Kastoris”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ zawiadomienie z dnia

 

20 listopada 2015 r. – Załącznik 16

 

 

Ad. pkt III, str. 2

 

Artykuł 226 § 3 k.k. stanowi: „Kto publicznie znieważa lub poniża konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

 

Były m.in. prezes Trybunału Konstytucyjnego, przewodniczący Rządowego Centrum Legislacji, Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministrze Sprawiedliwości, rzecznik praw obywatelskich podaje w kolejnych edycjach wydawanego od lat pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego – Załącznik 17: „Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego opisanego w art. 226 § 3 są konstytucyjne organy Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres znaczeniowy tego terminu jest sporny w doktrynie (por. A. Zoll (w: ) Kodeks Karny …, red. A. Zoll, s. 736. (…) W doktrynie słusznie jednak wskazano, iż nie każdy organ konstytucyjny jest jednocześnie organem Rzeczypospolitej Polskiej, tzn. takim, który jest powiązany z wykonywaniem jednego z trzech rodzajów władzy w odniesieniu do państwa. Według tego poglądu organami RP są zatem tylko: Sejm, Senat, Prezydent RP, Rada Ministrów, ministrowie, Trybunał Konstytucyjny, Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny.

 

Źródło: Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową

 

Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131 – Załącznik 17

 

 

Wskazać także należy, że:

 

  1. Andrzej Marek podaje: „Przedmiotem ochrony art. 128są jedyniekonstytucyjne organy RP, których ustrój i kompetencje zostały określone w Konstytucji.Są nimi niewątpliwie Prezydent, Sejm, Senat oraz Rząd (Rada Ministrów). W literaturze wyrażono pogląd, że ochronie z art. 128 nie podlegają inne organy państwowe, do których zadań nie należy reprezentowanie Rzeczypospolitej, jak Trybunał Konstytucyjny,Rzecznik Praw Obywatelskich, Najwyższa Izba Kontroli, Sąd Najwyższy i sądy powszechne, a także poszczególni ministrowie i kierownicy rządowych organów administracji (por. J. Wojciechowski, Komentarz, s. 245; S. Hoc (w:) O. Górniok i in. Komentarz, t. II. s. 44.).”
    Źródło:Andrzej Marek, Kodeks karny. Komentarz. 5 wydanie, Lex a Wolter Kluwer business, 2010 r. s.

 

343

 

  1. Marek Mozgawa, Magdalena Budyn-Kulik, Patrycja Kozłowska-Kalisz, Marek Kulik podają: „Głównym przedmiotem ochrony są organy konstytucyjne RP – ich istnienie i niezakłócone funkcjonowanie. Nie budzi wątpliwości, że ochroną objęty jest Sejm, Senat, Prezydent, Rada Ministrów.Kontrowersyjne jest objęcie ochroną wynikającą z tego przepisu innych organów państwowych (RPO,Trybunał Konstytucyjny, SN, sądy powszechne, ministrowie). Marek uważa, że nie korzystają one z tej ochrony, ponieważ nie reprezentują Państwa(Marek, Komentarz, s. 360). Kardas natomiast uważa, iż TK, SN, NSA i TS powinny z tej ochrony korzystać, ponieważ wynika to z zasady trójpodziału władzy. Nie podlegają natomiast RPO, NIK, sądy powszechne, administracyjne i wojskowe, wojewodowie oraz organy samorządu terytorialnego (Kardas (w:) Zoll II, s. 69-70; tak też Stefański II, s. 64).”
    Źródło: Komentarz do art.128 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-

 

Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna, 2010, wyd.

 

III., s. 289.

 

 

W związku z powyższym, pismami z dnia 4 i 11 lipca 2013 r. skierowanymi do prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Krystyny Kowalczyk złożyłem wniosek o wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej przypisanych mi czynów zarzutu z art. 226 § 3 k.k. W odpowiedzi otrzymałem pismo z dnia 12 lipca 2013 r. zastępcy prokuratora rejonowego dla Krakowa Śródmieścia Wschód Edyty Frączek-Padoł, w którym ta podała – Załącznik 18: W odpowiedzi na pismo z dnia 4 i 5 lipca 2013 roku oraz 11 lipca 2013 roku informuję, że (…) Interpretacja art. 226 § 3 k.k. wskazana przez Pana w pismach jest jednym z poglądów doktryny, którego nie podzielił autor aktu oskarżenia. Problem interpretacji przepisu będzie aktualnie przedmiotem oceny prawnej, której dokona niezawisły Sąd. (…) Zastępca Prokuratora Rejonowego Edyta Frączek – Padoł”

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy

 

prokuratora rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 12 lipca 2013 r. – Załącznik 18

 

 

A przecież nie dość, że Sąd Okręgowy w Rzeszowie uchylił wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. wyrok sędziego T. Kuczmy w zakresie czynu z pkt. XVII, tj. przypisanego mi z art. 226 § 3 k.k. znieważenia konstytucyjnego organu Rzeczypospolitej Polskiej, rzecznika praw obywatelskich w osobie Andrzeja Zolla, to art. 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego stanowi: „Nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.” Tymczasem nawet Andrzej Zoll prezentuje jako słuszne wskazanie doktryny prawnej, według którego rzecznik praw obywatelskich będąc organem konstytucyjnym nie jest konstytucyjnym organem Rzeczypospolitej Polskiej.

 

 

xxx

 

 

W związku z powyższym wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

 

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Załączniki:

 

  1. SądRejonowywDębicy,sygn.aktIIK407/13/uprzednioIIK451/06/aktoskarżeniaprokuratorRadosławyRidanzdnia12czerwca2006r., sygn. 1 Ds. 39/06/S

  2. Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych, sygn. akt II K 451/06 /obecnie II K 407/13/, „Zawiadomienie o zmianie lub uchyleniu prawomocnego orzeczenia” z dnia 4 maja 2015 r.

  3. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 30 listopada 2006r.

  4. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ zażalenie prokurator Radosławy Ridan z dnia 8 grudnia 2006 r.

  5. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ pismo „Wirtualna Polska” z dnia 6 sierpnia 2007r.

  6. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, pismo z dnia 1 października 2007r. INTERIA.PL.S.A.

  7. Zarząd Główny Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca, sygn. akt ZGSOPO-07/03/MS.1, pismo prezesa Zarządu Krzysztofa Łapaja z dnia 15 marca 2007 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobro

  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 /, wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.

  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora Generalnego, kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06

  10. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

  11. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, pismo Prezesa Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca Krzysztofa Łapaja z dnia 7 maja 2012 r.

  12. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, Potwierdzenie Odbioru w dniu 8 maja 2012 r. przesyłki listowej poleconej numer (00)659007734199510011

  13. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 11 grudnia 2012 r.

  14. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.

  15. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. akt II Ko 283/10

  16. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ zawiadomienie z dnia 20 listopada 2015 r.

  17. Kodeks karny część szczególna, Tom II, Komentarz do art. 117 – 277 k.k. pod redakcją naukową Andrzeja Zolla, 4 wydanie, 2013 r., LEX Wolters Kluwer business, s. 1131

  18. Prokuratura Rejonowa Kraków Śródmieście – Wschód, sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, pismo zastępcy prokuratora rejonowego Edyty Frączek – Padoł z dnia 12 lipca 2013 r.

  19. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/, wezwanie z dnia 28 stycznia 2008 r.

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

Kraków, dnia 8 stycznia 2016 r.

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Pan

 

Adam Bodnar

 

Rzecznik Praw Obywatelskich

 

Al. Solidarności 77

 

00-090 Warszawa

 

 

Sygn. akt:

 

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

 

 

Dotyczy:

 

  1. Zawiadomienie o moim stawiennictwie w dniu 18 stycznia 2016 r., o godz. 13:00 w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich celem odbioru:

    1. odpowiedzi na wniosek, jak w pkt. II mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich

    2. sporządzonych na piśmie wyników postępowań wyjaśniających przeprowadzonych przez Rzecznika Praw Obywatelskich, jak w pkt. III, IV mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich

    3. kopii wyekspediowanego przez Rzecznika Praw Obywatelskich do uprawnionego oskarżyciela żądania wszczęcia postępowania w sprawie o ścigane z urzędu przestępstwo niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego – art. 231 § 1 k.k. – popełnione przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w okolicznościach wskazanych w moim piśmie do Rzecznika z dnia 30 października 2015 r.

  2. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy uczynienia przez Rzecznika Praw Obywatelskich uczynienia zadość moim słusznym, opartym na prawie i rzeczywistym stanie faktycznym, w tym na twierdzeniu niezawisłej sędzi Beaty Stój z orzeczenia, które wydała w dniu 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 5/ wnioskom, rozpocznę w dniu 18 stycznia 2016 r. w Biurze Rzecznika protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki – który będę kontynuował do spełnienia przez Rzecznika moich wniosków.

  3. Zawiadomienie, że w przypadku ewentualnego umieszczenia mnie w szpitalu w związku z moim protestem, jak pkt. II będę kontynuował protest głodowy zaprzestawszy także picia.

  4. Zawiadomienie, że:

    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma oraz kopia odpowiedzi na nie zostaną umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

 

 

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na straży wolności i praw człowieka i obywatela

 

określonych w Konstytucji oraz w innych aktach normatywnych.”

 

Artykuł 208.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

NIEZAWISŁY”ÂŤsamodzielny, wolny, niezależnyÂť

 

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 539

 

 

BEZKARNY” – ÂŤtaki, któremu przewinienia uchodzą bez karyÂť

 

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 45

 

 

To straszne. Ktoś protestuje w sposób ostateczny, bo sięga po głodówkę.

 

W cywilizacji zachodniej, do której należymy, tego typu protest wywołuje popłoch w otoczeniu (…),

 

tu zapanowała zupełna obojętność. W takiej sytuacji powinny zareagować wszystkie służby.

 

On /obywatel Rumunii Claudiu Crulic4 – ZKE/ umarł z głodu zupełnie tak jak – przepraszam, za to co powiem –

 

w Auschwitz. »

 

Rzecznik Praw Obywatelskich Janusz Kochanowski o śmierci głodowej 33-letniego Rumuna Claudiu Crulica

 

 

Uzasadnienie

 

 

Pismem z dnia 9 października 2015 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem – Załącznik 1:„Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

 

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

 

Dotyczy:

 

  1. Zawiadomienie o realizowaniu wobec mnie i moich dzieci przez niektórych funkcjonariuszy publicznych, w tym sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój działań wypełniających definicję ludobójstwa zamieszczoną w Konwencji ONZ z dnia 9 grudnia 1948 r. w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa.

  2. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o:

    1. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami uczynił mnie przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub

    2. wydanie mi w dniu 22 października 2015 r. w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1.

  3. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o przeprowadzenie przez Rzecznika Praw Obywatelskich postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia, czy:

    1. najpóźniej z dniem 1 czerwca 2013 r. i z dniem 1 października 2013 r. ustała karalność czynów z art. 212 § 2 k.k., które aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S, przypisała mi prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan i za które od dnia 14 listopada 2006 r. ściga mnie Sąd Rejonowy w Dębicy w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

    2. najpóźniej z dniem 1 października 2015 r. ustała karalność pozostałych czynów, które prokurator Radosława Ridan przypisała mi aktem oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S,

    3. w dacie wpływu niniejszego pisma do Biura Rzecznika Praw obywatelskich Sąd Rejonowy w Dębicy ściga mnie za czyny przypisane mi przez prokurator Radosławę Ridan w akcie oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S.

  4. Wniosek – na podstawie art. 12.1 i art. 1.4 ustawy z dnia 15.07.1987 r. o RPO – o przeprowadzenie przez Rzecznika Praw Obywatelskich postępowań wyjaśniających w sprawach:

    1. legalności5 i zasadności6 wyznaczenia przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój, w sprawie do sygn. akt II K 407/13, posiedzeń w dniach 18 kwietnia 2013 r. /Załącznik 14/ i 14 czerwca 2013 r. /Załącznik 15/ w przedmiocie zastosowania wobec mnie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania,

    2. legalności7 i zasadności8 wyznaczenia przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój, w sprawie do sygn. akt II K 407/13, posiedzeń w dniach, 30 grudnia 2014 r. /Załącznik 18/, 3 lutego 2015 r. /Załącznik 19/, 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 20/ i 8 września 2015 r. /Załącznik 21/ w przedmiocie orzeczenia mojej obserwacji psychiatrycznej

    3. legalności9 postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 9/ o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej,

    4. zasadności10 – wydanych przez sędzię Beatę Stój w sprawie do sygn. akt II K 407/13:

      1. postanowienia z dnia 15 marca 2011 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i psychologicznym – Załącznik 23,

      2. postanowienia z dnia 29 czerwca 2012 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym – Załącznik 24,

      3. postanowienia z dnia 8 października 2012 r. o poddaniu mnie badaniom psychologicznym – Załącznik 25,

      4. postanowienia z dnia 19 września 2013 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym – Załącznik 26,

      5. postanowienia z dnia 23 września 2013 r. o poddaniu mnie badaniom psychologicznym – Załącznik 27,

      6. postanowienia z dnia 24 stycznia 2014 r. o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym i psychologicznym – Załącznik 28,

      7. postanowienia z dnia 25 kwietnia 2014 r. o zatrzymaniu mnie przez Policję na czas nieprzekraczający 48 godzin i przymusowym doprowadzenie w dniu 7 maja 2014 r. na badania psychiatryczne i psychologiczne do Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7 – Załącznik 29,

    5. oczywistego i rażącego naruszenia przez Sąd Rejonowy w Dębicy prawa określonego w:

      1. art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. i art. 7 k.p.k. przez ściganie mnie przez sędzię Beatę Stój w dacie złożenia niniejszego pisma za czyny, co do których:

          1. prokurator generalny Andrzej Seremet poświadczył w kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 – Załącznik 13,

          2. Sąd Najwyższy poświadczył w wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 12,

          3. sędzia Beata Stój poświadczyła w postanowieniu z dnia 11 grudnia 2012 r. – Załącznik 32,

 

że w aktach sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ znajdują się wyłącznie dowody mojej niewinności, tj.:

 

  1. pismo Działu Bezpieczeństwa Wirtualnej Polski S.A. z dnia 6 sierpnia 2007 r. – Załącznik 30,

  2. pismo Działu Bezpieczeństwa Interii.PL S.A. z dnia 1 października 2007 r. – Załącznik 31,

 

poświadczające, że nie ja byłem sprawcą czynów, które przypisała mi prokurator Radosława Ridan i nie w Krakowie zostały popełnione, jak ustaliła prokurator Radosława Ridan, lecz w Warszawie,

 

      1. art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. przez ściganie mnie po dniu 19 października 2006 r. przez sędziów Tomasza Kuczmę i Beatę Stój – w tym skazanie mnie przez sędziego T. Kuczmę wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. – za 15 czynów z art. 226 § 1 k.k. w zakresie, z którego ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r. z mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06 /Dz. U. z dnia 19.10.2006 ., Nr 190, poz. 1409/,

      2. art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. przez ściganie mnie przez sędziów Tomasza Kuczmę i Beatę Stój – w tym skazanie mnie przez sędziego T. Kuczmę wyrokiem z dnia 18.12.2007 r. – z art. 226 § 3 k.k. za czyn, który według wskazań doktryny prawnej prezentowanych jako słuszne przez m.in. byłego prezesa Trybunału Konstytucyjnego i byłego Rzecznika Praw Obywatelskich prof. dr. hab. Andrzeja Zolla nigdy nie był i nie jest przestępstwem,

      3. art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. i art. 442 § 3 k.p.k. przez ściganie mnie przez sędzię Beatę Stój za 17 czynów z art. 212 § 2 k.k. po tym gdy ich karalność ustała z dniem 1 czerwca 2013 r. i z dniem 1 października 2013 r.,

      4. art. 7 k.p.k. przez ściganie mnie przez sędzię Beatę Stój po wydaniu przez Sąd Najwyższy wyroku wznowieniowego z dnia 26 stycznia 2012 r., za czyny, co do których:

        1. prokurator generalny Andrzej Seremet poświadczył w kasacji z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 – Załącznik 13,

        2. Sąd Najwyższy poświadczył w wyroku wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 12,

 

że sędzia Tomasz Kuczma dokonał w wyroku z dnia 18 grudnia 2007 r. oceny dowodów z rażącym i mającym wpływ na treść wyroku naruszeniem nałożonego na organy ścigania prawem określonym w art. 7 k.p.k. obowiązku dokonania oceny dowodów z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania,

 

    1. pozbawienia mnie przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój możności skorzystania z prawa określonego w art. 45.1 Konstytucji do rozpoznania sprawy do sygn. akt II K 407/13 bez zbędnej zwłoki, w tym:

      1. ustalenie przez RPO, czy ustała karalność czynów, za które ściga mnie sędzia B. Stój, jak w pkt. III, str. 1 niniejszego pisma,

      2. ustalenie przez RPO, czy legalne było wyznaczenie przez sędzię Beatę Stój posiedzeń w dniach 18 kwietnia 2013 r. i 14 czerwca 2013 r. – Załącznik 14, Załącznik 15 – w przedmiocie zastosowania wobec mnie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania

      3. skierowanie przez RPO – na podstawie art. 13 pkt. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15.07.1987 r. – do prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy, a zarazem sędzi referenta w sprawie sygn. II K 407/13 Beaty Stój żądania sporządzenia i doręczenia wyjaśnienia Rzecznikowi, dlaczego nie odbyło się posiedzenie wyznaczone przez nią na dzień 18 kwietnia 2013 r.,

      4. potwierdzenie przez RPO, że sędzia Beata Stój wydała w dniu 14 czerwca 2013 r. nielegalne, dotknięte nieważnością – uchylone przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II Kz 246/13 /Załącznik 38/ – postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie w zakresie czynów z pkt. I – XVI aktu oskarżenia,

      5. ustalenie przez RPO, czy legalne było wyznaczenie przez sędzię Beatę Stój posiedzeń w dniach 30 grudnia 2014 r. /Załącznik 18/, 3 lutego 2015.r. /Załącznik 19/,14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 20/, 8 września 2015 r. /Załącznik 21/ – w przedmiocie orzeczenia mojej obserwacji psychiatrycznej,

      6. skierowanie przez RPO żądania do sędzi Beaty Stój sporządzenia i doręczenia Rzecznikowi wyjaśnienia, dlaczego odwołała posiedzenia w sprawie sygn. akt II K 407/13 wyznaczone przez nią w przedmiocie orzeczenia mojej obserwacji psychiatrycznej na dzień:

        1. 30 grudnia 2014 r. – Załącznik 18,

        2. 3 lutego 2015 r. – Załącznik 19,

        3. 8 września 2015 r. – Załącznik 21,

      7. skierowanie przez RPO żądania do sędzi Beaty Stój sporządzenia i doręczenia Rzecznikowi wyjaśnienia, dlaczego odwołała posiedzenia w sprawie sygn. akt II K 407/13 wyznaczone przez nią na dzień:

        1. 23 września 2014 r. – Załącznik 35,

        2. 12 listopada 2014 r. – Załącznik 36,

        3. 12 grudnia 2014 r. – Załącznik 17,

      8. ustalenie przez RPO czy legalne jest postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 9/ o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej,

      9. ustalenie przez RPO, czy sędzia Beata Stój prawidłowo – w zgodzie z art. 249 § 3 k.p.k. – sporządziła zawiadomienia o posiedzeniach w dniach 30 grudnia 2014 r., 3 lutego 2015 r. i 14 kwietnia 2015 r. w przedmiocie orzeczenia mojej obserwacji psychiatrycznej,

      10. ustalenie przez RPO, czy zasadne było kierowanie mnie przez sędzię Beatę Stój na badania psychiatryczne w okresie od dnia 15 marca 2011 r. do dnia 7 maja 2014 r.,

      11. skierowanie przez RPO – na podstawie art. 13 pkt. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15.07.1987 r. – do sędzi Beaty Stój żądania sp orządzenia i doręczenia wyjaśnienia Rzecznikowi, dlaczego po wpłynięciu w dniu 9 czerwca 2014 r. do akt sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 5 czerwca 2014 r., nie zorganizowała posiedzenia/rozprawy przez 10 miesięcy, tj. do dnia 14 kwietnia 2015 r.,

      12. potwierdzenie przez RPO, że postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 9/ o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej zostało uchylone przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II Kz 174/15, /Załącznik 22/ z powodu rażącego i mającego wpływ na treść postanowienia naruszenia przez sędzię Beatę Stój prawa określonego w art. 249 § 3 k.p.k.,

      13. Potwierdzenie przez RPO, że sędzia Beata Stój wydała w dniu 14 czerwca 2013 r. nielegalne, dotknięte nieważnością – postanowienie /Załącznik 14/ o umorzeniu postępowania przeciwko mnie w zakresie czynów z pkt. I – XVI aktu oskarżenia, uchylone przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II Kz 246/13 – Załącznik 41.

    2. niedopełnienia przez dwoje kolejnych prezesów Sądu Rejonowego w Dębicy, sędziego Dariusza Różańskiego i sędzię Beatę Stój do co najmniej maja 2014 r. obowiązku zawiadomienia Krajowego Rejestru Karnego o wydanym przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w dniu 15 września 2010 r. wyroku wznowieniowym, sygn. akt II Ko 283/10, od prawomocnego wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06; wnoszę o ustalenie przez RPO, czy prezes Sądu Rejonowego w Dębicy zawiadomił Krajowy Rejestr Karny o wyroku wznowieniowym Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II Ko 283/10, a jeśli tak, z jaką datą.

  1. Wniosek o sporządzenie przez Rzecznika Praw Obywatelskich odpowiedzi na wnioski, jak w pkt. II, III i IV do dnia 21 października 2015 r.

  2. Zawiadomienie, że po odpowiedź na wnioski, jak w pkt. II, III, IV stawię się osobiście w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 22 października 2015 r. o godz. 12:00.

  3. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy wydania mi przez Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 22 października 2015 r. odpowiedzi na wnioski, jak w pkt. II, III. IV:

    1. rozpocznę w dniu 22 października 2015 r. prowadzone całodobowo oczekiwanie na nie przed Biurem RPO,

    2. od dnia 27 października 2015 r. rozpocznę prowadzony całodobowo protest głodowy – nie będę jadł, będę pił wodę i soki,

    3. w dniu 3 listopada 2015 r. poinformuję Rzecznika o formie prowadzonego przeze mnie od tego dnia protestu.

  4. Zawiadomienie, że:

    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

 

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich – Załącznik 1

 

 

W piśmie z dnia 9 października 2015 r. przedstawiłem przepisy prawa, na których oparłem moje wnioski i uzasadnienie dla nich oraz załączyłem kserokopie dokumentów, na które się powołałem.

 

 

Pismem z dnia 30 października 2015 r. skierowanym do Rzecznika Praw Obywatelskich złożyłem – Załącznik 2: „Pan Adam Bodnar Rzecznik Praw Obywatelskich Al. Solidarności 77 00-090 Warszawa Sygn. akt:

 

  1. Sądu Rejonowego w Dębicy: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/

  2. Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód: 1 Ds. 39/06/S

 

Dotyczy:

 

  1. Wniosek – na podstawie art. 14.5 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o niezwłoczne dopełnienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich obowiązku określonego w art. 304 § 2 ustawy Kodeksu postępowania karnego przez zażądanie wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania w sprawie o ścigane z urzędu przestępstwo niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego – art. 231 § 1 k.k. – popełnione przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ przez:

    1. niedopełnienie obowiązku określonego w art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. i ściganie mnie w dacie złożenia niniejszego pisma na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt 1 Ds. 39/06/S za 16 czynów z art. 226 § 1 k.k. – pkt. I, III – XVI aktu oskarżenia – w zakresie, z którego ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19 października 2006 r. z mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. akt P 3/06

    2. niedopełnienie obowiązku określonego w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. i ściganie mnie w dacie złożenia niniejszego pisma na podstawie aktu oskarżenia, jak w pkt. I.1 za:

      1. 9 czynów z art. 212 § 2 k.k. – pkt. I, VI, VIII, XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI aktu oskarżenia – których karalność ustała nie później niż z dniem 1 czerwca 2013 r.

      2. 8 czynów z art. 212 § 2 k.k. – pkt. II, III, IV, V, VII, IX, X, XVII aktu oskarżenia – których karalność ustała nie później niż z dniem 1 października 2013 r.

    3. niedopełnienie obowiązku określonego w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. i ściganie mnie w dacie złożenia niniejszego pisma za czyn z art. 241 § 2 k.k. – pkt XVIII aktu oskarżenia, jak w pkt. I.1 – którego karalność ustała z dniem 1 października 2015 r.

    4. niedopełnienie obowiązku określonego w art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. i ściganie mnie w dacie złożenia niniejszego pisma na podstawie aktu oskarżenia, jak w pkt. I.1 za czyn z art. 226 § 3 k.k.:

      1. którego karalność ustała z dniem 1 października 2015 r.

      2. w zakresie, który według opisu sporządzonego przez prokurator Radosławę Ridan nigdy nie był i nie jest przestępstwem.

  2. Wniosek o potraktowanie jako uzasadnienia dla wniosku jak w pkt. I faktów przedstawionych przeze mnie w piśmie do Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 9 października 2015 r. /data wpływu 12 października 2015 r. – Załącznik 1, Załącznik 2/.

  3. Wniosek – na podstawie art. 13.1 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o skierowanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich żądania do prezesa Sądu Rejonowego w Dębicy sędzi Beaty Stój niezwłocznego sporządzenia i doręczenia odpowiedzi na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich skierowany do Sądu Rejonowego w Dębicy nie później niż w dniu 22 października 2015 r. o nadesłanie informacji, jaki jest stan sprawy do sygn. akt II K 407/13.

  4. Zawiadomienie, że po odbiór kserokopii zawiadomienia jak w pkt. I – z pieczęcią Biura Rzecznika Praw Obywatelskich poświadczającą za zgodność z oryginałem na każdej ze stron – stawię się w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich w czwartek 12 listopada 2015 r. o godz. 12:00.

  5. Zawiadomienie, że w przypadku niewydania mi w dniu 12 listopada 2015 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich kopii zawiadomienia, jak w pkt. I:

    1. 12 listopada 2015 r. rozpocznę prowadzone całodobowo oczekiwanie na jej wydanie mi,

    2. od dnia 13 listopada 2015 r. rozpocznę protest głodowy, nie będę jadł, będę pił,

    3. protest jak w pkt. III.2 będę kontynuował przed Biurem RPO przez weekend, 14-15 listopada 2015 r.,

    4. od dnia 16 listopada 2015 r., godz. 12:00 w ramach protestu głodowego przestanę także pić.

  6. Wniosek o wydanie mi w dniu 12 listopada 2015 r. przez Rzecznika Praw Obywatelskich odpowiedzi na wnioski z mojego pisma z dnia 9 października 2015 r. /data wpływu 12 października 2015 r. – Załącznik 1, Załącznik 2/.

  7. Zawiadomienie, że w przypadku odmowy przez Rzecznika Praw Obywatelskich wydania mi odpowiedzi Rzecznika na wnioski z mojego pisma z dnia 5 października 2015 r. będę realizował działania, jak w pkt. III.

  8. Zawiadomienie, że:

    1. kopie dokumentów poświadczających fakty przedstawione w niniejszym piśmie są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,

    2. kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

 

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 30 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich – Załącznik 2

 

 

W piśmie z dnia 30 października 2015 r. przedstawiłem przepisy prawa, na których oparłem moje wnioski i uzasadnienie dla nich oraz załączyłem kserokopie dokumentów, na które się powołałem.

 

 

W odpowiedzi na pismo z dnia 9 października 2015 r. i zawarte w nim wnioski otrzymałem pismo z dnia 22 października 2015 r. głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Krystyny Kupczyńskiej, która poinformowała mnie – Załącznik 3: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego II.511.1223.2014.K.Ku Warszawa 2015.10.22 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 9 października 2015 r., w części, w jakiej dotyczy postępowań karnych uprzejmie informuję, że Rzecznik Praw Obywatelskich nie posiada uprawnienia procesowego zmierzającego do uchylenia lub zmiany postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. IX Kp 300/14/K, którym w oparciu o art. 203 § 1, 2, 3 Kpk orzeczono zbadanie Pana zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w szpitalu na okres nie dłuższy niż 4 tygodnie. Od takiego postanowienia nie przysługuje kasacja, o czym został Pan poinformowany pismem z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie II.511.408.2015.

 

Odnośnie sprawy prowadzonej w Sądzie Rejonowym w Dębicy ozn. sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 – ZKE/ to treść Pana pisma nie wskazuje, aby postępowanie zostało prawomocnie zakończone. Natomiast w toku postępowania Rzecznik nie może dokonywać oceny przeprowadzanych rodowód, czy też zasadności ich dopuszczenia.Byłaby to bowiem niedopuszczalna ingerencja w niezawisłość sędziowską. Ocena taka może być natomiast dokonana po prawomocnym zakończeniu postępowania, jeżeli będzie pan kwestionował treść prawomocnego orzeczenia. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Sądu Rejonowego w Dębicy z prośbą o nadesłanie informacji odnośnie stanu tej sprawy.

 

Odnośnie Pana żądania w pkt II pisma, dotyczącego wydania dokumentów, z uwagi na to, że wskazane wpływy Pana pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. dotyczyły sprawy prowadzonej w Zespole Prawa Cywilnego ozn. IV RPO 398574 (obecnie IV.510.63.2015), w tym zakresie kopia Pana pisma z dnia 9.10.2015 r. przekazana została do tej sprawy. Główny Specjalista mgr Krystyna Kupczyńska”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo

 

głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 22 października 2015 r. – Załącznik 3

 

 

W odpowiedzi na pismo z dnia 30 października 2015 r. i zawarty w nim wniosek otrzymałem pismo z dnia 5 listopada 2015 r. głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Urszuli Wancerz-Polak, która poinformowała mnie – Załącznik 4: „Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego II.519.544.2014/UW Warszawa 2015.11.05 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie, Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich uprzejmie informuję, iż Pański wniosek z dnia 30.10.2015 r. został przekazany do Prokuratury Okręgowej w Krakowie, z której proszę oczekiwać na stosowne wyjaśnienia.

 

W sprawie natomiast zbadania zasadności zarzutów sformułowanych w Pańskim wniosku z dnia 5.10.2015 r. dotyczących postępowania prowadzonego ozn. sygn. akt 2 Ds. 542/14, informuję Pana uprzejmie, iż w tym zakresie Rzecznik oczekuje odpowiedzi na wystosowane – do Prokuratury Okręgowej w Krakowie i Prezesa Sądu Rejonowego Kraków-Krowodrza w Krakowie – pisma z dnia 21.10.2015 r. Z poważaniem Główny Specjalista mgr Urszula Wancerz-Polak”
Dowód: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.519.544.2014/UW, pismo

 

głównego specjalisty Urszuli Wancerz-Polak z dnia 5 listopada 2015 r. – Załącznik 4

 

 

Co się tyczy pisma z dnia 22 października 2015 r. – Załącznik 3 – głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Krystyny Kupczyńskiej wskazać należy, że:

 

  1. Wnioski, które skierowałem do Rzecznika Praw Obywatelskich pismem z dnia 9 października 2015 r. są oparte na przepisach ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich.

  2. Ja nie skierowałem pismem z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich wniosku, jak podała Krystyna Kupczyńska, o uchylenie lub zmianę: „postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. IX Kp 300/14/K, którym w oparciu o art. 203 § 1, 2, 3 Kpk orzeczono zbadanie Pana zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w szpitalu na okres nie dłuższy niż 4 tygodnie.”

 

Główny specjalista Krystyna Kupczyńska rozpoznała zatem w tym przypadku sprawę, której… ja nie zgłosiłem Rzecznikowi Praw Obywatelskich.

 

  1. Rozpoznanie przez Rzecznika wniosków, które skierowałem doń pismem z dnia 9 października 2015 r. nie naruszy – wbrew twierdzeniu Krystyny Kupczyńskiej – niezawisłości sędziowskiej albowiem są oparte przede wszystkim na zgodnym z przepisami prawa twierdzeniu niezawisłej sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój, które ta zamieściła w orzeczeniu wydanym przez nią w dniu 14 kwietnia 2015 r. w sprawie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/.

  2. Poza wyjaśnieniem: „Odnośnie Pana żądania w pkt II pisma, dotyczącego wydania dokumentów, z uwagi na to, że wskazane wpływy Pana pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r. dotyczyły sprawy prowadzonej w Zespole Prawa Cywilnego ozn. IV RPO 398574 (obecnie IV.510.63.2015), w tym zakresie kopia Pana pisma z dnia 9.10.2015 r. przekazana została do tej sprawy.” Rzecznik Praw Obywatelskich nie doręczył mi do dnia złożenia niniejszego pisma:

    1. kserokopii dokumentów poświadczających, że prof. Andrzej Zoll gdy był Rzecznikiem Praw Obywatelskich Rzeczypospolitej Polskiej, zanim obciążył mnie zeznaniami i uczynił przestępcą, rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie pismami z dnia 21 stycznia 2002 r. i 20 kwietnia 2002 r., a następnie, do końca sprawowania przez niego kadencji RPO, wielokrotnie ponawianą przeze mnie kolejnymi pismami sprawę pozbawienia przez sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSA Jan Kremer, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Maria Kus –Trybek – mojego wtedy małoletniego, chorego na choroby okresu dojrzewania, skoliozę, lordozę i garba żebrowego syna Michała Kękuś możności korzystania z konstytucyjnych i ustawowych praw do ochrony zdrowia, lub

    2. oświadczenia, że w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich brak dokumentów, jak w pkt. II. 1. mojego pisma z dnia 9 października 2015 r.

 

 

W odniesieniu do pisma z dnia 5 listopada 2015 r. – Załącznik 4 – głównego specjalisty Urszuli Wancerz-Polak i zawartej w nim informacji: Z upoważnienia Rzecznika Praw Obywatelskich uprzejmie informuję, iż Pański wniosek z dnia 30.10.2015 r. został przekazany do Prokuratury Okręgowej w Krakowie, z której proszę oczekiwać na stosowne wyjaśnienia.” wskazać należy, że upoważniona przez Rzecznika Praw Obywatelskich do rozpoznania zgłoszonej przeze mnie sprawy główny specjalista Urszula Wancerz-Polak przeczytała moje pismo z dnia 30 października 2015 r. bez zrozumienia. Ja bowiem pismem z dnia 30.01.2015 r. nie złożyłem wniosku, żeby Rzecznik Praw Obywatelskich skierował do kierowanej przez Lidię Jaryczkowską Prokuratury Okręgowej w Krakowie wniosek o udzielenie mi wyjaśnień, lecz złożyłem nim – raz jeszcze przypomnę – Załącznik 2: „Wniosek – na podstawie art. 14.5 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich – o niezwłoczne dopełnienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich obowiązku określonego w art. 304 § 2 ustawy Kodeksu postępowania karnego przez zażądanie wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania w sprawie o ścigane z urzędu przestępstwo niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę mojego interesu prywatnego – art. 231 § 1 k.k. – popełnione przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ przez: (…).”

 

Wskazać należy, że art. 14 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich stanowi: Po zbadaniu sprawy Rzecznik może: (…) 5) żądać wszczęcia przez uprawnionego oskarżyciela postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa ścigane z urzędu,”

 

Ja zawiadomiłem Rzecznika Praw Obywatelskich o przestępstwie popełnionym przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój. Rzecznik powinien zatem – wypełniając obowiązek określony w art. 304 § 2 k.p.k. – skierować zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w Dębicy lub do nadzorującej ją Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie.

 

Rzecznik Praw Obywatelskich nie zbadał zgłoszonej przeze mnie sprawy. Główny specjalista Urszula Wancerz-Polak kazała mi – z upoważnienia Rzecznika – czekać na odpowiedź z… Prokuratury Okręgowej w Krakowie.

 

 

xxx

 

 

W odniesieniu do wniosków zawartych przeze mnie w pismach do Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 9 października 2015 r. i z dnia 30 października 2015 r. wskazać należy, że rozpoznanie przez Rzecznika każdego z tych wniosków – dotyczących sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ – nie będzie, wbrew twierdzeniu głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Biura RPO Krystyny Kupczyńskiej zamieszczonemu w piśmie z dnia 22 października 2015 r. /Załącznik 3/ ingerencją w niezawisłość sędziowską.

 

Wnioski, które skierowałem do Rzecznika Praw Obywatelskich są bowiem oparte przede wszystkim na zgodnym z przepisami obowiązującego prawa twierdzeniu niezawisłej sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój zamieszczonym w orzeczeniu wydanym przez nią w dniu 14 kwietnia 2015 r.

 

Przypomnę – informowałem o tym Rzecznika Praw Obywatelskich pismami z dnia 9 października 2015 r. /Załącznik 1/ i 30 października 2015 r. /Załącznik 2/ – że w orzeczeniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. niezawisła sędzia Beta Stój poświadczyła rzeczywisty, oparty na przepisach obowiązującego prawa stan faktyczny podając – Załącznik 5: „Sygn. akt II K. 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Dębicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: st. sekr. sąd. Marcin Foryński-Kastoris w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście – Wschód w Krakowie Ewy Sachy w sprawie karnej Zbigniewa Kękusia oskarżonego o czyny z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej na podstawie art. 203 § 1, 2 i 3 k.p.k. postanawia połączyć badania sądowo-psychiatryczne oskarżonego Zbigniewa Kękusia z obserwacją w Szpitalu Specjalistycznym im. Józefa Babińskiego w Krakowie, na okres nie dłuższy niż obserwacja sądowo-psychiatryczna orzeczona w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie o sygnaturze 2 Ds. 542/14, postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX. Kp. 300/14/K.

 

Uzasadnienie

 

(…) Zgodnie z treścią art. 259 § 2 k.p.k., który stosuje się odpowiednio do obserwacji psychiatrycznej (art. 203 § 1 k.p.k.), nie orzeka się obserwacji, jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą, chyba że oskarżony wyrazi zgodę na poddanie go obserwacji.

 

Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną. Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.

 

Jednak w dniu 16 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie postanowieniem wydanym na wniosek prokuratora w sprawie 2 Ds. 542/14 (IX. Kp. 300/14/K), orzekł badanie stanu zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż cztery tygodnie i wyznaczył Szpital Specjalistyczny im. J. Babińskiego w Krakowie na miejsce przeprowadzenia obserwacji. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV.Kz. 718/14, Sąd Okręgowy w Krakowie, rozpoznając zażalenie Zbigniewa Kękusia, utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Rejonowego.

 

W tej sytuacji, skoro wobec oskarżonego orzeczono prawomocnie obserwację psychiatryczną, w związku z czym zostanie on pozbawiony wolności i umieszczony w szpitalu w celu wykonania postanowienia sądu, nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy tej okazji biegli wydali opinię o jego stanie zdrowia także w niniejszej sprawie.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/,

 

postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 5

 

 

Niezawisła sędzia Beata Stój poświadczyła w orzeczeniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. opartym na prawie określonym w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. oraz na rzeczywistym stanie faktycznym potwierdzonym dowodami znajdującymi się w aktach, że w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ nie jest spełniona określona w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. przesłanka uprawniająca Sąd – tj. niezawisłą sędzię Beatę Stój – do wydania orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

 

Sędzia Beata Stój rozpoznaje sprawę przeciwko mnie, w której raz już został wydany prawomocny skazujący mnie wyrok. Wydał go w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasz Kuczma. Uznał mnie – na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. 1 Ds. 39/06/S – za winnego tego, że wokresieodstycznia2003r.do maja lub września2005r.,wKrakowie, za pośrednictwem stron internetowych www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl popełniłem osiemnaście przestępstw, tj.:

 

  1. pkt.I,III-XVIwyroku – znieważyłem i wzwiązkuzpełnieniemobowiązkówsłużbowych/art.226§1k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./piętnaściorosędziówSąduOkręgowegowKrakowieiSąduApelacyjnegowKrakowie-SSOMajaRymar/byłaPrezesSąduOkręgowegowKrakowie/SSOEwaHańderek,SSOTeresaDyrga,SSRAgataWasilewska-Kawałek,SSOAgnieszkaOklejak,SSODanutaKłosińska,SSRIzabelaStrózik,SSOAnnaKarcz-Wojnicka,SSOJadwigaOsuch,SSOMałgorzataFerek,SSAWłodzimierzBaran/byłyPrezesSąduApelacyjnegowKrakowie/,SSAJanKremer,SSAMariaKuś-Trybek,SSAAnnaKowacz-Braun,SSAKrzysztofSobierajski /obecny prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/

  2. pkt IIaktu wyroku– zniesławiłem/art.212§2kk/adwokataWiesławęZoll,pełnomocnikamojejżonywprowadzonymprzezSądOkręgowywKrakowieiSądApelacyjnywKrakowiewlatach1997-2006postępowaniuzmojegopowództwaorozwód/sygn.akt Sądu Okręgowego w Krakowie XICR603/04/,

  3. pktXVII wyrokuznieważyłem/art.226§3k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./konstytucyjnyorganRzeczypospolitejPolskiej,rzecznikaprawobywatelskichwosobiepiastującegotenurządAndrzejaZolla

  4. pkt XVIIIwyroku rozpowszechniałemwiadomościzrozprawysądowejprowadzonejzwyłączeniemjawności-art.241§2k.k.

 

Dowód:SądRejonowywDębicy,sygn.akt II K 451/06 /obecnie IIK407/13/ wyrok sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.

 

 

Wyrok sędziego T. Kuczmy uchyliły następnie:

 

  1. Sąd Okręgowy w Rzeszowie w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10:

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego

 

w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r.

 

Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego określonego w art. 226 § 1 k.k., uchylił wyrok z dnia 18.12.2007 r. na moją korzyść, wznowił postępowanie do sygn. II K 451/05 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie szesnastu czynów z pkt. I, III – XVII.

 

  1. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11:

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

 

Sąd Najwyższy wydał wyrok z dnia 26.01.2012 r. na podstawie kasacji prokuratora generalnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11:

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/ kasacja Prokuratora

 

Generalnego, kasacja z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. akt PG IV KSK 699/11 od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II K 451/06

 

Sąd Najwyższy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego określonego w art. 366 § 1 k.p.k. i art. 7 k.p.k., uchylił wyrok z dnia 18.12.2007 r. na moją korzyść, wznowił postępowanie do sygn. II K 451/06 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie pozostałych dwóch czynów z pkt. II i XVIII.

 

 

Sędzię Beatę Stój wyznaczono na referenta w sprawie przeciwko mnie po tym, gdy Sąd Okręgowy w Rzeszowie zwrócił Sądowi Rejonowemu w Dębicy akta sprawy po wydaniu wyroku wznowieniowego z dnia 15.09.2010 r.

 

Sędzia Beata Stój zapoznała się z aktami sprawy nie później niż w dniu 7 lutego 2011 r., gdy sporządziła pismo do przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy Anny Zięć, składając nim wniosek – Załącznik 6: „Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych /adres – ZKE/Data 07/02/2011 Sygn. akt: II K 451/06 Nr karty dł. 1/2008/KS

 

Pani Przewodnicząca II Wydziału Karnego w/m SSR Anna Zięć

 

Sekcja Wykonywania Orzeczeń tut. Sądu zwraca się o rozważenie możliwości wydania wyroku łącznego wobec skazanego Zbigniewa Kękusia obejmującego kary wymierzone za czyny II i XVIII w wyroku wydanym w sprawie IIK 451/06 w związku ze wznowieniem postępowania co do reszty czynów. Sędzia Sądu Rejonowego Beata Stój

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych sygn., akt II K 451/06, pismo sędzi Beaty Stój z dnia 7 lutego 2011 r. – Załącznik 6

 

 

Skoro w dniu 7 lutego 2011 r. sędzia Beata Stój zapoznała się z aktami sprawy sygn. II K 451/06 /następnie II K 854/10, obecnie II K 407/13/, od tego dnia wiedziała, że w sprawie przeciwko mnie nie zachodzi określona w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. przesłanka uprawniająca Sąd Rejonowy w Dębicy do wydania orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej.

 

Niezachodzenie tej przesłanki poświadczyła w osobiście przez nią sporządzonym orzeczeniu, tj. postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. podając – Załącznik 5: „(…) Zgodnie z treścią art. 259 § 2 k.p.k., który stosuje się odpowiednio do obserwacji psychiatrycznej (art. 203 § 1 k.p.k.), nie orzeka się obserwacji, jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą, chyba że oskarżony wyrazi zgodę na poddanie go obserwacji.

 

Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną. Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.”

 

A jednak od dnia 15 marca 2011 r., gdy wydała pierwsze postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym – poinformowałem sędzię Beatę Stój wtedy, w marcu 2011 r., że nie poddam się badaniom psychiatrycznym, a następnie, przez kolejne lata wielokrotnie poświadczałem moje stanowisko pouczając także sędzię B. Stój, że w sprawie, którą przeciwko mnie rozpoznaje nie może wydać orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej – realizowała działania na rzecz poddania mnie obserwacji psychiatrycznej.

 

W tym kilkukrotnie już po tym, gdy ją w odpowiedzi na jej żądanie z pisma z dnia 14 listopada 2014 r. „W związku z treścią art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 k.p.k. Sąd zwraca się do Pana o złożenie w terminie 7 dni oświadczenia, czy wnosi Pan o poddanie Pana obserwacji sądowo-psychiatrycznej w tej sprawie, w celu przeprowadzenia badania stanu zdrowia psychicznego. Jednocześnie Sąd poucza, iż brak odpowiedzi w tym terminie potraktowany zostanie, jak brak zgody na poddanie Pana obserwacji.” poinformowałem pismem z dnia 1 grudnia 2014 r.: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny ul. Słoneczna 3 39-200 Dębica Sygn. akt II K 407/13 /uprzednio: II K 451/06, II K 854/10/ (…) Oświadczam, że nie wnoszę o poddanie mnie obserwacji sądowo-psychiatrycznej w celu przeprowadzenia badania stanu zdrowia psychicznego. dr Zbigniew Kękuś”

 

Sędzia B. Stój poświadczyła w orzeczeniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. – Załącznik 5: „Z akt sprawy wynika, że powyższa przesłanka nie jest spełniona w niniejszej sprawie, a Zbigniew Kękuś nie wyraził zgody na obserwację psychiatryczną. Wcześniej przez ponad trzy lata nie stawiał się na badania i uniemożliwiał swoje doprowadzenie na nie. Ostatecznie doprowadzony do biegłych, odmówił współpracy z nimi i poddania się badaniu.”

 

 

Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. sędzia Beata Stój orzekła jednak – wbrew stanowisku, które zaprezentowała w… tym samym postanowieniu – o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, podając w uzasadnieniu – Załącznik 5: „Jednak w dniu 16 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie postanowieniem wydanym na wniosek prokuratora w sprawie 2 Ds. 542/14 (IX. Kp. 300/14/K), orzekł badanie stanu zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż cztery tygodnie i wyznaczył Szpital Specjalistyczny im. J. Babińskiego w Krakowie na miejsce przeprowadzenia obserwacji. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV.Kz. 718/14, Sąd Okręgowy w Krakowie, rozpoznając zażalenie Zbigniewa Kękusia, utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Rejonowego.

 

W tej sytuacji, skoro wobec oskarżonego orzeczono prawomocnie obserwację psychiatryczną, w związku z czym zostanie on pozbawiony wolności i umieszczony w szpitalu w celu wykonania postanowienia sądu, nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy tej okazji biegli wydali opinię o jego stanie zdrowia także w niniejszej sprawie.”

 

 

Ta „okazja”, na którą powołała się sędzia Beata Stój w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 14 kwietnia 2015 r. pojawiła się jednak w… zupełnie innej sprawie – jakkolwiek z winy sędzi Beaty Stój, tj. w wyniku czynności realizowanych przez sędzię Beatę Stój, tj. z powodu zatrzymania mnie w dniu 5 maja 2014 r. przez Policję, na żądanie sędzi Beaty Stój z dnia 28 kwietnia 2014 r., celem przymusowego doprowadzenia mnie w dniu 7 maja 2014 r. na badania psychiatryczne do Aresztu Śledczego w Krakowie przy ul. Montelupich 7 – dopiero w dniu … 10 kwietnia 2015 r., tj. ponad 4 lata po tym, gdy sędzia Beata Stój najpóźniej w dniu 7 lutego 2011 r. /Załącznik 6/ zapoznała się z aktami sprawy przeciwko mnie i od dnia 15 marca 2011 r. wykonywała w szczegółach opisane przeze mnie w pismach do Rzecznika z dnia 9 października 2015 r. /Załącznik 1/ i z dnia 30 października 2015 r. /Załącznik 2/ czynności na rzecz wydania orzeczenia o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej, w tym m.in. informując mnie nawet po złożeniu przeze mnie w piśmie z dnia 1 grudnia 2014 r. oświadczenia: Oświadczam, że nie wnoszę o poddanie mnie obserwacji sądowo-psychiatrycznej w celu przeprowadzenia badania stanu zdrowia psychicznego.”:

 

  1. zawiadomieniem z dnia 8 grudnia 2014 r. – Załącznik 7: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 08/12/2014 Sygnatura akt: II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w z. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania lub jego zawieszenia albo orzeczenia obserwacji psychiatrycznej, które odbędzie się dnia 30 grudnia 2014 r.POUCZENIEStawiennictwo na posiedzeniu jest nieobowiązkowe.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10,

 

Zawiadomienie z dnia 8 grudnia 2014 r. – Załącznik 7 oraz Załącznik 18 do pisma z dnia 9 października 2015 r.

 

  1. zawiadomieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. – Załącznik 8: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 09/01/2014 Sygnatura akt: II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w z. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie umorzenia postępowania lub orzeczenia obserwacji psychiatrycznej, które odbędzie się dnia 3 lutego 2015 r. o godz. 10:30 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy POUCZENIE Stawiennictwo nieobowiązkowe, kosztów przejazdu nie zwraaca się.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10,

 

Zawiadomienie z dnia 9 stycznia 2015 r. – Załącznik 8 oraz Załącznik 19 do pisma z dnia 9 października 2015 r.

 

  1. zawiadomieniem z dnia 26 lutego 2015 r. – Załącznik 9: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Dnia 26/02/2015 Sygnatura akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny zawiadamia Pana jako oskarżonego z art. 226 § 1 kk w z. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk o terminie posiedzenia w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej lub umorzenia postępowania, które odbędzie się dnia 14 kwietnia 2015 r. o godz. 10:30 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy Na zarządzenie sędziego referenta Starszy Sekretarz Sądowy Marcin Foryński-Kastoris Pouczenie Stawiennictwo jest nieobowiązkowe.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10,

 

Zawiadomienie z dnia 26 lutego 2015 r. – Załącznik 9 oraz Załącznik 20 do pisma z dnia 9 października 2015 r.

 

 

oraz wzywającwezwaniem z dnia 10 lipca 2015 r. – Załącznik 10: „Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny /adres – ZKE/ Data 10/07/2015 Sygn. akt II K 407/13 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ WEZWANIE Sąd Rejonowy w Dębicy II Wydział Karny wzywa Pana do obowiązkowego stawiennictwa w charakterze oskarżonego na posiedzenie w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej, które odbędzie się dnia 8 września 2015 r. o godz. 09:30 sala 9 w Sądzie Rejonowym w Dębicy przy ul. Słonecznej 3 w sprawie z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk. Na mocy zarządzenia Sędziego Starszy Sekretarz Sądowy Marcun Foryński-Kastoris”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10,

 

Wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r. – Załącznik 10 oraz Załącznik 21 do pisma z dnia 9 października 2015 r.

 

 

W tym – w szczegółach opisanym w piśmie z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich /Załącznik 1/ oraz potwierdzonym załączonymi do tego pisma kserokopiami dokumentów – stanie rzeczy twierdzenie głównego specjalisty w Zespole Prawa Karnego Biura Rzecznika Praw Obywatelskich Krystyny Kupczyńskiej zamieszczone w piśmie do mnie z dnia 22 października 2015 r. – Załącznik 3: „Rzecznik nie może dokonywać oceny przeprowadzanych rodowód, czy też zasadności ich dopuszczenia. Byłaby to bowiem niedopuszczalna ingerencja w niezawisłość sędziowską.”

 

dowodzi, że główny specjalista Krystyna Kupczyńska nie odróżnia niezawisłości sędziowskiej od bezkarności sędzi naruszającej prawo, na które… sama się powołała. Przypomnę zatem:

 

 

NIEZAWISŁY”ÂŤsamodzielny, wolny, niezależnyÂť

 

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 539

 

 

BEZKARNY” – ÂŤtaki, któremu przewinienia uchodzą bez karyÂť

 

Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 45

 

 

Raz jeszcze wskazując zatem, że to niezawisła sędzia Beata Stój w osobiście przez nią sporządzonym orzeczeniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. poświadczyła oczywiste i rażące przez nią przed wydaniem tego orzeczenia oraz po jego wydaniu – wezwanie dla mnie z dnia 10 lipca 2015 r. na posiedzenie w dniu 8 września 2015 r. w przedmiocie orzeczenia obserwacji psychiatrycznej, /Załącznik 10/ – naruszanie prawa, tj. wykonywanie czynności mających na celu orzeczenie mojej, niedopuszczalnej z mocy prawa określonego w podanym przez sędzię Beatę Stój w postanowieniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k., wnoszę o rozpoznanie przez Rzecznika Praw Obywatelskich spraw zgłoszonych przeze mnie Rzecznikowi pismami z dnia 9 i 30 października 2015 r. oraz informuję jak na wstępie.

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Załączniki:

 

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 9 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich

  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 30 października 2015 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich

  3. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.511.1223.2014.K.Ku, pismo głównego specjalisty Krystyny Kupczyńskiej z dnia 22 października 2015 r.

  4. Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich Zespół Prawa Karnego, sygn. akt II.519.544.2014/UW, pismo głównego specjalisty Urszuli Wancerz-Polak z dnia 5 listopada 2015 r.

  5. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r.

  6. Sąd Rejonowy w Dębicy Sekcja Wykonywania Orzeczeń Sądowych sygn., akt II K 451/06, pismo sędzi Beaty Stój z dnia 7 lutego 2011 r.

  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, Zawiadomienie z dnia 8 grudnia 2014 r.

  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, Zawiadomienie z dnia 9 stycznia 2015 r.

  9. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, Zawiadomienie z dnia 26 lutego 2015 r.

  10. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. akt II K 407/13, uprzednio II K 451/06, II K 854/10, Wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r.

 

1 W dniu 18 stycznia 2008 r. prowadzący od dnia 10 września 2007 r. w Areszcie Śledczym w Krakowie protest głodowy 33-letni obywatel Rumunii Claudiu Crulic. Jak ustaliła po jego śmierci dziennikarka „Tygodnika Powszechnego” Małgorzata Nocuń, został umieszczony w Areszcie bezpodstawnie. W dniu popełnia przypisanych mu czynów nie było go w Polsce, był we Włoszech. Więcej na ten temat w materiałach umieszczonych na stronie www.kekusz.pl oraz w umieszczonym w Internecie artykule Małgorzaty Rejmer, „Umrę jako kamień”; „Gazeta Wyborcza – Duży Format”, 2011.12.04

 

2 W dniu 18 stycznia 2008 r. prowadzący od dnia 10 września 2007 r. w Areszcie Śledczym w Krakowie protest głodowy 33-letni obywatel Rumunii Claudiu Crulic. Jak ustaliła po jego śmierci dziennikarka „Tygodnika Powszechnego” Małgorzata Nocuń, został umieszczony w Areszcie bezpodstawnie. W dniu popełnia przypisanych mu czynów nie było go w Polsce, był we Włoszech. Więcej na ten temat w materiałach umieszczonych na stronie www.kekusz.pl oraz w umieszczonym w Internecie artykule Małgorzaty Rejmer, „Umrę jako kamień”; „Gazeta Wyborcza – Duży Format”, 2011.12.04

 

3Jak wspomniałem, w zażaleniu z dnia 8 grudnia 2006 r. prokurator R. Ridan podała – Załącznik 4: „Również z wydruku strony www.zkekus.w.interia.pl wynika, że strona ta została założona 4.11.2004 r.” W opisie każdego z 18 czynów przypisanych mi aktem oskarżenia z dnia 12.06.2006 r. podała jednak, że za pośrednictwem strony http://www.zkekus.w.interia.pl popełniałem je w okresie – patrz:Załącznik 1: od stycznia 2003 r.”

 

4 W dniu 18 stycznia 2008 r. prowadzący od dnia 10 września 2007 r. w Areszcie Śledczym w Krakowie protest głodowy 33-letni obywatel Rumunii Claudiu Crulic. Jak ustaliła po jego śmierci dziennikarka „Tygodnika Powszechnego” Małgorzata Nocuń, został umieszczony w Areszcie bezpodstawnie. W dniu popełnia przypisanych mu czynów nie było go w Polsce, był we Włoszech. Więcej na ten temat w materiałach umieszczonych na stronie www.kekusz.pl oraz w umieszczonym w Internecie artykule Małgorzaty Rejmer, „Umrę jako kamień”; „Gazeta Wyborcza – Duży Format”, 2011.12.04

 

5 W świetle prawa określonego w art. 203 § 1 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. i art. 443 k.p.k., wyroków wznowieniowych Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. /Załącznik 11/, sygn. akt II Ko 283/10 i Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 /Załącznik 12/ oraz postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 14 kwietnia 2015 r. /Załącznik 9/.

 

6 j.w.

 

7 j.w.

 

8 j.w.

 

9 j.w.

 

10 j.w.

 

iStaram, się – jako pierwszy minister sprawiedliwości nieprawnik – doprowadzić do tego, by wymiar sprawiedliwości nie służył interesom prawników, a dobru obywateli. Wiem, że to, co robię, jest niepopularne wśród sędziów i prokuratorów, adwokatów, czy notariuszy, ale od tego jestem ministrem, żeby działać na rzecz ogółu. (…) Raczej bym się identyfikował z Sitting Bullem czy innym wodzem plemion indiańskich. Zawsze miałem poczucie, że należy stawać po stronie słabszych.Źródło:„To bandyci muszą się bać – z Jarosławem Gowinem rozmawia Magda Kazikiewicz” ; „Fakt”, 27.11.2012 r., s. 2-3