Nieskazitelni obrońcy Talmudu w Polsce.

Kolejne merytoryczne stanowisko DOKTORA Nauk Ekonomicznych w sprawie nieskazitelnych talmudczyków w organach represji w Polsce.

Zapewne domyślacie się Państwo o kogo chodzi ? Tak dr Zbigniew Kękuś ze swoim akademickim wykształceniem i stopniem naukowym jest solą w oku każdego okupanta w Polsce.

No cóż różnica polega na tym że judeo-sataniści deprawują się w sadach za cudzesy natomiast Pan Kękuś prawuje się z deprawatorami za swoje. Przypomnę co oznacza dla Polaków Słowian słowo prawy.

Słowo prawy jest wspólne dla języków słowiańskich i oznacza mniej więcej to samo. Prasłowiańskie *pravъ (w znaczeniu: prosty, sprawny, właściwy, odpowiedni, stosowny) pochodzi jeszcze z praindoeuropejskiego: *prō-ṷo (czyt. prooło) pokrewny ze staroindyjskim słowem pūrva – pierwszy, co skłania ku teorii, że pierwotnym znaczeniem słowa „prawy” było: idący z przodu, do przodu, podążający naprzód, na czele; stąd „prosty” najpierw znaczyło « podążający naprzód do celu ». Znaczenie: „sprawny”, „właściwy”, „odpowiedni”, „stosowny” potem się rozszerzyło i zaczęło obejmować aspekt etyczny: „uczciwy”, „sprawiedliwy”.

Miłej lektury.

ps.

A może przedstawiciel Londyńskiej Junty Wojskowej rodem z pałacu Rothschildów  udzieli mu środków finansowych na wybitnego prawnika dla dr Kękusia  ?

Kękuś Potocki

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

 

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

 

Każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej.”
Artykuł 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

xxx

 

 

Kraków, dnia 2 sierpnia 2018 r.

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Dotyczy:

 

  1. Członka „biało-czerwonej drużyny dobrej zmiany PiS”, lidera projektu „dobra zmiana PiS” w resorcie sprawiedliwości ministra sprawiedliwości prokuratora generalnego Zbigniewa Ziobry reformowanie wymiaru sprawiedliwości, czyli:

    1. jak prokurator Bartłomiej Legutko po tym, gdy mnie bezpodstawnie pozbawił wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym, postanowił uczynić mnie przestępcą winnym jego znieważenia,

    2. jak prokuratora Bartłomieja Legutki życzenie uczynienia mnie przestępcą winnym jego – ściganego w trybie prywatnoskargowym – znieważenia spełniają, z urzędu, prokuratorzy kierowanej przez Agnieszkę Nowak Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze:

      1. Cezary Kwiatkowski /obecnie oddelegowany do Prokuratury Okręgowej w Krakowie/,

      2. Elżbieta Ochońska-Wróbel,

    3. jak sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy Tomasz Grebla chce mnie pozbawić wolności przez:

        1. poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, lub – patrz: pkt I.3.2

        2. umieszczenie mnie w areszcie,

 

bo prokurator Bartłomiej Legutko poczuł się przeze mnie znieważony.

 

  1. Wniosek o potraktowanie jako uzupełnienia do niniejszego pisma opublikowanych na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl:

    1. 24 lipca 2018 r. filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś (PPP 51) Zemsta prokuratora Legutko, czyli że skończę w psychiatryku”,

    2. 31 lipca 2018 r. filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś (PPP 55/1) Ludzie BESTIE, czyli czyżeście sędzio Grebla ochu…li, poje…ło was?”,

    3. 31 lipca 2018 r. filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś (PPP 55/2) Ludzie BESTIE – prof. dr hab. Andrzej Zoll”.

  2. Zawiadomienie, że skan niniejszego pisma zostanie:

    1. zamieszczony na stronie www.kekusz.pl,

    2. umieszczony w materiałach publikowanych na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl.

 

 

Szanowni Państwo,

 

 

Niniejsze pismo kieruję do Państwa w interesie społecznym.

 

Państwa też to, co mnie, może spotkać, gdy wejdziecie w relacje z funkcjonariuszami publicznymi demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej…

 

To, o czym Państwa informuje dzieje się naprawdę… W państwie, o którym w Konstytucji:

 

 

Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,

 

urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.”

 

Artykuł 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

i którego każdy sędzia i prokurator musi być nieskazitelnego charakteru:

 

 

Prokuratorem może być powołany ten,

 

kto (…) 2. jest nieskazitelnego charakteru.

 

Artykuł 14.1. ustawy o prokuraturze z dnia 20 czerwca 1985 r.

 

 

Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten,

 

kto: (…) 2) jest nieskazitelnego charakteru

 

Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

 

 

Ja bym powiedział, że to już Polin – jak Polskę nazywa prezydent Andrzej Duda – jest, w którego systemach prawnym i politycznym rządzą talmudyczne wytyczne, w tym m.in.:

 

 

Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem.”

 

Talmud, Keritot 6b

 

 

W czasie procesu sądowego wolno oszukiwać, żeby Żyd zawsze wygrał.”

 

Talmud, Baba Kamma, 113b

 

 

Od ponad roku informuję Państwa w kierowanych do Państwa pismach, że minister sprawiedliwości prokurator generalny Zbigniew Ziobroczłonek„biało-czerwonej drużyny dobrej zmiany PiS”, lider projektu „dobra zmiana PiS” w resorcie sprawiedliwości – nie rozpoznaje wniosku, który do niego skierowałem pismem z dnia 25 października 2016 r., o wniesienie kasacji na moją korzyść od prawomocnego postanowienia sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 407/13, kończącego postępowanie karne, które Sąd Rejonowy w Dębicy prowadził przeciwko mnie od 14 listopada 2006 r. na podstawie aktu oskarżenia z dnia 12 czerwca 2006 r. prokurator Radosławy Ridan z Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód.

 

Wciąż tego wniosku nie rozpoznał Zbigniew Ziobro. Ziobro reformator wie, że mi w ten sposób uniemożliwia powrót na rynek pracy, z którego mnie wyeliminowała przed laty skutecznie sprawa prowadzona przeciwko mnie z oskarżenia prokurator R. Ridan1, ale… nadto zajęty reformowaniem wymiaru sprawiedliwości…

 

Przypomnę, że przed kilkoma dniami, 30 lipca, prezydent Andrzej Duda podpisał nowelizację ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej.

 

A ja od ponad półtora roku nie mogę się doczekać od Zbigniewa Ziobry odpowiedzi na wniosek o… udzielenie mi pomocy prawnej, do której udzielenia mi minister sprawiedliwości prokurator generalny posiada ustawowe – ustawa Kodeks postępowania karnego – uprawnienia.

 

Jak mnie traktuje – od czerwca 2013 r., gdy był posłem na Sejm RP, i później – obecnie inicjator nowelizacji ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej Andrzej Duda informowałem Państwa poprzednimi pismami.

 

PiS’owski pic.

 

Zbigniew Ziobro nie rozpoznaje mojego wniosku z pisma z 25.10.2016 r. najwyraźniej w oczekiwaniu na finał następnej sprawy karnej prowadzonej przeciwko mnie – „odpryskowej”, od tej wymienionej wyżej, zakończonej przez sędzię Beatę Stój postanowieniem z 15 marca 2016 r. – w której prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko po tym, gdy skutecznie przeprowadził bezpodstawną procedurę umieszczenia mnie w szpitalu psychiatrycznym, tj. Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie – ostatecznie postępowanie zostało umorzone z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, który mi przypisał prokurator B. Legutko w dniu 6 maja 2014 r. – postanowił uczynić mnie przestępcą winnym jego znieważenia.

 

W realizacji zamierzenia pomagają mu od stycznia 2015 roku prokuratorzy kierowanej przez prokurator Agnieszkę Nowak Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze, Cezary Kwiatkowski /oddelegowany do Prokuratury Okręgowej w Krakowie/ i Elżbieta Ochońska-Wróbel oraz sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy Tomasz Grebla.

 

Ten ostatni podał w, wiążących dla dla prokurator E. Ochońskiej-Wróbel, wskazaniach z postanowienia, które wydał w dniu 14 czerwca 2018 r., że prokurator powinna przeprowadzić procedurę pozbawienia mnie wolności przez:

 

  1. poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, lub – patrz: pkt 2

  2. umieszczenie mnie w areszcie.

 

 

A to przez to, że funkcjonariusz publiczny, nieskazitelnego charakteru prokurator Bartłomiej Legutko czuje się przeze mnie znieważony.

 

Ponieważ wskazania sądu odwoławczego są wiążące dla instytucji wymiaru sprawiedliwości, do której kierowane jest orzeczenie tego sądu, prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel wydała w dniu 20 czerwca 2018 r. postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym przez biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Danutę Woźniak i Urszulę Hybel.

 

W związku z powyższym, w dniu 27 lipca 2018 r. skierowałem pismo do biegłych wyznaczonych przez prokurator E. Ochońską-Wróbel, którym poinformowałem adresatki , że uważam prokuratora Bartłomieja Legutkę za idiotę i łajdaka oraz wyjaśniłem, dlaczego – Załącznik I:

 

W dniu 27 lipca 2018 r. skierowałem także pismo do mojego, wyznaczonego mi jako uznanemu za niepoczytalnego przez prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego i przewodniczącą Wydziału VIII Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie SSR Dorotę Sośnicką-Gurbiel, obrońcy z urzędu adw. Sławomira Jaromina, którym złożyłem wniosek o skierowanie, wniosku do Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze o umorzenie – na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. – postępowania przeciwko mnie o znieważenie /art. 216 § 1 i § 2 k.k./ prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko – Załącznik II.

 

Pismem z dnia 1 sierpnia 2018 r. skierowanym do mojego obrońcy, adw. Sławomira Jaromina złożyłem – Załącznik III: „Pan adw. Sławomir Jaromin Kancelaria Adwokacka ul. Madalińskiego 19/10 30-303 Kraków Sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: PR 5 Ds. 91.2018 /uprzednio: 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/Dotyczy:

 

  1. Wniosek o odebranie dla mnie w Prokuraturze Rejonowej Kraków Podgórze, do dnia 22 sierpnia 2018 r., kserokopii:

    1. sporządzonego przez prokurator Elżbietę Ochońską-Wróbel w dniu 15 listopada 2017 r. aktu oskarżenia przeciwko mnie w sprawie do sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017,

    2. postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II K 87/18/N, o zwróceniu Prokuraturze Rejonowej Kraków Podgórze sprawy do sygn. akt do sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017, celem uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego,

    3. zażalenia prokuratora na postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II K 87/18/N, o zwróceniu Prokuraturze Rejonowej Kraków Podgórze sprawy do sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017, celem uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego.

  2. Wniosek, w przypadku odmowy przez Prokuraturę – prokuratora referenta Elżbietę Ochońską-Wróbel i/lub prokuratora rejonowego Agnieszkę Nowak – wydania Panu kserokopii dokumentów jak w pkt. I, o przepisanie ich treści /sporządzenie odpisów/.

  3. Zawiadomienie, że celem odbioru:

    1. kserokopii dokumentów jak w pkt. I, lub – patrz: pkt III.2

    2. sporządzonych przez Pana odpisów dokumentów jak w pkt. I,

 

stawię się osobiście w Pana Kancelarii Adwokackiej w dniu 23 sierpnia 2018 r.”

 

 

Proszę o potraktowanie jako uzupełnienia do niniejszego pisma opublikowanych na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl:

 

  1. 24 lipca 2018 r. filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś (PPP 51) Zemsta prokuratora Legutko, czyli że skończę w psychiatryku”,

  2. 31 lipca 2018 r. filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś (PPP 55/1) Ludzie BESTIE, czyli czyżeście sędzio Grebla ochu…li, poje…ło was?”,

  3. 31 lipca 2018 r. filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś (PPP 55/2) Ludzie BESTIE – prof. dr hab. Andrzej Zoll”.

 

 

Z poważaniem,

 

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Załączniki:

 

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 27 lipca 2018 r. do biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lek med. Danuty Woźniak, lek. med. Urszuli Hybel

  2. Pismo Z. Kękusia z dnia 27 lipca 2018 r. do adw. Sławomira Jaromina

  3. Pismo Z. Kękusia z dnia 1 sierpnia 2018 r. do adw. Sławomira Jaromina

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

ZAŁĄCZNIK I

 

Kraków, dnia 27 lipca 2018 r.

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Panie:

 

  1. lek. med. Danuta Woźniak, Szpital Specjalistyczny im. dr. J. Babińskiego, Oddział 4B, ul. Józefa Babińskiego 29, 30-393 Kraków

  2. lek. med. Urszula Hybel, Szpital Specjalistyczny im. dr. J. Babińskiego, Oddział 4B, ul. Józefa Babińskiego 29, 30-393 Kraków

 

 

Sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: PR 5 Ds. 91.2018 /uprzednio: 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/

 

 

Dotyczy:

 

  1. Postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Podgórze Elżbiety Ochońskiej-Wróbel z dnia 21 czerwca 2018 r. o poddaniu mnie przez Panie badaniom psychiatrycznym w sprawie do sygn. akt PR 5Ds 91.2018.

  2. Wyjaśnienie, dlaczego uważam uznanego za pokrzywdzonego w sprawie do sygn. akt PR 5Ds 91.2018 prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutkę za:

    1. idiotę: „IDIOTA”ÂŤczłowiek pozbawiony inteligencjiÂť; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 271,

    2. łajdaka: „ŁAJDAK”: ÂŤczłowiek niegodziwy, postępujący haniebnie, godny potępienia, pogardyÂť Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 424

  3. Zawiadomienie, że skan niniejszego pisma zostanie:

    1. zamieszczony na stronie www.kekusz.pl,

    2. przedstawiony w materiałach publikowanych na kanale http://www.PopierwszePolak-YouTube.pl.

 

 

Szanowne Panie,

 

 

Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt PR 5Ds 91.2018, prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Elżbieta Ochońska-Wróbel wyznaczyła Panie do przeprowadzenia moich badań psychiatrycznych – Załącznik I.5:
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt PR 5Ds 91.2018 Kraków, postanowienie prokurator

 

Elżbiety Ochońskiej-Wróbel z dnia 21 czerwca 2018 r. – Załącznik I.5

 

 

Prokurator E. Ochońska-Wróbel wyznaczyła pierwszy termin moich badań na dzień 5 lipca 2018 r. Nie stawiłem się na nie ponieważ przesyłkę listową poleconą zawierającą wezwanie do stawiennictwa odebrałem 9 lipca 2018 r. Prokurator E. Ochońska-Wróbel doręczy mi zapewne rychło następne wezwanie na badania.

 

W sprawie do sygn. akt PR 5Ds 91.2018 jestem ścigany za znieważenie – art. 216 § 1 kk, art. 216 § 2 kk i art. 216 § 2 w zw. z art. 12 kk – prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutki(Legutko) w związku z postępowaniem prowadzonym przez niego do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

 

To z jego winy Policja doprowadziła mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. do Oddziału 4B Szpitala im. dr. J. Babińskiego w Krakowie na obserwację psychiatryczną, którą Panie miałyście prowadzić przez okres do czterech tygodni w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza o sygn. akt 2 ds. 542/14, wszczętej przez prokuratora Bartłomieja Legutkę 6 maja 2014 r. i rozpoznawanej przez niego do stycznia 2015 r., gdy poczuwszy się przeze mnie znieważony złożył obciążające mnie zeznania, na podstawie których prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski wszczął postępowanie przeciwko mnie, kontynuowane obecnie przez prokurator Elżbietę Ochońską-Wróbel w sprawie o sygnaturze akt PR 5 Ds. 91.2018.

 

Pani lek. med. Danuta Woźniak, Ordynator Oddziału 4B Szpitala im. dr. J. Babińskiego, wypisała mnie ze Szpitala po czterech dniach, 24 sierpnia 2015 r., z powodu prowadzenia przeze mnie protestu głodowego, co potwierdza m.in. Pani pismo z dnia 25 sierpnia 2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik I.18.

 

 

Pragnę poinformować, że w związku ze ściganiem mnie przez prokurator Elżbietę Ochońską-Wróbel w sprawie do sygn. akt PR 5Ds 91.2018, za znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko, skierowałem pismo z dnia 27 lipca 2018 r. do mojego obrońcy z urzędu w tej sprawie adw. Sławomira Jaromina, którym złożyłem – Załącznik I: Pan adw. Sławomir JarominKancelaria Adwokackaul. Madalińskiego 19/1030-303 Kraków Sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: PR 5 Ds. 91.2018 /uprzednio: 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/ Dotyczy:

 

  1. Wniosek o skierowanie, bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 7 dni od daty wpływu niniejszego pisma – na podstawie:

    1. art. 54.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

    2. art. 10.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności,

    3. utrwalonego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, Trybunału Konstytucyjnego RP, Sądu Najwyższego RP, sądów powszechnych RP – str. 11 niniejszego pisma oraz Załącznik 22,

 

wniosku do Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze o umorzenie – na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. – postępowania przeciwko mnie o znieważenie /art. 216 § 1 i § 2 k.k./ prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko.

 

  1. Prawo człowieka do wolności według wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 r., SK 50/06 – str. 8-10 niniejszego pisma.

  2. Stan psychiczny podejrzanego o popełnienie czynu zabronionego, a ustalenie, czy czyn zabroniony został popełniony, według Sądu Najwyższego, w:

    1. postanowieniu Sądu Najwyższego z 5 marca 2002 r., syg. akt III KKN 329/99 – str. 10 niniejszego pisma.

    2. postanowieniu Sądu Najwyższego – Izba Karna z 18 lutego 2009 r., syg. akt IV KK 306/08 – str. 10 niniejszego pisma,

  3. Wniosek o potraktowanie jako uzupełnienia do niniejszego pisma opublikowanego 24 lipca 2018 r. na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś (PPP 51) Zemsta prokuratora Legutko, czyli że skończę w psychiatryku”.

 

Dowód: Pismo Z. Kękusia z dnia 27 lipca 2018 r. do adw. Sławomira Jaromina – Załącznik I

 

 

W związku z moimi badaniami psychiatrycznymi, które macie Panie przeprowadzić w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze do sygn. akt PR 5Ds 91.2018 pragnę poinformować, że uważam uznanego za pokrzywdzonego – oraz uważającego się za takowego – w tej sprawie prokuratora Bartłomieja Legutkę za idiotę i łajdaka, według definicji tych określeń jak w pkt. II, str. 1 niniejszego pisma. Wypełnia adresat kopii niniejszego pisma, prokurator Bartłomiej Legutko, jego zachowaniem definicje Słownika Języka Polskiego idioty i łajdaka ponieważ:

 

  1. przed wszczęciem w w.w. sprawie do sygn. akt 2 ds. 542/14 w dniu 6 maja 2014 r. procedury pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej nie przeprowadził żadnych, w tym nawet podstawowych, czynności mających na celu ustalenie, czy ja rzeczywiście popełniłem czyny, za który mnie ścigał,

  2. dokonał oceny zgromadzonych dowodów wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, bo na podstawie tych samych dowodów w oparciu, o które jego następczyni w sprawie o sygn. 2 ds. 542/14 prokurator Dorota Baranowska uznała przypisane mi przestępstwa za czyny o znikomej społecznej szkodliwości i z tego powodu umorzyła postępowanie postanowieniem z 30.06.2016 r. /Załącznik I.19/, on je uznał za przestępstwa o tak znacznej społecznej szkodliwości, że wszczął i przeprowadził procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, co skutkowało wspomnianym wyżej doprowadzeniem mnie przez Policję pod przymusem do Oddziału 4B Szpitala im. dr. J. Babińskiego w Krakowie w dniu 20.08.2015 r. i moją tam obecnością do 24.08.2015 r.

 

 

Z winy prokuratora prokuratora Bartłomieja Legutko spędziłem w Oddziale 4B Szpitala i. dr. J. Babińskiego cztery doby, a nie wiadomo, jak długo bym tam przebywał, gdyby nie rozpoczęty przeze mnie natychmiast po doprowadzeniu mnie w dniu 20.08.2015 r. do Szpitala i prowadzony przez kolejne dni pobytu protest głodowy, który był przyczyną – potwierdzoną pismem lek. med. Danuty Woźniak z 25.08.2015 r. do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza /Załącznik I.18/ – wypisania mnie 24.08.2015 r. Więcej na ten temat w moim w.w. piśmie z 27.07.2018 r. do adw. Sławomira Jarmina – Załącznik I.

 

Co wręcz groteskowe, to że po tym, gdy prokurator Dorota Baranowska i sędzia Nina Uchwat-Woźniak ostatecznie umorzyły, z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu, postępowanie przeciwko mnie w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza o sygn. akt 2 Ds. 542/14, w którym prokurator Bartłomiej Legutko ścigając mnie za próbę samouwolnienia się z konwoju policyjnego i naruszenia przy tym nietykalności cielesnej dwóch policjantów spowodował pozbawienie mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej, sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny-Odwoławczy Tomasz Grebla chce mnie pozbawić wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej lub umieszczenie w areszcie /patrz: Załącznik I.4/ w sprawie, w której jestem ścigany za… znieważenie prokuratora B. Legutko w związku z w.w. postępowaniem o sygn. akt 2 ds. 542/14, i posłuszna jego woli prokurator E. Ochońska-Wróbel zaangażowała Panie w zamiarze wykonania zadania nałożonego na nią przez sędziego Tomasza Greblę.

 

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Załączniki:

 

  1. Pismo Z. Kękusia z dnia 27 lipca 2018 r. do adw. Sławomira Jaromina

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

ZAŁĄCZNIK II

 

 

Kraków, dnia 27 lipca 2018 r.

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Pan

 

adw. Sławomir Jaromin

 

Kancelaria Adwokacka

 

ul. Madalińskiego 19/10

 

30-303 Kraków

 

 

Sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: PR 5 Ds. 91.2018 /uprzednio: 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/

 

 

Dotyczy:

 

  1. Wniosek o skierowanie, bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 7 dni od daty wpływu niniejszego pisma – na podstawie:

    1. art. 54.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

    2. art. 10.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności,

    3. utrwalonego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, Trybunału Konstytucyjnego RP, Sądu Najwyższego RP, sądów powszechnych RP – str. 11 niniejszego pisma oraz Załącznik 22,

 

wniosku do Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze o umorzenie – na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. – postępowania przeciwko mnie o znieważenie /art. 216 § 1 i § 2 k.k./ prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko.

 

  1. Prawo człowieka do wolności według wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2007 r., SK 50/06 – str. 8-10 niniejszego pisma.

  2. Stan psychiczny podejrzanego o popełnienie czynu zabronionego, a ustalenie, czy czyn zabroniony został popełniony, według Sądu Najwyższego, w:

    1. postanowieniu Sądu Najwyższego z 5 marca 2002 r., syg. akt III KKN 329/99 – str. 10 niniejszego pisma.

    2. postanowieniu Sądu Najwyższego – Izba Karna z 18 lutego 2009 r., syg. akt IV KK 306/08 – str. 10 niniejszego pisma,

  3. Wniosek o potraktowanie jako uzupełnienia do niniejszego pisma opublikowanego 24 lipca 2018 r. na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl filmu pt. „Dr Zbigniew Kękuś (PPP 51) Zemsta prokuratora Legutko, czyli że skończę w psychiatryku”.

  4. Zawiadomienie, że skan niniejszego pisma zostanie:

    1. zamieszczony na stronie www.kekusz.pl,

    2. przedstawiony w materiałach publikowanych na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl.

 

 

Każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej”
Artykuł 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

Część I Przepisy prawa

 

 

  1. artykuł 54.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.”

  2. artykuł 10.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności: Każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe.”

  3. artykuł 17 Kodeksu postępowania karnego: „§ 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: 1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, (…).”

 

 

Część II Uzasadnienie

 

 

Ad. pkt I, str. 1

 

Niniejsze pismo i wniosek jak w pkt. I, str. 1 kieruję do Pana jako mojego obrońcy z urzędu w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze do sygn. akt PR 5 Ds. 91.2018 /uprzednio: 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/, wyznaczonego mi – na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.2 – zarządzeniem z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt VIII Kp 571/15/N, przewodniczącej Wydziału VIII Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie SSR Doroty Sośnickiej-Gurbiel – Załącznik 1:
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie, sygn. akt VIII Kp 571/15/N, zarządzenie

 

przewodniczącej Wydziału VIII Karnego, SSR Doroty Sośnickiej-Gurbiel – Załącznik 1

 

 

W sprawie do sygn. akt PR 5Ds 91.2018 /uprzednio 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/ jestem ścigany za znieważenie – art. 216 § 1 kk, art. 216 § 2 kk i art. 216 § 2 w zw. z art. 12 kk – prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutki(Legutko).

 

Przestępstwa z art. 216 § 1 § 2 k.k. są ścigane z oskarżenia prywatnego – art. 216 § 5 Kodeksu karnego: „Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

 

Postępowanie z oskarżenia publicznego wszczął w w.w. sprawie przeciwko mnie – na podstawie zeznań prokuratora Bartłomieja Legutko – prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze Cezary Kwiatkowski wydając:

 

  1. w dniu 16 stycznia 2015 r. „Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego” – Załącznik 2:

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

 

Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r. – Załącznik 2

 

  1. w dniu 12 czerwca 2015 r. „Postanowienie o objęciu ściganiem z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego” – Załącznik 3:

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego

 

Kwiatkowskiego z dnia 12 czerwca 2015 r. – Załącznik 3

 

 

Po oddelegowaniu prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego do Prokuratury Okręgowej w Krakowie, na referenta w sprawie do sygn. akt 5 Ds. 153/14 /obecnie 5 Ds. 91.2018/ wyznaczono prokurator Elżbietę Ochońską-Wróbel.

 

W dniu 15 listopada 2017 r. prokurator E. Ochońska-Wróbel sporządziła akt oskarżenia.

 

W dniu 27 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie wydał postanowienie – sygn. akt II K 87/18/N – o zwróceniu sprawy prokuratorowi do ponownego rozpoznania.

 

Prokurator E. Ochońska-Wróbel zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty z 27.02.2018 r.

 

W dniu 14 czerwca 2018 r. sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy Tomasz Grebla wydał postanowienie – Załącznik 4: „postanowienie prawomocne zażalenie nie przysługuje

 

Sygn. akt IV Kz 318/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2018 r.

 

Sąd Okręgowy w Krakowie, IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Tomasz Grebla

 

Protokolant: sekr. sądowy Aneta Woźniczka

 

przy udziale Eweliny Klimowicz-Gajlikowskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Podgórze

 

po rozpoznaniu w sprawie

 

Zbigniew Kękusia s. Czesława i Wandy z d. Sikora ur. 2 maja 1958 r. w Krakowie

 

oskarżonego o przestępstwa z art. 216 § 1 kk, art. 216 § 2 kk i art. 216 § 2 w zw. z art. 12 kk

 

na skutek zażalenia Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. II K 87/18/N w przedmiocie przekazania sprawy Prokuratorowi w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego

 

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

 

postanawia

 

zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

 

Uzasadnienie

 

Zaskarżonym postanowienie Sąd, na podstawie art. 334a§1 i § 2 kpk w zw. z art. 339§3 pkt 3a kpk, sprawę Zbigniewa Kękusia, oskarżonego o przestępstwa z art. 216 § 1 kk, art. 216 § 2 kk i art. 216 § 2 w zw. z art. 12 kk przekazał Prokuratorowi Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze celem uzupełnienia istotnych braków dochodzenia zarejestrowanego pod sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017 w kierunku wskazanym w uzasadnieniu niniejszego postanowienia, tj. uzyskania opinii sądowo-psychiatrycznej odnośnie oskarżonego.

 

Na postanowienie to zażalenie złożył Prokurator zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, podlegającą na uznaniu przez Sąd I instancji, iż uzyskanie opinii sądowo – psychiatrycznej jest niezbędne dla merytorycznego rozpoznania sprawy, a przeprowadzenie tej czynności w toku postępowania sądowego powodowałoby znaczne trudności, podczas gdy właściwa ocena materiałów postępowania prowadzi do wniosku, iż przeprowadzenie tej czynności przez Sąd wręcz przyspieszy tok prowadzonego postępowania.

 

W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi I instancji do dalszego prowadzenia.

 

Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z art. 344a§1 kpk Sąd przekazuje sprawę prokuratorowi w celu uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia, jeżeli akta sprawy wskazują na istotne braki tego postępowania, zwłaszcza na potrzebę poszukiwania dowodów, zaś dokonanie niezbędnych czynności przez sąd powodowałoby znaczne trudności.

 

Pojęcie „istotnego braku postępowania” interpretować należy szeroko, wobec czego obejmuje on swoim zakresem wszelkie wadliwości postępowania przygotowawczego, godzące w jego wartości oraz w prawnie chronione interesy uczestników postępowania.

 

Kierując się powyższym stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, iż zachodzi brak o istotnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy w postaci braku uzyskania opinii sądowo-psychiatrycznej odnośnie oskarżonego Zbigniewa Kękusia.

 

Brak ten, w realiach niniejszej sprawy, ma taki charakter, że skutkuje niezrealizowaniem podstawowych celów postępowania przygotowawczego, w zakresie ustalenia, czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo, wyjaśnienia okoliczności sprawy, oraz zebrania, zabezpieczenia i w niezbędnym zakresie utrwalenia dowodów dla sądu (art. 297 kpk).

 

Sąd Odwoławczy w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji zarówno o potrzebie uzyskania ww. opinii, jak i trudnościach jakie spowodowałoby przeprowadzenie tego dowodu przez Sąd Rejonowy którego skutecznie Prokuratorowi nie udało się podważyć.

 

Dodać wypada, że uzupełnienie wskazanego braku prowadziłoby do przewłoki postępowania i przekształcenie postępowania przed Sądem w postępowanie przygotowawcze. Z treści zażalenia wynika, ze Prokurator kierując akt oskarżenia do Sąd umiał świadomość braku materiału dowodowego w tym zakresie. Nie do zaakceptowania jest praktyka polegająca na stawianiu zarzutów i przerzucania ciężaru postępowania dowodowego na etap jurysdykcyjny. Zgodzić należy się, że szerokie kompetencje Sądu umożliwiają przeprowadzenie niemal wszystkich czynności procesowych. Nie oznacza to jednak by ro0la Prokuratora mogła ograniczać się wyłącznie do wniesienia i popierania skargi. Stąd też przedstawiona przez skarżącego w tym zakresie argumentacja nie mogła odnieść zamierzonego skutku, zwłaszcza, że sam skarżący dostrzega środki przewidziane przepisami kodeksu postępowania karnego, pozwalające na uzyskanie niezbędnego dla rozstrzygnięcia sprawy dowodu, tj. przeprowadzenie obserwacji sądowo-psychiatrycznej czy zastosowanie tymczasowego aresztowania, wobec utrudniania prowadzonego postępowania przez Zbigniewa Kękusia. Z obu tych instrumentów prawnych Prokurator na etapie postępowania przygotowawczego mógł skorzystać, zwracając się ze stosownym wnioskiem do Sądu. Zamiast tego podjął zawieszone dochodzenie (k.1225) i wniósł akt oskarżenia. Podkreślać wypada, że za główny cel postępowania przygotowawczego przyjmowane jest działanie zmierzające do wyjaśnienia, czy istnieje podstawa do wniesienia aktu oskarżenia w rozumieniu przepisu art. 322 kpk. Ten zaś nie został zrealizowany.

 

Ponadto, w orzecznictwie wskazuje się, że za znaczne trudności w postępowaniu sądowy, mogące spowodować przekazanie sprawy Prokuratorowi w celu uzupełnienia postępowania przygotowawczego, należy uważać między innymi te, które stoją na przeszkodzie w zrealizowaniu zasady ciągłości, koncentracji rozprawy sądowej i definitywnego rozstrzygnięcia sprawy z reguły w jednym terminie.

 

Długotrwałość postępowania może stanowić przesłankę do uznania, iż zachodzą znaczne trudności w dokonywaniu czynności przez Sąd, gdy jej wykonanie musiałoby prowadzić do wielokrotnego odraczania lub przerywania sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z 5.06.1971 r. III KZ 42/71, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27.10.1999 r., sygn. akt II AKz 311/99, LEX nr 1540314).

 

W niniejszej sprawie, niewątpliwie z uwagi na problematyczność w przeprowadzeniu badań psychiatrycznych oskarżonego oraz uzyskaniu opinii psychiatrycznej, zachodziłaby konieczność odroczenia rozprawy, a tym samym znaczne trudności, zaś długość oczekiwania na opinię pozwoliłaby na jej zakończenie w rozsądnym terminie.

 

Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia, postanowiono, jak na wstępie.

 

SSO Tomasz Grebla”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy, sygn. akt IV Kz 318/18, postanowienie SSO

 

Tomasza Grebli z 14 czerwca 2018 r. – Załącznik 4

 

 

W następstwie w.w. postanowienia prokuratora Tomasza Grebli z 14.06.2018 r. prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel:

 

  1. w dniu 21 czerwca 2018 r. wydała postanowienie – Załącznik 5: „RZECZPOSPOLITA POLSKA Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze os. Stalowe 16 D 31-922 Kraków PR 5Ds 91.2018 Kraków, dnia 21 czerwca 2018 r.

 

Postanowienie o zasięgnięciu opinii

 

Elżbieta Ochońska-Wróbel prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przestępstwo z art. 216 § 2 kk

 

na podstawie art. 193 kpk

 

postanowił:

 

1/ Zasięgnąć opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w osobie: Danuty Woźniak oraz Urszuli Hybel w celu stwierdzenia na podstawie stosownych badań:

 

1) czy podejrzany w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów i w odniesieniu do nich miał zachowaną możliwość ich rozpoznania i pokierowania swoim postępowaniem,

 

2) jeśli nie – to jaka była tego przyczyna, a także, czy możliwość ta byłą zniesiona, ograniczona w stopniu znacznym, bądź też ograniczona w stopniu nieznacznym,

 

3) czy aktualny stan zdrowia psychicznego podejrzanego pozwala na jego udział w postępowaniu,

 

4) czy aktualny stan zdrowia psychicznego podejrzanego pozwala na prowadzenie obrony w sposób

 

samodzielny i rozsądny,

 

5) czy zachodzi potrzeba stosowania wobec niego środków zabezpieczających,

 

6) wolne wnioski biegłego.

 

2. Udostępnić biegłym materiały z akt sprawy PR 5 Ds. 91.2018

 

3. Zakreślić termin badania 5 lipca 2018 r.

 

4. Zakreślić termin do wydania opinii: 31 lipca 2018 r.

 

W związku z treścią art. 197 § 3 i art. 190 § 1 k.p.k. uprzedza się, że za przedstawienie fałszywej opinii grozi odpowiedzialność karna z art. 233 § 4 k.k. (kara pozbawienia wolności do lat 10).

 

Uzasadnienie

 

Prokuratura Rejonowa Kraków-Podgórze w Krakowie prowadzi śledztwo przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi podejrzanemu o przestępstwo z art. 216 § 2 kk.

 

Wobec ujawnienia okoliczności wskazujących na możliwość ograniczenia poczytalności podejrzanego w stosunku do zarzucanego mu czynu, postanowiono dopuścić dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w tym zakresie.

 

Z uwagi na powyższe zasadnym jest, jak na wstępie.

 

PROKURATOR

 

Elżbieta Ochońska-Wróbel”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt PR 5Ds 91.2018 Kraków, postanowienie prokurator

 

Elżbiety Ochońskiej-Wróbel z dnia 21 czerwca 2018 r. – Załącznik 5

 

  1. doręczyła mi wezwanie z dnia 21 czerwca 2018 r. na badania psychiatryczne – Załącznik 6: „Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie /adres – ZKE/ Sygn. akt POR 5 Ds. 91.2018 Kraków, dnia 21 czerwca 2018 r. Pan Zbigniew Kękuś WEZWANIE

 

Termin dnia: 5 lipca 2018 r.

 

Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 5 lipca 2018 r. o godz. 10.00 w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego IV B, jako podejrzanego w sprawie sygn.. PR 5 Ds. 91.2018 przeciwko Zbigniewowi Kękuś, o przestępstwa z art. 216 § 1 i art. 216 §2 kk

 

– celem udziału w badaniu sądowo-psychiatrycznym.

 

Wezwany powinien posiadać przy sobie dowód osobisty lub inny ważny dokument stwierdzający tożsamość.

 

Prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie, sygn. akt POR 5 Ds. 91.2018, Wezwanie z dnia 21

 

czerwca 2018 r. – Załącznik 6

 

 

Ponieważ wezwanie z dnia 21 czerwca 2018 r. /wysłane przesyłką listową poleconą w piątek 22 czerwca 2018 r./ do stawiennictwa na badania w dniu 5 lipca 2018 r. odebrałem – w terminie – w dniu 9 lipca 2018 r., nie mogłem się stawić.

 

Prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel doręczy mi zatem zapewne rychło następne wezwanie na badania.

 

W związku z powyższym wnoszę jak w pkt. I i II, str. 1 niniejszego pisma.

 

Oto uzasadnienie dla mojego stanowiska.

 

  1. W dniu 25 kwietnia 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój, rozpoznając sprawę przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13, o popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. 18 przestępstw za pośrednictwem Internetu3, wydała – Załącznik 7: „Sygn. akt II K 407/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój (…) po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia oskarżonego o przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie zatrzymania i przymusowego doprowadzenia na podstawie art. 75 § 2 k.k. postanawia zarządzić zatrzymanie oskarżonego Zbigniewa Kękusia na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenie go do biegłych sądowych Mariusza Patli, Katarzyny Bilskiej-Zarmeby i Ryszarda Janczura na badanie, które odbędzie się w dniu 7 maja 2014 r. o godz. 12.00 w Areszcie Śledczym w Krakowie, przy ul. Montelupich 7.”

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, III K 854/10, postanowienie sędzi Beaty

 

Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r. – Załącznik 7

 

  1. W ślad za w.w. postanowieniem sędzia B. Stój wydała w dniu 28 kwietnia 2014 r. Policji nakaz – Załącznik 8: „Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny stosownie do zarządzenia z dnia 25/04/2014 poleca doprowadzić przymusowo na termin badania w dniu 7 maja 2014 r. godz. 12.00 do Aresztu śledczego w Krakowie do biegłego lek. med. Mariusza Patli, Zbigniewa Kękusia, syna (…) jako oskarżony w sprawie z art. 226 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

 

Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, III K 854/10, Nakaz sędzi Beaty Stój z

 

dnia 28 kwietnia 2012 r. – Załącznik 8

 

  1. W wykonaniu Postanowienia sędzi B. Stój z 25.04.2014 r. i Nakazu z 28.04.2015 r., w dniu 5 maja 2014 r., ok. godz. 15:30 zostałem zatrzymany przez Policję. Podczas konwojowania mnie, gdy przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4 opuszczałem samochód, Fiat Ducato, którym mnie przewożono, zeskakując z progu samochodu potknąłem się i upadłem na jednego z trzech konwojujących mnie policjantów. Wszyscy trzej rzucili się na mnie i powalili mnie na płyty chodnika. Następnie sporządzono Protokół Zatrzymania Osoby i zawieziono mnie do Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, gdzie w Izbie Zatrzymań miałem oczekiwać na badania wyznaczone przez sędzię B. Stój na dzień 7 maja 2014 r. Konwojujący mnie policjanci wrócili do Komisariatu Policji IV w Krakowie i w godzinach 18:45 – 19:40 złożyli zeznania:

    1. sierż. sztab. Paweł Lewkowicz zeznał – Załącznik 9: „(…) Kiedy dojechaliśmy na miejsce, tj. do Komisariatu Policji IV w Krakowie na ul. Królewską 4 około godz. 16:00 zaparkowaliśmy radiowóz przed Komisariatem IV. Wszyscy wyszliśmy z radiowozu. Następnie za pomocą pilota kierowca odblokował drzwi tylne zamykające przedział dla przewozu osób zatrzymanych, po czym zbliżyłem się do tych drzwi będąc po prawej stronie i zacząłem otwierać skrzydła drzwi. W tym czasie st. post. Marcin Rak otwierał zamek w kracie zabezpieczającej oraz listwę (skobla) blokującej ten zamek. Marcin stał wówczas z lewej strony drzwi. Michał Doroba stał centralnie przed drzwiami pomieszczenia do przewozu osób zatrzymanych w odległości ok. 1 m. od krawędzi drzwi by zachować bezpieczną odległość i w razie chęci ucieczki asekurować zatrzymanego. W tym momencie – kiedy stałem przy prawym skrzydle zatrzymany Zbigniew Kękuś kopnął w kratę zabezpieczającą, krata z dużą siłą uderzyła mnie w klatkę piersiową na wysokości prawego ramienia (staw barkowy).Poczułem silny ból w tym miejscu. Z urzędu stwierdza się, że świadek okazał miejsce uderzenia, gdzie widać zaczerwienienie skóry w okolicy ramienia na klatce piersiowej.
      W tym czasie zatrzymany Zbigniew Kękuś wysunął nogę z pomieszczenia dla zatrzymanych i przyjął pozycję jak do ucieczki, zrobił ruch do przodu z zamiarem ucieczki. Widząc to obydwaj policjanci towarzyszący mi zainterweniowali. Sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak użyli wobec Zbigniewa Kuś siły fizycznej, ponieważ zatrzymany wykonywał gwałtowne ruchy, chcąc się uwolnić. W trakcie obezwładniania zatrzymanego obydwaj policjanci upadli wraz z zatrzymanym na płyty chodnika. W trakcie obezwładniania Zbigniewa Kękusia sierż. sztab. Michał Doroba doznał urazu lewego nadgarstka oraz lewego łokcia. Zatrzymany mężczyzna został obezwładniony, jednak przy wprowadzaniu do Komisariatu IV Policji stawiał czynny opór. W związku z niebezpieczeństwem ucieczki oraz agresywnym zachowaniem zatrzymanemu zostały założone kajdanki na ręce trzymane z tyłu. Na miejscu mężczyznę przejęli Policjanci IV Kp w Krakowie z Wydz. Prewencji. Na koniec nadmieniam, że już po zdarzeniu odczuwam coraz większy ból w okolicy stawu barkowego, boli mnie całe prawe ramię. Po złożeniu zawiadomienia udam się do lekarza by wykonać stosowne badania. To wszystko, co mam do zeznania i po osobistym odczytaniu, jako zgodne podpisuję. /podpis osoby zawiadamiającej – ZKE/ Czynność zakończono 19.40 dn.05.05.2014 r.”

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła

 

Lewkowicza złożone w dniu 5 maja 2014 r., k. 3-4 – Załącznik 9

 

    1. zupełnie inny opis tego samego zdarzenia, który jako zgodny ze stanem faktycznym przedstawił sierż. sztab. P. Lewkowicz przedstawił st. post. Marcin Rak – Załącznik 10: „(…) Po przyjeździe pod Komisariat IV w Krakowie na ul. Królewskiej, ja zaparkowałem radiowóz frontem do budynku, zgasiłem silnik i wszyscy w trójkę wysiedliśmy z radiowozu kierując się pod tył pojazdu. Ja otworzyłem drzwi radiowozu, z tyłu za mną stali sierż. Doroba z mojej prawej strony, a sierż. Lewkowicz z lewej mojej strony. Po otwarciu drzwi radiowozu z kieszeni munduru wyciągnąłem klucz do kraty połączony z kluczem do radiowozu. Włożyłem klucz do zamka i go przekręciłem otwierając zamek w kratownicy. Zbigniew Kękuś siedział po lewej stronie wnętrza pomieszczenia, miał ręce skute kajdankami z przodu. Jak otwierałem siedział spokojnie. Po odsunięciu zabezpieczenia nagle Zbigniew Kękuś kopnął nogą w kratę, która otwierając się gwałtownie uderzyła w drzwi pojazdu i odbijając uderzyła w bark sierż. Lewkowicza, w tym czasie Zbigniew Kękuś próbował wyskoczyć z radiowozu, ale my go w trójkę trzymaliśmy i trzymając go on się przewrócił na chodnik trzymany cały czas przez sierż. Lewkowicza. Ja zastosowałem chwyt obezwładniający na prawę rami, sierż. Doroba założył chwyt obezwładniający na drugie ramię i w ten sposób Zbigniew Kęsku został doprowadzony do wnętrza budynku KP Iv Krakowie. Ja nie odniosłem obrażeń, z tego co wiem sierż. Doroba i sierż. Lewkowicz odnieśli jakieś obrażenia, ale nie znam szczegółów, radiowóz w wyniku powyższych wydarzeń nie doznał uszkodzenia. Na Komisariacie została sporządzona dokumentacja służbowa związana z zaistniałym zdarzeniem, próbą samouwolnienia się zatrzymanego Zbigniewa Kękusia. To wszystko co mam do zeznania w tej sprawie i po osobistym odczytaniu, jako zgodne z prawdą własnoręcznie podpisuję Przesłuchanie świadka zakończono dnia 05 maja 2014 r. godz. 19.10 /podpis świadka – ZKE/

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka

 

złożone w dniu 5 maja 2014 r. – Załącznik 10

 

    1. jeszcze inny przebieg tego samego zdarzenia przedstawił sierż. sztab. Michał Doroba – Załącznik 11: „(…) Po przybyciu pod budynek Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, w trakcie gdy st. post. Marcin Rakotwierał drzwi przedziału dla osób zatrzymanych do pojazdu służbowego m-ki Fiat Ducato konwojowany Zbigniew Kękuś celowo kopnął w kratę, która uderzyła w drzwi pojazdu, a następnie drzwi te uderzyły w klatkę piersiową sierż. sztab. Pawła Lewkowicza.
      Ja wraz z st. Post. Marcinem Rakiem staliśmy zaraz za sierż. Szt. Pawłem Lewkowiczem.Gdy zauważyliśmy, że konwojowany wystawił nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych obezwładniliśmy go używając siły fizycznej w postaci chwytów obezwładniających w celu zapobieżenia jego ucieczce oraz upadliśmy wraz z konwojowanym na chodnik przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.
      Następnie założyliśmy konwojowanemu kajdanki na ręce z tyłu i doprowadziliśmy Zbigniewa Kękuś na Komisariat Policji IV Krakowie.O zaistniałym zdarzeniu poinformowaliśmy Dyżurnego Wydziału Konwojowego. W wyniku uderzenia drzwiami sierż. Szt. Paweł Lewkowicz uskarża się na ból w kletce klatki piersiowej. Ja w wyniku upadku podczas obezwładniania konwojowanego odczuwam ból w nadgarstku oraz łokciu lewej ręki. Z urzędu stwierdza się u świadka Michała Doroby lekko opuchnięty lewy nadgarstek.
      To wszystko co mam do zeznania w tej sprawie i po osobistym odczytaniu,
      jako zgodne z prawdą własnoręcznie podpisuję. Przesłuchanie świadka zakończono dnia 05.05.2014 r., godz. 19:30. /podpis świadka – ZKE/.”

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała

 

Doroby złożone w dniu 5 maja 2014 r. – Załącznik 11

 

  1. Wskazać należy, że ustawodawca nałożył na organy ścigania obowiązki określone w:

    1. artykule 7 Kodeksu postępowania karnego4: Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.”,

    2. artykule 297 § 1 Kodeksu postępowania karnego5: „Celem postępowania przygotowawczego jest:

 

1) ustalenie, czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo,

 

2) wykrycie i w razie potrzeby ujęcie sprawcy,

 

3) zebranie danych stosownie do art. 213 i 214,

 

4) wyjaśnienie okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych i rozmiarów szkody,

 

5) zebranie, zabezpieczenie i w niezbędnym zakresie utrwalenie dowodów dla sądu.”

 

  1. Na podstawie zacytowanych wyżej, sprzecznych, wzajemnie się wykluczających zeznań policjantów złożonych w dniu 5 maja 2014 r. /Załącznik 9, Załącznik 10, Załącznik 11/ w dniu 6 maja 2014 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko wszczął postępowanie karne przeciwko mnie, w którym przedstawiono mi zarzuty:

    1. w dniu 6 maja 2014 r. – Załącznik 12: „Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w KrakowieL.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów

 

Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowiczaw klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.

 

Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w

 

Krakowie, L.dz. MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 12

 

    1. w dniu 25 sierpnia 2014 r. – Załącznik 13: „Kraków, dnia 25.08.2014 r. Komisariat Policji IV w Krakowie L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 2 Ds. 542/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE POSTANOWIENIA PRZEDSTAWIENIU ZARZUTU na podstawie art. 313 § 1, 314kpk i zgodnie z art. 313 § 2 kpk asp. Tomasz Malik z IV KP w Krakowie przedstawił zarzut dnia 21.08.2014r. Zbigniewowi Kękuś

 

Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego (ich) kwalifikacji prawnej:

 

w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, usiłował się samouwolnićużywając przemocy polegającej na kopnięciu kratyzabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanychsamochodu marki Fiat Ducato nr. Rej. HPHB147, która to z dużą siłą uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji sierż. sztab. Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym tej okolicy co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu oraz wystawiając nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych, jednak zamierzonego rezultatu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy policji wskutek czego sierż. sztab. Michał Doroba, który podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenie łokcia co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu a okoliczności te miały miejsce podczas lub w związku z wykonywaniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych tj. o przest. z art. 222par1kk i art.157par2kk w zw. z art. 13par1kk w zw. z art. 242par4kk w zw. z art. 11par2kk

 

Powyższe postanowienie na podstawie art. 313 § 3 i 4, 314kpk Uzasadniam

 

Zebrany materiał w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, a w szczególności zeznania świadków – Pawła Lewkowicz, Marcina Rak, Michała Dobosz – oraz opinia Zakładu medycyny Sądowej, dały merytoryczną podstawę do wydania postanowienia o przedstawieniu zarzutu. podpis policjanta

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25

 

sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14 – Załącznik 13

 

  1. Niedopełniwszy obowiązków określonych w art. 7 k.p.k. i w art. 297 § 1 k.p.k. /patrz: pkt IV/ prokurator Bartłomiej Legutko przeprowadził procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej. Postanowienie o poddaniu mnie obserwacji psychiatrycznej wydała w dniu 16 października 2014 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny Katarzyna Kaczmara, w sprawie o sygn. akt IX Kp 300/14/K. Po zaskarżeniu przeze mnie i przez mojego obrońcę z urzędu w.w. postanowienia sędzi K. Kaczmary z 16.10.2014 r. utrzymał je w mocy Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy, w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska Gibas – przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie Zbigniewa Grzesika – postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Kz 718/14.

  2. Po wszczęciu procedury pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej prokurator Bartłomiej Legutko – osobiście bronił swego stanowiska o poddanie mnie obserwacji podczas w.w. posiedzenia prowadzonego przez sędzię Katarzynę Kaczmarę w dniu 16.10.2014 r. – złożył zawiadomienie o popełnieniu przeze mnie przestępstwa jego znieważenia i z tego powodu został wyłączony od rozpoznawania sprawy o sygn. 2 Ds. 542/14. Na referenta wyznaczono prokurator Dorotę Baranowską.

  3. W dniu 19 sierpnia 2015 r. prokurator Dorota Baranowska wydała zarządzenie – Załącznik 14: „Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ 2 Ds. 542/14 Dnia 19 sierpnia 2015 r. ZARZĄDZENIE o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu podejrzanego Dorota Baranowska-prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś podejrz. o przest. z art. 222§1kk i art. 157§2kk, art. 13§1kk w zw. z art. 242§4kk w zw. z art. 11 §2 kk na podstawie art. 247§1pkt 1 i 2 kpk, art. 75 §1 i 2 kpk zarządza I. zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie podejrzanego Pana: Zbigniew Kękuś (…) który w piśmie z dn. 17 sierpnia 2015 r. /data wpływu/ wskazał, że będzie w Recepcji Komendy Miejskiej Policji w Krakowie, ul. Siemiradzkiego 24 w godz. 08.55 do 09.30, do siedziby Szpitala im Babińskiego w Krakowie – adres: Kraków ul. Babińskiego 29 Oddział 4B w dniu 20 sierpnia 2015 r. w godz. 8.15 – 10.30 celem wykonania czynności polegającej na przeprowadzeniu badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty

 

Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r. – Załącznik 14

 

  1. Policja zatrzymała mnie w dniu 20 sierpnia 2015 r. o godz. 09:00 w Komendzie Miejskiej Policji w Krakowie przy ul. Siemiradzkiego 24 – gdy stawiłem się na wezwanie celem przesłuchania mnie w sprawie o znieważenie prokuratora Bartłomieja Legutko – co potwierdza „Protokół Zatrzymania Osoby”, w którym podano m.in. – Załącznik 15: „Komisariat Policji IV w Krakowie MZ 274/15 PROTOKÓŁ ZATRZYMANIA OSOBY Imię i nazwisko zatrzymanego – godzina i data zatrzymania: Zbigniew Kękuś 09:00 20.08.2015Miejsce czynności – Kraków ul. Siemiradzkiego 24 Stopień, imię i nazwisko policjanta prowadzącego czynność – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł z KP IV Kraków Miejsce sporządzenia protokołu – KP IV Kraków 09:10 20.08.2015 (…) Przyczyna zatrzymania – Realizacja nakazu doprowadzenia Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. akt 2 Ds. 542/14 zarządzającego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie do Szpitala im. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego 29 oddział 4B na dzień 20-08-2015 r. w godz. 08:15 – 10:30.

 

(…) Stopień imię i nazwisko, podpis policjanta zawiadamiającego – asp. Sylwia Orzechowska – Poseł”
Dowód: Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia

 

2015 r. – Załącznik 15

 

  1. Natychmiast po doprowadzeniu mnie do Oddziału 4B Szpitala im. dr. J. Babińskiego w Krakowie rozpocząłem protest głodowy, co poświadczają m.in. zapisy:

    1. wypełnianej każdego dnia mojego pobytu w Szpitalu przez lek. med. Danutę Woźniak, lek. med. Urszulę Hybel, lek. med. Szczepana Ligara, lek. med. Jana Strokosza, „Historii choroby – Obserwacje lekarskie” – Załącznik 16:

 

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, sporządzana w dniach 20 – 24

 

sierpnia 2015 r. przez lek. med. Danutę Woźniak, lek. med. Urszulę Hybel, lek. med. Szczepana Ligara, lek. med. Jana Strokosza, „Historia choroby – Obserwacje lekarskie” – Załącznik 16

 

    1. wypełnianej każdego dnia mojego pobytu w Oddziale „Karty Indywidualnej Opieki Pielęgniarskiej” – Załącznik 17:

 

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, sporządzana w dniach 20 – 24

 

sierpnia 2015 r. „Karta Indywidualnej Opieki Pielęgniarskiej” – Załącznik 17

 

  1. W dniu 24 sierpnia 2015 r. zostałem wypisany ze Szpitala z powodu prowadzenia protestu głodowego, o czym Ordynator Oddziału 4B lek. med. Danuta Woźniak zawiadomiła Prokuraturę Rejonową Kraków Krowodrza pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. – Załącznik 18: „Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, Kraków, 25 sierpnia 2015 r. 4B-5104-24/15 Prokuratura Rejonowa Kraków-Krowodrza /adres – ZKE/ Uprzejmie informujemy, że pacjent Zbigniew Kękuś ur. 02-05-1958, PESEL /Numer PESEL – ZKE/ zam. /adres – ZKE/ został przyjęty w dniu 20.08.2015 r. w celu przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla dzielnicy Kraków-Krowodrza. Po przyjęciu do oddziału pacjent nie wyraził zgody na pobranie krwi w celu wykonania badań laboratoryjnych, nie wyraził zgody na badanie EEG, KT głowy oraz na badanie psychologiczne.

 

Od chwili przyjęcia do Oddziału podjął głodówkę, którą kontynuował do dnia 24.08.2015 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności nie ma możliwości przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej tym samym wydania opinii sądowo-psychiatrycznej, dlatego pacjenta wypisano z Oddziału. Pacjent w dniu wypisu zgłasza ogólnie dobre samopoczucie, nie zgadza się na badanie lekarskie w Oddziale, ani na konsultację w SOR.

 

Dotyczy: 2 Ds. 542/14.

 

Kierownik Oddziału Psychiatrycznego Kraków-Podgórze I Szpitala Specjalistycznego im. dr. J. Babińskiego SPZOZ w Krakowie lek. Danuta Woźniak specjalista psychiatra 5069421”

 

Dowód: Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w

 

Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza – Załącznik 18

 

  1. Po wypisaniu mnie ze Szpitala im. dr. J. Babińskiego w Krakowie w dniu 24 sierpnia 2015 r.:

    1. w dniu 30 czerwca 2016 r. prokurator Dorota Baranowska wydała postanowienie o umorzeniu dochodzenia, z powołaniem się na określoną w art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. przesłankę znikomej społecznej szkodliwości czynu – Załącznik 19: „Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza /adres – ZKE/ 2 D 542/14 Kraków, dnia 30 czerwca 2016 r. Postanowienie o umorzeniu dochodzenia

 

Dorota Baranowska – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie-Krowodrzy w sprawie 2 Ds. 542/14 przeciwko Zbigniew Kękuś o przest. z art. 222 § 1 kk i inne w oparci o art. 17 § 1 pkt 3 kpk postanawia: umorzyć dochodzenie w sprawie przeciwko Zbigniewo Kękusiowi podejrzanemu o to, że: w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie będąc pozbawiony wolności na postawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13 usiłował samouwolnić się używając prze mocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji Pawła Lewkowicza powodując stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym co naruszyło czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni trwający oraz wystawiając nogę z tego pomieszczenia, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących policjantów, na skutek czego Michał Doroba, podejmując czynności w celu zapobieżenia ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dnia trwający, co miało miejsce podczas i w związku z wykonywaniem przez policjantów obowiązków służbowych – tj. o przest. z art. 222§1kk, art. 157§1kk w zw. z art. 13§2 kk w zw. z ar. 242§4kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 1§2 kk wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu.”

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator

 

Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r. – Załącznik 19

 

    1. postanowienie prokurator D. Baranowskiej z 30.06.2016 r. utrzymała w mocy – po jego zaskarżeniu przeze mnie i przez mojego pełnomocnika z urzędu adw. Wojciecha Wandzela – postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy II Wydział Karny Nina Uchwat-Woźniak, podając w uzasadnieniu m.in., że mnie ścigano w… błahej sprawie – Załącznik 20: „(…) Czyn o znikomej społecznej szkodliwości to jednak czyn, którego ujemna wartość społeczne w konkretnej sprawie jest minimalna. Za umarzaniem postępowań w oparciu o tę właśnie przesłankę przemawia ogólnoprawna zasada proporcjonalności stosowania sankcji prawnych. Byłoby całkowicie nieracjonalne oczekiwanie od wymiaru sprawiedliwości w sprawach karanych reagowanie przez niego w każdym, nawet zupełnie błahym, wypadku dopuszczania się przez sprawcę czynu zabronionego pod groźbą kary (por. E. Plebanek, Materialne określenie przestępstwa, Warszawa 2009, s. 119 i n.; R. Zawłocki, Pojęcie i funkcje społecznej szkodliwości czynu w prawie karnym, Warszawa 2007, s. 92 i n.; tenże, w: R. Dębski (red.), System Prawa Karnego, t. 3, s. 108 i n.; T. Kaczmarek, w: R. Dębski (red.), System Prawa Karnego, t. 3, s. 258 i n.).”

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, II Wydział Karny Niny Uchwat-Woźniak z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II Kp 715/16/K – Załącznik 20

 

Ad. pkt II, str. 1

 

W dniu 10 lipca 2007 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok – sygn. akt SK 50/06 – w którym podał m.in.:WYROK z dnia 10 lipca 2007 r. Sygn. akt SK 50/06 W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz – przewodniczącyMarian GrzybowskiAdam JamrózMarek Kotlinowski – sprawozdawcaTeresa Liszcz,protokolant: Grażyna Szałygo,po rozpoznaniu, z udziałem skarżących oraz Sejmu, Prokuratora Generalnego i RzecznikaPraw Obywatelskich, na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 r., połączonych skargkonstytucyjnych Zbigniewa Osewskiego oraz Hanny Różańskiej o zbadanie zgodności:art. 203 w związku z art. 202 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) z art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 1, art. 30, art. 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji, orzeka: (…) III Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
(…)
W ramach niniejszego postępowania problematyka wolnościowa rozpatrywana będzie w kontekście przymusowego umieszczenia oskarżonego w zakładzie leczniczym celem poddania go obserwacji psychiatrycznej, a zatem w kontekście pozbawienia go wolności osobistej na czas obserwacji psychiatrycznej.
(…)
Umieszczenie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym stanowi niewątpliwie formę rzeczywistego pozbawienia go wolności i stąd też na mocy art. 63 § 1 k.k. podlega zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności (zob. wyrok SA w Krakowie z 24 sierpnia 2000 r., sygn. akt II AKa 141/00, KZS nr 9/2000, poz. 33; postanowienie SN z 17 września 2002 r., sygn. akt II KK 227/02, Lex nr 55534). Nie sposób bowiem podzielić wyrażanego niekiedy w orzecznictwie sądowym poglądu, że poddanie oskarżonego obserwacji psychiatrycznej dla stwierdzenia jego poczytalności nie jest działaniem naruszającym prawo do wolności osobistej, lecz jest jedynie czynnością procesową o charakterze dowodowym (zob. wyrok SA w Katowicach z 16 maja 2002 r., sygn. akt II AKa 114/02, „Wokanda” nr 5/2003, poz. 43; postanowienie SA w Krakowie z 23 października 2003 r., sygn. akt II AKz 408/03, „Krakowskie Zeszyty Sądowe” nr 11/2003, poz. 35).
(…)
Badanie psychiatryczne połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym stanowi bowiem nie tylko metodę badawczą w psychiatrii, ale również, o czym wyżej była mowa, swoistą formę pozbawienia oskarżonego wolności osobistej. Stąd też potrzeba jego stosowania powinna być weryfikowana przez sąd nie tylko pod kątem przydatności do stwierdzenia stanu poczytalności oskarżonego tempore criminis i tempore procedendi, ale również – a nawet przede wszystkim – pod kątem dopuszczalnych ograniczeń konstytucyjnie gwarantowanej wolności osobistej. Ochrona tej wolności ma bowiem większe znaczenie aniżeli ustalenie poczytalności oskarżonego, choćby to ostatnie pozwoliło nawet na wyłączenie jego odpowiedzialności karnej. Sąd powinien zatem kierować się nie tylko podstawową zasadą, którą związani są lekarze, tj. salus aegroti suprema lex („dobro chorego naczelnym prawem”), ale również zważać na fakt, że w postępowaniu karnym najwyższym dobrem oskarżonego, które może mu zostać odebrane, jest właśnie jego wolność osobista.Prawo do wolności osobistej jest bowiem jednym z najważniejszych prawczłowieka, warunkującym niejednokrotnie możliwość korzystania przez niego z innychpraw i wolności wyrażonych w przepisach konstytucyjnych czy ustawowych. Dlatego teżprawodawca dokonał nie tylko jego konstytucjonalizacji, ale wprowadził równieższczegółowe regulacje dotyczące jego ochrony. Jednakże prawo do wolności osobistej, jak i inne prawa konstytucyjnie zagwarantowane, może podlegać „drastycznemu ograniczeniu wobec osób naruszających prawo, które daje ochronę dobru wspólnemu czy innym ważnym wartościom konstytucyjnie chronionym. Do podstawowych zadań państwa należy bowiem egzekwowanie przez nie prawa, w tym zapewnienie nieuchronności kary dla osób prawo to naruszających” (wyrok z 10 lipca 2000 r., sygn. SK 21/99, OTK ZU nr 5/2000, poz. 144).
Art. 41 ust. 1 Konstytucji, dopuszczając wyraźnie możliwość ograniczenia, a nawet pozbawienia wolności osobistej, pozostawia ustawodawcy swobodę w zakresie dookreślenia „zasad” i „trybu” jej limitowania. Swoboda ustawodawcy nie ma jednak charakteru absolutnego, gdyż regulacje ustawowe ograniczające konstytucyjnie chronione prawa i wolności muszą spełniać warunki, o których mowa w art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Ograniczenia takie mogą być zatem ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy sąkonieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządkupublicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolnościi praw innych osób, a ponadto nie mogą naruszać istoty wolności i praw. W orzecznictwieTK wskazuje się również, że „uregulowania ustawowe, na podstawie których możliwe jest pozbawienie wolności, muszą spełniać najwyższe wymagania, szczególnie co do stopnia precyzji” (wyrok z 24 lipca 2006 r., sygn. SK 58/03, OTK ZU nr 7/A/2006, poz. 85), a ocena spełnienia poszczególnych kryteriów składających się na zasadę zakazu nadmiernej (nieproporcjonalnej) ingerencji wymaga pewnego zrelatywizowania stosownie do charakteru poszczególnych praw i wolności jednostki. „Surowsze standardy ocenyprzykładać należy do regulacji praw i wolności osobistych i politycznych niż do prawekonomicznych i socjalnych” (orzeczenie z 17 października 1995 r., sygn. K 10/95, OTK ZU nr 2/1995, poz. 10; wyrok z 12 stycznia 1999 r., sygn. P 2/98, OTK ZU nr 1/1999, poz. 2). Podobna zasada obowiązuje w orzecznictwie FSK, gdzie przyjmuje się, że ochrona danych dotyczących stanu zdrowia, stanu psychicznego i charakteru człowieka jest tym bardziej intensywna, im bliżej sfery życia intymnego zainteresowanego pozostają te dane, jako że każdy ma prawo do nienaruszalności obszaru życia prywatnego, jego poszanowania i ochrony przez wszelką władzę państwową (zob. orzeczenie FSK w sprawie 2 BvR 1523/01).
Odnosząc powyższe rozważania do zaskarżonej regulacji, należy zauważyć, że art. 203 § 1 k.p.k. umożliwia pozbawienie wolności na czas trwania obserwacji psychiatrycznej dla celów toczącego się postępowania karnego. Owo pozbawienie wolności ma służyć ustaleniu poczytalności oskarżonego tempore criminis oraz temporeprocedendi, a w dalszej kolejności stwierdzeniu jego zdolności do ponoszenia odpowiedzialności karnej (ewentualnie zasadności orzeczenia środka zabezpieczającego) oraz zdolności do uczestniczenia w poszczególnych czynnościach procesowych. Zastosowanie art. 203 § 1 k.p.k. ma zatem służyć celom konkretnego postępowaniazmierzającego do wyegzekwowania odpowiedzialności karnej za konkretny czynzabroniony. Warunkiem zastosowania tej drastycznej metody badawczej powinno byćzatem uprzednie ustalenie istnienia wysokiego prawdopodobieństwa popełnienia przezoskarżonego zarzucanego mu czynu zabronionego. Pozbawienie wolności osoby, wobecktórej prawdopodobieństwo takie nie zachodzi, nawet jeżeli służyłoby ustaleniu stanu jejzdrowia psychicznego, nie będzie bowiem chroniło żadnej z wartości, o których mowa wart. 31 ust. 3 Konstytucji, a tym samym będzie stanowiło nadmierną ingerencję w sferękonstytucyjnie gwarantowanych praw i wolności. Warto wskazać, że ta właśnie zasada powiązana została przez twórców obecnego kodeksu karnego z regulacją dotyczącą środków zabezpieczających. W uzasadnieniu do kodeksu karnego stwierdzono bowiem: „Przesłanką orzeczenia o umieszczeniu niepoczytalnego w odpowiednim zakładziepsychiatrycznym jest popełnienie przez niego czynu zabronionego o znacznej szkodliwości społecznej oraz wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia takiego czynu. Wprowadzono tu zasadę proporcjonalności pozbawienia wolności związanego z tym środkiem do wagi popełnionego czynu oraz warunek konieczny, tj. poważną groźbę ponownego popełnienia takiego czynu. A zatem ani ÂŤdrobneÂť czy też ÂŤśrednieÂť przestępstwo, ani też prawdopodobieństwo popełnienia nawet poważnego czynu zabronionego, które ÂŤnie jest wysokieÂť nie uzasadniają umieszczenia sprawcy wzamkniętym zakładzie (ultima ratio pozbawienia wolności)” – uzasadnienie do rządowegoprojektu nowego kodeksu karnego, druk sejmowy nr 1274 z 18 sierpnia 1995 r., s. 168-169.
Pozbawienie wolności dla celów toczącego się postępowania karnego nie może być również dla oskarżonego dolegliwością samą w sobie, która później nie mogłaby zostać zrekompensowana poprzez zaliczenie czasu jej trwania na poczet orzeczonej kary izolacyjnej (art. 63 § 1 k.k.). Stąd też w wypadku tymczasowego aresztowania, stanowiącego również przejściową i służącą celom postępowania karnego formę pozbawienia wolności, ustawodawca wyraźnie zastrzegł, że stosowanie tego środka zapobiegawczego jest niedopuszczalne, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia (art. 259 § 2 k.p.k.). Tymczasowego aresztowania nie można również stosować, jeżeli przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku (art. 259 § 3 k.p.k.), tym bardziej więc, jeżeli zagrożone jest wyłącznie karą nieizolacyjną. Ograniczenia te nie mają zastosowania tylko wówczas, gdy oskarżony ukrywa się, uporczywie nie stawia się na wezwania lub w inny bezprawny sposób utrudnia postępowanie albo nie można ustalić jego tożsamości (art. 259 § 4 k.p.k.). Przebywanie oskarżonego na obserwacji w zakładzie leczniczym z reguły nie stanowi formy jedynie chwilowego pozbawienia go wolności, gdyż zgodnie z art. 203 § 3 k.p.k. obserwacja taka może trwać 6 tygodni, a następnie ten termin może być przedłużony, przy czym ustawodawca nie określa maksymalnego czasu jej trwania. Niewątpliwie jest to zatem forma pozbawienia wolności często co najmniej tak dolegliwadla oskarżonego jak tymczasowe aresztowanie.

 

 

Ad. pkt III, str. 1

 

Uznanie prawa do wolności za jedno z najważniejszych praw człowieka znajduje odzwierciedlenie w licznym, utrwalonym od lat orzecznictwie Sądu Najwyższego i sądów powszechnych. Celem ograniczenia objętości niniejszego pisma przedstawię dwa tylko orzeczenia Sądu Najwyższego powołujące się na zależność stanu psychicznego osoby podejrzewanej o popełnienie czynu zabronionego oraz ustalenia, czy został popełniony czyn zabroniony.

 

  1. w wyroku z dnia 5 marca 2002 r., sygn. akt III KKN 329/99 Sąd Najwyższy podał: „Stan psychiczny oskarżonego może, rzecz jasna, powodować, że w sytuacjach określonych w art. 31 § 1 k.k. jest on niezdolny do popełnienia przestępstwa, ale proces karny nie jest psychiatrycznym postępowaniem diagnostycznym, w którym nie kwestia popełnienia przez pacjenta czynu zabronionego w rozumieniu art. 115 § 1 k.k., lecz jego stan psychiczny stanowi przedmiot badania lekarskiego. W procesie karnym stan psychicznyoskarżonego ma znaczenie dopiero przy ustaleniu, że dopuścił się on czynuzabronionego, co wynika również z treści art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., (…).”

  2. w postanowieniu z 18 lutego 2009 r., sygn. akt IV KK 306/08 Sąd Najwyższy – Izba Karna podał: „Żaden przepis prawa nie zwalnia sądu z obowiązku ustalenia, czy oskarżony, który według opinii biegłych psychiatrów jest niepoczytalny w rozumieniu art. 31 § 1 KK, popełnił zarzucany mu czyn. Użyte sformułowania w art. 31 § 1 KK „w czasie czynu” oraz w art. 414 § 1 KPK „w chwili czynu”, wskazują jednoznacznie, iż musi zachodzić zbieżność w czasie dwóch zaszłości, a więc czynu oskarżonego oraz jego niepoczytalności.”

 

 

Z podanych wyżej:

 

  1. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 10 lipca 2007 r., sygn. akt SK 50/06,

  2. wyroku Sądu Najwyższego z 5 marca 2002 r., sygn. akt III KKN 329/99,

  3. postanowienia Sądu Najwyższego – Izba Karna z 18 lutego 2009 r., sygn. akt IV KK 306/08

 

oczywisty wniosek, że ponieważ Prawo do wolności osobistej jest bowiem jednym z najważniejszych praw człowieka, warunkującym niejednokrotnie możliwość korzystania przez niego z innych praw i wolności wyrażonych w przepisach konstytucyjnych czy ustawowych.”, to prokurator Bartłomiej Legutko zanim wszczął w dniu zainicjowania postępowania przeciwko mnie w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 – 6 maja 2014 r. – procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej – o której TK podał w wyroku z 10.07.2007 r., sygn. akt SK 50/06: „Niewątpliwie jest to zatem forma pozbawienia wolności często co najmniej tak dolegliwadla oskarżonego jak tymczasowe aresztowanie. – było jego obowiązkiem ustalenie, czy ja byłem sprawcą czynu przypisanego mi w dniach 6 maja 2014 r. i 25 sierpnia 2014 r. – patrz: Załącznik 12, Załącznik 13.

 

Prokurator Bartłomiej Legutko dysponował dostępnym w tym celu narzędziem w postaci eksperymentu procesowego. Wskazać należy, że:

 

  1. art. 211 k.p.k. stanowi: W celu sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy można przeprowadzić, w drodze eksperymentu procesowego, doświadczenie lub odtworzenie przebiegu stanowiących przedmiot rozpoznania zdarzeń lub ich fragmentów.”

  2. art. 212 k.p.k. stanowi: W toku oględzin lub eksperymentu procesowego można dokonywać również przesłuchań lub innych czynności dowodowych.”

 

  1. w postanowieniu z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt III KO 69/02 Sąd Najwyższy wskazał: Eksperyment procesowy można przeprowadzić w postępowaniu sądowym bądź przygotowawczym, o ile jest to celowe dla sprawdzenia okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy.”

 

 

Tymczasem prokurator Bartłomiej Legutko wszczął w dniu 6 maja 2014 r. procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej – a następnie skutecznie bronił swego w tej sprawie stanowiska podczas posiedzenia prowadzonego w dniu 16 października 2014 r. przez sędzię Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy IX Wydział Karny Katarzynę Kaczmarę – bez uprzedniego ustalenia, czy ja popełniłem czyn, za który mnie ścigał.

 

Podkreślić należy, że wiedząc, iż:

 

  1. nie popełniłem czynu, który mi przypisał prokurator Bartłomiej Legutko w dniu 6 maja 2014 r. i za który mnie ścigał w postępowaniu do sygn. 2 Ds. 542/14,

  2. jest fizycznie niemożliwie popełnienie czynu – patrz: zeznania funkcjonariuszy Policji, str. 5-6 niniejszego pisma oraz Załącznik 9, Załącznik 10, Załącznik 11 – za który mnie ścigał prokurator Bartłomiej Legutko od dnia 6 maja 2014 r.,

 

skierowałem do niego pismo z dnia 29 maja 2014 r., którym złożyłem – Załącznik 21: „Pan Bartłomiej Legutko Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza oś. Kościuszkowskie 2 31-858 Kraków Sygn. akt: 2 Ds. 542/14 Dotyczy:

 

  1. Zawiadomienie, że nie było możliwe popełnienie czynu przypisanego mi w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

  2. Przebieg zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. objętego ściganiem mnie w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14.

  3. Wniosek o:

    1. umorzenie sprawy przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14, lub

    2. skierowanie – na podstawie art. 23a § 1 k.p.k. – sprawy do sygn. akt: 2 Ds. 542/14 do instytucji lub osoby godnej zaufania w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego pomiędzy mną i policjantem uznanym w sprawie za pokrzywdzonego.

  4. Zawiadomienie, że kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.”

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 29 maja 2014 r.

 

do prokuratora Bartłomieja Legutko – Załącznik 21

 

Prokurator Bartłomiej Legutko nie udzielił odpowiedzi na mój wniosek. Przeprowadził natomiast – skutecznie – procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej.

 

A jak się okazało… po trzech latach, miałem rację. Ostatecznie bowiem –po tym, gdy w opisanych wyżej, i udokumentowanych, okolicznościach zostałem pozbawiony wolności i umieszczony w Szpitalu im. dr. J. Babińskiego w Krakowie, w okresie od 20 do 24 sierpnia 2015 r. /Załącznik 9, Załącznik 10, Załącznik 11/ – następczyni prokuratora Bartłomieja Legutko w postępowaniu do sygn. akt 2 Ds. 542/14, prokurator Dorota Baranowska wydała w dniu 30 czerwca 2016 r. prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania przeciwko mnie, z powołaniem się na określoną w art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. przesłankę… znikomej społecznej szkodliwości czynu – patrz: str. 8 niniejszego pisma oraz Załącznik 19.

 

A przecież Trybunał Konstytucyjny podał w w.w. wyroku z 10 lipca 2007 r., SK 50/06:

 

W uzasadnieniu do kodeksu karnego stwierdzono bowiem: „Przesłanką orzeczenia o umieszczeniu niepoczytalnego w odpowiednim zakładziepsychiatrycznym jest popełnienie przez niego czynu zabronionego o znacznej szkodliwości społecznej oraz wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia takiego czynu. Wprowadzono tu zasadę proporcjonalności pozbawienia wolności związanego z tym środkiem do wagi popełnionego czynu oraz warunek konieczny, tj. poważną groźbę ponownego popełnienia takiego czynu. A zatem ani ÂŤdrobneÂť czy też ÂŤśrednieÂť przestępstwo, ani też prawdopodobieństwo popełnienia nawet poważnego czynuzabronionego, które ÂŤnie jest wysokieÂť nie uzasadniają umieszczenia sprawcy wzamkniętym zakładzie (ultima ratio pozbawienia wolności)” – uzasadnienie do rządowegoprojektu nowego kodeksu karnego, druk sejmowy nr 1274 z 18 sierpnia 1995 r., s. 168-169.
Pozbawienie wolności dla celów toczącego się postępowania karnego nie może być również dla oskarżonego dolegliwością samą w sobie, która później nie mogłaby zostać zrekompensowana poprzez zaliczenie czasu jej trwania na poczet orzeczonej kary izolacyjnej (art. 63 § 1 k.k.).”

 

 

Ad. pkt I, str. 1, c.d.

 

Dokonując oceny wypowiedzi – w tym w Internecie – pod kątem tego, czy wyczerpują one znamiona przestępstwa nie można tracić z pola widzenia jednej z fundamentalnych zasad demokratycznego państwa prawnego, jaką jest wolność słowa, wynikająca z:

 

  1. art. 54.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: „Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.”

  2. art. 10.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności: Każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe.”

 

 

Wskazać zatem należy, że6:

 

  1. w wyroku z dnia 23 marca 2006 r., K 4/06 Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie stwierdził m.in., że: „swoboda wypowiedzi jest jednym z fundamentów społeczeństwa demokratycznego, warunkiem jego rozwoju i samorealizacji jednostek. Swoboda ta nie może ograniczać się do informacji i poglądów, które są odbierane przychylnie albo postrzegane jako nieszkodliwe lub obojętne (por. wyrok TK z dnia 30 października 2006 r., P10/06),

  2. w wyroku z dnia 02 lipca 2013 r., III SK 42/12 Sąd Najwyższy rozpoczynając od standardu konwencyjnego stwierdził, że swoboda wypowiedzi z art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności obejmuje nie tylko treść wypowiedzi, ale i jej formę /wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (dalej: ETPCz – ZKE) z dnia 23 maja 1991 r., skarga nr 11662/85 Oberschlick (nr 1), § 57; wyrok ETPCz z dnia 1 lipca 1997 r., skarga nr 20834/92 Oberschlick (nr 2), § 34), a także sam środek przekazu (wyrok ETPCz z 10 lipca 2003 r., skarga nr 44179/98 Murphy, § 61; wyrok ETPCz z 28 czerwca 2001 t., skarga nr 24699/94 VgT Verein Genge Tierfabriken, § 66; wyrok ETPCz z 28 czerwca 2001 r., skarga nr 43481/09 Peta Deutschland, § 47),

  3. szeroki zakres ochrony swobody wypowiedzi wynika z fundamentalnego znaczenia tej swobody w demokratycznym, pluralistycznym społeczeństwie i zgodnie z wielokrotnie artykułowaną przez Europejski Trybunał Praw Człowieka tezą, swoboda wypowiedzi „nie ogranicza się do informacji i poglądów, które są odbierane przychylnie, uważane za nieobraźliwe lub neutralne, lecz odnosi się także do tych, które obrażają, oburzają lub wprowadzają niepokój” (wyrok ETPCz z 23 września 1994 r., skarga nr 15890/89 Jersild, § 31; wyrok ETPCz z 8 listopada 2012 r., skarga nr 43481/09 Peta Deutschland, § 46),

  4. wolność słowa obejmuje swoim zakresem także wypowiedzi wyrażające dezaprobatę, niechęć, uprzedzenia, czy antypatie (por. klasyczny już wyrok ETPCz z dnia 07 grudnia 1976 r. w sprawie Handyside przeciwko Wielkiej Brytanii, skarga nr 5493/72, § 43-49 cyt. za wyrok TK z dnia 25 lutego 2014 r., SK 65/12); w rezultacie z wolności słowa korzystają wypowiedzi, które nie są podzielane przez władze lub większość społeczeństwa (por. powołany już wcześniej wyrok SN z dnia 02 lipca 2013 r., III SK 42/12),

  5. język internautów, co jest rzeczą powszechnie znaną, jest dosadny, skrótowy, często odbiega od standardów komunikacji, jakie obowiązują w społeczeństwie (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2009 r., I Aca 949/09). Ta okoliczność także sprawia, że wulgaryzmy, które służą podkreśleniu ekspresji wypowiedzi są akceptowane i powszechnie używane (por. wyrok SA w Białymstoku z dnia 18 marca 2015 r., I ACa 901/14),

 

 

W moich opisach zachowania prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutko, który w ramach zainicjowanego przez niego w dniu 6 maja 2014 r. postępowania przeciwko mnie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 wszczął – i skutecznie przeprowadził – opisaną wyżej procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej w Szpitalu im. dr. J. Babińskiego w Krakowie – tj., jak podał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 10.07.2007 r., sygn. akt SK 50/06, w formie: „Niewątpliwie jest to zatem forma pozbawienia wolności często co najmniej tak dolegliwadla oskarżonego jak tymczasowe aresztowanie. – korzystałem z określonej w:

 

  1. art. 54.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

  2. art. 10.1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności:

 

utrwalonej orzecznictwem:

 

  1. Europejskiego Trybunału Praw Człowieka,

  2. Trybunału Konstytucyjnego RP,

  3. Sądu Najwyższego RP,

  4. sądów powszechnych RP

 

fundamentalnej zasady demokratycznego państwa prawnego, jaką jest wolność słowa.

 

W związku z powyższym – zwracając raz jeszcze uwagę, że prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko dokonał w sprawie do sygn. akt 2 Ds. 542/14 oceny dowodów wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, bo na podstawie tych samych dowodów w oparciu, o które jego następczyni w sprawie o sygn. 2 ds. 542/14 prokurator Dorota Baranowska uznała przypisane mi przestępstwa za czyny o znikomej społecznej szkodliwości i na tej podstawie umorzyła postępowanie, zyskując akceptację sędzi Niny Uchwat-Woźniak, które uznała je nawet za błahe, on je uznał za czyny o tak znacznej społecznej szkodliwości, że wszczął i przeprowadził procedurę pozbawienia mnie wolności przez poddanie mnie obserwacji psychiatrycznej – wnoszę jak na wstępie.

 

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Załączniki:

 

  1. Sąd Rejonowy dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie, sygn. akt VIII Kp 571/15/N, zarządzenie przewodniczącej Wydziału VIII Karnego, SSR Doroty Sośnickiej-Gurbiel

  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 16 stycznia 2015 r.

  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt 5 Ds 153/14, postanowienie prokuratora Cezarego Kwiatkowskiego z dnia 12 czerwca 2015 r.

  4. Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy, sygn. akt IV Kz 318/18, postanowienie SSO Tomasza Grebli z 14 czerwca 2018 r.

  5. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt PR 5Ds 91.2018 Kraków, postanowienie prokurator Elżbiety Ochońskiej-Wróbel z dnia 21 czerwca 2018 r.

  6. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie, sygn. akt POR 5 Ds. 91.2018, Wezwanie z dnia 21 czerwca 2018 r.

  7. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, III K 854/10, postanowienie sędzi Beaty Stój z dnia 25 kwietnia 2014 r.

  8. Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, III K 854/10, Nakaz sędzi Beaty Stój z dnia 28 kwietnia 2012 r.

  9. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza złożone w dniu 5 maja 2014 r., k. 3-4

  10. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka złożone w dniu 5 maja 2014 r.

  11. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała Doroby złożone 5 maja 2014 r.

  12. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz. MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów

  13. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, sporządzone w dniu 25 sierpnia 2014 r. w Komisariacie Policji IV w Krakowie „Dokładne określenie zarzucanego czynu czynu(ów) i jego(ich) kwalifikacji prawnej.”, L.dz. MKZD-1851/14 RSD-1053/14

  14. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, zarządzenie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 19 sierpnia 2015 r.

  15. Komisariat Policji IV w Krakowie, sygn. akt MZ 274/15, Protokół Zatrzymania Osoby z dnia 20 sierpnia 2015 r.

  16. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, sporządzana w dniach 20 – 24 sierpnia 2015 r. przez lek. med. Danutę Woźniak, lek. med. Urszulę Hybel, lek. med. Szczepana Ligara, lek. med. Jana Strokosza, „Historia choroby – Obserwacje lekarskie”

  17. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie, sporządzana w dniach 20 – 24 sierpnia 2015 r. „Karta Indywidualnej Opieki Pielęgniarskiej”

  18. Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie, pismo Ordynatora Oddziału 4B lek. med. Danuty Woźniak z dnia 25 sierpnia 2015 r., 4B-5104-24/15, do Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza

  19. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokurator Doroty Baranowskiej z dnia 30 czerwca 2016 r.

  20. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy, II Wydział Karny Niny Uchwat-Woźniak z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II Kp 715/16/K

  21. Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 ds. 542/14, pismo Z. Kękusia z dnia 29 maja 2014 r. do prokuratora Bartłomieja Legutko

  22. Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście w Warszawie, sygn. akt PR 4 Ds. 640.2018.VI, postanowienie prokurator Anny Zalewskiej z dnia 23 maja 2018 r.

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

ZAŁĄCZNIK III

 

Kraków, dnia 1 sierpnia 2018 r.

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Pan

 

adw. Sławomir Jaromin

 

Kancelaria Adwokacka

 

ul. Madalińskiego 19/10

 

30-303 Kraków

 

 

Sygn. akt Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze: PR 5 Ds. 91.2018 /uprzednio: 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/

 

 

Dotyczy:

 

  1. Wniosek o odebranie dla mnie w Prokuraturze Rejonowej Kraków Podgórze, do dnia 22 sierpnia 2018 r., kserokopii:

    1. sporządzonego przez prokurator Elżbietę Ochońską-Wróbel w dniu 15 listopada 2017 r. aktu oskarżenia przeciwko mnie w sprawie do sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017,

    2. postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II K 87/18/N, o zwróceniu Prokuraturze Rejonowej Kraków Podgórze sprawy do sygn. akt do sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017, celem uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego,

    3. zażalenia prokuratora na postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II K 87/18/N, o zwróceniu Prokuraturze Rejonowej Kraków Podgórze sprawy do sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017, celem uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego.

  2. Wniosek, w przypadku odmowy przez Prokuraturę – prokuratora referenta Elżbietę Ochońską-Wróbel i/lub prokuratora rejonowego Agnieszkę Nowak – wydania Panu kserokopii dokumentów jak w pkt. I, o przepisanie ich treści /sporządzenie odpisów/.

  3. Zawiadomienie, że celem odbioru:

    1. kserokopii dokumentów jak w pkt. I, lub – patrz: pkt III.2,

    2. sporządzonych przez Pana odpisów dokumentów jak w pkt. I,

 

stawię się osobiście w Pana Kancelarii Adwokackiej w dniu 23 sierpnia 2018 r.

 

  1. Zawiadomienie, że skan niniejszego pisma zostanie:

    1. umieszczony na stronie www.kekusz.pl,

    2. zamieszczony w materiałach publikowanych na kanale www.PopierwszePolak-YouTube.pl.

 

 

Każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej”
Artykuł 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

 

 

Adwokat jest zobowiązany do obrony interesów swego klienta w sposób odważny i honorowy.”

 

Par. 43 Kodeksu Etyki Adwokackiej

 

Niniejsze pismo i wniosek jak w pkt. I, str. 1 kieruję do Pana jako mojego obrońcy z urzędu w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze do sygn. akt PR 5 Ds. 91.2018 /uprzednio: 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/, wyznaczonego mi – na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.7 – zarządzeniem z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt VIII Kp 571/15/N, przewodniczącej Wydziału VIII Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie SSR Doroty Sośnickiej-Gurbiel – Załącznik 1:
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie, sygn. akt VIII Kp 571/15/N, zarządzenie

 

przewodniczącej Wydziału VIII Karnego, SSR Doroty Sośnickiej-Gurbiel z 30 października 2015 r. –

 

Załącznik 1

 

 

W sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze o sygn. akt PR 5Ds 91.2018 /uprzednio 5 Ds. 153/14, 5 Ds. 128.2017/ jestem ścigany za znieważenie – art. 216 § 1 kk, art. 216 § 2 kk i art. 216 § 2 w zw. z art. 12 kk – prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutki(Legutko).

 

W dniu 15 listopada 2017 r. prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel sporządziła akt oskarżenia.

 

W dniu 27 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie wydał postanowienie – sygn. akt II K 87/18/N – o zwróceniu sprawy prokuratorowi celem uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego.

 

Prokurator E. Ochońska-Wróbel zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty z 27.02.2018 r.

 

W dniu 14 czerwca 2018 r. sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy Tomasz Grebla wydał prawomocne postanowienie, którym orzekł: „Sygn. akt IV Kz 318/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2018 r.

 

Sąd Okręgowy w Krakowie, IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Tomasz Grebla

 

Protokolant: sekr. sądowy Aneta Woźniczka

 

przy udziale Eweliny Klimowicz-Gajlikowskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Podgórze

 

po rozpoznaniu w sprawie

 

Zbigniew Kękusia s. Czesława i Wandy z d. Sikora ur. 2 maja 1958 r. w Krakowie

 

oskarżonego o przestępstwa z art. 216 § 1 kk, art. 216 § 2 kk i art. 216 § 2 w zw. z art. 12 kk

 

na skutek zażalenia Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Podgórze na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. II K 87/18/N w przedmiocie przekazania sprawy Prokuratorowi w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego

 

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

 

postanawia: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.”

 

(…) SSO Tomasz Grebla”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny Odwoławczy, sygn. akt IV Kz 318/18, postanowienie SSO

 

Tomasza Grebli z 14 czerwca 2018 r.

 

 

W następstwie w.w. postanowienia prokuratora Tomasza Grebli z 14.06.2018 r. prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel:

 

w dniu 21 czerwca 2018 r. wydała postanowienie o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym.

 

Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt PR 5Ds 91.2018 Kraków, postanowienie prokurator

 

Elżbiety Ochońskiej-Wróbel z dnia 21 czerwca 2018 r.

 

 

Pismem z dnia 9 września 2018 r. skierowanym do prokurator Elżbiety Ochońskiej-Wróbel – do wiadomości: prokurator rejonowy dla Krakowa Podgórza Agnieszka Nowak – złożyłem – Załącznik 2: „Pani Prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze oś. Stalowe 16D 31-922 Kraków Sygn. akt PR 5 Ds. 91.2018 Dotyczy:

 

  1. Wniosek – na podstawie:

    1. art. 156 § 5 k.p.k.: „Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w toku postępowania przygotowawczego stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów i kserokopii oraz wydaje odpłatnie uwierzytelnione odpisy lub kserokopie tylko za zgodą prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom.”,

    2. art. 51.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej: Każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa.”

 

o doręczenie mi – bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie tygodnia od daty złożenia niniejszego pisma:

 

    1. sporządzonego przez Adresatkę niniejszego pisma aktu oskarżenia z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt PR 5 Ds. 128.2017,

    2. postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II K 87/18/N,

    3. zażalenia prokuratora na postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt II K 87/18/N.”

 

Dowód:Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt PR 5 Ds. 91.2018, pismo Z. Kękusia do prokurator

 

Elżbiety Ochońskiej-Wróbelz 9 lipca 2018 r. – Załącznik 2

 

 

Prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel nie doręczyła mi do dnia złożenia niniejszego pisma kserokopii dokumentów jak w piśmie do niej z dnia 9 września 2018 r. /Załącznik 2/. Doręczyła mi natomiast – przesyłką listową poleconą wysłaną w dniu 10 lipca 2018 r. – Wezwanie z dnia 9 lipca 2018 r. – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie /adres – ZKE/ Sygn. akt POR 5 Ds. 91.2018 Kraków, dnia 21 czerwca 2018 r. Pan Zbigniew Kękuś WEZWANIE

 

Termin dnia: 30 sierpnia 2018 r.

 

Wzywa się Pana do osobistego stawiennictwa w dniu 30 sierpnia 2018 r. o godz. 10.00 w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. J. Babińskiego w Krakowie ul. Babińskiego IV B, jako podejrzanego w sprawie sygn.. PR 5 Ds. 91.2018 przeciwko Zbigniewowi Kękuś, o przestępstwa z art. 216 § 1 i art. 216 §2 kk

 

– celem udziału w badaniu sądowo-psychiatrycznym.

 

Wezwany powinien posiadać przy sobie dowód osobisty lub inny ważny dokument stwierdzający tożsamość.

 

Prokurator Elżbieta Ochońska-Wróbel”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie, sygn. akt POR 5 Ds. 91.2018, Wezwanie z dnia 21

 

czerwca 2018 r. – Załącznik 3

 

 

W związku z powyższym wnoszę jak na wstępie.

 

 

Z poważaniem,

 

 

Zbigniew Kękuś

 

 

Załączniki:

 

  1. Sąd Rejonowy dla Krakowa Nowej Huty w Krakowie, sygn. akt VIII Kp 571/15/N, zarządzenie przewodniczącej Wydziału VIII Karnego, SSR Doroty Sośnickiej-Gurbiel z dnia 30 października 2015 r.

  2. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze, sygn. akt PR 5 Ds. 91.2018, pismo Z. Kękusia do prokurator Elżbiety Ochońskiej-Wróbelz 9 lipca 2018 r.

  3. Prokuratura Rejonowa Kraków Podgórze w Krakowie, sygn. akt POR 5 Ds. 91.2018, Wezwanie z dnia 21 czerwca 2018 r.

 

 

 

 

 

 

1 Sąd Rejonowy w Dębicy prowadził w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan, która oskarżyła mnie o to, że wokresieodstycznia2003r.do maja lub września2005r.,wKrakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała w sprzeczności z rzeczywistym stanem faktycznym „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj.:

  1. pkt.I,III-XVI aktu oskarżenia – znieważyłem i wzwiązkuzpełnieniemobowiązkówsłużbowych/art.226§1k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./piętnaściorosędziówSąduOkręgowegowKrakowieiSąduApelacyjnegowKrakowie-SSOMajaRymar/byłaPrezesSąduOkręgowegowKrakowie/SSOEwaHańderek,SSOTeresaDyrga,SSRAgataWasilewska-Kawałek,SSOAgnieszkaOklejak,SSODanutaKłosińska,SSRIzabelaStrózik,SSOAnnaKarcz-Wojnicka,SSOJadwigaOsuch,SSOMałgorzataFerek,SSAWłodzimierzBaran/byłyPrezesSąduApelacyjnegowKrakowie/,SSAJanKremer,SSAMariaKuś-Trybek,SSAAnnaKowacz-Braun,SSAKrzysztofSobierajski /były prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,

  2. pkt II aktu oskarżenia – zniesławiłem/art.212§2kk/adwokataWiesławęZoll,pełnomocnikamojejżonywprowadzonymprzezSądOkręgowywKrakowieiSądApelacyjnywKrakowiewlatach1997-2006postępowaniuzmojegopowództwaorozwód/sygn.akt Sądu Okręgowego w Krakowie XICR603/04/,

  3. pktXVII aktu oskarżenia – znieważyłem/art.226§3k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./konstytucyjnyorganRzeczypospolitejPolskiej,rzecznikaprawobywatelskichwosobiepiastującegotenurządAndrzejaZolla,

  4. pkt XVIII aktu oskarżenia -rozpowszechniałemwiadomościzrozprawysądowejprowadzonejzwyłączeniemjawności-art.241§2k.k.

Źródło:SądRejonowywDębicy,sygn.aktIIK407/13/uprzednioIIK451/06, II K 854/10/,aktoskarżeniaprokurator

RadosławyRidanzdnia12czerwca2006r., sygn. 1 Ds. 39/06/S

 

2„W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.”

 

3 Sąd Rejonowy w Dębicy prowadził w okresie od 14 listopada 2006 r. do 15 marca 2016 r. postępowanie przeciwko mnie do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan, która oskarżyła mnie o to, że wokresieodstycznia2003r.do maja lub września2005r.,wKrakowie, za pośrednictwem portalu internetowego Zarządu Głównego Stowarzyszenia Obrony Praw Ojca www.zgsopo.webpark.pl i – jak podała w sprzeczności z rzeczywistym stanem faktycznym „założonej przez siebie strony pod domeną zkekus.w.interia.pl” popełniłem osiemnaście przestępstw, tj.:

  1. pkt.I,III-XVI aktu oskarżenia – znieważyłem i wzwiązkuzpełnieniemobowiązkówsłużbowych/art.226§1k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./piętnaściorosędziówSąduOkręgowegowKrakowieiSąduApelacyjnegowKrakowie-SSOMajaRymar/byłaPrezesSąduOkręgowegowKrakowie/SSOEwaHańderek,SSOTeresaDyrga,SSRAgataWasilewska-Kawałek,SSOAgnieszkaOklejak,SSODanutaKłosińska,SSRIzabelaStrózik,SSOAnnaKarcz-Wojnicka,SSOJadwigaOsuch,SSOMałgorzataFerek,SSAWłodzimierzBaran/byłyPrezesSąduApelacyjnegowKrakowie/,SSAJanKremer,SSAMariaKuś-Trybek,SSAAnnaKowacz-Braun,SSAKrzysztofSobierajski /były prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,

  2. pkt II aktu oskarżenia – zniesławiłem/art.212§2kk/adwokataWiesławęZoll,pełnomocnikamojejżonywprowadzonymprzezSądOkręgowywKrakowieiSądApelacyjnywKrakowiewlatach1997-2006postępowaniuzmojegopowództwaorozwód/sygn.akt Sądu Okręgowego w Krakowie XICR603/04/,

  3. pktXVII aktu oskarżenia – znieważyłem/art.226§3k.k./izniesławiłem/art.212§2k.k./konstytucyjnyorganRzeczypospolitejPolskiej,rzecznikaprawobywatelskichwosobiepiastującegotenurządAndrzejaZolla,

  4. pkt XVIII aktu oskarżenia -rozpowszechniałemwiadomościzrozprawysądowejprowadzonejzwyłączeniemjawności-art.241§2k.k.

Dowód:SądRejonowywDębicy,sygn.aktIIK407/13/uprzednioIIK451/06, II K 854/10/,aktoskarżeniaprokurator

RadosławyRidanzdnia12czerwca2006r., sygn. 1 Ds. 39/06/S

 

4 Wszystkie przepisy ustaw Kodeks postępowania karnego i Kodeks karny podaję w brzmieniach, pod rządami których Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza prowadziła postępowanie przeciwko mnie o sygn. 2 Ds. 542/14.

 

5 J.w.

 

6 Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego, sądów powszechnych RP oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka podaję za postanowieniem prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Północ z dnia 23 maja 2018 r., sygn. akt PR 4 Ds. 640.2018.VI – Załącznik 22:

Dowód: Prokuratura Rejonowa Warszawa Śródmieście w Warszawie, sygn. akt PR 4 Ds. 640.2018.VI, postanowienie prokurator Anny

Zalewskiej z dnia 23 maja 2018 r. – Załącznik 22

 

7„W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.”