Apartheid talmudyczny i walka o HONOR Polaka w Polsce

Netanyahu Trump_FotoDr Zbigniewa Kękusia nie trzeba nikomu przedstawiać. To znana postać mediów internetowych który jest takim Polskim Żołnierzem Niezłomnym w obecnych czasach. Oczywiście okupantów także nie należy przedstawiać wszyscy wiedzą że posługują się Polskimi dokumentami tożsamości służąc obcokrajowcom.

Porównuję dr Z. Kękusia do Polskiego Żołnierza Niezłomnego natomiast Judę i Morawieckiego nazwałbym żołnierzami wyklętymi Talmudu bo muszą oni grać rolę Polaków gdy tymczasem całym sercem, całym ciałem i duszą są z dziećmi szatana /Ew. Św. Jana 8: 44/. Pan Kękuś ma kanał na YT: Po Pierwsze Polak natomiast Juda i Morawiecki również powinni założyć swoje konta na YT pt: Po Pierwsze Żyd.

Z pewnością tego nie uczynią z obawy utraty naiwnych śmiałków, którzy wrzucają kartkę do głosowania na nich i to jest jedyny powód ich powściągliwości w zuchwałości !

Kolejna ciekawa i merytoryczna lektura dot. apartheidu w Polsce. Polecam.

„Każdy ma do pokonania bardzo długi most,

a najważniejszą zasadą jest nie czuć ani strachu, ani zwątpienia.”

Rabin Nachman z Bracławia

 

Szanowni Państwo,

 

Niniejsze pismo kieruję do Państwa w interesie społecznym.

Prezentuję… co każdego z Państwa może spotkać ze strony autorytetów moralnych o nieskazitelnych charakterach, tj. sędziów i prokuratorów.

Gdy w 1997 roku Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny rozpoczynał rozpoznawanie sprawy o rozwód pomiędzy mną i moją żoną miałem  za sobą ukończone w 1982 roku z wynikiem bardzo dobrym studia na Akademii Ekonomicznej w Krakowie, dekadę pracy w Akademii jako pracownik naukowo-dydaktyczny i kilka lat pracy na kierowniczych stanowiskach w polskich przedstawicielstwach zagranicznych firm. Powodziło nam się doskonale finansowo. Dzieci chodziły do prywatnych szkół.

Gdy po 9 latach, w kwietniu 2006 roku Sąd kończył rozpoznawanie tej sprawy… kończył mi także karierę zawodową. Zaraz potem, w czerwcu 2006 roku prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosława Ridan sporządziła akt oskarżenia, którym oskarżyła mnie o znieważenie i zniesławienie za pośrednictwem Internetu 15 sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie oraz rzecznika praw obywatelskich Andrzeja Zolla i adw. Wiesławy Zoll, pełnomocnika mojej żony w w.w. sprawie o rozwód.

Oskarżenie, a potem skazanie mnie oznaczały koniec mojej kariery zawodowej. Dwukrotnie wyrzucono mnie z ich powodu z pracy. Od lat jestem zarejestrowanym w Grodzkim Urzędzie Pracy w Krakowie bezrobotnym żebrakiem, z doskonale zrujnowaną na rynku pracy opinią.

Moim – a także moim dzieciom – prześladowcom, zwyrodnialcom, złodziejom, oszustom w aureolach autorytetów moralnych o nieskazitelnych charakterach wiedzie się doskonale.

Mają swojego obrońcę – od 2006 roku, gdy był po raz pierwszy ministrem sprawiedliwości prokuratorem Generalnym – w Zbigniewie Ziobrze. Osobniku, u którego już w 1996 roku sędzia dr Adam Zachuta zdiagnozował zupełne stępienie racjonalnego myślenia. Trafna to diagnoza…

Tak się jednak szczęśliwie składa, że wprowadzona ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym skarga nadzwyczajna może spowodować wzruszenie z całą pewnością dotkniętego nieważnością wyroku z dnia 22 listopada 2004 r., którym sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie Teresa Dyrga zakończyła w.w. sprawę o rozwód.

Z tej przyczyny skierowałem pismo z dnia 16 kwietnia br. do mojego pełnomocnika w tej sprawie adw. Wiktora Mordarskiego – Załącznik 2.

W okolicznościach przedstawionych w:

  1. piśmie do niego z 16 kwietnia – Załącznik 2,
  2. zamieszczonym na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl filmie pt. „A teraz roz…ę sędziowską dzicz z Krakowa”,

zadeklarował w 2012 roku, że będzie wobec mnie – wreszcie! – lojalny. Zobaczymy…

 

W załączeniu przesyłam także pismo z dnia 16 kwietnia br. do Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie Pana Marka Cebulaka /Załącznik 1/, zawierające wniosek o jego interwencję u ponoć niosącego dobro – jak ponoć, tj. jak twierdzi Jarosław Kaczyński, wszyscy członkowie PiS – Zbigniewa Ziobro, tj. o skierowanie wniosku do Z. Ziobry o rozpoznanie mojego wniosku z pisma do niego z dnia 25 października 2016 r. o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13.

Grodzki Urząd Pracy w Krakowie ponosi koszty szukania mi pracy bo Zbigniew Ziobro troszczy się – konsekwentnie, jak wspomniałem, od 2006 roku – o dobro moich prześladowców, tzw. autorytetów moralnych o tzw. nieskazitelnych charakterach.

 

Więcej o „wojnie”, którą mi wypowiedzieli i prowadzą przeciwko mnie od kilkunastu lat – z ogromnym wsparciem ze strony wielu przedstawicieli systemów prawnego i politycznego, w tym m.in. naszego niezłomnego Dudy[1]-prezydenta – w materiałach zamieszczonych na stronie www.kekusz.pl i na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl.

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo z dnia 16 kwietnia 2018 r. do Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie Marka Cebulaka
  2. Pismo z dnia 16 kwietnia 2018 r. do adw. Wiktora Mordarskiego

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ZAŁĄCZNIK 1

Kraków, dnia 16 kwietnia 2018 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Marek Cebulak

Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie

  1. Wąwozowa 34

31-752 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Prośba o skierowanie wniosku do ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry o:
  2. rozpoznanie mojego wniosku z pisma do niego z dnia 25 października 2016 r. o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13,
  3. sporządzenie i doręczenie mi odpowiedzi na wniosek z pisma jak w pkt. I.1.
  4. Zawiadomienie, że skan niniejszego pisma zostanie zamieszczony na stronie www.kekusz.pl.

 

Szanowny Panie,

 

Skierowaniem z dnia 23 marca 2018 r. Grodzki Urząd Pracy wyznaczył mi na dzień 19 kwietnia br. termin stawiennictwa w  Referacie Pośrednictwa Zawodowego. W skierowaniu podano – Załącznik 1: „Grodzki Urząd Pracy w Krakowie /adres – ZKE/ Nr ewidencyjny: 221111/00027 Kraków, dnia 23.03.2018 Pan Zbigniew Kękuś SKIEROWANIE DO DORADY ZAWODOWEGO Referat Pośrednictwa Pracy Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie wyznacza Panu termin zgłoszenia się w dniu 19.04.2018 do Referatu Poradnictwa Zawodowego, pokój od 204 do 207, I-sze piętro.”
Źródło:                 Grodzki Urząd Pracy w Krakowie, skierowanie z dnia 23 marca 2018 r. – Załącznik x

 

To kolejny, wyznaczony mi przez GUP w Krakowie termin stawiennictwa jako zarejestrowanemu w Urzędzie bezrobotnemu.

Jak Pana – a także niektórych Pracowników Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie – informowałem kierowanymi do Państwa wcześniej pismami, w tym ostatnim, z 20 marca br. /Załącznik 2/, przyczyną utraty przeze mnie pracy była sprawa karna prowadzona przeciwko mnie przez ponad 9 lat, od listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. przez Sąd Rejonowy w Dębicy na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r.

W poprzednio kierowanych do Pana pismach przedstawiłem w szczegółach okoliczności, w których mnie ścigano. Prezentują je także materiały zamieszczone na stronie www.kekusz.pl. Sąd Rejonowy w Dębicy zakończył ostatecznie rozpoznawanie wspomnianej wyżej sprawy postanowieniem sędzi Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13.

Jak Pana kilkukrotnie informowałem, pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. skierowanym do ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry złożyłem wniosek o wniesienie kasacji na moją korzyść od w.w. postanowienia sędzi B. Stój z 15.03.2016 r., a że mnie Z. Ziobro oszukał odpowiedzią z 5 września 2016 r., to kolejnym pismem, z dnia 25 października 2016 r.,  ponowiłem – przedstawiwszy w piśmie dowody oszustwa – mój wniosek – Załącznik 2.1:

Źródło:                 Pismo Z. Kękusia z dnia 25 października 2016 r. do ministra sprawiedliwości – prokuratora generalnego

Zbigniewa Ziobry – Załącznik 2.1

 

Zbigniew Ziobro przez wiele miesięcy nie rozpoznawał mojego wniosku z pisma z 25.10.2016 r., a jak mnie poinformowała pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. prokurator Prokuratury Regionalnej w Lublinie delegowana do Prokuratury Krajowej Lidia Elżbieta Sobestiańczuk –Jasim – Załącznik 2.3: „Rzeczpospolita Polska Prokuratura Krajowa Departament Postępowania Sądowego /adres – ZKE/ Warszawa, dnia 5 czerwca 2017 roku PK IV Ksk 10046.2016 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/

Odpowiadając na Pana pisma z dnia: 8 lipca 2016 roku, 3 i 25 października 2016 roku, 2 listopada 2016 roku, 5 grudnia 2016 roku, 24 stycznia 2017 roku, 4 i 10 kwietnia 2017 roku i 26 maja 2017 roku, zawierające kolejny wniosek o wywiedzenie kasacji od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 15 marca 2016 roku, sygn. akt II K 407/13, uprzejmie informuję, że akta niniejszej sprawy zostaną poddane ponownej analizie, po ich otrzymaniu z Sądu Rejonowego w Dębicy. Dopiero wówczas zostanie podjęta decyzja merytoryczna w przedmiocie ewentualnego wywiedzenia kasacji.

Aktualnie nie jest możliwe dokonanie badania akt powyższej sprawy, albowiem w dniu 2 listopada 2016 roku, zostały one przesłane do Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z Pańskim wnioskiem o wywiedzenie kasacji w tej sprawie.

O powyższym została dwukrotnie powiadomiona pismami z dnia: 30 stycznia 2017 roku i 31 marca 2017 roku Pani Agnieszka Ścigaj – Poseł na Sejm RP w związku z interwencją podjętą na Pana rzecz. Lidia Elżbieta Sobestiańczuk-Jasim Prokurator Prokuratury Regionalnej w Lublinie delegowany do Prokuratury Krajowej”
Źródło:                 Prokuratura Krajowa, Departament Postępowania Sądowego, sygn. akt PK IV Ksk 1046.2016, pismo

prokuratora Prokuratury Regionalnej w Lublinie delegowanej do Prokuratury Krajowej Lidii Elżbiety Sobestiańczuk –Jasim z dnia 5 czerwca 2017 r. – Załącznik 2.3

 

Pismem z dnia 16 listopada 2017 r. zawiadomił mnie jednak przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w Dębicy sędzia Artur Mielecki – Załącznik 2.5: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny /adres – ZKE/ sygn. akt II K 407/13 Dębica, dn. 16 listopada 2017 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 13 listopada 2017 r. (data wpływu do Sądu) informuję, iż akta sprawy II K 407/13 Sądu Rejonowego w Dębicy w dniu 3 listopada 2017 r. zostały wysłane do Prokuratury Krajowej w Warszawie. W związku z powyższym nie mam wiedzy w której instytucji wymiaru sprawiedliwości znajdowały się one w dacie 13 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Karnego SSR Artur Mielecki”
Źródło
:                 Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, pismo przewodniczącego II Wydziału Karnego SSR Artura

Mieleckiego z dnia 16 listopada 2017 r. – Załącznik 2.5

 

A jednak Zbigniew Ziobro wciąż nie doręczył mi odpowiedzi na mój wniosek z pisma do niego z 25.10.2016 r.

O tyle nie dziwi zachowanie Zbigniewa Ziobry, że już wiele lat temu, w 1996 roku sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy – następnie Wizytator ds. Karnych Sądu Okręgowego w Krakowie – dr Adam Zachuta zdiagnozował u niego zupełne stępienie racjonalnego myślenia. Podał w wyroku kończącym sprawę prowadzoną z zawiadomienia Z. Ziobry przeciwko jego wcześniej przyjacielowi ze studiów:

 

 „W postępowaniu pokrzywdzonego zauważa się eskalację stanowiska prezentującego nienawistny stosunek do oskarżonego do tego stopnia, że w ostatniej fazie procesu w obręb podejrzeń adresowanych do oskarżonego Zbigniew Ziobro włącza elementy polityki i światopoglądu, a nawet przestępcze. Podejrzewa oskarżonego o usiłowanie włamania do mieszkania, co wskazuje na zupełne stępienie racjonalnego myślenia pokrzywdzonego.”

Uzasadnienie wyroku sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy dr Adama Zachuty z dnia z 16 kwietnia 1996 r.

Źródło: Leszek Konarski, „Tropiciel”, https://www.tygodnikprzeglad.pl/tropiciel/, 21 sierpnia 2017 r.

 

Swoim zachowaniem w sprawie, którą ja mu zgłaszam od czerwca 2016 r. – i która jest mu znana od marca 2007 r., co potwierdzają dokumenty, których kserokopie doręczyłem Panu jako Załączniki do poprzednio kierowanych do Pana pism – Zbigniew Ziobro potwierdza trafność diagnozy sędziego dr. Adama Zachuty. Wykazuje zupełne stępienie racjonalnego myślenia.

Tymczasem oparte na prawie rozpoznanie mojego wniosku do niego z pisma z 25.10.2016 r. – ponawianego kilkukrotnie kolejnymi pismami w tej samej sprawie – uwolni mnie od niesłusznie przedstawionych mi zarzutów, a w konsekwencji umożliwi mi powrót na rynek pracy.

Ponieważ kierowany przez Pana Grodzki Urząd Pracy ponosi koszty poszukiwania dla mnie pracy, a ja nie mogę się doprosić Zbigniewa Ziobry, żeby rozpoznał zgłoszoną mu przeze mnie sprawę uprzejmie proszę jak na wstępie.

 

Z poważaniem,

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Grodzki Urząd Pracy w Krakowie, skierowanie z dnia 23 marca 2018 r.
  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 20 marca 2018 r. do Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie Marka Cebulaka

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ZAŁĄCZNIK 2

Kraków, dnia 16 kwietnia 2018 r.

Zbigniew Kękuś

 

Pan

Adw. Wiktor Mordarski

Kancelaria Adwokacka

  1. Mogilska 11

31-542 Kraków

 

Dotyczy:

  1. Wniosek – na podstawie art. 45. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 89 § 1 pkt 2, art. 89 § 2, art. 91 § 1, art. 96 § 2 pkt. 3 i 4, art. 115 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym – o:
  2. przygotowanie na dzień 23 kwietnia br. pisma do Prokuratora Generalnego Zbigniewa Ziobry, zawierającego wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej od prawomocnego wyroku sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04 /Załącznik 3/, z powołaniem się na prawo określone w art. 379 k.p.c.[2]:
  3. pkt 4,
  4. pkt 5.
  5. zamieszczanie w piśmie jak w pkt. I.1 wniosku o złożenie przez Prokuratora Generalnego wniosku o unieważnienie prawomocnego wyroku sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Teresy Dyrgi z 22 listopada 2004 r., sygn. XI CR 603/04, w zakresie objętym rozprawą w dniu 22 listopada 2004 r.  i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie.
  6. Zawiadomienie, że celem odbioru przygotowanego i podpisanego przez Pana – proszę w czterech egzemplarzach – pisma zawierającego wniosek jak w pkt. I stawię się w Pana Kancelarii Adwokackiej w Krakowie, ul. Mogilska 11, w poniedziałek 23 kwietnia 2018 r. w godzinach popołudniowych.

III.     Zawiadomienie, że skan niniejszego pisma zostanie umieszczony na stronie www.kekusz.pl.

 

„Adwokat jest zobowiązany do obrony interesów swego klienta w sposób odważny i honorowy.”

Par. 43 Kodeksu Etyki Adwokackiej

 

 „Byłem, jestem i będę lojalny wobec Pana pod każdym względem. (…)

Służę także Panu szczerą, bezpośrednią rozmową, jeśli się Pan na nią zdecyduje.

Źródło: Pismo adw. Wiktora Mordarskiego z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1

Część I                 Przepisy prawa

 

  1. Przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej:
  2. Artykuł 45.1: „Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.”

 

  1. Przepisy ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
  2. Artykuł  379[3]: „Nieważność postępowania zachodzi: (…) 4) jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy,
    5) jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw, (…).”
    .

 

III.     Przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym:

  1. Artykuł 89 § 1: „Od prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego lub sądu wojskowego kończącego postępowanie w sprawie, może być wniesiona skarga nadzwyczajna, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia praworządności i sprawiedliwości społecznej i:

1) orzeczenie narusza zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji,

2)  orzeczenie w sposób rażący narusza prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

3)     zachodzi oczywista sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.”

  1. Artykuł 89 § 2: „Skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.”
  2. Artykuł 90: „§ 1. Od tego samego orzeczenia w interesie tej samej strony skarga nadzwyczajna może być wniesiona tylko raz.
  • 2. Skargi nadzwyczajnej nie można oprzeć na zarzutach, które były przedmiotem rozpoznawania skargi kasacyjnej lub kasacji przyjętej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
  • 3. Skarga nadzwyczajna nie jest dopuszczalna od wyroku ustalającego nieistnienie małżeństwa, orzekającego unieważnienie małżeństwa albo rozwód, jeżeli choćby jedna ze stron po uprawomocnieniu się takiego orzeczenia zawarła związek małżeński, oraz od postanowienia o przysposobieniu.

(…)”

  1. Artykuł 91 § 1: „W przypadku uwzględnienia skargi nadzwyczajnej, Sąd Najwyższy uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i stosownie do wyników rozprawy orzeka co do istoty sprawy albo przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu sądowi, w razie potrzeby uchylając także orzeczenie sądu pierwszej instancji, albo umarza postępowanie. Sąd Najwyższy oddala skargę nadzwyczajną, jeżeli stwierdzi brak podstawy do uchylenia zaskarżonego orzeczenia.”
  2. Artykuł 95: „W zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje się w zakresie spraw:

1) cywilnych – przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej, z wyłączeniem art. 3984 § 2 oraz art. 3989;

2) karnych – przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego dotyczące kasacji.”

  1. Artykuł 96 § 2: „Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego i zawierać:

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiony, ze wskazaniem zakresu zaskarżenia;

2)  przytoczenie podstaw wniosku oraz ich uzasadnienie;

3) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w trybie przewidzianym we właściwej ustawie o postępowaniu sądowym nie jest możliwe;

4) wniosek o unieważnienie zaskarżonego orzeczenia, a jeżeli orzeczenie to zostało wydane przez sąd drugiej instancji – również wniosek o unieważnienie poprzedzającego je orzeczenia sądu pierwszej instancji.

(…)”

  1. Artykuł 115 § 1: „W okresie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy skarga nadzwyczajna może być wniesiona od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie w sprawach, które uprawomocniły się po dniu 17 października 1997 r. Przepisu art. 89 § 3 zdanie pierwsze nie stosuje się.”

 

Część II                Uzasadnienie

 

W okresie od 16 czerwca 1997 r. do 10 kwietnia 2006 r. był Pan moim pełnomocnikiem w rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny sprawie do sygn. akt XI CR 603/04 /uprzednio I 1 C 1115/97/R/, o rozwód pomiędzy mną i moją żoną. W załączeniu przesyłam kserokopię pierwszej strony złożonego przez Pana w dniu 16.06.1997 r. w Sądzie – wtedy Wojewódzkim w Krakowie – pozwu – Załącznik 2:
Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo adw. Wiktora

Mordarskiego z dnia 16 czerwca 1997 r., str. 1 – Załącznik 2

W dniu 22 listopada 2004 r. sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny Teresa Dyrga wydała wyrok kończący sprawę w I instancji – Załącznik 3:
Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Teresy

Dyrgi z 22 listopada 2004 r. – Załącznik 3

 

Jakkolwiek wyrok sędzi Teresy Dyrgi jest dotknięty nieważnością, to utrzymał go w mocy Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny orzekając wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt sygn. akt I ACa 1633/05, I ACz 1657/05 o oddaleniu złożonej przeze mnie apelacji – Załącznik 12:
Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu

Apelacyjnego w Krakowie Wydział I Cywilny z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt sygn. akt I ACa 1633/05, I ACz 1657/05,– Załącznik 12

 

W odpowiedzi na moje pismo do Pana z dnia 21 maja 2012 r. i zawarte w nim wnioski, Pan skierował do mnie pismo z dnia 28 maja 2012 r., w którym podał Pan – Załącznik 1: „Kancelaria Adwokacka Adwokat Wiktor Mordarski Kraków, dnia 28 maja 2012 r. Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ Szanowny Panie Doktorze,

Nie ukrywam swojego zaskoczenia pańskim listem do mnie, bowiem niezależnie od jego treści uważałem, że z Panem zawsze można na wszystkie tematy porozmawiać wprost i zbyteczna jest obfita korespondencja zwłaszcza w temacie sprawy wspólnie prowadzonej przed Sądami przez wiele lat.

Rozumiem Pańskie rozgoryczenie i emocje spowodowane długotrwałą walką o słuszne prawa Pana i synów nie mniej jednak zmuszony jestem kategorycznie stwierdzić, że zarzuty pod moim adresem jakobym rozmyślnie działał na Pana niekorzyść jako wieloletni Pana pełnomocnik i adwokat stanowią swoistą aberację a nade wszystko pozbawione są oparcia w logice i faktach. Uważam Pana za człowieka bardzo bystrego i spostrzegawczego natomiast wywody Pana pisma obrażają wręcz Pana inteligencję. Najwyraźniej w wyniku emocji „zagalopował się Pan” w swoich przemyśleniach co wynika z poszczególnych zupełnie niezrozumiałych tez.

Chcę tylko pokrótce stwierdzić, że Pana insynuacje pod moim adresem są nieprawdziwe, krzywdzące i absurdalne.

Byłem, jestem i będę lojalny wobec Pana pod każdym względem. Przez wiele lat nawet z przekroczeniem etyki walczyłem o Pana interesy, co mógł Pan osobiście obserwować w wielu procesach. Okoliczność, że nie podzielałem Pana poglądu o potrzebie pozaprocesowych, personalnych ataków na poszczególne osoby nie zmieniło faktu, że merytorycznie Pana racje były najważniejsze. Do niedawna nie miał Pan co do tego – jak mniemam – żadnych wątpliwości.

Co więcej Pana zarzuty dotyczące uniemożliwienia Panu reprezentacji przed Sądem Apelacyjnym Wydział Cywilny w sprawie uprzejmie przypominam, że to wg Pana koncepcji należało złożyć wniosek o wyłączenie wszystkich członków składu orzekającego Sądu Apelacyjnego. Jednocześnie ograniczył Pan moje pełnomocnictwo wyłączając prawo odbierania korespondencji Sądu Apelacyjnego, co jako przejaw braku zaufania  do mojej osoby spowodowało kierowanie korespondencji tego Sądu także do Pana lub wyłącznie do Pana.

Zatem postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. do sygn. akt I ACa 1633/05 zostało doręczone i wiedział Pan o tym fakcie przy czym nadal uważał Pan, że nie należy stawiać się na rozprawę apelacyjną bowiem było to postanowienie nieprawomocne. Zastrzegł Pan sobie prawo do samodzielnego procedowania w kwestii wyłączenia sędziów Sądu Apelacyjnego (zresztą za moją akceptacją) i mógł Pan sam złożyć zażalenie na to postanowienie. O wszystkich czynnościach, orzeczeniach był Pan na bieżąco informowany. Niezależnie bowiem utrzymywaliśmy stały kontakt. Ja oświadczyłem Panu, że wg mnie ten wniosek o wyłączenie będzie bezskuteczny i nie będę się angażował w tę procedurę, a zatem wiedział Pan, że nie sporządzę zażalenia od postanowienia odwoławczego. Tę kwestię już wielokrotnie z Panem wcześniej omawiałem, co spotkało się ze zrozumieniem.  Być może gdyby Pan zaniechał składania wniosku o wyłączenie sędziów stawiając się na rozprawie wspólnie przekonalibyśmy Sąd Apelacyjny co do słuszności zarzutów apelacji.

Proszę zastanowić się jaki ja – jako adwokat i reprezentant Pana miałbym INTERES aby szkodzić Panu w jakikolwiek sposób skoro faktycznie regulował Pan należności, a każdy sukces Klienta to sukces adwokata a nie odwrotnie.

Przecenia Pan moje możliwości jako adwokata kiedy zarzuca mi Pan, że na coś „zezwoliłem” lub nie. Pana procesy były prowadzone argumentami merytorycznymi, uczciwie i zgodnie z zasadami etyki, a każdy proces ma to do siebie, że się go wygrywa lub nie, jakkolwiek nie ukrywam, że bronił Pan wg mnie jak najsłuszniejszych racji.

Myślę, że w każdej sytuacji potrzebna jest odrobina refleksji, którą Panu polecam.

Służę także Panu szczerą, bezpośrednią rozmową, jeśli się Pan na nią zdecyduje. Pozostaję z poważaniem – adwokat/podpis nieczytelny, pieczęć Kancelarii Adwokackiej – ZKE/”

Źródło:                 Pismo adw. Wiktora Mordarskiego z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1

 

Przypomnę, że pismem z 21.05.2012 r. skierowanym do Pana złożyłem: „Pan mec. Wiktor Mordarski Kancelaria Adwokacka ul. Mogilska 11 31-542 Kraków Dotyczy:            

  1. Zawiadomienie o złożonym przeze mnie pozwie przeciwko Panu o wypłatę odszkodowania w kwocie 50.344,70 /pięćdziesiąt tysięcy trzysta czterdzieści cztery 70/100/ zł.
  2. Żądanie wysłania do mnie – w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma –  Postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05

III.     Wniosek o sporządzenie i doręczenie mi  – w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma – wyjaśnienia:

  1. dlaczego do dnia złożenia niniejszego pisma nie doręczył mi Pan postanowienia, jak w p. II,
  2. dlaczego po otrzymaniu w dniu 26.01.2006 r. Postanowienia z dnia 17.01.2006 r. sygn. akt IACa 1633/05:
  3. nie zawiadomił mnie Pan o jego otrzymaniu,
  4. nie złożył Pan na nie zażalenia /art. 394 § 1 p. 10 kpc/.”

 

Postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 17 stycznia 2006 r. mi Pan dalej nie doręczył, ale zapewnił mnie Pan o Pana wobec mnie lojalności i wyraził Pan gotowość szczerej, bezpośredniej rozmowy ze mną:

 

„Byłem, jestem i będę lojalny wobec Pana pod każdym względem.(…) Służę także Panu szczerą, bezpośrednią rozmową, jeśli się Pan na nią zdecyduje. Adwokat Wiktor Mordarski”

Źródło: Kancelaria Adwokacka Adwokat Wiktor Mordarski, pismo z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1

 

Aberracja – nie „aberacja” jak Pan napisał /Załącznik 1/ – którą mi Pan mi przypisuje w postaci „swoista”, to:

 

„Aberracja”ÂŤzboczenie, odchylenie od normalnego stanu umysłowegoÂť

Źródło: Słownik Wyrazów Obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 2

 

A oto definicje Słownika Języka Polskiego niektórych innych słów użytych przez Pana w piśmie do mnie z dnia 28 maja 2012

  1. /Załącznik 1/:
  2. „Atak” – ÂŤo energicznym, zaczepnym wystąpieniu w sporze, w zwalczaniu kogoś, nieprzyjaznym działaniu przeciw komuśÂť; źródło: Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 26
  3. „Emocja”ÂŤsilne wzruszenie, podniecenie, wzburzenie; silne uczucie, np. gniewu, strachu, wstydu, radości, żaluÂť;źródło: j.w., s. 192
  4. „Fakt”ÂŤto, co zaszło lub zachodzi w rzeczywistościÂť; źródło: j.w., s. 200
  5. „Insynuacja”ÂŤprzypisywanie komuś czegoś złego; sugerowanie opinii, myśli itp. uwłaczającej komuśÂť; źródło: j.w., s. 280
  6. „Inteligencja” ÂŤzdolność rozumienia sytuacji i znajdowania na nie właściwych, celowych reakcji; zdolność rozumienia w ogóle; bystrość, pojętnośćÂť; źródło: j.w., s. 281
  7. „Logika”ÂŤprawidłowe myślenie, zdrowy rozsądekÂť; źródło: j.w., s. 417
  8. „Refleksja”ÂŤgłębsze zastanowienie, rozmyślanie, rozważanie połączone z analizą, wyjaśnieniem, tłumaczeniemÂť; źródło: j.w., s. 836
  9. „Rozgoryczenie”ÂŤsmutek, zniechęcenie, rozczarowanieÂť; źródło: j.w., s. 861
  10. „Teza”ÂŤczęść twierdzenia, którą trzeba dowieść, opierając się na przyjętym założeniuÂť; źródło: j.w., s. 1026
  11. „Zagalopować się”ÂŤpowiedzieć coś niepotrzebnie, postąpić nierozważnie bez zastanowieniaÂť; źródło: j.w., s. 1212

 

Celem ograniczenia objętości niniejszego pisma nie będę przypominał faktów, które zaprezentowałem w piśmie do Pana z dnia 21 maja 2012 r. i które posłużyły mi za podstawę sformułowania logicznych – w mej opinii – pozbawionych emocji tez. Szanuję Pana stanowisko, że obrażały moją inteligencję. Co do zagalopowania się, to chyba jednak Pana ono bardziej dotyczy skoro przypisuje mi Pan „aberację”. Nawet jeśli w wersji „swoista”.

Pana stanowiskiem – Załącznik 1: „Zatem postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. do sygn. akt I ACa 1633/05 zostało doręczone i wiedział Pan o tym fakcie przy czym nadal uważał Pan, że nie należy stawiać się na rozprawę apelacyjną bowiem było to postanowienie nieprawomocne.” chce mnie Pan przekonać do Pana stanowiska, że aberantem. Przecież tylko odchylenie od normalnego stanu umysłowego mogło być przyczyną, że ja wiedząc, jak Pan napisał, że postanowienie Sądu Apelacyjnego z 17.01.2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05, o oddaleniu mojego wniosku z 30 grudnia 2005 r. o wyłączenie trzech sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie, którzy prowadzili tego dnia pierwszą rozprawę apelacyjną od wyroku sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04, zostało doręczone – Panu! – ale uznałem, że do dnia 10 kwietnia 2006 r., gdy odbywała się druga rozprawa apelacyjna w w.w. sprawie było nieprawomocne. Nie wyjaśnił mi Pan, dlaczego, skoro o nim wiedziałem, to go nie zaskarżyłem, a nie zaskarżywszy go uważałem go za nieprawomocne.

Przypomnę, że w dniu w.w. rozprawy, tj. 10 kwietnia 2006 r. o godz. 08:30 złożono – ja przebywałem wtedy w pracy, we Wrocławiu – w Biurze Podawczym Sądu Apelacyjnego w Krakowie moje pismo, w którym podałem – Załącznik 4: „Wyjaśnienie przyczyn nieobecności na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2006 r. Informuję, że nie stawię się na planowaną na 10 kwietnia 2006 r., godz. 10:00 rozprawę apelacyjną od wyroku, który sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie, Wydział XI Cywilny-Rodzinny SSO Teresa Dyrga wydała w postępowaniu z mojego powództwa o rozwód do sygn. akt XI CR 603/04 w dniu 22 listopada 2004 r.

(…) Przyczynami mej nieobecności są:

(…) Wskazać należy, że podczas rozprawy apelacyjnej od w.w. Wyroku SSO Teresy Dyrga, prowadzonej przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w dniu 30 grudnia 2005r. złożyłem wniosek o wyłączenie składu sędziowskiego prowadzącego rozprawę,

(…) Wskazać należy, że do dnia złożenia niniejszego pisma Sąd Apelacyjny w Krakowie nie doręczył mi: 1. Postanowienia w sprawie przedstawionego przeze mnie podczas rozprawy w dniu 30 grudnia 2005 r. i skutkującego zakończeniem tej rozprawy wniosku o wyłączenie Sądu rozpatrującego sprawę.

(…) Wskazać zatem należy, że organizując rozprawę w dniu 10 kwietnia 2006 r. (…) nie rozpatrując mego wniosku z  30 grudnia 2005 r. o wyłączenie Sądu pod przewodnictwem SSA A. Struzika, Sąd Apelacyjny w Krakowie oczywiście i rażąco obraża (…) art. 394 § 1, p. 10 k.p.c.

(…) Nie stawię się wobec powyższego na rozprawie planowanej przez Sąd na 10 kwietnia 2006 r.”
Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo Z. Kękusia z dnia

10 kwietnia 2006 r. do Sądu Apelacyjnego w Krakowie, sygn. akt I ACa 1633/05 – Załącznik 4

 

W protokole rozprawy w dniu 10 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie podał m.in. – Załącznik 5: „Sygn. akt I ACa 1633/05 IACz 1657/05 Protokół Rozprawy Apelacyjnej Dnia 10 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny w składz9ie Przewodniczący: SSA Paweł Rygiel Sędziowie: SSA Andrzej Struzik  SSO Piotr Rusin  Protokolant: st.sekr.sądowy Katarzyna Wilczura na rozprawie rozpoznał sprawę z powództwa Zbigniewa Kękusia przeciwko Marii Kękuś o rozwód na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt XI CR 603/04 oraz zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 5 września 2005 r. sygn. akt XI CR 603/04.

Rozpoczęto o godz. 10.00

Zamknięto o godz. 11.10

Po wywołaniu sprawy stawili się

Powód nie stawił się jak też nie stawił się jego pełnomocnik adwokat Wiktor Mordarski, dowód doręczenia zawiadomienie dla pełnomocnika powoda w aktach, brak natomiast dowodu doręczenia zawiadomienia dla powoda.

Pozwana osobiście

Nie stawiła się jej pełnomocnik adwokat Barbara Szczaniecka dowód doręczenia zawiadomienia w aktach.

Ogłoszono postanowienie jak w załączeniu

W tym miejscu doręczono pismo powoda z dnia 10.04.2006 r., które odczytano, a z którego wynika, iż powód wie o terminie dzisiejszej rozprawy.

Sprawozdanie z przebiegu sprawy złożył sędzia SA Andrzej Struzik

Odczytano apelację i zażalenie powoda.

Pozwana wnosi o oddalenie apelacji i zażalenia, jakkolwiek przychyla się do zarzutu powoda, iż Sąd I instancji bezzasadnie nie przesłuchał powoda. Uważa, że powód winien być przesłuchany w tej sprawie.

Przewodniczący zamknął rozprawę i po naradzie: ogłosił wyrok przez odczytanie sentencji i podanie ustnie zasadniczych powodów rozstrzygnięcia.”

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, protokół rozprawy Sądu Apelacyjnego w Krakowie w dniu 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05, I Acz 1657/05 – Załącznik 5

 

O tym, że Panu doręczono – w dniu 26 stycznia 2006 r. – w.w. postanowienie z 17 stycznia 2006 r. dowiedziałem się… w lipcu 2011 roku. Po tym, gdy skierowałem wniosek do Sądu Apelacyjnego w Krakowie o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. I ACa 1633/05. Powołałem się na określoną w art. 379 k.p.c.[4]: przesłankę nieważności postępowania: Nieważność postępowania zachodzi: (…) 4) jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy, 5) jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw, (…).”.

W uzasadnieniu podałem, że w składzie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, który prowadził rozprawę apelacyjną w dniu 10.04.2006 r. uczestniczył sędzia Andrzej Struzik, którego dotyczył mój wniosek – byłem pewien, że nierozpoznany – z 30 grudnia 2005 r., o wyłączenie.

W odpowiedzi otrzymałem postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt I ACa 417/1 o oddaleniu mojego wniosku, a w uzasadnieniu Sąd w składzie SSA Wojciech Kościołek, SSA Władysław Pawlak i SSA Grzegorz Krężołek podali m.in. – Załącznik 6: „Wbrew twierdzeniom skargi przed wyznaczeniem terminu rozprawy w dniu 30 kwietnia 2006 r. /rozprawa odbyła się w dniu 10 kwietnia 2006 r. – ZKE/ wniosek skarżącego o wyłączenie Sędziów tworzących skład rozpoznający sprawę na poprzedniej rozprawie został rozpoznany. Orzeczeniem z dnia 17 stycznia 2006 r. wniosek pozwanego /ja byłem powodem w sprawie – ZKE/ został oddalony. Odpis tego postanowienia został prawidłowo doręczony jego pełnomocnikowi procesowemu adw. Wiktorowi Mordarskiemu /por. k. 2524/”.

Źródło:                                Sąd Apelacyjny w Krakowie, sygn. akt I ACa 417/11, postanowienie sędziów SSA W. Kościołka, SSA Władysława Pawlaka, SSA Grzegorza Krężołka z dnia 28 czerwca 2011 r. – Załącznik 6

 

Nie wierzyłem… Zażądałem doręczenia mi przez Sąd Apelacyjny w Krakowie kserokopii:

  1. postanowienia Sądu z dnia 17 stycznia 2006 r.,
  2. Potwierdzenia Odbioru poświadczającego odbiór przez Pana Kancelarię tego postanowienia.

 

Sąd Apelacyjny w Krakowie doręczył mi kserokopie:

  1. postanowienia z dnia 17.01.2006 r. – Załącznik 7: „Sygn. akt I ACa 1633/05 POSTANOWIENIE Dnia 17 stycznia 2006 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny W następującym składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Rygiel Sędziowie: SSA Hanna Nowicka de Poraj SSA Józef Wąsik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 stycznia 2006 r. sprawy z powództwa Zbigniewa Kękusia przeciwko Marii Kękuś o rozwód na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04 postanawia: oddalić wniosek powoda o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów: SA Andrzeja Struzika, SA Wojciecha Kościołka i SO Zbigniewa Duckiego.”

Źródło:  Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie Sądu

Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05  – Załącznik 7

  1. Potwierdzenia Odbioru z dnia 26 stycznia 2006 r. – Załącznik 8: „Potwierdzenie Odbioru Adresat przesyłki Pan adwokat Wiktor Mordarski Kancelaria Adwokacka ul. Mogilska 11 31-542 Kraków  Data 24/01/2006 numer przesyłki 33931 Adresat potwierdzenia – Nadawca przesyłki Sąd Apelacyjny w Krakowie I Wydział Cywilny Mogilska 17 31-542 Kraków   Data: 24/01/2006 Sygn. akt IACa 1633/05 Rodzaj pisma: odp.post. SA pieczęć: Kancelaria Adwokacka ul. Mogilska 11 31-542 Kraków  WPŁYNĘŁO dn. 26.01.2006”

Źródło:  Sąd Apelacyjny w Krakowie, sygn. akt I ACa 1633/05, Kancelaria Adwokacka, Potwierdzenie Odbioru w dniu 26.01.2006 r. przez Kancelarię Adwokacką adw. Wiktora Mordarskiego przesyłki listowej poleconej nadanej w dniu 24.01.2006 r. – Załącznik 8

 

Oszukał mnie Pan, Panie Mecenasie w 2006 roku.

A sześć lat później, pismem z dnia 28 maja 2012 r. przypisał mi Pan swoistą aberację i… skłamał Pan podając – Załącznik 3: „Zatem postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. do sygn. akt I ACa 1633/05 zostało doręczone i wiedział Pan o tym fakcie przy czym nadal uważał Pan, że nie należy stawiać się na rozprawę apelacyjną bowiem było to postanowienie nieprawomocne.”

Znaczy… ja wiedziałem, że Panu doręczono w dniu 26 stycznia 2006 r. /Załącznik 8/ postanowienie z dnia 17 stycznia 2006 r. /Załącznik 7/, nie zaskarżyliśmy – ani ja, ani Pan –  tego postanowienia w ustawowym terminie 7 dni, a trzy miesiące później, przed rozprawą apelacyjną wyznaczoną na dzień 10 kwietnia 2006 r., ja uważałem – Załącznik 3: „że nie należy stawiać się na rozprawę apelacyjną bowiem było to postanowienie nieprawomocne.”

Dlaczego miałbym tak uważać, jeśli to postanowienie uprawomocniło się – bo żaden z nas go nie zaskarżył – 4 lutego 2006 r.?

Podając – Załącznik 3: „Ja oświadczyłem Panu, że wg mnie ten wniosek o wyłączenie będzie bezskuteczny i nie będę się angażował w tę procedurę, a zatem wiedział Pan, że nie sporządzę zażalenia od postanowienia odwoławczego. Tę kwestię już wielokrotnie z Panem wcześniej omawiałem, co spotkało się ze zrozumieniem.”  Pan kłamie.

Nawiasem mówiąc, autorzy postanowienia z dnia 17 stycznia 2006 r., SSA Paweł Rygiel, SSA Hanna Nowicka de Poraj i SSA Józef Wąsik jakby wiedzieli, że my – Pan i ja – nie zaskarżymy tego postanowienia, bo jakkolwiek postanowienie o oddaleniu wniosku u wyłączenie sędziego jest zaskarżalne, a artykuł  357 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego stanowił[5]: „Postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza obu stronom, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem; (…).”, to oni… nie sporządzili uzasadnienia do postanowienia, podali tylko – Załącznik 7: „Sąd Apelacyjny w Krakowie, Wydział I Cywilny W następującym składzie: Przewodniczący: SSA Paweł Rygiel Sędziowie: SSA Hanna Nowicka de Poraj SSA Józef Wąsik (…) postanawia: oddalić wniosek powoda o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów: SA Andrzeja Struzika, SA Wojciecha Kościołka i SO Zbigniewa Duckiego.”

 

Co też należy przypomnieć, to że ja rzeczywiście ograniczyłem Pana pełnomocnictwo – w piśmie do mnie z 28.05.2012 r. /Załącznik 1/ potwierdza Pan podaje Pan: Jednocześnie ograniczył Pan moje pełnomocnictwo wyłączając prawo odbierania korespondencji Sądu Apelacyjnego, co jako przejaw braku zaufania  do mojej osoby spowodowało kierowanie korespondencji tego Sądu także do Pana lub wyłącznie do Pana.” – a postanowienie z 17 stycznia 2006 r. było… jedyną korespondencją skierowaną przez Sąd Apelacyjny w Krakowie wyłącznie do Pana.

 

Było, minęło…

Teraz, kilkanaście lat po tamtych zdarzeniach ma Pan jednak doskonałą okazję dowieść Pana wobec mnie lojalności – Załącznik 1: „Byłem, jestem i będę lojalny wobec Pana pod każdym względem.”

Pana „jestem i będę” ma doskonałą okazję do weryfikacji. Przepisy o skardze nadzwyczajnej zamieszczone w obowiązującej od dnia 3 kwietnia 2018 r. ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym czynią nasze spotkanie – a podczas niego szczerą bezpośrednią rozmowę – zasadne.

Instytucja skargi nadzwyczajnej daje nieistniejącą wcześniej – do dnia 3 kwietnia 2018 r. – możliwość uchylenia niesłusznego, oczywiście dotkniętego nieważnością wyroku sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04.

Wskazać należy, że artykuł 89 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym stanowi: Od prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego lub sądu wojskowego kończącego postępowanie w sprawie, może być wniesiona skarga nadzwyczajna, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia praworządności i sprawiedliwości społecznej i:

1)     orzeczenie narusza zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji,

2)     orzeczenie w sposób rażący narusza prawo przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

3)     zachodzi oczywista sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego

– a orzeczenie nie może być uchylone lub zmienione w trybie innych nadzwyczajnych środków zaskarżenia.”

W sprawie Sądu Okręgowego w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny zachodzi przesłanka określona w art. 89 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, tj. wyrok sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r. w sposób rażący narusza prawo przez błędną jego wykładnię, a jego wzruszenie przez skargę nadzwyczajną jest konieczne dla zapewnienia praworządności i sprawiedliwości społecznej.

Wskazać bowiem należy, że

  1. pismem z dnia 19 listopada 2004 r. złożyłem wniosek o wyłączenie sędzi Teresy Dyrgi z powołaniem się na prawo określone w art. 49 k.p.c.[6]: „Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.”,
  2. mój wniosek z 19.11.2004 r. o wyłączenie sędzi Teresy Dyrgi został rozpoznany i oddalony przez trzy sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, SSO Agnieszkę Oklejak, SSO Jadwigę Osuch i SSO Danutę Kłosińską w dniu 20 listopada 2004 r. – Załącznik 9: „Sygn. akt XI CR 603/04 Postanowienie Sąd Okręgowy w Krakowie Dnia 20.11.2004 r. Przewodniczący SSO Agnieszka Oklejak, Sędziowie SSO Jadwiga Osuch, SSO Danuta Kłosińska po rozpoznaniu w dniu 20.11.2004 w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Zbigniewa Kękusia przeciwko Marii Kękuś o rozwód postanawia: oddalić wniosek z dn. 19.11.2004 r. o wyłączenie Sędzi Teresy Dyrgi. Uzasadnienie. Wniosek ulega oddaleniu gdyż między Sądzią a stronami i ich pełnomocnikami nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia sędziego wymieniona w art. 48 i 49 Kpc. Należy też podnieść, że poprzednie wnioski o wyłączenie Sędzi Teresy Dyrgi były przedmiotem badania w Sądzie Apelacyjnym i zostały prawomocnie oddalone – ostatni w dniu 17.11.2004 r.”

Źródło: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie z dnia 20 listopada 2004 r. – Załącznik 9

 

Wskazać także należy, że:

  1. artykuł 394 § 1 k.p.c. stanowił[7]: „Zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, których przedmiotem jest: (…) 10. oddalenie wniosku o wyłącznie sędziego.”
  2. Sąd Okręgowy w Krakowie złożył na pierwszej stronie w.w. postanowienia z dnia 20 listopada 2004 r. pieczęć, którą udzielił mi opartego na prawie określonym w art. 394 § 1 pkt 10 k.p.c. pouczenia – Załącznik 9: „POUCZENIE Od postanowienia służy zażalenie do Sądu Apelacyjnego w Krakowie złożone za pośrednictwem Sądu Okręgowego w Krakowie w terminie tygodnia od doręczenia postanowienia.”

Źródło: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie z dnia 20 listopada 2004 r. – Załącznik 9

  1. artykuł  357 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego stanowił[8]: „Postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza obu stronom, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem; (…).”
  2. artykuł 50 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego stanowił[9]: „Aż do rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki”,
  3. artykuł 51 Kodeksu postępowania cywilnego stanowił[10]: „Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie.” ,
  4. artykuł 395 Kodeksu postępowania cywilnego stanowił[11]: „§ 1. Akta sprawy wraz z zażaleniem sąd pierwszej instancji przedstawia sądowi drugiej instancji po doręczeniu zażalenia stronie przeciwnej, a w wypadkach wskazanych w art. 394 § 1 pkt 2 i 5 – niezwłocznie po złożeniu zażalenia bez doręczenia go stronie przeciwnej. Odpowiedź na zażalenie może być wniesiona wprost do sądu drugiej instancji w terminie tygodniowym od doręczenia zażalenia.”

 

W oparciu o zacytowane wyżej przepisy art. 50 § 3 k.p.c., A. Marciniak i K. Piasecki podają w kwestii czasu trwania wyłączenia: „Czas trwania wyłączenia. Zgodnie z art. 50 § 3 KPC sędzia jest wyłączony od dokonywania czynności w sprawie do rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie. Rozstrzygnięcie sprawy o wyłączenie sędziego następuje zaś z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania o wyłączenie. Chwila ta może kształtować się różnie w zależności od sposobu rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku. Jeżeli zatem wniosek zostanie zwrócony przez przewodniczącego mocą zarządzenia albo odrzucony przez sąd postanowieniem względnie zostanie orzeczone wyłączenie sędziego, prawomocne rozstrzygnięcie sprawy nastąpi z chwilą wydania przez przewodniczącego zarządzenia albo przez sąd postanowienia o odrzuceniu wniosku albo wyłączeniu sędziego z uwagi na ich niezaskarżalność – zarządzenie i postanowienia, o których mowa, stają się prawomocne z chwilą wydania. Natomiast w przypadku oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego, który podlega zaskarżeniu (art. 394 § 1 pkt 10 KPC), prawomocne rozstrzygnięcie sprawy nastąpi z chwilą upływu terminu do jego zaskarżenia, a jeżeli zostało zaskarżone – z chwilą rozstrzygnięcia zażalenia, które staje się prawomocne z chwilą wydania.” Źródło: A. Marciniak, K. Piasecki (redaktorzy), Kodeks postępowania cywilnego Tom 1 Komentarz art. 1 – 366, 6 wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2014, s. 204

 

Z mocy zacytowanych wyżej przepisów ustawy Kodeks postępowania cywilnego, ustawowymi obowiązkami sędzi Teresy Dyrgi było zatem po wydaniu przez jej koleżanki z pracy postanowienia z dnia 20 listopada 2004 r. o oddaleniu mojego wniosku z 19 listopada 2004 r. o jej wyłączenie:

  1. doręczyć mi w.w. postanowienie 20 listopada 2004 r., żebym mógł skorzystać z prawa – art. 394 § 1 pkt. 10 k.p.c. – do jego zaskarżenia.
  2. poczekać na złożenie przeze mnie zażalenia na postanowienie z 20.11.2004 r.,
  3. po złożeniu przeze mnie zażalenia i uiszczeniu opłaty od niego przekazać akta sprawy – w tym moje zażalenie – sądowi drugiej instancji, tj. Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie,
  4. wstrzymać się od udziału w sprawie i wykonywać tylko czynności niecierpiące zwłoki do czasu wydania przez Sąd Apelacyjny w Krakowie postanowienia w przedmiocie mojego zażalenia na postanowienie z 20.11.2004 r.

 

Tymczasem sędzia Teresa Dyrga w pierwszy roboczy dzień po wydaniu przez SSO Agnieszkę Oklejak, SSO Jadwigę Osuch i SSO Danutę Kłosińską w.w. postanowienia z soboty, 20 listopada 2004 r., w poniedziałek 22 listopada 2004 r.

  1. prowadziła rozprawę w sprawie do sygn. akt XI CR 603/04,
  2. wydała wyrok kończący sprawę do sygn. akt XI CR 603/04 w I instancji.

 

Pan uczestniczył w rozprawie w dniu 22 listopada 2004 r. Ja nie uczestniczyłem w niej z powodu choroby. Moje niestawiennictwo usprawiedliwiłem złożonym do akt sprawy zwolnieniem lekarskim.

Podczas rozprawy w dniu 22 listopada 2004 r. sędzia Teresa Dyrga poświadczyła jej wiedzę o złożonym przeze mnie 19 listopada 2004 r. i rozpoznanym przez jej koleżanki z pracy 20 listopada 2004 r. wniosku o jej wyłączenie. Podała do protokołu rozprawy – Załącznik 10: „Odczytano wniosek powoda z dn. 19.11.2004 r. o wyłączenie SSO Teresy Dyrga. Odczytano postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dn. 20.11.2004 r., którym wniosek powoda z dn. 19.11.2004 r. o wyłączenie Sędzi Teresy Dyrga został oddalony (…)”.

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, akta sprawy XI CR 603/04, protokół rozprawy w dniu 22.11.2004 r., karta 2116 – Załącznik 10

 

Mimo jej określonych w art. 50 § 3 k.p.c. i  w art. 51 k.p.c. obowiązków aż do rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie:

  1. „spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki”,
  2. „wstrzymać się od udziału w sprawie”.

sędzia Teresa Dyrga prowadziła rozprawę w dniu 22 listopada 2004 r. i wydała – w Pana obecności – wyrok kończący sprawę do sygn. akt XI CR 603/04 w I instancji.

Wskazać zatem należy, że art. 379 k.p.c. stanowił[12]: Nieważność postępowania zachodzi: (…) 4) jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy,
5)
jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw, (…).”.

 

Postanowienie SSO Agnieszki Oklejak, SSO Jadwigi Osuch i SSO Danuty Kłosińskiej z dnia 20 listopada 2004 r. o oddaleniu mojego wniosku z 20 listopada 2004 r. sędzia referent w sprawie do sygn. akt XI CR 603/04 Teresa Dyrga wysłała do mnie przesyłką listową w dniu 22 listopada 2004 r. i doręczoną mi w dniu 26 listopada 2004 r. i

tego  dnia   26 listopada 2004 r. – zaczął swój bieg  tygodniowy termin wniesienia przeze mnie zażalenia na to postanowienie. 

Złożyłem je – w terminie – w dniu 2 grudnia 2004 r., a następnie opłaciłem w terminie zakreślonym Wezwaniem doręczonym mi przez Sąd Okręgowy w Krakowie. Zostało rozpoznane – i oddalone – przez Sąd Apelacyjny w Krakowie w składzie SSA Hanna Nowicka de Poraj SSA Andrzej Szewczyk, SSA Grzegorz Krężołek w dniu 6 kwietnia 2005 r., tj. ponad cztery miesiące po wydaniu przez sędzię Teresę Dyrgę wyroku z dnia 22 listopada 2004 r. kończącego postępowanie do sygn. akt XI CR 603/03 w pierwszej instancji – Załącznik 11:

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. XI CR 603/04, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, sygn. akt IACz 394/05, IACz 395/05, z dnia 6 kwietnia 2005r. – Załącznik 11

 

Z podanych wyżej przyczyn w postępowaniu do sygn. akt XI CR 603/04 zachodzą przesłanki nieważności postępowania określone w art. 379 k.p.c.:

  1. pkt 4 – skład sądu był w dniu wydania wyroku z 22 listopada 2004 r. sprzeczny z przepisami prawa ponieważ przed tym dniem nie nastąpiło prawomocne rozstrzygnięcie sprawy o wyłączenie sędzi referenta Teresy Dyrgi, tj. rozstrzygnięcie przez sąd odwoławczy, tj. Sąd Apelacyjny w Krakowie mojego zażalenia na postanowienie z dnia 20 listopada 2004 r. Sądu Okręgowego w Krakowie o oddaleniu mojego wniosku z 19 listopada 2004 r. o wyłączenie sędzi Teresy Dyrgi,
  2. pkt 5 – przed wydaniem wyroku z dnia 22 listopada 2004 r. kończącego sprawę do sygn. akt XI CR 603/04 Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny nie przesłuchał mnie, pozbawiając mnie możności obrony moich praw.

 

Uzasadniony opisanymi wyżej – i udokumentowanymi – faktami zarzut dotknięcia nieważnością postępowania w dniu 22 listopada 2004 r. przed Sądem Okręgowym w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny do sygn. XI CR 603/04, zarzut przedstawiłem w apelacji, którą złożyłem od kończącego sprawę w I instancji wyroku sędzi Teresy Dyrgi z dnia 20 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04.

Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny rozpoznawał tę apelację podczas rozprawy w dniu 10 kwietnia 2006 r.

Z podanych wyżej przyczyn nie uczestniczyłem w rozprawie apelacyjnej przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie w dniu 10.04.2006 r.

Pan także w niej nie uczestniczył. Przypomnę, że w piśmie do mnie z dnia 28 maja 2012 r. podał Pan – Załącznik 1: „Być może gdyby Pan zaniechał składania wniosku o wyłączenie sędziów stawiając się na rozprawie wspólnie przekonalibyśmy Sąd Apelacyjny co do słuszności zarzutów apelacji.”

Źródło:                 Kancelaria Adwokacka Adwokat Wiktor Mordarski, pismo z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1

 

Przypomnę, że gdy po złożeniu w dniu 19.11.2004 r.  wniosku o wyłączenie SSO Teresy Dyrgi  prosiłem Pana, żeby Pan nie uczestniczył w prowadzonej przez nią rozprawie w dniu 22 listopada 2004 r. Pan mi wyjaśnił, że pełnomocnik musi uczestniczyć w każdym posiedzeniu lub rozprawie prowadzonych przez sąd, że jest to obowiązkiem pełnomocnika.

Powołując się na Pana obecność na rozprawie w dniu 22.11.2004 r., po przesłuchaniu Pana, sędzia Teresa Dyrga wydała w.w. wyrok kończący sprawę.

W rozprawie apelacyjnej w dniu 10 kwietnia 2006 r. Pan jednak nie uczestniczył. Żeby mi po latach tłumaczyć, że – Załącznik 1: „Być może (…) stawiając się na rozprawie wspólnie przekonalibyśmy Sąd Apelacyjny co do słuszności zarzutów apelacji.”

Na pewno przekonalibyśmy…

Ja nie stawiłem się jednak, bo byłem – ze znanych Panu przyczyn – pewien że się nie odbędzie. Pan wiedział, że się odbędzie. A jednak Pan nie uczestniczył w niej. W konsekwencji „przegrałem”, co Pan kwituje – Załącznik 1:

 

„(…) a każdy proces ma to do siebie, że się go wygrywa lub nie,”

Źródło:    Pismo adw. Wiktora Mordarskiego z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1
Słowo „przegrałem” piszę w cudzysłowie ponieważ w istocie zostałem oszukany – pod moją i Pana nieobecność – przez życzliwych sędzi Teresie Dyrdze sędziów Sądu Apelacyjnego w Krakowie.

Podczas rozprawy apelacyjnej w dniu 10 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie SSA Paweł Rygiel, SSA Andrzej Struzik, SSO del. Piotr Rusin wydał wyrok, którym oddalił moją apelację od wyroku SSO Teresy Dyrgi z 22 listopada 2004 r. Sąd orzekł – Załącznik 12: „Sygn. akt I ACa 1633/05 IACz 1657/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie:

Przewodniczący: SSA Paweł Rygiel Sędziowie SSA Andrzej Struzik SSO del. Piotr Rusin

Protokolant: st sekr. sądowy Katarzyna Wilczura

po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2006 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa Zbigniewa Kękuisa o rozwód na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 22 listopada 2004 r. sygn. akt XI CR 603/04 i zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 września 2005 r. sygn. akt XI CXR 603/04

  1. oddala zażalenie;
  2. oddala apelację.”

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05, I Acz 1657/05 – Załącznik 12

 

W uzasadnieniu SSA Paweł Rygiel, SSA Andrzej Struzik i SSO del. Piotr Rusin podali m.in. – Załącznik 12: „Uzasadnienie (…) Bezzasadny jest także zarzut naruszenia art. 50 § 3, art. 51 i art. 394 k.p.c. oraz art. 78 Konstytucji przez wydanie wyroku przez sędziego, co do którego nie doszło do prawomocnego rozpoznania wniosku o wyłączenie. (…) Przede wszystkim wnioski powoda o wyłączenie sędziego zostały oddalone, a postanowienia Sądu I instancji w tym przedmiocie zostały następnie poddane kontroli instancyjnej i zażalenia powoda zostały przez Sąd Apelacyjny oddalone. W szczególności (…) zażalenie na postanowienie z dnia 20 listopada 2004 r. zostało oddalone postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2005 r. Zatem zostało prawomocnie przesądzone, że wnioski o wyłączenie sędziego były bezzasadne.”

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05, I Acz 1657/05 – Załącznik 12

 

Wskazać zatem należy, że:

  1. podając – Załącznik 12: „(…) zażalenie na postanowienie z dnia 20 listopada 2004 r. zostało oddalone postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2005 r.” sędziowie, SSA Paweł Rygiel, SSA Andrzej Struzik i SSO del. Piotr Rusin poświadczyli rzeczywisty stan faktyczny, tj., że SSA Hanna Nowicka de Poraj SSA Andrzej Szewczyk, SSA Grzegorz Krężołek wydali w dniu 6 kwietnia 2005 r. postanowienie /Załącznik 11/ o oddaleniu mojego zażalenia z dnia 2 grudnia 2004 r. na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny z dnia 20 listopada 2004 r. /Załącznik 9/ mojego wniosku z 19 listopada 2004 r. o wyłączenie sędzi Teresy Dyrgi,
  2. sędzia Teresa Dyrga wyrok kończący sprawę do sygn. akt XI CR 603/04 w pierwszej instancji w dniu 22 listopada 2004 r., tj.:
  3. kilka dni przed tym, zanim Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny doręczył mi zaskarżalne – art. 394 § 1 pkt. 10 k.p.c. – postanowienie Sądu z 20 listopada 2004 r. o oddaleniu mojego wniosku o jej wyłączenie,
  4. ponad 4 miesiące przed tym, zanim Sąd Apelacyjny w Krakowie – SSA Hanna Nowicka de Poraj SSA Andrzej Szewczyk, SSA Grzegorz Krężołek – wydał postanowienie z 6 kwietnia 2005 r. /Załącznik 11/ o oddaleniu mojego zażalenia z 2 grudnia 2004 r. na postanowienie z 20 listopada 2004 r.

 

Raz jeszcze podkreślić należy, że w dniu orzekania, tj. 22 listopada 2004 r. sędzia Teresa Dyrga wiedziała o złożonym przeze mnie w dniu 19 listopada 2004 r. wniosku o jej wyłączenie oraz o jego oddaleniu przez Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny  postanowieniem z dnia 20 listopada 2004 r. Podała – w Pana obecności – do protokołu rozprawy – Załącznik 10: „Odczytano wniosek powoda z dn. 19.11.2004 r. o wyłączenie SSO Teresy Dyrga. Odczytano postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dn. 20.11.2004 r., którym wniosek powoda z dn. 19.11.2004 r. o wyłączenie Sędzi Teresy Dyrga został oddalony (…)”.

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, akta sprawy XI CR 603/04, protokół rozprawy w dniu 22.11.2004 r., karta 2116 – Załącznik 10

 

Procedując w dniu 22 listopada 2004 r. w opisany – oraz potwierdzony dokumentami, których kserokopie załączam do niniejszego pisma – wyżej sposób, tj. wydając wyrok kończący sprawę do sygn. akt XI CR 603/04 w pierwszej instancji sędzia Teresa Dyrga zastosowała niewłaściwie prawo określone w art. 50 § 3 k.p.c.

 

Słuszność mojego zarzutu, że prowadząc rozprawę w dniu 22 listopada 2004 r. i wydając podczas niej wyrok kończący sprawę do sygn. akt XI CR 603/04 w pierwszej instancji sędzia Teresa Dyrga zastosowała niewłaściwie prawo określone w art. 50 § 3 k.p.c. potwierdzili jedenaście lat później:

  1. rząd Rzeczypospolitej Polskiej oraz – patrz pkt 2,
  2. Sejm, Senat i Prezydent.

 

Zgodnie z ustawą z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2015 poz. 1311. zmianie uległy przepisy dotyczące wyłączenia sędziego, w tym art. 50 § 3.

W rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw /druk 2678/ podano: „(…) art. 50 § 3 otrzymuje brzmienie: „§ 3. Do rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia, którego dotyczy wniosek, może podejmować dalsze czynności, z wyjątkiem wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.” – Źródło: http://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/druk.xsp?nr=2678

W uzasadnieniu podano: „(…) Zmiany w przepisach ogólnych 1. Projektowany przepis art. 50 § 3 k.p.c. umożliwi sędziemu, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, podejmowanie, aż do czasu rozstrzygnięcia tego wniosku, dalszych czynności procesowych, z wyjątkiem wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.”

Zmiana dokonana 10 lipca 2015 r. w art. 50  § 3 k.p.c. nie tylko potwierdza, że także przed jej wprowadzeniem w życie było niedopuszczalne wydanie przez sędziego, którego dotyczył wniosek o wyłączenie, aż do rozstrzygnięcia tego wniosku, wydanie orzeczenia kończącego postęp[owanie w sprawie, ale jest zgodna z:

  1. prawem określonym w art. 394 § 1 pkt 10 k.p.c.[13] : „Zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienia sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia sądu pierwszej instancji i zarządzenia przewodniczącego, których przedmiotem jest: (…) 10. oddalenie wniosku o wyłącznie sędziego.”  
  2. prawem określonym w art. 395 Kodeksu postępowania cywilnego[14]: „§ 1. Akta sprawy wraz z zażaleniem sąd pierwszej instancji przedstawia sądowi drugiej instancji po doręczeniu zażalenia stronie przeciwnej, a w wypadkach wskazanych w art. 394 § 1 pkt 2 i 5 – niezwłocznie po złożeniu zażalenia bez doręczenia go stronie przeciwnej. Odpowiedź na zażalenie może być wniesiona wprost do sądu drugiej instancji w terminie tygodniowym od doręczenia zażalenia.”
  3. opartym na prawie określonym w art. 50 § 3 k.p.c, art. 394 § 1 pkt 10 k.p.c. i art. 395 § 1 k.p.c stanowisku A. Marciniaka i K. Piaseckiego w sprawie czasu trwania wyłączenia: „Czas trwania wyłączenia. Zgodnie z art. 50 § 3 KPC sędzia jest wyłączony od dokonywania czynności w sprawie do rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie. Rozstrzygnięcie sprawy o wyłączenie sędziego następuje zaś z chwilą prawomocnego zakończenia postępowania o wyłączenie. Chwila ta może kształtować się różnie w zależności od sposobu rozstrzygnięcia  przedmiocie wniosku. Jeżeli zatem wniosek zostanie zwrócony przez przewodniczącego mocą zarządzenia albo odrzucony przez sąd postanowieniem względnie zostanie orzeczone wyłączenie sędziego, prawomocne rozstrzygnięcie sprawy nastąpi z chwilą wydania przez przewodniczącego zarządzenia albo przez sąd postanowienia o odrzuceniu wniosku albo wyłączeniu sędziego z uwagi na ich niezaskarżalność – zarządzenie i postanowienia, o których mowa, stają się prawomocne z chwilą wydania. Natomiast w przypadku oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego, który podlega zaskarżeniu (art. 394 § 1 pkt 10 KPC), prawomocne rozstrzygnięcie sprawy nastąpi z chwilą upływu terminu do jego zaskarżenia, a jeżeli zostało zaskarżone – z chwilą rozstrzygnięcia zażalenia, które staje się prawomocne z chwilą wydania.” – Źródło: A. Marciniak, K. Piasecki (redaktorzy), Kodeks postępowania cywilnego Tom 1 Komentarz art. 1 – 366, 6 wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2014, s. 204

 

Po tym, gdy Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Odwoławczy wydał w dniu 20 listopada 2004 r. postanowienie o oddaleniu mojego wniosku o wyłączenie SSO Teresy Dyrgi, sędzia Teresa Dyrga aż do prawomocnego rozstrzygnięcia mojego wniosku mogła wykonywać tylko czynności nie cierpiące zwłoki, nie wolno jej było wydać orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.

Co jednak uczyniła podczas rozprawy w dniu 22 listopada 2004 r., wydając wyrok kończący sprawę w I instancji – Załącznik 3.

 

Z podanych wyżej przyczyn wyrok sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04 jest dotknięty nieważnością z powodu przesłanki określonej w art. 379 k.p.c.[15]: „Nieważność postępowania zachodzi: (…) 4) jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy, (…).”

xxx

 

Wskazać należy, że wyrok sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r. jest także dotknięty nieważnością z powodu przesłanki określonej w art. 379 pkt 5 k.p.c.[16] „Nieważność postępowania zachodzi: (…)5) jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw, (…).”.

Sędzia Teresa Dyrga uznała za bezskuteczne usprawiedliwienie mojej nieobecności na rozprawie w dniu 20 listopada 2004 r. w postaci okazanego jej przez Pana mojego zwolnienia lekarskiego.

Artykuł 432 Kodeksu Postępowania Cywilnego stanowi[17]: „[Dowód z przesłuchania stron] W każdej sprawie o rozwód lub o separację sąd zarządza przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron. W innych sprawach sąd nie może odmówić dopuszczenia takiego dowodu, jeżeli strona go powołała.”

 

W dniu 19  listopada 2004 r.  upadłem  na śliskiej nawierzchni i  mocno się potłukłem. Ze względu na dotkliwy, narastający ból karku w niedzielę 21 listopada 2004 r. – mając przed sobą podróż do Wrocławia, gdzie wtedy pracowałem – w godzinach wieczornych zgłosiłem się z prośbą o pomoc medyczną do ośrodka Medicover Sp. z o.o.

Badająca mnie lekarka przepisała mi lekarstwa, w tym m.in. środki przeciwbólowe Mydocalm i Ketonal. Wystawiła zwolnienie lekarskie na okres od 21 do 23 listopada 2003 r. – Załącznik 13:

Źródło:                 Zakład Opieki Zdrowotnej Centrum Medyczne Medicover – Kraków, ul. Rakowicka 7, Zaświadczenie

Lekarskie z dnia 21 listopada 2004 r. – Załącznik 13

 

Potem otrzymałem kolejne zwolnienia lekarskie na okres, łącznie, kilku tygodni.

W dniu 22.11.2004 r. w godzinach porannych zwolnienie lekarskie jak wyżej wręczyłem osobie, która miała uczestniczyć w rozprawie tego dnia jako moja osoba zaufania, a ta doręczyła je Panu. Pan okazał je sędzi Teresie Dyrdze podczas prowadzonej przez nią rozprawy, a ta podała do protokołu rozprawy – Załącznik 14: „Sąd postanowił (…) 4. odmówić usprawiedliwienia nieobecności powoda na rozprawie w dniu dzisiejszym z uwagi na fakt, iż część pism została osobiście przez powoda złożona w dniu dzisiejszym w dzienniku podawczym, co oznacza jego obecność w sądzie a ponadto przedłożona przez powoda kopia zwolnienia lekarskiego po pierwsze obejmuje okres od niedzieli którą był dzień 21.11.2004 r. a po drugie określa iż powód może chodzić i w konsekwencji pominąć dowód z przesłuchania powoda wobec uznania, że uniemożliwia on przeprowadzenie tego dowodu.”

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04,protokół rozprawy w dniu 22 listopada 2004r., karta 2118 – Załącznik 14

 

Nie ja złożyłem pisma w dniu 22 listopada 2004 r. w Biurze Podawczym Sądu Okręgowego w Krakowie lecz uczestnicząca tego w rozprawie prowadzonej przez sędzię T. Dyrgę moja osoba zaufania.

Na str. 16 uzasadnieniu do wyroku, który wydała w dniu 22 listopada 2004 r. sędzia Teresa Dyrga podała – Załącznik 15: „Odmówił Sąd  usprawiedliwienia nieobecności powoda na rozprawie w dniu 22.11.2004 r. uznając, że przedstawione zaświadczenie lekarskie określa jego niezdolność do pracy od 21.11.2004 r. (niedziela) do 23.11.2004 r. stwierdzające, że w czasie zwolnienia lekarskiego powód może chodzić – nie stanowi wystarczającego uzasadnienia tej nieobecności.

Wniosek taki potwierdza złożenie w dniu rozprawy w dniu 22.11.2004 r. osobiście w Dzienniku Podawczym pism powoda o godzinie 8:15 i jednego pisma o godzinie 11.45.”

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Teresy

Dyrgi z 22 listopada 2004 r., uzasadnienie, str. 16 – Załącznik 15

 

Sędzia Teresa Dyrga źle wnioskowała… Nie ja złożyłem pisma w dniu 22.11.2004 r. o godz. 8:15 i 11:45.

 

Oczywiste i rażące naruszenie przez nią prawa określonego w art. 432 k.p.c. sędzia Teresa Dyrga tak usprawiedliwiła na str. 16 uzasadnieniu do wyroku, który wydała 22 listopada 2004 r. – Załącznik 15: „Przepis art. 432kpc nakłada na Sąd obowiązek przeprowadzenia w każdej sprawie o rozwód lub o separację dowodu z przesłuchania stron. W tych sprawach dowód z przesłuchania stron nie jest dowodem posiłkowym lecz zmierza do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, ustalenia rzeczywistego stanu rzeczy i osiągnięcia zgodności orzeczenia z prawdą obiektywną. Ale należy się zgodzić z orzecznictwem Sądu Najwyższego, według którego nawet w sprawie o rozwód można pominąć dowód z przesłuchania stron lub jednej strony w przypadku uniemożliwienia lub utrudnienia przeprowadzenia tego dowody.

Zdaniem Sądu – w niniejszej sprawie mamy do czynienia z uniemożliwieniem przez powoda przeprowadzenia dowodu z jego przesłuchania – co skutkowało pominięciem tego dowodu.”
Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Teresy

Dyrgi z 22 listopada 2004 r., uzasadnienie, str. 16 – Załącznik 15

 

Winę za nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania mnie ponoszą wyłącznie sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, które przez siedem lat, w okresie od czerwca 1997 r. do 22 listopada 2004 r. kolejno – SSO Lucyna Siodlarz-Kapera, SSO Ewa Hańderek, SSR del. Agata Wasilewska-Kawałek, SSR del. Izabela Strózik, SSO Teresa Dyrga – rozpoznawały sprawę o rozwód pomiędzy mną i moją żoną i mimo mojej wielokrotnej obecności na organizowanych przez nie posiedzeniach żadna z nich nie przeprowadziła dowodu z mojego przesłuchania.

Na rozprawę w dniu 22 listopada 2004 r. nie stawiłem się z powodu choroby poświadczonej okazanym przez Pana sędzi Teresie Dyrdze podczas rozprawy Zaświadczeniem Lekarskim – Załącznik 13. Jego okazanie jej przez Pana SSO Teresa Dyrga poświadczyła następnie zapisami dokonanymi:

  1. w protokole rozprawy w dniu 22 listopada 2004 r. – Załącznik 14,
  2. na str. 16 uzasadnienia do wyroku z 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04 – Załącznik 15.

 

Z podanych wyżej przyczyn w sprawie Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny sygn. akt XI Cr 603/04 zakończonej prawomocnym wyrokiem sędzi Teresy Dyrgi zachodzi okoliczność opisana w art. 379 . pkt 5 k.p.c[18]: „Nieważność postępowania zachodzi: (…)5) jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw, (…).”.

W opisanych przeze mnie powyżej i potwierdzonych przez sędzię Teresę Dyrgę dokumentami, których kserokopie załączam do niniejszego pisma sędzia T. Dyrga pozbawiła mnie –  nieobecnego na rozprawie w dniu 22 listopada 2004 r. z powodu usprawiedliwionej Zaświadczeniem Lekarskim z 21.11.2004 r. /Załącznik 13/ choroby – możności obrony moich praw.

 

xxx

 

Mimo, że w postępowaniu Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny sygn. akt XI CR 603/04 zaszły przesłanki jego nieważności określone w art. 379 pkt 4 i 5 k.p.c.[19], to wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2006 r. – wydanym pod Pana i moją nieobecność z podanych wyżej przyczyn – Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie SSA Paweł Rygiel, SSA Andrzej Struzik i SSO del. Piotr Rusin oddalił apelację, którą złożyłem od wyroku sędzi T. Dyrgi z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04 i utrzymał ten wyrok w mocy.

W uzasadnieniu do mojego zarzutu, że sędzia Teresa Dyrga wydała wyrok w dniu 22.11.2004 r., mimo że nie był prawomocnie rozstrzygnięty mój wniosek z 19 listopada 2004 r. o jej wyłączenie SSA Paweł Rygiel, SSA Andrzej Struzik i SSO del. Piotr Rusin zarzucili mi… paraliżowanie pracy sądu – Załącznik 12: „Rzeczywisty motyw składania tych wniosków /o wyłączenie sędzi Teresy Dyrga – ZKE/ powód jednoznacznie wskazał w apelacji gdzie stwierdza, że wniosek w dniu 19 listopada 2004 r. złożył nie chcąc dopuścić by sprawa została rozpoznana przez sędziego dotychczas ją prowadzącego.

W istocie zatem mamy tutaj do czynienia z klasycznym przypadkiem nadużycia prawa procesowego, które nie może podlegać ochronie, gdyż akceptacja tego rodzaju postępowania prowadziłaby do umożliwienia stronom sparaliżowania pracy sądu.”

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10.04.2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05, I Acz 1657/05, uzasadnienie, s. 7– Załącznik 12

 

Poświadczyłem rzeczywisty stan faktyczny… Nie chciałem dopuścić, żeby sprawa do sygn. akt XI CR 603/04 została rozpoznana przez stronniczą sędzię Teresę Dyrgę. Skorzystałem z przysługującego mi prawa. W tym celu przecież – żeby spraw nie rozpoznawali stronniczy sędziowie – ustawodawca wprowadził w 1930 roku instytucję wyłączenia sędziego.

 

Oczywiste i rażące naruszenie przez sędzię Teresę Dyrgę prawa określonego w art. 432 k.p.c., tj. pozbawienie mnie możności obrony moich praw i uznanie za bezskuteczne Zaświadczenie Lekarskie obejmujące okres 21 – 23 listopada 2004 r. SSA Paweł Rygiel, SSA Andrzej Struzik i SSO del. Piotr Rusin tak usprawiedliwili – Załącznik 12: „Zarzut naruszenia art., 432 k.p.c. przez pominięcie przesłuchania powoda, a przez to pozbawienie go możności obrony jego praw jest także bezzasadny. Stosownie do powołanego przepisu zarządzenie przeprowadzenia tego dowodu jest w sprawie o rozwód obowiązkiem sądu. (…).

Powód, pomimo wezwania i zawiadomienia o ukaraniu grzywną, nie stawił się także na następną rozprawę w dniu 22 listopada 2004 r., zaś przedłożone zaświadczenie lekarskie trafnie zostało ocenione przez Sąd I instancji /tj. SSO Teresę Dyrga – ZKE/ jako nie usprawiedliwiające dostatecznie jego nieobecności. Z zaświadczenia tego nie wynikało, by powód nie mógł stawić się w sądzie, gdyż  było to zaświadczenie o niezdolności do pracy z zaznaczeniem, że chory może chodzić. Niezdolność do pracy może wynikać z różnorodnych schorzeń i nie zawsze jest tożsama z niemożnością uczestnictwa w rozprawie. W sytuacji, gdy niezdolność ta jest stwierdzona jedynie na okres trzech dni, chory może chodzić, a nadto zaświadczenie zostało przedłożone w okolicznościach, w których inne czynności procesowe powoda jednoznacznie świadczą, że nie chce on dopuścić do przeprowadzenia rozprawy. Sąd /tj. SSO Teresa Dyrga – ZKE/ zasadnie uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, by powód w rozprawie nie mógł uczestniczyć.

Co charakterystyczne, powód w apelacji twierdzi, że zwolnienie lekarskie zostało przedłużone na dalszy okres, ale w żaden sposób tego nie dokumentuje.”

Źródło:                 Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10.04.2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05, I Acz 1657/05, uzasadnienie – Załącznik 12

 

A przecież jeśli sędzia Teresa Dyrga nie wierzyła lekarzowi ZOZ Centrum Medyczne Medicover – Kraków, która mnie badała w dniu 21.11.2004 r. i sporządziła Zaświadczenie Lekarskie /Załącznik 13/, że byłem chory, powinna zażądać zweryfikowania tego Zaświadczenia przez lekarza specjalistę, biegłego z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie.

A nie decydować – sędzia przecież, a nie lekarz – że byłem jednak zdrowy i powinienem stawić się na rozprawę.

Wskazać także należy, że jakkolwiek sędzia powinien dokonywać oceny dowodów w oparciu o zasady prawidłowego rozumowania, to wnioskowanie sędzi Teresy Dyrgi, potwierdzone przez nią zapisem w protokole rozprawy w dniu 22.11.2004 – Załącznik 10: „Odmówił Sąd  usprawiedliwienia nieobecności powoda na rozprawie w dniu 22.11.2004 r. uznając, że przedstawione zaświadczenie lekarskie określa jego niezdolność do pracy od 21.11.2004 r. (niedziela) do 23.11.2004 r. stwierdzające, że w czasie zwolnienia lekarskiego powód może chodzić – nie stanowi wystarczającego uzasadnienia tej nieobecności. Wniosek taki potwierdza złożenie w dniu rozprawy w dniu 22.11.2004 r. osobiście w Dzienniku Podawczym pism powoda o godzinie 8:15 i jednego pisma o godzinie 11.45.”  – dowodzi ogromnych u niej problemów z logicznym rozumowaniem. To nie ja złożyłem te pisma. A złożona na każdym z nich przez Biuro Podawcze Sądu pieczęć z napisem „Osobiście” oznacza, że… nie zostały złożone za pośrednictwem operatora pocztowego. Powinna o tym wiedzieć sędzia Sądu Okręgowego Teresa Dyrga.

Biuro Podawcze Sądu nie identyfikuje osób składających pisma, żądając okazania przez nie dowodów osobistych.

 

xxx

 

W odniesieniu do art. 96 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym – „Wniosek powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego i zawierać: (…)  3) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w trybie przewidzianym we właściwej ustawie o postępowaniu sądowym nie jest możliwe;” – wskazać należy, że art. 3982 § 2 k.p.c. stanowi: „Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna także w sprawach: 1) o rozwód, o separację, o alimenty, o czynsz najmu lub dzierżawy oraz o naruszenie posiadania, 2) dotyczących kar porządkowych, świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych oraz o deputaty lub ich ekwiwalent, 3) rozpoznanych w postępowaniu uproszczonym.”

Nie było zatem możliwe wzruszenie prawomocnego wyroku sędzi Teresy Dyrgi z dnia 22.11.2004 r., sygn. akt XI CR 603/04, w oparciu o przepisy o skardze kasacyjnej.

 

Wskazać należy, że w niniejszym zgłoszonej Panu sprawie zachodzi przesłanka określona w art. 90 § 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym „Skarga nadzwyczajna nie jest dopuszczalna od wyroku ustalającego nieistnienie małżeństwa, orzekającego unieważnienie małżeństwa albo rozwód, jeżeli choćby jedna ze stron po uprawomocnieniu się takiego orzeczenia zawarła związek małżeński, oraz od postanowienia o przysposobieniu.” – tzn. ani moja była żona, ani ja nie zawarliśmy związku małżeńskiego po orzeczeniu przez sędzię Teresę Dyrgę prawomocnym wyrokiem z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt XI CR 603/04 naszego rozwodu.

Jest zatem dopuszczalna w niej skarga nadzwyczajna.

 

Pismem z 28 maja 2012 r. zachęcał mnie Pan do refleksji – Załącznik 1:

 

„Myślę, że w każdej sytuacji potrzebna jest odrobina refleksji, którą Panu polecam.

Źródło: Pismo adw. Wiktora Mordarskiego z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1

 

Obowiązujące od dnia 3 kwietnia 2018 r. przepisy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym spowodowały u mnie rekomendowaną mi przez Pana refleksję.

Napisał Pan także w piśmie do mnie z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1:

 

„Pana procesy były prowadzone argumentami merytorycznymi, uczciwie i zgodnie z zasadami etyki,

a każdy proces ma to do siebie, że się go wygrywa lub nie, jakkolwiek nie ukrywam,

że bronił Pan wg mnie jak najsłuszniejszych racji.”

Źródło: Pismo adw. Wiktora Mordarskiego z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1

 

Właśnie przed nami – Panem, moim pełnomocnikiem, i mną –  ostateczna wygrana…

W związku z rzeczywistym stanem faktycznym w sprawie Sądu Okręgowego w Krakowie o sygn. XI CR 603/04, opisanym w niniejszym piśmie i mającym potwierdzenie w dokumentach zalegających w aktach sprawy o sygn. CR 603/04, z których kserokopie kilku załączam do niniejszego pisma, a także w związku z Pana deklaracją z pisma do mnie z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1:

„Byłem, jestem i będę lojalny wobec Pana pod każdym względem.

(…) Służę także Panu szczerą, bezpośrednią rozmową, jeśli się Pan na nią zdecyduje.”

Źródło: Pismo adw. Wiktora Mordarskiego z dnia 28 maja 2012 r. – Załącznik 1

 

wnoszę i informuję jak na wstępie, tj. jak w pkt. I i II, str. 1 niniejszego pisma.

 

Zbigniew Kękuś

 

Załączniki:

  1. Pismo adw. Wiktora Mordarskiego z dnia 28 maja 2012 r.
  2. Pismo adw. Wiktora Mordarskiego z dnia 16 czerwca 1997 r. do Sądu Wojewódzkiego w Krakowie Wydział I Cywilny Sekcja Spraw Rodzinnych
  3. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Teresy Dyrgi z 22 listopada 2004 r.
  4. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, pismo Z. Kękusia z dnia 10 kwietnia 2006 r. do Sądu Apelacyjnego w Krakowie, sygn. akt I ACa 1633/05
  5. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, protokół rozprawy Sądu Apelacyjnego w Krakowie w dniu 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05, I Acz 1657/05
  6. Sąd Apelacyjny w Krakowie, sygn. akt I ACa 417/11, postanowienie sędziów SSA W. Kościołka, SSA Władysława Pawlaka, SSA Grzegorza Krężołka z dnia 28 czerwca 2011 r.
  7. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05
  8. Sąd Apelacyjny w Krakowie, sygn. akt I ACa 1633/05, Kancelaria Adwokacka, Potwierdzenie Odbioru w dniu 26.01.2006 r. przez Kancelarię Adwokacką adw. Wiktora Mordarskiego przesyłki listowej poleconej nadanej w dniu 24.01.2006 r.
  9. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, postanowienie z dnia 20 listopada 2004 r.
  10. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, akta sprawy XI CR 603/04, protokół rozprawy w dniu 22.11.2004 r., karta 2116
  11. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. XI CR 603/04, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie, sygn. akt IACz 394/05, IACz 395/05, z dnia 6 kwietnia 2005r.
  12. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I ACa 1633/05, I Acz 1657/05
  13. Zakład Opieki Zdrowotnej Centrum Medyczne Medicover – Kraków, ul. Rakowicka 7, Zaświadczenie Lekarskie z dnia 21 listopada 2004 r.
  14. Sąd Okręgowy w Krakowie, sygn. akt XI CR 603/04,protokół rozprawy w dniu 22 listopada 2004r., karta 2118
  15. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny, sygn. akt XI CR 603/04, wyrok sędzi Teresy Dyrgi z 22 listopada 2004 r., uzasadnienie, str. 16

 

 

 

 

 

 

 

[1] „-Jestem niezłomny.”, Andrzej Duda o sobie, w:„Fakt”, 7 sierpnia 2015 r., s. 1

 

[2] W brzemieniu, pod rządami którego Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział XI Cywilny-Rodzinny rozpoznawał sprawę do sygn. akt XI CR 603/04.

[3] j.w.

[4] j.w.

[5] j.w.

[6] j.w.

[7] j.w.

[8] j.w.

[9] j.w.

[10] j.w.

[11] j.w.

[12] j.w.

[13] j.w.

[14] j.w.

[15] j.w.

[16] j.w.

[17] j.w.

[18] j.w.

[19] j.w.